## PAGE 589 “ ပဋိ သမ္ဘိ ဒါ မဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ ' ( ပ ၊ ၂၅၇- မဂ္ဂ ဉာဏ နိဒ္ဒေသ ) ၌ ထူးထူးခြားခြား ဖွ င့် ပြထားသည် ကို တွေ့ရသည် ၃။ ။ အနာ သ က ဂါမိ ဒါဂါမ် မဂ် ၌ ကား “ ဟို ကိစ္စ ဒေါသကို ” မရှိ တော့ အမြစ်ပြတ် ပြီ ။ ပယ် သတ် ၍ လောဘ ကို အားနည်း ၄။ နှင့် အ ရ အောင် ဟတ္တ နှိပ် မဂ် ရောက်မှ ပေးထား လောဘ ရ၏ ။ ၊ မောဟ ကို အကြွင်းမဲ့ သတ် နိုင်သည် ။ ( ဤကား အကြမ်း အား ပြသခြင်း သာ တည်း ။ ) တောင်ယာ ခုတ် ထွင် သူ သည် မိမိ လက်နက် အင်အား အလိုက် အမြစ် ပါ တူး နိုင်သည် ကို တူး ၍ ၊ မ တူး နိုင်သေး သော အ ပင် ကြီး များကို နောင်အခါ အမြစ်ပြတ် စူတ် ပိုင်း ရန်အတွက် မီးရှို့ ခြင်း ၊ ခက် လက် ချိုင် ခြင်း ၊ အ ခွံ အ ပွေး ခွာ ထား နှင့် ရခြင်း စ သည် ဖြင့် လုပ် ရသကဲ့သို့ တည်း ။ ဒုက္ခ ပေး မည့် 5 တွေး ခေါ် ဝါဒ ရေးရာ ဆရာကြီး ပရိယတ္တိ ဗဟု သု ဟ ရှိသော ယောဂီ တို့ တရား ရှု မှတ် ရာ၌ ဝိသုဒ္ဓိ ခုနစ် ပါး အ ခို ဂက် အ တ န့် ၊ ဉာဏ် စဉ် များ အခိုက် အ တ န့် လိုက်၍ ဖြစ် လေ့ ဖြစ် ထ ရှိသော ကျင့် စဉ် များမှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ရှိ ကိလေသာ သကဲ့သို့ တို့၏ မဂ် ' လေး အ နှိုး အ ဆင့် ဆွ တက် အ ရာ ထ ၌လည်း အ ကန် သဘော ပယ် သတ် ကလေး ရ မည့် များကို အနု မြင်တတ် သ ယ ( လျှင် အ ငုပ် အလွန် ဓာတ် ) အရသာ ဒေါ် ရှိ ပေ ရွှေ လိမ့် ရည် မည် သည် ။ - ဦး ကျော် ဒင် ၏ ဒေါသကို ဒုတိယ အဆင့် ၌ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိုး ဆွ ပေးခဲ့ ၏ ။ ထို အ နှိုး ဆွ ကို ခံနိုင်ရည် ရှိသည် နှင့် အကြီးစား ဒေါသကို အောင်နိုင် ကာ ဒုတိယ တစ်သံသရာလုံး အဆင့် သို့ တက်လာ က ငုပ် နိုင်ခဲ့သည် ကိန်း ၍ နှိပ်စက် ။ ဒေါ် ကြသော ရွှေ ရည် ကား ကိလေသာ ကျေးဇူးတင်စရာ ရန် သူ ဆယ် ။ ယောက် တို့ကို စစ်သူကြီး လေး ဦး လေး သုတ် ခွဲ၍ အဆုံးစီရင် ကြ ရာ၌ သူ့ အ သုတ် နှင့် သူ ငုပ် နေ၍ ၊ ပုန်း အ ချည် နေ၍ မ ခံရ ရ ။ စဉ် တစ် ရုန်းကန် နည်းနည်း ပုံ ၊ ဖြင့် . ရှိသမျှ ထွက်လာ အင်အား ရ ကာ စစ်သူကြီး အ ကုန်ထုတ် ရှေ့ ၍ မှောက် ရန် မရောက်မီ လုပ် ထိုးကြိတ် အ တုပ် ပုံ ၊ နှောက် ဆုံး မတတ် သာ၍ လည် စင်း ခံရ ပုံ များမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ၊ ဉာဏ် ပ ထျာ ဖြ ဖွယ် န့် ကောင်း သော လှ ၏ ။ တာ ပတ္တိ မဂ် စက် တိုင် တက် ခါနီး လာပြီ ဖြစ်သော သံသရာ ဝင် ဒိဋ္ဌိ လူဆိုး ကြီးသည် လောဘ ကယ်တင်ရှင် က အဖော် လုပ် ညှိ ရ တိုင်း ကောင်း သာသနာ့ နိုးနိုး ၊ ထွက် ဒါယကာ ရပ် ပေါက် လုပ် ဆရာ ရ ကောင်း လုပ် ရ နိုးနိုး ကောင်း ၊ ဘုရား နိုးနိုး ၊ ဆု ပန် သူဌေး ကာ သူ သဝေထိုး ကြွယ် , စာ ကာ တတ် ယောက် ပုဂ္ဂိုလ် ယက် လုပ် ခတ် ရ သည် ကောင်း ကို ယောဂီ နိုးနိုး ၊ ကောင်းကင် တို့ သိခဲ့ ရပြီ ။ ဤကား ပျံ ရ ကောင်း ဒိဋ္ဌိ ရုန်းကန် နိုးနိုး ၊ အမျိုးမျိုး ပုံ တည်း ။ ဉာဏ် အ ဆိုလိုသည် စဉ် ၌ သူ့ ကား အချိန် ယောဂီ နှင့် သူ သည် ရုပ်နာမ် ကိုယ်တိုင် သဘာဝ ပင် သိနိုင် ဖြစ်ပျက် ပါ၏ ပုံများ ။ ဈာန် ၊ ထိုသို့ အ စဉ် ၊ ဝိသုဒ္ဓိ ဖြစ်ပျက် အ စဉ် ရာ၌ ၊ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 590 ပညတ် ကောင် လူ နတ် သတ္တဝါ တို့ ပါ ရော ထွေး ပါဝင် တတ် ကြ ပုံများကို သိရ သကဲ့သို့ မဂ် လေးပါး အဆင့် ဆင့် ၌ ရုပ်နာမ် ဓမ္မ သဘာဝ တို့၏ အ နှိုး အ ဆွ အ ထ အ ကန် ဖြစ်ပျက် မှု သဏ္ဌာန် ကို ဉာဏ် အမြင် ၌ အလွန်ပင် သိသာ လှ ပေ ရာ ၏ ။ ရှင် သာ ရိ ပုတ္တ ရာ သည် ဉာဏ် စဉ် ကို ဟောကြား သကဲ့သို့ အသေးစိတ် ဟော ပြ နိုင်ရန် ကြိုးစားကြ ကုန် ရာ ၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် ရှေ့ မိုးကြိုး စာ ခြင်း ဦး ကျော် ဒင် သည် ဒုတိယ ဆင့် ရောက်ပြီး တစ်လ တိတိ ကြာသောအခါ - “ ၁၂၈၂- ခုနှစ် တော်သလင်း လ ပြည့် ကျော် ၁၃- ရက် တနင်္လာနေ့ ည ဉ့် ၁၀ နာရီ အချိန် ခန့် ၌ တတိယအကြိမ် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက် ပြု လေ၏ ။ ဆယ် နာရီ မ ထိုး မီ ကလေး တွင် ဦး ကျော် ဒင် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အကြော အ ခြင် များ တုတ်တုတ် ဆွဲ ကာ ပြတ် သွား တတ် အလွန် ပြင်းထန် လှသော ဝေဒနာကို ခံစားရ သည် ။ “ ဒီနေရာမှာ ခံ နိုင်ရင် ခံ ၊ မ ခံ နိုင်ရင် လန် ရော ၊ ဒါ ကျော်မှ ငါ သာဓု ခေါ်မည် ” ဟု လည်း ပြန်လည် ဟောကြား ဖူး ၏ ။ ဤ အဆင့် တွင် ယောဂီ များ သန္တာန် ၌ မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်သည်ဟု ရုပ် ဝတ္ထု ဆန်ဆန် ပြောဆို သုံး နှုန်း တတ်သော · စကား များ ရှိရာ ထို စကားများကို နား မ ယောင် ကြ ရာ ။ ရုပ် ဝတ္ထု သည် ပဓာန မဟုတ် ၊ ထို လို ရင်း မဟုတ်သော ရုပ် ဂတ္ထု ဖြစ်ပုံ ကို သာ တစ် ထစ် ချ ယူသော် “ ဤသို့ ဖြစ်မှသာ အနာ ဂါမ် ဖြစ်သည် ” ဟု မလိုလားအပ်သော နိယာမ တစ်ခု ထွက်လာ စရာ ရှိပေသည် ။ နောက်တစ်နေ့ တွင် ` ဦး ကျော် ဒင် ၏ ရှေ့၌ ပင် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုး ကျ ၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် ကား မည်သို့မျှ မ တုန်လှုပ် ၊ မ ထိတ် လ န့် ၊ စိတ်ဆိုး ခြင်း ၊ ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ် ထိတ် လ န့် ခြင်းသည် ဒေါသ ပင် ဖြစ်၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် ကား ဒေါသကို အမြစ်ပြတ် သတ် နိုင် လေပြီ ။ ထို အဆင့် သို့ ရောက်ပြီး ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံချက် ပေး လှာ သော မိုးကြိုး ပင် တည်း ။ ဤ မိုးကြိုး မှ တ က ယ့် သိ ကြား မိုးကြိုး ဖြစ်ပေ ရာ ၏ ။ ကိန်း အောင်း “ သာသနာ မိ ပါ လျှင် အညာ တစ်ဆင့် ဆန် ထက် သည် ' တစ်ဆင့် ဆို သည့် မြင့် အတိုင်း ထက် မြင့် သာသနာ ၍ သာ ဆန် တစ်ခုခု တက် ရ မိမိ မြဲ ပင် သန္တာန် တည်း ၌ ။ လောကီ ရတနာ ကဲ့သို့ ဆုတ်ယုတ် လျှော ကျ ရိုး မရှိ ။ သေ လောက်အောင် ပူ သော လူ၏ ဘဝ နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဦး ကျော် ဒင် သည် တတိယ အဆင့် သို့ ရောက်ပြီး ဆက်၍ အား ထုတ်ပြန် ရာ လူ အ များ၏ အပြောအဆို ၊ အလုပ်အကိုင် ၊ အနေအထိုင် စရိုက်များ ကို နေ့စဉ် နှင့် အမျှ မြင်နေ ရ ရာ ပို၍ ## PAGE 591 ထိတ် လ န့် ကြောက်ရွံ့ လာ ၏ ( ဤ ကြောက်ရွံ့ ထိတ် လ န့် ခြင်း ကား ဒေါသ အသိဉာဏ် မဟုတ် ။ ဘ အ ယ ကြောက် တု ပဋ္ဌာန ဖြစ်သည် = ကြောက်စရာ ။ ) အလွန် ရှည်လျား တွေ ပါ လှသော က လား ဥ ” မင် ဟု လိုဏ် စိတ် ခေါင်း ၌ ထင် မ ကြီး လှာ ထဲသို့ သော ဝင်သွား သူ သည် ဝေး လေ အအေး ဓာတ် ဘဝကို ရ ရွံ့ လေ ဖြစ်ကာ မုန်း ကာ အပူရှိန် ရဟန်း များကို ပြု ချင် မ ခံ နေ၏ ချင် လေ ။ ရဟန်း ဖြစ်လာသည် ပြုရန် လည်း ။ ဦး မလွယ်ကူ ကျော် ဒင် သည် ။ လူ ဝတ် “ ကြောင် လူ ဝတ် ကြောင် များ ရဟန္တာ ဖြစ်လျှင် ရဟန်း ပြု တို့သည် လျှင် ပြု ၊ မည်မျှ မပြုရ သော် အေးမြ ထိုနေ့ ၍ လူတို့၏ မှာပင် ပရိနိဗ္ဗာန် ဘဝ နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပြု ရသည် ” ဟု သည် မိ လိန္ဒ မည်မျှ ပ ဉှာ ၌ လာ ပူလောင် ၏ ။ အရိယာ ကြောင်း သတိ ပြုနိုင် ပေသည် ။ ပူ သည်မှာ သေ လောက်အောင် ထို အကြောင်း ပူ နှင့် ပေ စပ် ၏ ၍ ။ အနည်းငယ် ဆို ရ သော် မိ လိန္ဒ ပ ဉှာ ၌ လူ ဝတ် ကြောင် အသွင်အပြင် မ မျှ ကြောင်း အားနည်း ဥပမာ များ မှု ဖြင့် ကြောင့် ပြသည် ( လိင်္ဂ ။ ဒုဗ္ဗလ မိ လိန္ဒ ) ပ ဟု ဉှာ ဆို၏ စကား ။ ဂုဏ် သည် နှင့် ဘဝ အကြောင်းရင်း ခံနိုင်ရည် အင်အား သို့ မ ထိ ဆိုက် လှ ၊ ကျွန်ုပ်တို့ သဘောကျ သည်မှာ တရား ၏ အင်အား အပူ ဓာတ် အအေး ဓာတ် တို့၏ ကွာခြားမှု ရဟန္တာ ပင် တည်း ၏ ဘဝ ။ ( ( သမ္မော ခန္ဓာကိုယ် ၊ ဋ္ဌ -၅ ) သည် ဝ ၅- စ ကိလေသာ သည် ၎င်း ။ ) အပူ အားလုံး ကင်းစင် ကာ အ သင်္ခ တ အ ( ငြိမ်း သောတာပန် ဓာတ်ကြီး ) သည် အ လူ့အ ပြည့် ရှိနေ ဝတ် ၊ သူဖြစ်၏ လူ့ဘဝ ။ ၊ လူ့ အ ပတ်ဝန်းကျင် သင်္ခ တ အင်အား ၌ လေးပုံ လေးပုံ တစ်ပုံ စိတ် တစ်ပုံ ကုန် နေ ရှိနေ ပေ ပြီ သူ ။ ဓာတ် ချင်း လူညံ့ မတူ လူ တော့ ပေ များ ပေ ။ ဘုန်းကြီးကျောင်း မ သွား လို ။ ရောက်လျှင် လည်း ကြာကြာ မ နေ လို ကြ ။ နတ် ဗြဟ္မာ များ လူ့ ပြည် လာ ရာ ဘုရားရှင် ရှေ့ တော် ၌ ပင် မတ် တတ် ရပ် နေသည် က များ၏ ။ သောတာပန် တစ် ယူဇနာ သည် က လူ ဘဝ စော် ခြား နံ သ သွား၍ တတ် ။ ငါ သောတာပန် ” ဟု မသိ စေ ကာ မူ ပိုး ရွ ခြ ပုန်း မျှ ကို ပင် သတ်လို စိတ် အ လျဉ်း မရှိ ။ သံတွေ ခဲ ရဲ ရဲ ၌ ယင်ကောင် မ ကပ် ရဲ သကဲ့သို့ ကံ ငါးပါး နှင့် အလိုလို အနာ ကင်း ဂါမ် ကွာ စု နေ၏ တေ ။ လျှင် ဓမ္မ သဘာဝ လူ့ပြည် ပင်း နတ် ပြည်၌ မ နေ ၊ ဗြဟ္မာ ပြည် သို့ သာ သွား ၏ ။ ဘုရားရှင် အ ပင် သင်္ခ ရဟန်း တ နိဗ္ဗာန များ ဓာတ် နှင့် ထာဝ သည်လည်း စဉ် မ အကုသိုလ် နေ လို ။ အ ခိုး အငွေ့ အရှိန် အ စော် များကို ပင် ငြိမ်း သတ် ပယ် ခွာ နိုင်သော သတ္တိ ( နိ ဿ ရ ဏ ပ ဟာန် ) ထူး ရှိ၏ ။ ပြ ဒါး သည် မီး နှင့် နီး ၍ မ ရ ။ ဒေဝဒတ် အ ဖု အ ပိ မ့် , မထွက် စိဉ္စ မာ ။ န နှင့် မျက်ကွယ် . ကော ကာ ရောက်မှ လိ က တို့ သာ ဘုရားရှင် ဖြစ်ကြ ရသည် ရှေ့၌ ။ မြေ အ မျို သင်္ခ မ ခံရ တ ၊ ဓာတ် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ၏ နိ ဿ ရ ဏ ပ ဟာန် သဘော ဟု ဆို သ င့်၏ ။ အ ချုပ် အား ဖြင့် အ သင်္ခ တ အ ငြိမ်း ဓာတ် ၏ နယ် သတ် ခွဲခြား သည့် သဘော ပင် တည်း ။ နဝမ အကြိမ်