## PAGE 568 ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် ကို ကျော် ဒင် ခင်ဗျားရဲ့ တရား လက် ခတ်သံ ကို တစ်နိုင်ငံလုံး ၃၁- ဘုံ လုံး က ကြား လာ ရမှာ ” ဟု ဆက်တိုက် မ မော နိုင် မ ပန်း နိုင် ပြော လျက်ရှိ ရာ .... “ မွန်း စံ တင် … ... တော်စမ်းပါ ကွာ ၊ တောက်တီးတောက်တဲ့ တွေ ပြော မ နေ စမ်း ပါ နဲ့ ” ဟု ္ဦး ကျော် ဒင် က မ ကြား လို ဟန် ပြောလိုက် သောအခါ … . “ ခင်ဗျား စောင့် ကြည့် သေး တာပေါ့ ” ဟု ပြောလိုက် ၏ ။ အမှောင် ခွင်း မည့် ဆီမီး တစ်ထောင် ဦး ကျော် ဒင် နှင့် မ ရွှေ ရည် တို့သည် ထို နှစ်တွင် အထိုက်အလျောက် သောင် သာ သ ဖြင့် ယာ တစ် “ ကွက်ကို ရှင် ရွှေ ရည် ပင် ဝယ်ယူ ရေ ၊ တို့ ဒီနှစ် ကာ ဇနီးမောင်နှံ ဒီ ယာ ထဲမှာ နှမ်း ယာ ရှင်း ကြဲ ကြရင် ခုတ် ထွင် ကောင်းမယ် နေကြ ရာ - ။ နှမ်း အတင်း ငါးဆယ် သာ ထွက် ပ စေ ၊ ဘုရား မှာ ဆီမီး တစ်ထောင် ပူဇော် ရအောင် ဟေ့ ” ဟု ဦး ကျော် ဒင် က ပေါက် ပြား “ ငါးဆယ် ကိုင် ၍ မရပါ နား ရင်း နဲ့ ဦး ပြောလိုက် တော် ၊ လေးဆယ် ၏ ။ ပဲ ရ ရ ၊ ဆီမီး ပူဇော် ရတာ ပ ” ဟု မ ရွှေ ရည် က သစ် မြစ် “ သစ် အေး မှိုက် - ကောက် ကောင်း သ ရင်း ဟေ့ ၊ ချက်ချင်း က တိ မ ဖျက် ပြန် ဖြေ တမ်း လိုက်သည် နော် ” ဟု ။ ဦး ကျော် ဒင် က ပြောဆို ကာ အတန်ငယ် စကားရပ် ၍ စိတ်ကူး ဖြင့် အလှူပေး ကြည့် လျက် - “ ရှေးက လို အ တီး အ မှုတ် တွေနဲ့ ငါ မ သွား ချင်ဘူး ကွာ ၊ ကလေး မ တွေ လက်ဝတ် လက် စား ပျောက်နေရင် တို့ တာဝန် ဖြစ်နေ ဦး မယ် ၊ ရိုးရိုး ပဲ သွားကြမယ် ” ဟု မ မော နိုင် မ ပန်း နိုင် တောင်ယာ ခုတ် ရင်း စိတ်ကူး အလှူ ပေးနေ မိ ကြ၏ ။ မိုး ကျ ၍ နှမ်း များ ကြဲ ကြ ရာ မိုးခေါင် နေ သ ဖြင့် နှမ်း ပင် များ သေ လု သေ ခင် ဖြစ်သွား ၏ ။ ကျန် မိုး ရ ၍ ယာ ထူးထူးခြားခြား နီး ချင်း အ ခင်း နှမ်း များ များ အားလုံး ရ ခဲ့သည် သေ ။ မ ကုန် ရွှေ ရည် ကြ၏ တော ။ ဦး င့် ကျော် တ သည့် ဒင် အတိုင်း ၏ နှမ်း အတင်း ခင်း မှာ လေးဆယ် မူ မ သေ မီ တိတိ တစ်လက် ဆွမ်း မျှ မ ပို မ လို ရှိလေ၏ ။ - ထိုနှစ် ၁၂၈၁- ခု သီတင်းကျွတ် လ ပြည့် နေ့တွင် ဘုရား တရား သံဃာ အား ဆီ သုံး ပိဿာ စီ လှူ ၍ ပရိတ် တရား နာ ကြား ကြ၏ ။ ထို နှစ်တွင် စီးပွား လည်း တက် ၊ ဒေါ် ရွှေ ရည် မှန်းချက် နှင့် နှမ်းထွက် ကလည်း ကိုက်ညီ ၍ ဒေါ် ရွှေ ရည် လည်း ပရိတ် နာ လာ သူများအား ဆေး ၊ ကွမ်း ၊ လက်ဖက် ဖြင့် ဧ ည့် ခံရသည် ကို မ မော နိုင်အောင် ရှိ တော့သည် ။ ထိုနေ့ နေဝင် သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွာ ၏ အရှေ့တောင်ဘက် ရှိ စေတီတော်သို့ သွား ကာ ဆီမီး ပူဇော် ကြသည် ။ ဦး ကျော် ဒင် ကား စေ တီ အ ပါး မှ မ ခွာ ။ ဆီ မီးတောက်များ ကို တ ဆီမီး စိ မ့် အ စိ မ့် ညွ ကြည့် န့် ကလေးများ ရင်း ပီတိ ဖြစ်နေ၏ က အဆက်မပြတ် ။ ဆီမီး ခွက် ထဲမှ တ ဖျပ် မီး ဖျပ် စာ အဖျား တ လျှပ် မှာ လျှပ် မည်း ၍ တက် မည်း ၍ ၍ လာ တက် ၏ ၍ ။ လာ ၏ ။ ဆီ များ ဆူ ဝေ ၍ ပွက် လာ ၏ ။ အချို့ မီး ခွက် များ မီး စာ ကုန် ဆီ ခန်း ၍ ငြိမ်း သွား ၏ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 569 ဦး ကျော် ဒင် သည် တ စိ မ့် စိ မ့် ကြည့် ရင်း က မီးပူ ကြောင့် ဆူ ဝေ ကာ တ ဖျစ် ဖျစ် မြည် သော အသံ နှင့် ဆီမီး ခွက် များ၏ တောက် လောင် ချုပ် ငြိမ်း မှုများ က သူ့ အား တ ဖြိုးဖြိုး တ ဖြန်း ဖြန်း နှင့် ကြက် သီး မွေး ညင်း ထ စေ ၏ ။ နေ က မင်းကြီး နှင့် ကံ ရဏ္ဍ က မင်းကြီး တို့အား အ ပွ င့် အ သီး ကြောင့် ခက် ရွက် ကျိုး ရသော သစ်ပင်များ က တော ထွက်ရန် တရားဟော ပြ နေ သကဲ့သို့ ဆီမီး ခွက် များကလည်း ဦး ကျော် ဒင် အား အ ဘယ်သို့ သော တရား ကို ဟော ပြ လိုက်သည် မသိ ။ ဦး ကျော် ဒင် ကား ချက်ချင်း ထိုင် ကာ “ ဘုရား ယခု နေသာ ကို လက်အုပ်ချီ ငါ ဆုတောင်း ၍ ဆုတောင်း ရရင် ဧ ကန္တ လိုက်တော့ တောင်း သည် တိုင်း ။ ရမှာ ဘဲ ” ဟုလည်း ပီတိ အ ဟုန် ဖြင့် “ ဤသို့ ယုံကြည် အလင်းရောင် စိတ်ဝင် ကာ - ဆီမီး အလှူ ကြောင့် အ ကျွန်ုပ်သည် ရဟန်း ဖြစ်ရပါလို၏ ။ ရဟန်း ဖြစ်သော အခါ အ ကျွန်ုပ် တရား ဟောပြော ဆုံး မ သည့် အတိုင်း သတ္တဝါတွေ ကျင့် ကြံ နိုင် ကြပါစေ ” ဟု စိတ် အကြံ ပေါ်လာ သည့် အ တိုင် ဆုတောင်း လိုက်သည် ။ ဆုတောင်း ပြီး သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် “ ငါ ဘယ်လိုလုပ် တရားဟော နိုင် မ တုံး ၊ စာ မှ မတတ် ဘဲ ” ဟူသော မိမိ တော င့် တ ချက်ကို အနုတ် လက္ခဏာ ပြ သည့် နောင်တ ပူပန် မှု က ဝင်လာ ပြန် ၏ ။ လုပ်နိုင်သည် “ စာ တတ် မှာလည်း မှ သာ တရားဟော ထို စိတ် ပင် နိုင်မည် ဖြစ်၍ ' ဟု နိ မ့် ထင် ကျ နေသော စေ နိုင်သည် ကြောင့် မှာလည်း ဖြစ်သည် ထို ။ တိုးတက်အောင် စိတ် ပင် တည်း ။ မည်သို့ ဖြစ်စေ ဆီမီး တစ်ထောင် အလင်း က အမှောင် ခွင်း လေပြီ ။ မ သေ သော တရား ရှာ သင့် ပြီ “ ပစ္စည်း ဥစ္စာ တက်ရင် လူ သေ တတ်တယ် ” ဟူသော အ စွဲ က ဦး ကျော် ဒင် အား ဥပါဒါန် ဖြစ်စေ ၏ ။ ထိုနှစ် ဦး ကျော် ဒင် တို့ လင်မယား ထူးထူးခြားခြား စီးပွား တက် သည် ။ မြင်းခြံ မြို့၌ ပ လိပ် ရောဂါ ဖြစ်၍ နေ့စဉ် သုသာန် ၌ လူစည်ကား နေ၏ ။ သူ အို ၊ သူ နာ ၊ သူ သေ ရဟန်း နိမိတ် ကြီး လေးပါး ထင် သကဲ့သို့ ဦး ကျော် ဒင် ၌လည်း သေခြင်းတရား က အ ရိပ် နိမိတ်များ “ ပ ပြ လိပ် လျက် ကပ်ရောဂါ ရှိ၏ ။ ထဲ များ ခု နေ ပါ သွားရင် ငါ့ မှာ ဘာ ကုသိုလ် မှ မယ်မယ်ရရ အားကိုးစရာ မရှိသေးပါ လား ” ဟု နီးကပ် သော သေဘေး ကြီးကို တွေး ၍ မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေး တပေါင်းလ ကြည့် မိ ကာ မှ ၏ ပို၍ ညတစ်ည ကြက် တွင် သီး ထ ဦး နေ မိ ကျော် ၏ ။ ဒင် သည် အ လ န့် တ ကြား အိပ်ရာမှ ထ ကာ ဗ လုံး ဗ ထွေး မပီမသ အသံ ကြီး ဖြင့် မ ရွှေ ရည် အား အိပ်ရာမှ လှုပ် နှိုး လိုက်သည် ။ မ ရွှေ ရည် မှာ - “ " ဘာလဲ ကို ကျော် ဒင် ရဲ့ ” ဟု အ လ န့် တ ကြား ထူးထူး ထထ ထ ထိုင်လိုက် ၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် မှာ က တုန် ကရင် ဖြစ်လျက် - နဝမ အကြိမ် ## PAGE 570 “ ရွှေ ရည် ရ ၊ ငါ့ ရင်ဘတ်ကို စမ်း ကြည့် ပါ ဦး ၊ ငါတော့ သေ ရ တော့မှာ ပါ ကွာ .... ” ဟု ဆို ကာ အိပ်မက် မက် ပုံ ကို ပြောပြသည် ။ “ ရွှေ ရည် ရယ် ၊ တို့ အိမ်ရှေ့ က မဏ္ဍပ် ထဲမှာ ဘုရားဆင်းတုတော် ကြွ လာပြီး လှုပ်လှုပ် လှုပ်လှုပ် နဲ ့ ပြုံးတော်မူ တာ ဖူး ရတယ် ၊ ဒါနဲ ့ ငါ က ညည်း လက်ထဲက ဆွမ်း အုပ် ကို ယူပြီး ငါကိုယ်တိုင် တယ် ရှုပ်တယ် ဆွမ်းကပ် ၊ ငါ ယခု ရတယ် သာ စကားပြောမယ် ၊ ဆွမ်းကပ် တော့ ၊ နောက် ဘုရား မပြောတော့ဘူး ဆင်းတု က ပြောတယ် တဲ့ ။ ” ကဲ ၊ ပါ “ သတ္တဝါတွေ ဟယ် .... ဘုရား ဟာ မီး ပူဇော် ရအောင် ငါ့ကို ဖယောင်းတိုင် ပေး စမ်း ပါ ။ ငါတော့ သေ ရ တော့မှာ ပါ ၊ နောက်ဆုံး ကုသိုလ် လုပ်ရအောင် ဘုရား ကြွ လာပြီး သတိပေး တာ နေမှာ ဘဲ ” ဟု ပြောပြ ၏ ။ “ အိပ်မက် အကြောင်း ဘယ်သူ့မှ မ ပြောရင် ဖယောင်းတိုင် ပေးမယ် ” ဟု က တိ ခံ စေ ကာ ဖယောင်းတိုင် ပေးလိုက် ၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် လည်း ဖယောင်းတိုင် ယူပြီး ချက်ချင်းပင် ဘုရား ဘက် သို ထွက်သွား ၏ ။ ဘုရား သို့ ရောက်လျှင် သူငယ်ချင်း ဦး ချီ တိုင် နှင့် တွေ့ ၍ အကျိုးအကြောင်း မေး ရာ သေ ရမည် ကြောက် ၍ ဘုရား မီး ပူဇော် ရန် လာကြောင်း ပြောပြ သောအခါ ဦး ချီ တိုင် က ခုနှစ် သက္ကရာဇ် မေး စမ်းပြီး “ ဟ .. တွက်ချက် မွန်း ကျော် ကြည့် ဒင် ၏ ၊ မင်း ။ စ နေ ဂြိုဟ် ထဲမှာ ပါလား ကွ ၊ အေး .... ကြောက် တော့ လဲ သိပ် ကြောက် မ နေ နဲ ့ ပေါ့ ၊ မင်း အိမ်မှာ ခြေ နှစ် ချောင်း ထွက် ကိန်း လဲ တွေ့နေရတယ် ” ဟု ပြောလိုက်ရာ “ ဟ .... - မ ပြောစမ်း ပါ နဲ ့ ကွာ ၊ နဂိုကမှ ကြောက် ရတဲ့ အ ထဲ ” ဟု ပြောလျှင် - “ ငါ က ပြောတာ မဟုတ်ဘူး ၊ ဗေဒင် က ပြောတာ ” ဟု ထပ်၍ လော ပြန် သ ဖြင့် ဦး ကျော် ဒင် မှာ ဆောက်တည် ရာ မ ရ ပို၍ ပင် ကြောက်လန် နေ တော့သည် ။ သေ ရမည် ကို ကြောက် လ န့် လှ ၍ မ သေ တရား ရှာ ခြင်း အား ဖြင့် ကြိုးစား ၍ ဘုရား ဝတ် တက် မည်ဟု အား ခဲ လိုက်သည် ။ သူငယ်ချင်း ဦး ချီ တိုင် နှင့် ဦး စံ တင် တို့ကိုလည်း နေ့စဉ် ဝတ် တက် အကြောင်း ဝတ် ကပ် တရား ခေါ်ရန် တို့သည် သတိပေး ဆန်း တောင်းပန် ကြယ် လှ ကုန် ၏ ထား ။ တစ် ၏ ။ ထစ် ချ သတ်မှတ်ပြီး လွှတ် လိုက် သော ကံတရားက အချိန် နီးကပ် လှ ပြီ ဖြစ်၍ ဘဝကို အကျဉ်း ရုန်း ကာ တက် သုတ် နှင် လေ တော့သည် များ ။ မကြာမီ ကာလ လ သာ သာ ညတစ်ည ၌ ဦး ကျော် ဒင် သည် ဦး စံ တင် နှင့် အတူ အိမ်ရှေ့ ကွပ် ပျစ် ၌ စကားပြောရင်း နှစ်ယောက်သား အိပ်ပျော် သွား ကြ၏ ။ တစ်နာရီ ခန့် ရှိလျှင် “ ဦး ကဲ ... ကျော် မင်း ဒင် က ပြောတာ ဦး စံ ငါ တင် နားမလည်ဘူး အား အ လန် ့ ကွ တ ၊ ဆက်ပြီး ကြား လှုပ် ပြောစမ်း ၍ နှိုး ပြီးလျှင် ပါ ဦး - ” ဟု လော တိုက် မေး ရာ “ ဦး ကျုပ် စံ တင် ဘာ မှာ အိပ် ပြောလို မှုန် ့ လဲ စုံ မွှား ” ဟု ဖြင့် ... ကြောင် အမ်း အမ်း ပြောလိုက် ကာ မှ ဦး ကျော် ဒင် သည် မိမိဘာသာ အိပ်မက် ထဲတွင် နှစ်ယောက်သား စကားပြောကြ ရာ နား မ ရှင်း ၍ ထပ် မေး မည်