## PAGE 532 အဖွဲ့ ခံနေရ သူဖြစ်၏ ။ ဤ အ ထင်သည် မာန် တက်မှု တည်း ။ မာန် တက်မှု သည် ဆူး ငြော င့် ရောဂါ အနာ ဘေးဆိုး ကြီး ပင် တည်း ” ဟု ဟောကြား ဖွ င့် ဆို တော် မူ ကြ ကုန် ၏ ။ မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသော ဝဋ် မှ ထွက် ကြောင်း တရား ကား လူတိုင်း ပင် နားလည် နိုင်အောင် လွယ်ကူ ပွ င့် လင်း လှ ပါ၏ ။ ထို့ကြောင့် လည်း ( မဇ္ဈိမ - ဗောဓိ ရာဇ ကုမာရ သုတ် ၌ ) “ မနက် လုပ် ညနေ ရ ၊ ညနေ လုပ် မနက် ရ ” ဟု လည်းကောင်း ၊ ( မဟာ သတိ ပဋ္ဌာန သုတ် နှင့် အာနာပါန ဿ တိ · သုတ် တို့ ၌လည်း ) “ ခုနစ်ရက် မျှ ဖြင့် တရားထူး ရ နိုင်သည် ” ဟု လည်းကောင်း ရဲ ရဲ ကြီး အာမခံ တော် မူ ခဲ့ ပါ၏ ။ သို့ရာတွင် လက်တွေ့ ကျင့် သုံး ကြ သောအခါ ၁၀- နှစ် ၁၅- နှစ် ၊ အ နှစ် -၄၀ ၊ ၅၀- လုပ် ပါ သော်လည်း တရားထူး မရဘဲ ရှိကြသည် မှာ အ ဘ ယ့် ကြောင့် ပါ နည်း ။ ကြီး ပွား အ လို မှု ဖြေ ၊ ထို ကား ့ ရှင်း ထက် ပါ၏ သာ ။ သော အာရုံ ဘဝသစ် ခြောက်ပါး တစ်ခု ၏ ထိပါး ဖြစ် လို ရိုက် မှု ဟူသော ပုတ် ခြင်း ထင် ခံ နေကြ စားမှု ရ = ( သည့် တဏှာ အ ထဲ ) ၊ အ ထင် ရောက်မှု = ( မာ န ) ၊ ထင် မှား မှု ( ဒိဋ္ဌိ ) ‘ ထင် ကြီး သုံးလုံး ခုခံ ၍ နေကြသော ကြောင့် ဖြစ်ပါ ကုန် ၏ ။ ၃၁- ဘုံ ၏ ဆွဲ အား သည် ကြီးမား ကြောက် လ န့် ဖွယ် ပါ တ ကား ။ ဝီရိယ ဉာဏ် ပြည့် စုံ ပြ န့်လည်း ကံ က မ မ က သေ ကျွ တောင် ဆရာတော်သည် သက်တော် ၆၆- နှစ် အ ရ ၁၂၉၉- ခုနှစ် ၊ ဒုတိယ ဝါဆိုလ ပြည့် ကျော် ၁၃- ရက်နေ့ည နှစ်ချက် တီး အချိန်၌ လေ နာ ရောဂါ ဖြင့် ပျံလွန်တော်မူ ရ၏ ။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ဘာသာပြန် ဆရာတော် ဦး ဗုဒ္ဓ ဗာ လာ စ သော ယောဂီ တ ပ ည့် ကြီးများ က ထိုနှစ် တပေါင်းလ တွင် သစ် ဝါး စက္ကူ ဖြင့် အခမ်းအနား မလုပ်ဘဲ ထို သေ ကျွ တောင် ပေါ်၌ ပင် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် အုတ် တိုက်ကြီး တစ်ခု တည်ဆောက် ကာ ဈာပန ပွဲ ကျင်းပ ပူဇော် ကြ ကုန် ၏ ။ ဆရာတော် ကား လယ်တီဆရာတော် တ မျှ ပင် ပဋိ ပတ္တိ သာသနာပြု ရာ၌ ကျေးဇူး ကြီးမား လှ ပါ ပေ ၏ ။ သို့ရာတွင် ဆရာတော်အား “ လောကီ အဘိ ညာဉ် ရ နိုင် သူ ” ဟု သာ ခန့် မှန်း ရ ၍ လောကုတ္တရာ အဓိ ဂမ ကား ရု - ဗ ရ အ တပ်မ ဆို သာ ချေ ။ တစ်ခါက မ ကြီး လှာ ဆရာတော်အား ဆရ သေ ဏီ ကြီး က ကမ္မဋ္ဌာန်း ပေး စဉ် စပ် သ ဖြင့် ... 66 “ ကျေးဇူးရှင်ကြီး များ လုံ့လ ဝီရိယ အသိဉာဏ် ကြီးမား လှ ပါ သော် လဲ မှန်း သလောက် ခရီး ပေါက်တော် မ မူ ကြ ဘူး ဘုရား ” ဟု ဆရာတော်များ သီတင်းသုံးရာ ဌာနသို့ လှမ်း ၍ လက်အုပ်ချီ လျက် လျှောက်ထား ဖူး ၏ ။ သေ ကျွ တောင် ဆရာတော် တရားထူး ရခြင်း နှင့် စပ် ၍ ပျံလွန်တော်မူ ပြီးနောက် ဆရာကြီး အား တ ပ ည့် အချို့က မေး စမ်း ကြည့် ရာ - “ “ ဒါ သာ နင်တို့ တာ ဂီရိ အ တို့ ရာ တ လားဟဲ့ ပ ည့် ” ဖြစ်နေ ဟု . ရှာတယ် မာန် မဲ ကာ ” .... ဟု ဆက်၍ ပြောဆို ဖူး သ တတ် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 533 ပရိယတ္တိ အ ရာ၌ ၊ လုံ့လ ဝီရိယ အ ရာ၌ ၊ ပဋိ ပတ္တိ အ တွေ့ အကြုံ ၌ တန်းတူရည်တူ သူ ပင် မရှိ လောက်အောင် ပြောင်မြောက် စွာ အားထုတ် ၍ မဆုတ် မ ဆိုင်း ကျင့် နိုင် ပါ တိုင်း လည်း ရွယ် တိုင်း မ ပေါက် ပါ တ ကား ဝီရိယ ဉာဏ် ပြည့် စုံ ပြန် ပါ လည်း ကံ ဟောင်း မ ကု ပါ ချေး ကံ ဟောင်း မ ကူ သော်လည်း ကံ သစ် ရှိပြီ ဖြစ် ရ ကား နောက် မူ ထွန်း တောက် လေ ဦး တော့မည် ။ ဆရာ အော် း လက်တွေ့ ဇမ်း သပ် ခြင်း ဆရာတော် ဦး တိ လောက၏ အလုပ် စခန်း နှင့် စပ် ၍ အံ့ သြ ဖွယ် ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ကို ကွယ်လွန်သူ အမြတ်ခွန် မင်းကြီး ဦး စံ သိ မီး ၏ ထုတ်ဖော် ပြောပြချက် အ ရ ထပ်မံ ဦး ဖော်ပြ စံ သိမ်း ခွင့် ရ ကား ပေသည် အစိုးရ ။ အ နေ ဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ပဋိ ပတ္တိ တရား ဌာနများကို စနစ်တကျ စာရင်းအင်း ပြုစု ၍ အထောက်အပံ့ ပေးခဲ့သော နိုင်ငံတော် ဗုဒ္ဓသာသနာ အဖွဲ့ ပဋိ ပတ္တိ ဌာနခွဲ၏ အတွင်းရေး ဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင် ၍ ဆ ဌ သံဂါယနာ နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နိုင်ငံတော် အစိုးရ၏ ပဋိ . ပတ္တိ သာသနာပြု လုပ်ငန်းတွင် ထိပ်ဆုံးက ပါဝင် ထမ်းဆောင် ခဲ့သူ ယောဂီ ကြီး တစ် ဦး ဖြစ်၏ ။ သထုံ ဇေ တ ဝန် ၊ စွန်းလွန်း ဂူ ၊ ဝေ ဘူ ဆရာတော်ကြီး နှင့် အထူး သ ဖြင့် ဆရာ သက်ကြီး ထံ ဥပ နိဿယ ခံ ယူ၍ “ ယထာ ဘူ တ လမ်းညွှန် ” ခေါ် ခေတ်မီ ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျမ်း ကြီးကို ပင် ၂- ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုစု ထုတ်ဝေ ခဲ့သူ လည်း ဖြစ်သည် ။ အဆိုပါ ဦး စံ သိမ်း ၏ “ ဆရာတော် ဦး တိ လောက နှင့် စပ် သော ဟောပြောချက် ” ကို သမ္မတကြီး အင်္ဂလိပ် လူမျိုး စော ဦး ရွှေ အုန်း သိုက် ခိုင် ၊ ယောဂီ ( မစ္စတာ ဦး တင် ၊ မောရစ် မြန်အောင် ၊ ကမ္ဘာ ဦး တင် ဇ ၊ ဓမ္မရောင်ခြည် ဦး စိန် ညို ထွန်း ၊ ဦး အင်္ဂလိပ် ထွန်း လှအောင် စာစောင် ၊ အယ်ဒီတာ ) စ သူတို့ ပါဝင်သော “ ဗုဒ္ဓ သာ သ န သ မာ ဂမ အဖွဲ့ ” မှ အင်္ဂလိပ် လို ထုတ်ဝေ သည့် “ ဿ အို ပင်း ဒိုး ' အမည်ရှိ စာစောင် အတွဲ -၁ ၊ အမှတ် -၃ ၊ စာမျက်နှာ ၉ ၌ - အောက်ပါ အတိုင်း ဖတ်ရှု ရပါသည် ။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် မ ဖြစ် မီ နှစ်ပေါင်း အတော်ကြာ က ညောင်တုန်း မြို့၌ ကူးစက် ကပ်ရောဂါ ကြီး ဖြစ်ပွား၍ မြို့သူမြို့သားများ က ကျေးဇူးရှင် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး အား ပရိတ် တရားဟော မေတ္တာ ကာ အကာအကွယ် ရောဂါ ကာကွယ်ရေး ပြု ပေးရန် လုပ်ငန်းများကို ပ င့် ဆောင် ကြ၏ ဟောကြား ။ ရောက်လျှင် ညွှန် ပြပေး ထုံးစံအတိုင်း တော် မူ သည် ည စဉ် ။ - ဆရာတော်ဘုရားကြီး ပြန် ကြွ မည် ရှိ စဉ် ညောင်တုန်း မြို့၌ ရက်ရှည် သီတင်းသုံး ကာ အဘိဓမ္မာ ဓာတ် ပညာ နှင့် သမထ ဝိပဿနာ တရား များ သင်ကြား ပေးပါရန် လျှောက်ထား ကြ ရာ ဆရာတော်ဘုရားကြီး “ ဒကာတို့ ၊ ဘုန်းကြီး က - မှာ ကိစ္စတွေ များတယ် ၊ ဒီမှာ နေဖို့ အချိန် မရဘူး ၊ ဒါပေမယ့် အား မ ငယ် ကြ နှင့် ၊ ကျိုက် ထို မှာ ဘုန်းကြီး တ ပ ည့် သေက္ချ တောင် ဦး တိ လောက ရှိတယ် ၊ နှမ အကြိမ် ## PAGE 534 သူဟာ ဘုန်းကြီး လိုပဲ သာသနာပြု နိုင်ပြီး ဒကာတို့ အလိုရှိ တဲ့ တရား ကို ပေးနိုင် တယ် ၊ သွား ပ င့် ချေ ကြ ၊ ဘုန်းကြီး က လွှတ် လိုက်တာ လို့ သာ လျှောက် ၊ သာသနာအတွက် ဘုန်းကြီး က လွှတ် လိုက်တာ ဆိုရင် သူ လဲ မ ငြင်း ပေ ဘူး ၊ လိုက် လာ မှာ သေချာတယ် ။ ” ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ညွှန်ကြားချက် အ ရ ညောင်တုန်း မြို့ မျက်နှာဖုံး ဒကာကြီး သုံး ဦး တို့ ဆရာတော် ဦး တိ လောက အား ပ င့် ရန် သထုံ ကျိုက် ထို ရှိ သေ ကျွ တောင် တော ရ ကျောင်းကြီး သို့ သွားကြ လေ၏ ။ သို့ရာတွင် ဆရာတော် ကို မ ဖူး တွေ့ ကြ ရ ချေ ။ အကျိုးအကြောင်း လျှောက်ထား ကြ သောအခါ ဆရာတော်၏ တ ပ ည့် တစ်ပါး က - “ ဆရာတော် ကျောင်း က ထွက်သွား တာ လေး ငါး ရက် ရှိသွားပြီ ” ဟု ဆို၍ ဘယ် အရပ် သို့ ကြွ သွားကြောင်း ဆက်၍ လျှောက်ထား စုံစမ်း ရာ - “ ဒကာကြီးတို့ ... ဒါကတော့ ဆရာတော်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လျှို့ဝှက် ကိစ္စ ပဲ ၊ ဒီအတွက် ဆရာတော် သိ ဘယ် လဲ မ ကြွ သိချင် သွားတယ် ကြ ပါ နဲ့ ဆိုတာ လေ ” ဦး ဟု ပဉ္စင်း တ ပ ည့် တို ့ ဦး မှာ ပဉ္စင်း ပြော ခွင့် က လမ်း မရှိဘူး စ ပိတ် ၊ ဒီလိုပဲ ၍ ပြောလိုက် ကြွ နေ ကျ ၏ ပဲ ။ ၊ ညောင်တုန်း ဒကာကြီး သုံး ဦး မှာ အားကိုး တ ကြီး လာ ရာ မ မျှော် လင့် သော စကားကို ကြား သော်လည်း ကြ ရ သ ဘူး ဖြင့် ကွယ် စိတ် ၍ အပျက် ချည်း နေ ကြီး သ ပျက်သွား ဖြင့် ဒကာ ကြ၏ များမှာ ။ အကြိမ်ကြိမ် ပို၍ အားမလို တောင်းပန် အားမရ ဖြစ်နေ မေး လျှောက် ကြ၏ ။ ထို တွင် ဒကာ တစ် ဦး က ရုတ်တရက် အကြံ ရ ၍ - လာ ကြ ရတာပါ “ ဦး ပဉ္ဇင်း ၊ ဘုရား တ ပ ည့် ....၊ တော်တို့ တ ပ သဘော ည့် တော်တို့ တစ်ခုထဲ လဲ ဟို နဲ့ ...... ဖူး တွေ့ ညောင်တုန်း ရ ရုံ သက်သက် မြို့ အဝေးကြီး လာ ကြ ရတာ က မဟုတ်ပါ ဘုရားကြီး ဘုရား ရဲ့ ၊ အထူး ဦး တိ ညွှန်ကြားချက် လောက ဆရာတော်ရဲ့ အ မိန့် ဆရာ တော် အ ကျေးဇူးရှင် ရ သာသနာရေး လယ်တီဆရာတော် ကိစ္စအတွက် သွား ဦး ပဉ္စင်း ပ င့် လည်း ချေ ကြ ဆိုလို သက်ပြင်း ့ လာ ပ ချ င့် ရတာပါ ကာ မည်သို့မျှ ” ဟု လျှောက် စကား လိုက် မ ဆို ရာ သာ - ၊ အဆိုပါ အတန်ကြာ ပြန်ကြား အောင် သူ တွေ့ ၍ သွားလေ၏ ။ ကျောင်းဝင်း ထို့နောက် အ ထွက် ဦး ပဉ္စင်း သို့ ရောက်အောင် လည်း “ ကဲ ဒကာ .... ကဲ ကြီးများ ... ဒကာ ကို ခေါ် ကြီးများ လာ လာ ပြီးလျှင် ... တောင် လာ .... ” ဆင်ခြေ ဟု ဆို လျှော ကာ တောအုပ် တစ်ခုသို့ သွားသော မထင်မရှား လူသွားလမ်း ကလေးကို လက်ညှိုး ထိုး လျက် ..... “ အင်း … .. ဆရာတော် ကြွ သွား တာကတော့ အဲဒီ လမ်းကလေး က နေ တော ထဲ ကြွ လိုက်ရှာ သွား ချင် တာပဲ လဲ ၊ အဲဒီ ရှာ လမ်း ကြ ပေတော့ အတိုင်း ” လိုက် ဟု ဆို သွားပြီး ကာ ဒကာကြီးတို့ ဦး ပဉ္စင်း မှာ ကျောင်း ဟာ ဒကာကြီးတို့ ထဲသို့ ဝင် ဆရာတော် ကြွ သွား ၏ ကို ။ ဟု ဒကာ ဆို များလည်း ကာ သုံး ခေတ္တ ဦး သား မျှ ရပ်ပြီး သဘောတူ စဉ်း စား တော ကာ “ ထဲသို့ ဒီ ရောက်လာပြီး လိုက်လံရှာဖွေ မှတော့ ကြ၏ တွေ့ ။ အောင် ရှာကြမယ် ” ; ကြ လျှင် ထို လမ်း လူသွားလမ်း နှင့် မ နီး မ ဝေး ကလေး တောအုပ် အတိုင်း တစ် လိုက် နေရာ၌ သွားကြ သစ်ရွက် သောအခါ မိုး ယာယီ တော်တော် သင်္ခမ်း ကျောင်း ကလေး ကလေးကို သွား မိ နဝမ အကြိမ်