## PAGE 565
<!-- 419→419 fragments, 24 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ထို့နောက် အနီး အ ပါး ရှိ ဘုမ္မစိုး ၊ ရုက္ခစိုး နတ် များ နှင့် တကွ နတ် ဗြဟ္မာ များ တစ် သုတ်ပြီး
တစ် သုတ် လာရောက် ဖူး မျှော် ကြ သည်မှာ ကြည့် ၍ မ ဆုံး နိုင်အောင် ရှိ တော့သည် ။
စကြဝဠာ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး ကမ္ဘာ လောက လုံး ဓာတ်ကြီး ထူးထူးခြားခြား ကို လှမ်း ငြိမ်းချမ်း၍ မျှော် ၍ ကြည့် လန်းဆန်း တော် မူ ရာ ကြည်လင် အထက် စွာ ဘ ဖြင့် ဝဂ်
အောက် အဝီစိ ရှိရှိသမျှ ငရဲပြည် လူ  ့ ပြည့် နတ်ပြည် ဗြဟ္မာ့ ပြည် အားလုံးကို ဒိုး ယို ထုတ် ချင်း
ဟင်း ဩ ကာ လင်း သ အပြင် လောက အ ကုန်စင် လောကကြီး ကြီး တွေ့မြင် သုံးပါး လုံး တော် ကိုလည်း မူ ရ လေ၏ အနု ။ သတ္တ စိတ် လောက ဝင်စား သင်္ခါ သုံးသပ် ရ လောက တော်
မူ နိုင် လေသည် ။
ထို့နောက် မြင်းခြံမြို့ တောင် မိမိ ဘဝကို လက် ဆင်ခြင် စွန်းလွန်း စဉ်း ရွာ ဦး စား သန့် နေ - မိ ၏ ဒေါ် 11 တုတ် တို့မှ ၁၂၃၉- ခုနှစ် တ ပေါင်း
လဆန်း နှစ်ရက် တနင်္လာနေ့ နံနက် လေးချက် မ တီး မီ ဖွား မြင် ။
မြင်းခြံ မင်း ကျောင်း ဆရာတော် ထံ စာသင် သော်လည်း စာ မတတ် သ ဖြင့် ၁၅-
နှစ်သား တွင် ကျောင်းမှ ထွက် ။
ဖခင် နှင့် အတူ အရေး ပိုင် ရုံးတွင် ယပ် လေ ကြိုး ဆွဲ ရသော မင်း စေ အလုပ် ။
အသိဉာဏ် အသက် ၃၀ လွန်စွာ တွင် အလုပ်မှ ချို့ ငဲ့ လှသော ထွက်၍ မိမိ၏ တောင်ယာ လက်ရှိ ဘဝ လုပ်ကိုင် နှင့် အတုမရှိ စား ... မြင့် မြတ် လှသော
အ ဆက်လက် ရ ဟတ္တ ဖိုလ် ဝင်စား ဆု ကြီးကို ကာ အပြီးတိုင် ကြည့် ရှု ရ တော်မူ၏ တော် မူ ။ ခြင်း ၏ ရှေ့ဖြစ် နောက် ဟောင်း အကြောင်းများကို
တော် သည် ဦး က ပုဗ္ဗေ ဝိ နိ အရှင်မြတ် ဝါ သာ နု ဿ ကြီး တိ ဉာဏ် ရရှိ ၊ ဒိဗ္ဗ တော် မူ စက္ခု သော ဉာဏ် အ နှစ်ပါး ရ ဟတ္တ နှင့် ဖ အတူ လ အာ ပု - ဒိ သ - ဝက္ခ အာ ဟူသော ယ ဉာဏ်
ဝိဇ္ဇာ သုံးပါး “ အ ဘယ် လုံး ကဲ့သို့သော ရ တော် မူ ကုသိုလ်ကောင်းမှု သ ဖြင့် “ တေ ဝိဇ္ဇ များကို ရဟန္တာ လုပ် ” ဟု ခဲ့၍ ပင် ဤသို့ ဆို ရ တရားထူး ပေ မည် ။ ရ လေ သနည်း ”
ဟု ဆင်ခြင် တော် မူ သောအခါ ကဿပ ဘုရားရှင် လက်ထက် တော် က မိမိ ပြုခဲ့ ဖူး သော
ကောင်းမှု ကို ဤသို့ မြင် တော် မူ လေ၏ ။
ဦး က ဝိ ထေ ရာ ပ ဒါန်
ဆူ ကြုံ နိ တ မ့် သန္ဓေန္ဓေ မြင့် တ ဖြင့် တ တစ်ပါး ပေ လျဉ်း ဆုံ လျဉ်း လည် တ နွား ညှဉ်း သို့ ပြေး ဆိုးဆိုး သွား အမျိုးမျိုး ကျင် လည် အဖုံဖုံ ခဲ့ရသော သက် ဘဝသံသရာ တုံ တက် တုံ
တစ်ခွင် ရှိနေတော့ ၌ ၏ အမျှင် ။ မပြတ် လူ နတ် တိရစ္ဆာန် နောက်ကြောင်း လှန် ၍ ပြန် ကြည့် မ ဆုံး အောင်
ကုသိုလ်ကံ ထို ဘဝ ထောက် များစွာ မ တွင် ပုံ ကို ယခုအခါ ဆင်ခြင် တရားထူး တော် မူ ရာ ကဿပ ရခြင်း ၏ ဘုရား အကြောင်းရင်း လက်ထက်၌ ဥပ ကျေး နိဿယ သား
( ကြက်တူရွေး ) ဖြစ်ခဲ့သည် ကို မြင် တော်မူ၏ ။ - ထို ကျေး သား မှာ ဘုရားရှင်အား လွန်စွာ
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 566
<!-- 471→471 fragments, 25 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ကြည်ညို လှ သ ဖြင့် အတောင်ပံ နှစ်ဖက် ထိပ် မှာ ယှက် ၍ နှစ်သက် ကြည်နူး ` သစ်သီး ဆွမ်း
လှူ ခဲ့ ဖူးသည် ကို မြင် တော်မူ၏ ။ ထို ကုသိုလ်ကံ ကြောင့် လူ့ပြည် နတ်ပြည် တို့၌ လောကီ
စည်းစိမ် ထိုမှ များ နောက် သူ မတူအောင် ဘဝ တစ်ခုတွင် ခံစားရ ကား သည့် တက္ကသိုလ် ဘဝ များကိုလည်း ပြည်၌ လွန်စွာ မြင် ထင်ရှားသော တော်မူ၏ သမား ။  တော်ကြီး
တစ် ဦး ဖြစ်ခဲ့ ဖူး ရာ ဆေးပညာ ဖြင့် သတ္တဝါ တို့အား ကယ် မ ခဲ့ရ ဖူးသည် ကို  တွေ့ ရ ပြန် ၏ ။
“ ထို ဘဝ က တွေ့ကြုံ ဆက်ဆံ ခဲ့ ဖူး သူ တိုင်း ယခုအခါ ငါ့ ထံသို့ လာရောက်၍ ကိလေသာ ရောဂါ
ကင်းဝေး အောင် တရား တည်းဟူသော ဆေး ကို စားသုံး ကြ လိမ့် မည် ” ဟုလည်း မြင် တော်မူ၏ ။
( ယခု ဆရာတော်၏ ဝေနေယျ များလည်း  ဆေး ဆရာကြီး ဘဝ တုန်းက ဝေနေယျ များ
ဖြစ် ဟန် ၅၅၀- တူ ၏ ။ ဇာတ်တော် )  ဇာတ် ပေါင်း ခန်း များကို သတိပြုဖွယ် ဖြစ်၏ ။ ဉာဏ် မ မီ သူတို့ က
၅၅၀- ကို ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင် ပ မာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ထင်မှတ် တတ် ကြ ရာ ပညာ ဦး စီး သော
သဒ္ဓါတရား အလုပ်ခွင် ကို မွေးမြူ ၌ ငြင်းဆန် ကြ ရာ ၏ ။ ရုန်းကန် နေသော သတ္တဝါတို့ကို စည်းရုံး ချေ ချွတ် ရာ၌
ဗုဒ္ဓရှင်တော် မြတ် ၏ ၅၅၀- ဇာတ် များသည် အဘိုး က မြေး ကို ပြောပြသော ပုံပြင် မျိုး မဟုတ် ။
တစ်ချိန်က အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက် ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များ ကို ပုဗ္ဗေ နိ ဝါ သ အဘိ ညာဉ် ဉာဏ် ဖြင့်
ဇာတ်ကြောင်း လှန် ၍ ပြ တော် မူ ခြင်း သာ ဖြစ်ကြောင်း ဦး က ဝိ က ထောက်ပြ လေပြီ ။
ဆရာ ဘား ဂေါတမ မဲ့ ဆရာတော် မြတ်စွာဘုရား ဘဝ သာသနာ လည်း တစ်ဘဝ ခေတ် တွင် ဖြစ်ခဲ့ သုဝဏ္ဏဘူမိ ရ ဖူး ကြောင်း သထုံ ပြည်၌ တွေ့မြင် မ နု ဟာ တော်မူ၏ မင်း ကြီး၏ ။
ယခု ဘဝ မိခင်လောင်း ဒေါ် တုတ် ၏ ဝမ်း ကြာ တိုက် ၌ ဆိုက်ရောက် ကိန်း ဝပ် မည်
ရှိ စဉ် ဖခင်ကြီး ရည် ရည်မွန် ဦး မွန် သန့် ၌ လူတစ်ယောက်က အိပ်မက် မြင်၏ ။ “ " ဤ အိမ်၌ လာ၍ နေပါရစေ ” ဟု ပြော ရာ
“ ဆင်းရဲ လွန်း ၍ မ နေ ချင် ပါ နှင့် ” ဟု ပြောသည် ကို မရ၍ လက်ခံ ရသည်ဟု ဦး သန့် က
ပြောခဲ့ ဆင်းရဲ ဖူး ငြို ၏ ငြင် ။ စွာ ထို့ကြောင့် အသက်ရှည် “ ခဲ့ရ မောင် ရှာ ၏ ကျော် ။ ကျင် ဒင် ” ဟူသော လည် ခဲ့ရသော အမည် ဘဝ ဖြင့် များ အသိဉာဏ် မှာလည်း အ များအား ရော ဥစ္စာ ဖြင့် ပါ •
အ ဖြစ် ဟိတ် တော် တိရစ္ဆာန် မူ ရ သည့် ဘဝ ယခု သာလျှင် ဘဝ ၌ ပင် အသိဉာဏ် များပြား ခဲ့ သ ပညာ ဖြင့် အားနည်း ပစ္ဆိ မ ဘ ဝိ တော် က မူ ( ရ၏ နောက်ဆုံး ။ “ ဘဝ ) ငါး ရဟန္တာ ရာတွင်
လူ အဖြစ် နှစ် ဘဝ သာ ရ ခဲ့သည် ” ဟု ဟော တော် မူ ဖူးသည် ။ လူ  ့ ဘဝကို အဘယ်မျှ
ရ ခဲ ကြောင်း ဗုဒ္ဓ စာပေ သတိပြု ၌ “ ကြ ထေ ရာ ရာ ပ ၏ ဒါန ။  ပါဠိတော် လာ မထေရ် ကြီးများ “ မည် သည့် မည် သည့်
ဘဝ ခံစား က ခဲ့ ကြ မည်သို့ ရ ပုံ ၊ ဤ မည်သို့သော ဘုရားရှင် သာသနာတော်၌ ကောင်းမှု ကို မည်သို့သော ပြုခဲ့ ၍ လူ့ပြည် တရားထူး နတ် များကို ပြည်၌ ရ ခဲ့ မည်သို့ ကြ ပုံ ”
အသီးသီး ပြန်လည်၍ ဟော တော် မူ ထား ကြ သည့် ထုံးစံ ရှိ ပေ ရာ ဤ ဖြစ်ရပ်များ သည်လည်း
“ ဦး က ဝိ ထေ ရာ ပ ဒါန် ” ပင် ဖြစ်လေ တော့သည် ။

## PAGE 567
<!-- 478→478 fragments, 29 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဂိုဏ်း ဆရာ၏ တဘောင် စကား
ဦး က ဝိ လောင်း လျာ “ မောင် ကျော် ဒင် ” သည် ဆင်းရဲ ငြို ငြင် စွာ မင်း စေ ဘဝ ဝမ်း ကျောင်း
ခဲ့ရ စဉ် အချိန်တန် အရွယ် ရောက်သောအခါ တစ်ရွာ တည်း နေ “ မ ရွှေ ရည် ” ဆို သူ အမျိုးသမီး
တစ် ဦး နှင့် သင့် မြတ် ၍ သားသမီး ငါးယောက် ထွန်း ကား ခဲ့ ၏ ။ လေး ဦး မှာ ငယ် စဉ် က ပင်
ကွယ်လွန်ခဲ့ ကြ ရာ ကို ရှိန် ခေါ် ကို ကံ ညွန်  ့ တစ် ဦး သာလျှင် ရှိသည် ။ အသက် ၃၀- တွင်
လ ခ စား အလုပ်မှ ထွက် ခဲ့ပြီးနောက် မိဘ လက် ငုတ် တောင်ယာ အလုပ် ဖြင့် အသက်မွေး ရ၏ ။
ကို ကျော် ဒင် မှ ဦး ကျော် ဒင် ဖြစ်ကာ ဘဝ ဖြစ်စဉ် မှာလည်း တက် သုတ် နှင် ၍ လာတော့ ၏ ။
ဘုရားရှင် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ် ထူး ကြီးများ : အနီး အ ပါး တွင် ဒေဝီ လ , ကောဏ္ဍ ည စ သော
လောကီ ဆရာ ကြီးများ ကပ် မြှောင် ၍ ရှိ နေတတ် ကြ သကဲ့သို့ ဦး ကျော် ဒင် ၏ အနီး အ ပါး တွင်လည်း
သူငယ်ချင်း တစ် ဦး ဖြစ်သူ ဦး စံ တင် မှာ ကောဏ္ဍ ည ပင် ဖြစ်၏ ။ ဦး စံ တင် အား ‘ သမာဓိ မှော်
အောင် သူ ” ဟု ပြော သူ က ပြော၍ “ ရံ ခါ ကမ္ဘာ စောင့် နတ် ကြီးများ ပူး ကပ် ခံရသူ ” ဟု ဆိုသူက ´
ဆို ကြ လေသည် ။
လောကီ နှင့် လောကုတ္တရာ သည် ခွဲ၍ မ ရသကဲ့သို့ ထို မမြင်ရသော ဖြစ်ရပ်ဆန်း များ
ကလည်း တစ်နေ့တွင် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ဦး အနီး ကျော် ဒင် အ ပါး အိမ်သို့ တွင် ဦး ကပ် စံ တင် ဝင်လာ ရောက်လာ တတ် ပေသည် ၏ ။ ။ ခရီး ရောက် မ ဆိုက်
ဦး စံ တင် က အောက်ပါ တဘောင် ကို ရွတ် ပြသည် ။
“ 66 တစ် လိမ် နှစ် လိမ် လိမ် လို ရှုပ် ၊ အ မယ် ဗုဓ် ကဲ့ သူ့ ချည် ခင် ၊
ဘယ်သူ “ ချည် ငင် ခင် မှ ကြို သည် ချည် ရှုပ်ထွေး ခင် ကြား ၊ ရှင်း ၊ နိုင် လွန်း ပါ့ က မ လေးနဲ့ လေး ” သွား ။ ဘုရား
ငုတ် အနား တို စိမ်း ရောင် ရောင် ခြယ် တော် ၊ လွှတ် အလယ် ပါ လို ပြာ  ့ ၊ ပုံ ဘောင် တော် ကွက် ဝတ် နဲ့ တဲ့ ၊ လက် မ ခွေး ခတ်သံ ရယ် ၊
ကျွန်း ဖို သား ၊ သောင်း တိုက် က ကြား ။ ”
ဦး စံ တင်သည် တဘောင် ကို ရွတ် ပြ ပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို ပါ ဆက်၍ ရှင်းပြ နေ သ ဖြင့်
ဦး ကျော် ဒင် မှာ ဘုမသိ ဘ မသိ နားထောင်ရင်း အင်း ..... လိုက် နေ ရ ပြန် ၏ ။
“ အ မယ် ဗုဓ် ချည် ခင် ဟာ ဘယ်လောက်ပဲ ရှုပ် ရှုပ် ၊ ရက်ကန်း စင် ကျရင် ရှင်း သွား တာပဲ
ကို ကျော် ဒင် ရဲ့ ။ အ မယ် ဗုဓ် ခေါ်တဲ့ ဒီ ဘုရားရှင် လက်ထက်မှာ အဝိဇ္ဇာ ချည် ခင် ရှုပ် ကြီးကို
သတိပဋ္ဌာန် ရက်ကန်း စင် မှာ သတိ လွန်း တစ်လုံး တည်းနဲ့ ပဲ ကို ကျော် ဒင် ခင်ဗျား
ရှင်း ရ လိမ့် “ မယ်ဗျာ အဲဒီအခါမှာ ။  စွန်းလွန်း ရွာ တောင်ဘက် မှာ တ က ယ့် ရက်ကန်း စင် လဲ ပေါ် လိမ့် မယ်
ရက်ကန်း စင်ပေါ် တဲ့ ကျွန်း ဖို ကုန်း မှာ ခင်ဗျား သာသနာပြု ရ လိမ့် မယ် ။ သာသနာ ပြု တဲ့အခါ
ကျွန်း သာသနာ တိုင် နှစ်လုံး တော်ကြီး လဲ ငုတ် ပါ လိမ့် တို မယ် နေ ခဲ့တာ ။ “ ဘုရား ပြန် ငုတ် ပေါ်လာ တို ရောင် တော့မယ် တော် လို  ့ လွှတ် ဆိုလိုတာ ” ဆိုတာ ပဲဗျ ။ က အဲဒီတော့ ပဋိ ပတ္တိ
နဝမ အကြိမ်
