## PAGE 580 ထွက်လေ - ဝင် လေ နှင့် အခြား ထိ - သိ တို့ကို မှတ် ခိုက် ဝေဒနာ တစ်စုံတစ်ခု ပေါ် ခဲ့သော် ဝေဒနာ ဘက် ဦး လှ ည့် မှတ် ရှု ရ ရာ “ ဝေဒနာ ကျွတ် ” သွားအောင် ( မှတ် ရင်း မှတ် ရင်း ပျောက် သွား သည်အထိ ) ရှု မှတ် ရခြင်း ပင် တည်း ။ ယောဂီ တစ် ဦး နှင့် တစ် ဦး စရိုက် ချင်း မတူ နိုင် သ ဖြင့် လိုက် သင့် သော ဝေဒနာ ၊ အမျိုးအစား ၊ ထို ဝေဒနာ ၏ အတိုင်းအတာ စ သည် ဖြင့် မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ ကျအောင် ကျင့် သုံးဖို့ ကား လို ပေ မည် ။ အဓိ ဝါ သ န ခန္တီ အ ရ အတတ်နိုင်ဆုံး အော င့် အည်း သည်းခံ ၍ မတတ် သာ သည့် အ ဆုံး မှ ဝေဒနာကို လျစ်လျူရှု ထား၍ ပြောင်းလဲ မှတ် သွား ခြင်းသည် အ သင့် မြတ် ဆုံး ဖြစ်၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် အား အဆုံးအဖြတ် ပေး မည့် နေ့ ဦး ကျော် ဒင် သည် ထိုသို့ နေ့ည မ လပ် သတိ ချင်း စပ် အောင် ရှု မှတ် လေရာ မချိ မ ဆ န့် ထိုး အော င့် ကိုက် ခဲ လာသော ဝေဒနာများ ရိပ် က နဲ ရိပ် က နဲ အား သေး ပျောက်ကွယ်သွား ကုန် ၏ ။ အာရုံ နိမိတ် များလည်း တဖြည်းဖြည်း ကင်း ကွာ ၍ ၊ ခွာ ၍ ၊ လျစ်လျူရှု ၍ ခန္ဓာကိုယ် ရုပ်နာမ် တရား တို့၏ ဖြစ်မှု ပျက် မှု အ စဉ် ကို သာ သိမြင် လျက် ရှိ၏ ။ ဖြစ်ပျက် အပေါ်၌ သာ စူး စိုက် သိမှတ် နေ ခဲ့ရာ ရှု မှတ် ၍ အလွန် ချက် ကျ လက် ကျ စီး စီး ပိုင်ပိုင် ရှိ နေ၏ ။ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ကျေနပ် ဝမ်းမြောက် နေ မိ ၏ ။ ကြည်နူး နှစ်သက် နေ မိ ပြန် ၏ ။ ကျေနပ် ဝမ်းသာ လွန်း အား ကြီး နေစဉ် ဦး ကျော် ဒင် ၏ ရှေ့၌ အလင်း ဓာတ်ကြီး မှာ ထင်း က နဲ ပေါ်လာ တော့သည် ။ ပီတိ ဖြင့် ဖုံး အုပ် ပေး ထား၍ ဝေဒနာ ငြိမ်း သွားပြီဟု ထင် ရသော်လည်း အ ခိုး အရှိန် များ ပြည့် ဟုန် ပြီး စွဲ ကျန်နေသေး ရာ အလင်း ဓာတ်ကြီး ပေါ်လာသော အခါတွင် မှ ဝေဒနာများ စုပ် စ မြုပ် စ ငြိမ်း ချုပ် ကာ လုံးဝ အေး သွားတော့ သည် ။ ထို့ကြောင့် အလင်း ဓာတ်ကြီး ကို တွယ်တာ နေ မိ ပြန် ၏ ။ ဖြစ်ပျက် သတိ လည်း လွတ် နေ တော့သည် ။ ဦး ကျော် ဒင် သည် အတန်ငယ် စဉ်း စား ကာ “ .. အ င့် ဟင် ငါ့ ဟာ ဟုတ် သေးပါဘူး ” ဟု ပညာ ဖြင့် ဆင်ခြင် ၍ သိမှတ် မှုကို ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်၍ တင်ပို့ လိုက် ၏ ။ ( သြ ဘာ သ၌ . လဲ ကျ ၍ ပ ဿဒ္ဓိ ၌ နစ် သွားသည် ကို ဆွဲ ထူ လိုက်ခြင်း ပင် တည်း ။ ) ထိုအခါ စောစောက ဝေဒနာများ ပြန်၍ ပေါ်လာ ကြ ပြန် ၏ ။ လှိုင်း ထန် သော ဝဲ ဂယက် ၌ သစ် တုံး တို ကို ဖက် လမ်း ၍ မှား ၌ ကူး သတိ နေ ရသကဲ့သို့ ရှိရှိ ၊ ဝီရိယ ရှိ မှန်မှန် တော့သည် ၊ ဉာဏ် ။ မဂ္ဂါ ကို က မဂ္ဂ သုံး ချ၍ ဉာဏ ပ ဒဿန ကိုင် နေ ဝိသုဒ္ဓိ ရ ပုံ တည်း ခေါ် ။ လမ်း မှန် ပေါ်လာသော ဝေဒနာများ ကို သိမှတ် ပြန် ရာ အာရုံ နှင့် သိမှတ် မှုမှာ တော်တော် နှင့် အံ မ ကိုက် ၊ ခွင် မ ကျ ။ မ ဆုံး နိုင်အောင် တ မှတ် ထဲ မှတ် နေရသည် ကို ပင် ငြီး ငွေ့ လာ ၏ ။ အာရုံ နှင့် သိမှတ် မှုမှာ အထက် လွန် သွားလိုက် ၊ အောက် ကျ သွားလိုက် ၊ ရှေ့ ရောက်သွား လိုက် ၊ နောက်ကျ ကျန်ရစ် လိုက် ဖြစ်နေ ပြန် ၏ ။ ထိုအခါ ဦး ကျော် ဒင် သည် အသက် မှန်မှန် ရှူ ရှိုက် ကာ မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ ကျအောင် ညှိယူ လိုက်သော အခါ ဣန္ဒြေ ငါးပါး လုံး မျှတ ညီညွတ် သွား သ ဖြင့် နိ ရော ဓ ဓါတ် ကို ဖတ် က နဲ မိ ကာ ## PAGE 581 ရဟန္တာ နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ပြုတ် ယမ်း ထွက်သွား တော င့် ထိုး လေတော့ ထားသော ၏ သေနတ်ကို ။ သတိ ဝီရိယ စိ က နေ ဉာဏ် ကိုင် ရှိသော ဖြုတ် လိုက် ရေနစ် သကဲ့သို့ ဒိုင်း က နဲ မှတ် ၅၂၇ သိ မှု မ မှေး လွှတ် ၍ မျှော တမ်း လိုက် ဆုပ်ကိုင် ရာ မှ ဆိပ်ကမ်း ၍ အ မော ကို ဖြေ ခေါင်း သကဲ့သို့ ဖြင့် လည်း ဒိုင်း က နဲ ဆော င့် ဝင်၍ သူ တိုက် သည် ရာ ဆိပ်ကမ်း အလိုက် သင့် ကို တွေ့မြင် တစ်သံသရာလုံး ရ ကာ အမောပြေ မ သက်သာရာ ခံစားခဲ့ရ ဖူး သေးသော ငြိမ်း ဖြစ်နေ အေး ပေ မှုကြီး မည် ။ ကို မျက်ဝါးထင်ထင် ကိန်း ဝပ် “ အာ လေ လောကော တော့သည် ဥဒပါဒိ ” တရား အလင်း ရ လေတော့ ဓာတ် ကြီးသည် ၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် ၌ ပထမဆုံးအကြိမ် သော်လည်း တစ်သက် နှင့် ။ မြွေ တစ်ကိုယ် ကိုက် ခံရသူ မမေ့ နိုင်အောင် သည် ထို စဉ်း ဝေဒနာ စား လိုက် လုံးဝ တိုင်း ချုပ် ခံစားရ ငြိမ်း ပ ပုံ ပျောက်သွား ကို တပ် အပ် တော့ မှတ် ချ ချေ သိနိုင် ။ ပထမ သကဲ့သို့ ရစ် အ နေ ထို ဖြင့် အခြေအနေ အပါယ်လေးပါး နှင့် ထိုနေ့ ကို ကြွေး ဦး စာရင်း ကျော် ဖျက် ဒင် အ လိုက်သော ဖို့ ရာသက်ပန် ထိုနေ့ မမေ့နိုင် ကား ... နာရီ ခန့် “ ။ ၁၂၈၂- ” ခုနှစ် ၊ ဝါဆိုလ ပြည့် ကျော် ၁၃- ရက် ၊ ကြာသပတေးနေ့ ၊ ည ဉ့် ၁၀- ဆရာတော် ( ယောဂီ အခန်း တို့ ကျမှ တရား အပြည့်အစုံ ရှု မှတ် ရင်း ဖော်ပြ နိဗ္ဗာန် မည် ဆိုက်ရောက် ။ ) မျက်မှောက် ပြု ပုံ ကို .. မဟာစည် ပညာ သတိ နှင့် ဘုန်း ရှိ သူတို့အတွက် အာနာပါန အသိ နှင့် ဦး သတိ ကျော် သည် ဒင် သည် ရှေးက ထွက်လေ ထက်ပင် ပို၍ ဝင် ချပ် လေ ကို က နဲ မ ချပ် ပြင်း က မ နဲ မိ ပျော့ ကာ ရှု ရုပ်နာမ် ရှိုက် ၍ အသိ သတိ များ နှင့် အသိ ပို၍ ၊ ပျက် ရှင်းလင်း လောက်အောင် ပြတ်သားစွာ ယိမ်းယိုင် မြင် ၍ လှုပ်ရှား မြင် ၍ ခြင်း လာ ရှိခဲ့ ၏ ။ စ၍ ဟန် မတူ အားထုတ် ။ တုန်လှုပ် ကတည်းက ယိမ်းယိုင် ပင် ခြင်းသည် ဣန္ဒြေ သမာဓိ ( နိ ကန္တိ ) အားနည်း ကြောင့် သည့် ပင် သဘော ပို၍ တုန်လှုပ် ပင် ဖြစ်၏ ယိမ်းယိုင် ။ တုန်လှုပ် ခြင်း ယိမ်းယိုင် ဖြစ် ရ၏ ခြင်း ။ ၌ သာယာ ငြိ ကပ် ကျေနပ် ခြင်း တုန်လှုပ် ဘုရားရှင် ခြင်း မရှိ လက်ထက် , ပကတိ တည်ငြိမ်စွာ တော် က အာနာပါန ရှု ပွား ရှု နေသော ပွား ရာ၌ ရှင် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ မဟာ ကပ္ပိ န မထေရ် ယိမ်းယိုင် အား ဘုရားရှင် အာနာပါန နှင့် သံယုတ် တကွ သီတင်းသုံး ။ ) ဖော် များ အားလုံးက ချီးကျူး ခဲ့ ကြ ဖူး ၏ ။ ( မဟာ ကပ္ပိ န သုတ် ၊ ( ပရိ ပုဏ္ဏ သီလ ဘာ ဝိ သမာဓိ တ ) ရှု မှတ် ပညာ သူ တိုင်း ( သို့မဟုတ် ၊ ဘုရားရှင် ) သတိ ဟော သမာဓိ တော် မူ ဝီရိယ သည့် အတိုင်း ပညာ ပြည့် သင်ခန်းစာကို စုံ ညီမျှ စွာ မ ( ရဟန္တာ ခုန် ကျော် ဟုတ်သည် ဘဲ အစီအစဉ် ဖြစ်စေ တ ၊ ကျ မ ( ဟုတ်သည် အနု ပုဗ္ဗ ပရိ ဖြစ်စေ စိတ ) တည်ငြိမ် ) ရှု မှတ် သူ အေးဆေး တိုင်း ရှင် ကပ္ပိ န မထေရ် ကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန် သုခ ကို ရယူနိုင် ကြ ပေသည် ။ စွာ ချမ်းသာ လွယ် တကူ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 582 ပါဠိတော် “ နိဗ္ဗာန်ကို တို့၌ လျော့ ဟောကြား လျဲ လျဲ လုပ်၍ သည့် မ ရ ၊ အဓိပ္ပာယ်ကို ကိုယ် နှင့် အသက် ရုပ် ဝတ္ထု စွ န့်၍ ဆန်ဆန် လုပ် ရမည် “ လှေ ” ထိုး စ လွှ သည် တိုက် ဖြင့် ’ ထိုထို သဘောမျိုး စိတ်ဓာတ် သာ မ အရေးကြီး ကောက်ယူ ရ ။ ထက် လေသည် သန် ။ ( ပြင်း ယေ ပြ သုပ္ပ ၍ အသိဉာဏ် ယုတ္တာ , မ န ယှဉ် သာ သော ဒ ပြတ်သား ဠေ န ။ ) သို့မဟုတ် တိ ကျ ပါ သည့် က တစ်စုံတစ်ခု ရှင် ဆန္ဒ ၊ ရှင် သော ဂေါ ဓိက အခု အ စ ခံ သူတို့ကဲ့သို့ အ ငြိ အ တွယ် ကိုယ့် များကို ကို ကိုယ် မ လည် ကျော်လွန် လှီး ၍ နိုင် သတ်သေ ဘဲ ရုပ် သော တွက် ပြတ်သား တွက် ကာ မှု ၊ ရဲ ရ င့် မှုများ အ စွဲ အထိ မ ကင်း နယ် သော ဇွဲ ကျွံ တင်း သွား မှုများ တတ်သည် ကြောင့် ။ အလွန်တရာ တည်ငြိမ် ချမ်းသာစွာ လျှောက် ရ မည့် မဇ္ဈိမ ပဋိပဒါ လမ်း သည် ချွေး စွန်း သော လမ်း ၊ သွေးစွန်းသော လမ်း ဖြစ်ခဲ့ ရ ချေ ၏ ။ မြင် မကောင်း ရှု မကောင်း စင်စစ် နှာ ရည် အာနာပါန တ ရွှဲ ရွှဲ နှင့် ကမ္မဋ္ဌာန်း လမ်း ခု လပ် ကား ၌ အခြား ပစ် လဲ နေသူများ ကမ္မဋ္ဌာန်း လည်း များထက် အ တုံး အကျိုး အရုံး ။ အာနိသင် • ကြီးမား အခြား ကမ္မဋ္ဌာန်း လှ ပေ ၏ ။ များထက် အကျိုး အရင်းအနှီး ကြီးမား သည် များ၏ နှင့် အမျှ ။ အရင်းအနှီး ဆည်း ပူး ရသော ကား တခြား အကြောင်း မဟုတ် ၊ မှာလည်း သတိ နှင့် ပညာ အာနာပါန တည်း ကမ္မဋ္ဌာန်း ။ ကမ္မဋ္ဌာန်း တွင် အထူး တိုင်း သ တွင် ဖြင့် ပို၍ သတိ လိုအပ် ပညာ ၏ လိုအပ်သည် ။ “ " သတိ ပညာ ချည်း မရှိ သူ ဖြစ်၏ အား ဤ ။ ကမ္မဋ္ဌာန်း သို့ရာတွင် ကို ငါ န မ ဿ ဟော တိ သုတ် ၊ မ ပေး ) ။ ဘုရား ” ဟူ၍ , ပစ္စေ မိန့် က တော် ဗုဒ္ဓါ မူ , ဖူးသည် သာဝက ( ဘုန်း အာနာပါန ကံ ကြီးမား သံယုတ် သူတို့ နှင့် အတွက် ဥပရိ - အာ သာလျှင် နာ ပါ ဖြစ်၏ ခဏ တစ် ။ ဘုန်း ဖြုတ် ကံ ( နည်း ကောက်ရိုး သူ ( မီး လူညံ့ ကဲ့သို့ များ ) ) လုပ် ၏ ရုံ အ မျှ ရာ လုပ်၍ မဟုတ် ရသော ။ ထို ပုဂ္ဂိုလ် ကမ္မဋ္ဌာန်း မြတ်များ မဟုတ် သည်လည်း ။ စွဲစွဲမြဲမြဲ စူး စူး စိုက် စိုက် လေးလေး ပင် ပင် သတိ ပညာ များများ ဖြင့် လုပ်မှ ရသော တရား ဖြစ်၏ ။ ။ ( ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ထို့ကြောင့် ၊ ၁၊ ၂၇၆။ အရှိန် ) ပြင်း သော သိန္ဓော မြင်း ကို စီး သူ သည် အ စီး မတတ် ၍ လိမ့် ကျ လျှင် ပို၍ သို့ စီး အထိနာ စီး ပိုင်ပိုင် တတ် နိုင်နိုင် ပေသည် နင်း နင်း ။ အာနာပါန ရှိ လှ ၍ ခန္ဓာဗေဒ ကား လူတစ်ယောက်ကို တွင် အချုပ်အခြာ အ ဆံပင် ညှာ ကျသော ဆွဲ ကိုင် လိုက် ကမ္မဋ္ဌာန်း သကဲ့ ဖြစ်၏ အပတ် ။ ဦး တ ကုတ် ကျော် ဒင် ကြိုးစား သည် ရှု ဘုန်း မှတ် ၏ ကံ ။ ကြီးမား မှတ်ပုံ မှတ် သူ ဖြစ် နည်း သည့် လည်း အတိုင်း အပြောင်းအလဲ တစ်နေ့ မျှ မရှိ မ လပ် ။ “ အောင် ထိ - သိ - သတိ ' ပင် ဖြစ်သည် ။ ( ရဟန္တာ ဖြစ် သည့် နောက်တွင် တရားတော် လည်း သည် ဤသို့ လူတိုင်း ပင် နားလည်အောင် မှတ် နေ ရ၏ ။ ၊ မှတ် မလုပ် နေ တတ် လို ၏ မရှိအောင် ။ ) ထို့ကြောင့် လွယ်ကူ ဘုရားရှင်၏ လှ ပေသည် ။ ဦး ကျော် ဒင် သည် နေ့ ရှိသမျှ အိမ် မှု ကိစ္စများ လုပ်ရင်း အ လစ် အ ပင် လပ် လုပ် မရှိ ။ နုနု အိပ်ချိန် ၏ ။ ကို ပြောင်း ပင် အထူး ရိုး စဉ်း ရင်း လျှော့ ၊ နွား ကာ စာ ပို၍ ကျွေး ကြိုးစား ရင်း ၊ ထွန် လာ ရင်း ပေသည် ၊ ထင်း ။ ခုတ် ရင်း “ အချိန် တစ်ခုအတွင်း အလုပ် နှစ်မျိုး လုပ်နိုင်တာ ဒီ ဟာ ပဲရှိတယ် ။ ခု လူတွေဟာ နဝမ အကြိမ်