## PAGE 538 နေ ကောင်းလျက် ထန်း လျက် သ ကြား အ ဖျော် စ သည် မ စားသောက် ။ ရွာ တွင်း ဖိနပ် မ စီး ၊ ထီး မ ဆောင်း ၊ နွား မြင်း ယာဉ် မ စီး ။ ရံ ခါ ရထား ၊ သင်္ဘော စီး ရ စေ ကာ မူ ညအခါ မ ကျိန်း စက် ။ ထ ကြွ လုံ့လ ကြီး၏ ။ ပျင်း ရိ ခြင်းကို အလွန် မုန်း သည် ။ မန္တ လေး တစ်ခွင် စာသင် ရင်း ပဋိ ပတ် လုပ် အထပ်ထပ် ဦး ပဉ္စင်း အခါခါ ဦး သု သင်ယူ မ န သည် ပြီးနောက် ဝိနည်း ပါဠိ ငါး ဝါ တော်ကြီး အ ရ ၁၂၅၉- ငါး ကျမ်း ခုနှစ် ကို ၊ တပေါင်းလ အဋ္ဌကထာ နှင့် ပြည့် တွဲ နေ့တွင် စပ် ပြီး စာသင် နောင်တော်ကြီး တက် ခဲ့သည် ဦး ။ ဘိုး ဘ အထက်အောက် ကို ကပ္ပိယ အဖြစ် မီးရထားလမ်း ခေါ်ဆောင် ၍ ဖောက်သည် ဒါး ပိန် ဘူတာ မှာ မှ ရှစ်နှစ် မန္တလေးသို့ မျှသာ ရှိသေး ၏ ။ ကလေး မန္တ ဇာတိ လေး ) ဆရာတော် တောင် ပြင် ဘုရားကြီး ဦး ရန်ကုန် ( တိုက် ဘွဲ့ ( ဦး ငယ် သု ဇာတ ဆရာ နှင့် ) ထံတွင် စာသင် ပညာ ဘက် သင်ယူ ဖြစ်သူ တိုး ၏ ။ ပေ ကြောင် စာ ထုပ် နှင့် သပိတ် တစ်လုံး သင်္ကန်း သုံး ထည် သာ ပါ လာခဲ့သည် ။ ငွေ ကို .. မည် သည့် အခါ မျှ ကိုင် မိုး ထား ။ ၊ ထိုအချိန်က မင်းဒင် ၊ မိုင်း မန္တလေး ခိုင်း ၊ မဟာ နေပြည်တော်တွင် ဝိ သုဒ္ဓာ ရာ မ ၊ နေလ ရွှေ ရေး ပ မာ ဆောင် ထင်ရှား ဆရာတော်တို့ ကြသော ကျည် ထံ ၌လည်း ဝန် ၊ နည်း ခံ ခဲ့သည် ။ စာသင်သား ဘဝ နေ ရ ရာတွင် အမြဲတမ်း နိ ဝါ တ ထား၍ ပြောဆို လေ့ ရှိ၏ ။ စာ ချ ဆရာ များအတွက် သာမက သီတင်းသုံး ဖော် များအတွက် ပ င့် ချိုး ရေ သုံး ရေ ခပ် ခြင်း ၊ တံ မြက် လှည်း ခြင်း ကု ဋီ သန့် ရှင်း ရေး လုပ်ခြင်း စ သော ဝတ် များကို အမြဲ လုပ်ဆောင် ၏ ။ ထို့ကြောင့် လည်း အ များ က ချစ်ခင် လေးစား ကြ၏ ။ ဆွမ်းခံ ရသမျှ စာ ချ ဆရာ အား လူ ပြီးမှ စား လေ့ ရှိသည် ။ အဘိဓမ္မာ စာသင်သား ည ဝါ များကို ဘဝ အထူး တွင်လည်း သ ဖြင့် မိမိ ပို့ချပေး လည်း စာသင် ခဲ့ ၏ ။ ၍ မာတိကာ သံဃာ ငယ် , ဓာတု များကိုလည်း ကထာ , တစ်ဖက်က ယ မိုက် နှင့် ပဋ္ဌာန်း ၄ ချမ်း ကို တစ်ပြိုင်တည်း ပို့ ချ၍ တစ် ဦး စီ ရွတ်ဆို စေသည် ။ လွယ်ကူ ရှင်းလင်း သည့် တစ်နှစ် နှင့် အ ပြီး နည်းစနစ် များကို တီထွင် ပို့ချ ခဲ့ရာ ထို စဉ် က စာသင်သား များ အလွန် နှစ်သက် ခဲ့ ကြ၏ ။ မိုးညှင်း ည ဝါ အကျဉ်း အလင်း ပြ အ ရ ကောက် ကျမ်း ကြီးကို စာမျက်နှာ ၃ ဝဝ - ကျော် ဖြင့် ၁၃၂၄- ခုနှစ်က ငယ်မူ စနစ် မပျက် ရိုက် နှိပ် ထားပြီး ရှိပြီ ။ ) အတုယူဖွယ် မိုးညှင်း ကောင်း ဆရာတော်၏ လှ ပါ ပေ စာသင်သား ၏ ။ ဆရာတော်၏ ဘဝ သည် ပရိယတ္တိ ရှင် ငယ် စွမ်းရည် ရဟန်း မှာလည်း ငယ် နောက် ဆို ဖွယ် သား မရှိ တို့ ၊ သူ၏ ဦး ကျမ်း သု များ မ န သည် က သာဓက ပရိယတ္တိ မူ . လေပြီ တတ် ။ မြောက် ရန် စာသင် စာ ချ နေ စေ ကာ မူ တစ်နေ့ တခြား မန္တလေး တော ထွက်ဖို့ အနောက် . ည ပြင် က ရ သာ ဟိုင်း စော သုသာန် နေ သို့ တော့သည် ကြွ ၍ သု ။ သာန်း ဆုံး ရုက္ခ ဖြတ်၍ မူ ဓုတင် မရသေး များကို ဆောက်တည် မီ ဥပုသ်နေ့ လျက် တိုင်း နဝမ အကြိမ် ## PAGE 539 ဗုဒ္ဓါနုဿတိ , မေတ္တာ , အသုဘ , မရဏ ဿ တိ ( စ တု ရာ ရက္ခ ) ကမ္မဋ္ဌာန်း တို့ကို ပွား များ ရင်း အ ကျွတ် ယင်းသို့ အ လွတ် ထွက် အရှိန် နိုင် မည့် ယူ နေစဉ် ရက် မှာပင် ကို သာ အရပ် စောင့် မျှော် ငယ် နေ ရ ဆရာ တော့သည် ထံမှ ကျောင်း ။ လွှဲ လက်ခံရန် စာတစ်စောင် ခမည်းတော် ကြီး ရောက်လာ တို့ မ ၏ ရှေး ။ အဖန်ဖန် မ နှောင်း စဉ်း ကွယ်လွန် စားပြီး မ ကြ ရာ ပြန် ကြေးနန်းများ ဘဲ နေခဲ့သည် ။ မကြာမီ ရောက်လာကြ ပင် မယ်တော် ပြန် ၏ နှင့် ။ ကျေးဇူးရှင် မိဘများ ကို ရည်စူး၍ ဆွမ်း သင်္ကန်း များ လှူ ကာ မ ပြန် ဘဲ နေ ခဲ့ လေသည် ။ သို့ရာတွင် ထို အကြောင်း မ ပြန် လျှင် ကား မ ဖြစ်သော အခြား မဟုတ် အကြောင်း ။. အ ကျွတ် တစ်ရပ် အ ပေါ်ပေါက်လာ လွတ် တော ထွက်မည် ခဲ့ ၏ ။ ရှိသော အခါ မိမိ ဆင်ခြင် ဘဝကို ကြည့် သိ ၏ တတ်သော ။ အ ပြန်ပြန် အရွယ် စစ်ဆေး မှ ယခု ၏ ။ ကျအောင် မ ဆို စ လောက် အမှား သော ပြုမူ ချက်များ မကောင်းမှု ရှိမရှိ တစ်ခု အဖန်ဖန် မျှသာ တွေ့ရသည် ဟောင် သော ။ ထို ခွေးတစ်ကောင် မကောင်းမှု ကား အား ကျောင်းသားဘဝ ပစ် ခဲ့ ဖူး ၏ ။ အ ထို များ အပြစ် သွား ကား ရာ လမ်း လူ သာမန် မှ အုတ် တို့အတွက် ခဲ တစ်ချပ် ကို မ ယူ၍ ဆို စ လောက် သော်လည်း ဦး သု မ န မှာ ကား ကြီး စွာ ထိတ် လ န့်၍ နောင်တ ဖြစ် မိ လေသည် ။ သတိရ သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထို လမ်း ကို ပြင် မည်ဟု ဆုံး ဖြတ်၍ ဇာတိ ရပ် သို့ ပြန် ခဲ့ ၏ ။ “ အ ဏု မတ္တေသု ဝဇ္ဇေ သု ဘ ယ ဒ ဿာ ဝိ = အဏုမြူ မျှ သော အပြစ်ကို ပင် ( မြင်း မိုရ် တောင် သေးငယ်သော လောက် ) ဘေး အ ရာ ရန် ကစ၍ ထင် ကျင့် လေ့ ရှိသော မှ သာ ” သူ ကြီး မြတ် ရာ တို့၏ ကို ' ဝါဒ နိုင် အတိုင်း မြဲ ဖြစ်သည် ကျင့် ကို ကြံ သတိပြုဖွယ် တော် မူ လေသည် ပင် ။ ။ သေး ငယ် သည်ဟု မထီမဲ့မြင် မပြု အပ် ။ ပြတ် နိုင် ဇာတိ လွန်း ရပ် သည် သို့ ရောက်သောအခါ ” ဟု ဆို ကာ ဆွေမျိုး “ မိဘ တစ်စု သေ လို က မှ မ ဝိုင်းဝန်း လာ , ဆရာ အပြစ်တင် ခေါ် လဲ မရောက် ကာ ငိုကြွေး ၊ သံ ယော ကြ ဇဉ် ရာ တရား ဖြင့် နှစ် သိ မ့် ရ၏ ။ လမ်း ကို နှစ်ရက် နှင့် အ ပြီး ပြုပြင် ကာ ငါး ရက် နေ၍ ပြန်လာခဲ့ သည် ။ အရပ် ကံကောင်း ဆရာတော် ထောက် မှာ မ ကာ ထိုအချိန် ပြန်လာ ခွင့် ခရီး ရ ခဲ့ လွန် ၏ ။ နေ သ ဖြင့် အတင်းအကျပ် တား မည့် သူ မရှိ၍ . လေး တိုင် စင် တောရကျောင်း ကလေး ပရိယတ္တိ ဦး တာဝန်ကို သု မ န သည် ပဓာန ၁၇- ဝါ ဆောင်ရွက်ခဲ့ တိုင်အောင် ပင် ၏ ။ စာ ယင်းသို့ ကြည့် စာ နေစဉ် ချ - နိစ္စ ဗဒ် ဝတ် များ ပြုလုပ်ကာ နေ့ရက် “ ကုန် ငါသည် ၍ မ သင့် ဤ ပြီ ကျောင်း ။ အပေါင်းအသင်း ဤ ရွာ ဤ ဆရာ မှ ဖဲ ဤ ခွာ တ သော ပ ည့် ဆင် ဤ သည့် ပြောင်ကြီး သီတင်းသုံး အ လား , ဖော် ပစ် တို့ လိုက် နှင့် သော ကြီး တော မြား ပ ဝင် မာ မ မှ တွယ်တာ တော် တော့မည် မ ငြိ ကပ် ” ဘဲ ဟူသော တစ် သန် အလင်းရောင် တည်း ၊ တစ် ရှိန် ကြီး တည်း က ရိုက်ခတ် ကျွတ်ကျွတ် လာ ၏ လွတ်လွတ် ။ သို့ နှင့် စာ ချ ဆရာတော်များ နှင့် သီတင်းသုံး ဖော် တို့ ထံ သွားရောက်၍ - နဝမ အကြိမ် ## PAGE 540 များ လှ “ ပါ၏ တ ပ ။ ည့် သေ တော် ရ မည့် ပဋိ ပတ္တိ အခါ လုပ်ငန်း လည်း မသိနိုင် ကို လုပ် ပါ ပါ ။ ပြန်လည်၍ တော့ မည်း တောထဲမှာ တွေ့ ကောင်းမှ ဘေး အန္တ တွေ့ ရာယ် ရပါ မည် လည်း ။ ထို့ကြောင့် တ ပ ည့် တော် သံသရာ အား သည်းခံ ကစ၍ ခွင့် လွှတ်တော် ယခု ဘဝ တိုင်အောင် မူ ကြရန် တောင်းပန်ပါသည် ပြစ် မှား မိ သော အပြစ်များ ” ဟု လျှောက်ထား ရှိလျှင် ဘုရား သည် ။ အ ပို အ သပိတ် လျှံ ပစ္စည်းများကို တစ်လုံး သုံး လည်း ထည် - မဲ ချ၍ သော လှူ သင်္ကန်း လိုက် ၏ နှင့် ၊ ပိ သုဒ္ဓိ မဂ် ၊ ဥပရိ ပဏ္ဏာ သ အဋ္ဌကထာ ၊ ခဂ္ဂ ပ လိ ဝိ ဗော သာ ဓ ဏ အားလုံး သုတ် ပါ ဖြတ်ကာ သော သုတ္တ အဲ့ ဗျ နိ မက္ခရာ ပါတ် အဋ္ဌကထာ ရွာသို့ ထွက်ခဲ့ စာအုပ် လေသည် သုံး ။ အုပ် ထို ရွာ သာ ကား ယူဆောင် မန္တလေး ၍ ကျောက်ဆည် ရွှေ စည်း ခုံ ဘုရားကြီး လမ်း မြစ် ရှိသည် ငယ် ။ အနီး၌ ထို ဘုရားကြီး ရှိ၏ ။ အရှေ့ဘက် နောက် ထူထပ် ၌ ဒုဋ္ဌ သော ဝတီ တော မြစ် ချုံ ၊ ပု အနောက်ဘက် ပေါင်း တို့အကြား ၌ အား လပ် နေ့ ဖို့ သော ညစာ လေး မ ချန် တိုင် ၊ စင် တွယ်တာ တောရကျောင်း ရန် လည်း ကလေး မရှိ ။ မိမိ၏ ၌ သီတင်းသုံး အတောင်ပံ ရသည် သာလျှင် ။ ဝန် ရှိသော ငှက် ပ မာ ငြိ တွယ်စရာ မရှိသော လေ ကဲ့သို့ မိမိ ကို စောင့် ရှောက် ကြ မည့် သူ မရှိ ။ မိမိ ပထမဆုံး ကလည်း စောင့် ရှောက် ရ မည့် သူ မရှိ ၊ ပကတိ အေးချမ်း လှသော ဧက စာ ရီ ဘဝ၏ သုခ ကို ရ ရှိပေသည် နေ့စဉ် ။ ဘုရား ဝတ်ပြု ၊ မေတ္တာပို့ ၊ အ မျှဝေ ၊ မေတ္တာရပ်ခံချက် များ ရွတ် ဆို၍ နတ် များ ကို ဖိတ် နံနက် ကာ မဟာသမယ အိပ်ရာထ အုန်း သုတ် မှုတ် ၊ ရာ ခွက် ဟု လော ကြီး နှင့် ဝါဒ ရေ သုတ် တစ်ခွက် ၊ သမ စိတ္တ အ ဝ သုတ် သောက်သည် တို့ကို ဟောကြား ။ ထို ရေ သည် သည် ပင် ။ ဝမ်း နုတ် ပြ ဆေး ဆိုပြီး ၊ အ ကမ္မဋ္ဌာန်း စာ ကြေ ဆေး လေးမျိုး ဖြစ်၏ ။ တွင် မေတ္တာ ကမ္မ ဌာန်း သည် မကြာမီ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်လာ သွား၍ စေ ဟန် တိ ရှိ၏ ယင်္ဂ ။ ဏ ဝတ် ညနေစောင်း ပြုသည် ။ လျှင် ပြီးလျှင် ကျောင်းမှ ဘုရား ထွက် အာရုံ ကာ ပြု ရွှေ ၏ စည်း ။ ထို ခုံ အခိုက် စေ တီ ပျက် ကျေး ကြီး ငှက် သို့ တိရစ္ဆာန်များ “ ကဲ - ငါ့ ဆွေ က တော် ဦး မျိုး သု မ န ကို တော်များ ဝိုင်း ရံ ချမ်းသာစွာ နေ ကြ၏ ။ ဝတ်ပြု ပြန်ကြ ပြီးလျှင် ပေတော့ ငှက် အချို့ကို ” ဟု ပြောလိုက် လက် နှင့် သောအခါ ကိုင် ၍ လူ့ စကား နေ့စဉ် နားလည် ဆွမ်းခံကြွ သကဲ့သို့ ၏ ။ စကား အားလုံး လုံးဝ ပျံ မ တက်သွား ပြော ၊ ဥပုသ်နေ့ ကြ လေ သည်း တွင် ဥပုသ်သည် အနည်းငယ် လာ မကြာမီ ကြ ရာ ဆွမ်း သီလပေး စာ ဇရပ် ပြီးလျှင် ၊ ဥပုသ် စ “ ရပ် နေရာ များ မရှိ ဆောက် ၊ ပြန် ကြတော့ ၍ လူ ” လေး ဟု ငါးဆယ် မိန် ့ ဥပုသ် ဆို ပြန်လွှတ် စောင့် သည် လာ ။ ကြ များ ရာ မိုး အလှူ ချုပ်မှ မ ခံ ။ ပြ တစ်နေ့ ဋိ ကြ သ တခြား ဖြင့် အ ကျော်ကြား နှော င့် အယှက် လာ ဖြစ် သ ဖြင့် ရ၏ တစ်ခုသော ။ သို့ရာတွင် နေ့ မည် အရုဏ်တက် သည့် အ ပို တွင် ပစ္စည်း အဲ့ ဗျ မျှ မက္ခရာ တောရကျောင်း က လေးမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာ ခဲ့ရ တော့ ၏ ။ ရ အကြိမ်