## PAGE 535 တွေ့ သစ်ရွက် ကြ ရ၏ တံခါး ။ သင်္ခမ်း ကလေးကို ကျောင်း ဖွ င့် ကလေး ကြည့် လိုက် ရှိရာသို့ ရာ ယာယီ ခပ် သုတ် ခင်း သုတ် ကြမ်း လှမ်း များ ကြ ပေါ်၌ ပြီး အနီးသို့ တင် ပျဉ် ရှောက် ခွေ လျှင် ကာ တည်ငြိမ် အေးဆေး စွာ တရား ထိုင်နေသော ဆရာတော် ကို ဖူး တွေ့ ကြ ရသည် ။ အသက်ကို ဒကာ မျှ သုံး ပြင်းပြင်း ဦး စ လုံး ညင်သာစွာ မ ရှု ရဲ ကြ ဘဲ ဆရာတော်၏ အချိန် ကြာ မြင့် အနီးသို့ စွာ ရှိခိုး တိုး လျက် သွား ပြီးလျှင် ကြည်ညို ရှိခိုး နေကြသည် ဦး ချ ကြ၏ ။ ။ ဆရာတော် ကြာ မြင့် စွာ က လက်အုပ်ချီ မူ ဒကာ များ ကြည်ညို အနီးသို့ နေကြ လာရောက် စဉ် ဒကာ နေကြသည် တစ် ဦး က ကို ပင် သူ၏ သိ ပုံ မ အဖော် ရ ချေ ။ များအား အချိန် လက်တို့ “ ပြီး ငါ တိုးတိုး ကြားဖူးတယ် ကလေး ၊ အဓိဋ္ဌာန် ပြောလိုက် သမာဓိ ၏ ။ အား သိပ် ကောင်းပြီး ဝ သီ ဘော် နိုင် နင်း တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ ထိန်းသိမ်း နိုင်ကြ ဈာန် သ ဝင်စား တဲ့ ...... နေတုန်း ဘ ယ့် နှ မှာ ယ့် လဲ ဣ ၊ ဟုတ် ရိ ယာ - ပုတ် မဟုတ် ကို ဆရာတော် ဘယ်လိုမှ ကို စမ်း နှော င့် ကြည့် ယှက် ကြရအောင် မရအောင် ” ( မြေ ကြီးမှ ပြောပြောဆိုဆို တစ် တောင် မျက် ကျော် ရိပ် ခန့် မျက် မြင့် ခြည် သည့် ခြေ ) ယာယီ ဟန် လက် ကြမ်းခင်း ဟန်ပြ များကို ပြီး ဆရာတော် တစ်ချောင်း ထိုင်နေသော ပြီး တစ်ချောင်း အသာအယာ သည် ကို ပင် သိ ဆွဲ ပုံ ၍ မ ရ ဆွဲ ၊ ၍ တုတ်တုတ် နုတ် ယူလိုက် မျှ ကြ၏ မလှုပ် ။ ၊ သို့ရာတွင် ဣ ရိ ယာ ပုတ် ဆရာတော် လည်း ပြောင်းလဲခြင်း ကား ထိုသို့ ပြုလုပ်နေ မရှိချေ ကြ ။ အံ့ဖွယ် ကောင်းသည် ကား ကြမ်းခင်း များ အားလုံး နုတ် ယူပြီး သောအခါ ဆရာတော် မှာ မူလ အထိ ဣ အစပ် ရိ ယာ မရှိ ပုတ် ထိုင် အတိုင်း မြဲ ထိုင်နေသည် တင် ပျဉ် ခွေ ကို လျက် ဖူး တစ် တွေ့ ကြ တောင် ရ ခန့် လေ၏ မြင့် ၊ ဒကာ သော များမှာ လေ ဟာ ပြင် မကြုံစဖူး ၌ တစ်စုံတစ်ရာ အထူး အံ့ သြ ကြ ရသည် ။ အတန်ကြာ ကြည်ညို ပြီး နောက် ကြမ်း များကို တစ်ချောင်း ချင်း အ သာ အ ယာ ပြန်၍ ခင်း ပေး ကြ၏ ။ ဆရာတော်အား ထပ်မံ ဦး ချပြီး နှုတ် က တတွတ်တွတ် ရွတ် ကာ တောင်းပန် အချိန် ကြ အတန်ကြာ လေသည် ။ သောအခါ ဒကာ တစ် ဦး က အသံကို မြှ င့်၍ - ညောင်တုန်း “ ဆရာတော်ဘုရား မြို့ က တ ပ ည့် - တော်များ ကျေးဇူးရှင် အရှင်ဘုရား လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ကို ပ င့် ဖို ့ လာ ကြပါတယ် အ မိန့် ဘုရား တော် ” အ ဟု ရ လျှောက် ဖြည်း ညှင်း လိုက်သော စွာ ဖွ င့် ကြည့် အခါ ဆရာတော်သည် တော်မူ၏ ။ အကျိုးအကြောင်း မှိတ် ထားသော လျှောက်ထား မျက်လုံး မေးမြန်း အစုံကို ပြီးလျှင် အသာအယာ ဒကာ များ နှင့် အတူ ယာယီ သင်္ခမ်း ကျောင်း က လေးမှ ဖဲ ခွာ ၍ သေက္ချ တောင် တော ရ ကျောင်းတိုက် ကြီး သို့ လိုက်ပါ နောက်တစ်ရက် ကြွ လာ တော်မူ၏ ညောင်တုန်း ။ မြို့သို့ ကြွ တော် မူ သည် ။ အထက်ပါ ဖြစ်ရပ် လေးကို ဖတ် ရ သောအခါ ဆရာတော် ဦး တိ လောက၏ သီလ ၊ သမာဓိ ၊ ပညာ ကို ကြည်ညို ရသကဲ့သို့ ထို အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို သိမြင် တော် မူ ဟန် ရှိသော ကျေးဇူးရှင် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဉာဏ်တော် ကိုလည်း ကြည်ညို ၍ မ ဆုံး ရှိ ရပါ တော့သည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 536 မိုးညှင်း တော ရ ကိုယ်တော် ကြီး • ( ၁၂၃၄ - ၁၃၂၆ ) လှုံ့ဆော် မိုးညှင်း ၍ လူထုကို ကိုယ်တော် ပါ အ ကြီး ပါ ကား ခေါ် မြန်မာနိုင်ငံ လျက် သော့ချက် ပဋိ ပတ္တိ ဖွ သာသနာ င့် ပေးသော ခေတ် ဆရာတော် ကြီးကို ကျယ်လောင်စွာ ဟု ဆိုသော် မ အ ဖတ် လွန် နိုင် က ရာ လာပ် ချေ များကို ၊ လူ သာမန် ဟောကြား တို့ ကား သ ဖြင့် တရားပွဲ “ အဟော ကြီးများ ဘုန်းကြီး ဖိန် ” ဟု ဖိ န့် သာ တုန် မြင်ခဲ့ ကျင်းပ ကြ၏ ၍ ။ အ ဆရာတော်၏ ရေ က လာပ် ပဋိ ပတ္တိ ကျင့် စဉ် နှင့် ဓမ္မာ ဘိ သမ ယ ( တရားထူး ရခြင်း ) ကို မသိ ချက် ဆိုး လှသည် ။ သည်း စွာ ထို မ အ မာ ထဲ ကျန်း ဤစာရေးသူ ခိုက် မိုးညှင်း သို့ လည်း ရောက်ခဲ့ အနည်းငယ် ၏ ။ “ နေကောင်း ပါ ခဲ့ လေသည် ပါ ရဲ့ လား ။ ဆရာတော် ” ဟု ပင် မေး သေ လျှောက် လု စ နီး ရ ကောင်း လာခဲ့ ၏ မှန်းမသိ ။ ကိုယ်ရေး ။ စာ ကြုံ ခံ ၍ နေ၍ အတ္ထုပ္ပတ္တိ လား မသိ ကို ဖတ် ။ ခပ် ရ ခါမှ လှမ်းလှမ်း ကြီး စွာ မှ နောင်တ ပင် ပု ဆိန် ဖြစ် ပေါက် မိ သည် ဦး ။ ငါ ချပြီး မိုက် လှ လေ ည့် ခြင်း ပြန် ။ စာရေးသူ၏ ကား မ ရှေး မ နောင်တော်ကြီး နှောင်း ရောက်သွား ( ရာ မောင်းထောင် မိဘ သဖွယ် ယွန်း ချဉ်း ကပ် ဆက်တိုက် မေးမြန်း ဆရာတော် ၍ ဘဝ အ မွေ ဦး နောက်ဆုံး သော ဘိ တ ) လက်ဆောင် ရ ခဲ့ လေသည် ။ ထွက် နိုင်တယ် “ မောင်းထောင် ၊ တော ထွက်မယ် ဘုန်းကြီး ၊ အား တော ခဲ ပြီး ထွက် သပိတ် ဖြစ်အောင် အိတ်ကို ထွက် တိုင် ရစ် ချိတ်ဆွဲ နော် ၊ တို့ ထားတာ များ ၁၇- သံ ဝါကျ ချေး စား မ ပြုတ်ကျ အလွန် လို့ သုံးလုံး ကုန် မှ ထွက် ဖြစ်တယ် ၊ ကြိုးစား ” ဟု တိုက်တွန်း ခြင်း အရင်း ခံ ဖြင့် ပျော် လေပြီ ကြောက် ။ ရှေး တတ်သော ခါ မိုက် ကန်း နောင်တော်ကြီး ၊ ဤ စာတန်း ကား ဖြင့် မောင်းထောင် ၊ စိတ်ကျန်း ရွာ ညံ့ မြေဇင်းတောရ လျော့ ၊ ကျွန် ကန်တော့ ၌ တရား ၏ ဖြင့် ။ မိုးညှင်း ရှိ ပုံတူ ရုပ်တု တော် အား သွားရောက် ကန်တော့ ပြီး ခါမှ ဤစာကို ရေးပါ သတည်း ။ ] သူ ငယ်ဘဝ ဇာတိ ပြ ဂုံ ညင်း စု ဆရာတော်သည် ရွာကလေး ၌ ဦး မိုး ဟံသာဝတီ ၊ ဒေါ် ဘော် ခရိုင် တို့မှ သံလျင် ၁၂၃၄- ခု မြို့နယ် ၊ တပေါင်းလဆန်း ဘား ကူး ရွာ ( နှစ်ရက် ဝင် ခ နီး ရွာ သောကြာ ) အနီး လည်း နေ့ နံနက် ဥပ ဓိ ရှစ် ရုပ် နာရီ နှင့် တကွ ဖွား အသိဉာဏ် တော် မူ ခဲ့သည် ပညာ ။ ထိုအခါ ပါ ထူးခြား မယ်တော် ကျော်ကြား မှာ ၅၆- ခြင်း နှစ် ဖြစ် ရှိ ရ၏ လေပြီ ၊ သား ။ ထို့ကြောင့် ချင်း များ ကား ဦး ဘိုး လှ ၊ ဦး ဘိုး မြ ၊ ဦး ဘိုး ဘ ၊ မ ရွှေ မေ ၊ မ ရွှေ သက် ၊ မ ရွှေ ရွက် ၊ ထူးခြားသော “ မင်း ဖြစ် ပါရမီ မည့် ဗီဇ သူ သျှောင် ဇာတိ ပြ ခဲ့ က လေသည် လေးနဲ့ ´ ။ ဆို ဆရာတော် သကဲ့သို့ ဆရာတော်သည် လောင်း လျာ ငါး နှစ်သားအရွယ် ငယ် စဉ် က ပင် တစ်နေ့သောအခါ အိမ် အ မိုး မှ ပို ကောင်ကလေး များ ကျ လာ ရာ ကလေးတို့ ဘာဝ စူးစမ်း လို သ ဖြင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 537 လက် နှင့် တွန်း တို ၍ ကိုင် ကြည့် နေစဉ် မိခင် က - “ မလုပ်ပါနဲ့ သား ရယ် ၊ ပိုး ကောင်ကလေး သေ သွား ပါ ဦး မယ် ” ဟု ပြော ရာ - " “ ဪ … . သေ တတ် သလား ” ဟု ပြန် မေး ၏ ။ “ အေး .. သေ တတ်သည် ” ဟု ပြောလျှင် - “ အ မေ တို့ ကော ၊ သေ တတ် သလား ၊ သေ မှာလား ” ဟု ပြန် မေး ၍ သေ ရ မည့် အကြောင်း ပြောပြ သောအခါ .... “ အားလုံး သေ ကြ ရမည် ’ ဟူသော အသိ ကို အရွယ် နှင့် မ လိုက်အောင် ရရှိခဲ့ ၏ ။ တစ်ခုသော ဥပုသ် နေ ့ တွင် မိဘများ နှင့် အတူ ဦး အာ စ ရ၏ ရွာ ဦး ကျောင်းသို့ ဥပုသ် စောင့် လိုက် သွား ရာ ညနေ ရောက်လျှင် ထမင်း ဆာ ၍ ငို တော့ ၏ r မယ်တော် က ထမင်း ယူ၍ ကျွေး ရာ အေးအေး မ စား သေး ဘဲ … .. “ “ အ အ မေ မေ တို့ တို့ ဥပုသ် ကော မ ယူထား စား သေးဘူး လို ့ မစားရ လား ” ဟု ဘူး " မေး ဟု ရာ ပြောလျှင် .... ..... “ အ မေ တို့မှ မ စား ရင် ကျွန်တော်လဲ မ စား တော့ဘူး ၊ ဥပုသ် ထွက်ပြေး လိမ့် မယ် ” ဟု - ပြောရင်း စာ ရန် လည်း ခက် ၊ ဆာ ကလည်း ဆာ လှ ၍ ငို လေ တော့သည် ။ ထိုအခါ အစ်ကိုဖြစ်သူ မောင် ဘိုး ဘ က ရုတ်တရက် စိတ်ကူး ရ ၍ – “ ညီလေး ၊ အ လွတ် စား ရင် သာ ဥပုသ် က ထွက်ပြေး တာပါ ၊ ပုတီး ကို လည်ပင်း စွပ် ပြီး စား ရင် ဥပုသ် ထွက် မ ပြေး ဘူး ” ဟု ပရိယာယ် ဖြင့် ချော့ မော့ ပြောဆို ကာ ပုတီး ကို လည်ပင်း မှာ စွပ် ပေးလိုက် ၏ ။ ထိုအခါ မှ ပင် ဆရာတော် လောင်း သူငယ် ကလေးမှာ မျက်ရည်ကို သုတ်ပြီး စား တော့ ၏ ။ ပါရမီ မျိုးစေ့ ကား ဇာတိ ပြ ခဲ့ လေပြီ ။ - ငါး နှစ်သားအရွယ် တွင် မောင်း မ ရွာ ကျောင်း ဘုန်းကြီး ဦး အာ စ ရ ထံတွင် ကျောင်း အပ်နှံ ၍ ပညာသင်ကြား စေ ခဲ့ရာ စာ အတော်အတန် ဖတ် တတ် သာ အခါ “ ငရဲခန်း ပျို့ ” ကို ဖတ် ၍ င ရဲ ကျ မည် ကို ကြောက် သ ဖြင့် ဘုန်းကြီး ဝတ် မည်ဟု စိတ် ကို တစ် ထစ် ချ ဆုံးဖြတ် လိုက် ၏ ။ ၁၄- နှစ်တွင် ရှင် သာ မ ဏေ ဝတ် သည် ၊ ဘွဲ့ ရှင် သု မ န တည်း ။ အလွန် ပြောဆို ရ လွယ်ကူ ၍ ဆရာ့ စကားကို မြေ ဝယ် မ ကျ နာယူ တတ် သူ ဖြစ်သည် ။ ဆရာ၏ ချီးကျူး ခြင်းကို ထူးထူးခြားခြား ခံယူ ရ၏ ။ ယဉ် ကျေး ခြင်း ၊ စကား အရှေ့ အ တင် ပြောခြင်း ၌လည်း အရွယ် နှင့် မ လိုက်အောင် ထူးခြား သုမေဓာ ခဲ့ ၏ ။ ဥပ ရသေ့ ဓိ ရုပ် ၊ ကား တေ မိ မင်း ဆို ဖွယ် ၊ ဇန မရှိ က ။ မင်း ၊ ဟတ္ထိ ပါ လ တော ထွက် ခန်း တို့ကို ပန်းချီ ရေး ၍ လည်းကောင်း ၊ ပုဂံ မှ တန်ခိုးကြီး ဘုရား များကို ပုံတူ ရေး ၍ လည်းကောင်း ခေါင်း ရင်း တွင် ချိတ်ဆွဲ ကာ မိမိ စိတ်ဓာတ်ကို တောတောင် အတွင်း၌ မွေ့ လျော် စေ လေ့ ရှိသည် မှာ အနာဂတ် ဘဝအတွက် ရှေ့ပြေး နိမိတ်များ ဖြစ်ပေ တော့သည် ။ စာ တော် သလောက် အ ကျင့် သီလ တ ပ ည့် ဝတ် ၁၂၅၄- များ နှင့် ခုနှစ် လည်း ၊ ဝါဆိုလ ပြည့် စုံ ဆန်း ၏ ။ ရှစ် ရက်နေ့တွင် ရဟန်း ဘောင် သို့ တက် သည် ။ နံနက် သုံး နာရီ အမြဲ ထ ရှိ၏ ။ ဓုတင် များကို ဆောက်တည် ခဲ့ ၏ ။ ကွမ်း စား ဆေး သောက် မရှိ ။ ' ၊ နဝမ အကြိမ်