## PAGE 592 လူ့ဘဝ ကား ရူး ရ သော် မှတ ည့် ကြော် ကောင်း၏ ရှု မှတ် မြဲ ဦး ရှု မှတ် ကျော် ဒင် နေရသည် သည် ။ ရဟန်း ရှု မှတ် ရင်း ပြု လို ရှု လှ မှတ် သော်လည်း ရင်း ဘဝ၏ အ ရန် ခွင့် သူ မ သာ ကြီးများ သေး ။ ကို ကွဲကွဲပြားပြား တရား ကို သာ မြင် ၍ လာ ရ၏ ။ သတိ ဖြင့် လောဘ ဖိ ၍ လိုက် သည် ရာ ပဓာန လိုက်လေ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဝေး လေ ၊ ဝေး လေ ဖြစ်ကြောင်း သေး လေ အားနည်း တွေ့မြင်ရသည် လေ ဖြစ်သွားသည် နှင့် ထိ - သိ ကို ကြီးမှာ တွေ့ ရ၏ အတူ ။ တစ်ဖန် နေ ဇနီး ဆက်၍ ၊ သား ရန်သူကို နှင့် ပစ္စည်းများ လိုက်လံရှာဖွေ ဖြစ်ကြောင်း ရာ ပညတ် တွေ့မြင်ရသည် အား ဖြင့် အနီးကပ် ရန် သူ ့ ရှင်း သွား ဦး မှ ဘဲ ” ဟု စဉ်း စား ကာ ဒေါ် ရွှေ ရည် အား အနူးအညွတ် ဖျောင်း ဖျ ။ “ တောင်းပန်ရန် ဒီ ကြွေး တွေ ဆုံးဖြတ် လိုက် ၏ ။ ခုချိန်ကစပြီး “ ရှင် ရွှေ ငါ့ ရည် ၊ ကြွေး ညည်း ကို လဲ တို့ မင်းတို့ ငါတို့မှာ မ ဆပ် သံသရာ ပါ နှင့် က တော့ ကုသိုလ် ။ မင်းတို့ ရေစက် ကြွေး ဆုံ လို့ ကို တွေ့ လဲ ငါ မ ကြ ရတယ် ဆပ် ပါ ရ ။ မောင် စေ နဲ ့ အရင်း တော့ ။ လို ငါကလဲ အောက်မေ့ မင်း ကို ပြီး နေကြ နှမ အရင်း စို ့ လား လို ။ သဘောထား နောက်ပြီးတော့ ပါတယ် ငါ့ကို ။ မင်း လဲ က ရဟန်း လဲ ငါ့ကို ပြု ခွင့် ပေးပါလား ကွယ် ” ဒါပေမယ့် “ ကို ကိုယ် ကျော် ဒင် လဲ ၊ ဘယ်မှ ကိုယ် ပြောသလို မ သွား ချင် ကြွေး ပါ နှင့် ။ တွေ ရဟန်း ဘာတွေ လဲ ထားပါတော့ မ ခံ ပါ နှင့် ။ ။ အိမ် ကျေ ဦး ပါတယ် ခန်း မှာ ၊ မောင်ကြီး မ တ င့် တယ် အ ရာ ဘူး ထားပြီး တော် ရဲ့ ၊ လူ ဝတ် လဲ မ ရို ကြီး သေ ဝတ် ဘူး ငယ် ” စ သည် ပြု ပ ရ ဖြင့် စေ ဆွေးနွေး ။ အိမ် ပြောဆို တစ် အိမ်မှာ ကြ ရာ လင် ဦး သား ကျော် မရှိရင် ဒင် မှာ မှန်းခြေ မ ကိုက် ဖြစ် ရ ပြန် ၏ ။ ဖြစ်သော တစ်နေ့ အတွင်း တခြား သဘော စိတ်ဆင်းရဲ နှင့် မ ကင်း ၍ သော သာ အိမ်ထောင်ရှင် နေ ရ ရှာ ၏ ။ ဘဝကို လင် မည်သို့ ခန်း မယား ရုန်း ခန်း ထွက် ပြတ် ရမည် နေပြီ မသိ ဖြစ်နေ၏ ထမင်း ။ “ မိန်းမ တစ် လုပ် က အတွက် ခွင့် ပေးမှ လူအများ ရဟန်း ပြု ရသည် လုပ်ကိုင်စားသောက် ' ဟုလည်း ထင် နေ ရှာ ၏ ။ ကင်း သော အလုပ် ” ဟူ၍ မတွေ့ သလောက် ဖြစ်ကာ လူ့ဘဝကို အ နေကြသည် ကြောက် ကြီး မှာ ကြောက် “ အပြစ် ၍ နေ ရ၏ ။ ကြံ ရာ “ ကြံ ကဲ ........ နေ မိ ၏ ရဟန်းဝတ် ။ “ ဂုန် နီ အိတ် ရရင် ကြီးကို လဲ ဝတ် ၊ လက် မ ဝတ် နှစ်ဘက် ရ လဲ အရူး နှင့် ပဲ ခေါင်း လုပ် နေတော့မယ် ဝင် ရုံ အ ပေါက် ” ဟု သုံးခု ကြံ မိ ဖောက် အိမ် စဉ် လျှို လျှောက် ပြီး နေမယ် ပြီး ခွက် ။. တစ်ခုနဲ့ အဝတ် တောင်း လဲ ရ ၊ အ စား ခင်း ။ ' လဲ ရ ၊ တယ် .... နေရာ ကျ ။ စား ချိန် ကျ . ဦး ကျော် ဒင် အား စောစောက အရူး ဟု အခြားသူများ က ပြောခဲ့ ကြ၏ ။ ယခု သူကိုယ်တိုင် ပင် အရူး လုပ်ရန် စဉ်း စား နေ မိ ၏ ။ သို့ မှ လွတ်လွတ် ကျွတ်ကျွတ် အလုပ်လုပ် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 593 နိုင်မည်ဟု ခွင့် တောင်း ယူဆသည် ပြန် ၏ ။ မ ရ ။ လေ တကယ်လည်း ။ ဦး ကျော် ဒင် မှာ ရူး မ ၍ စား မ ရ နိုင် သ ဖြင့် မ ဒေါ် သောက် ရွှေ နိုင် ရည် ဖြစ်ကာ အား တစ်ကြိမ် တစ်နေ့ ာ ထပ်၍ ခြား အရိုး ပေါ် ဦး အ ကျော် ရေ ဒင် တင် ၏ ဖြစ်လာခဲ့ အဖြစ် ကို ၏ ။ မမြင် ရက် ကြ သ ဖြင့် အိမ်နီးချင်း များ က ပါ ဝိုင်း ကူ ၍ ဒေါ် ရွှေ ရည် “ သေ အား သွားတာ နား ချ က ကြ မှ ပြန်သည် ကောင်း ဦး ။ မယ် မ ရ ။ ။ ခုတော့ ဘုန်းကြီး ဝတ် ကြီးနဲ့ ကျွန်မ မြင်တိုင်း စိတ်ချမ်းသာ ရမှာ မဟုတ်ဘူး ” ဟု သာ ဇွတ် တင်း ၍ ခံ နေ၏ ' ။ အဝတ်အထည် ဦး ကျော် ဒင် ညစ် ကား ညစ် ဂုန် ၊ ပါး နီ အိတ် ချောင် နား မ ဝတ် ချောင် ဘဲ လျက် ကျ ကာ တ ခေါင်း က ယ့် မွေး အရူး ၊ ကြီး မုတ်ဆိတ်မွေး ပုံ ပေါ် နေတော့ ရှည် ရှည် ၏ ။ အရပ် က ပါ ဝိုင်း ၍ ကူ ကြ သ ဖြင့် နောက်ဆုံး ဆ ယ့် လေး ငါး ရက် ရဟန်း ပြု ခွင့် ရ လာ ၏ ။ အတိုင်းမသိ “ အေး ဝမ်းသာ - အေး ၊ သွားတော့ ဝမ်းသာလိုက်တာ သည် ။ ရှင် ရွှေ ရည် ရယ် ။ ပါရမီ မရှိ လို ့ မပျော် ရင် လဲ ဆ ယ့် လေး ငါး ရက် မပြောနဲ့ ၊ ချက်ချင်း ပြန် ခဲ့ ပါမယ် ။ ပါရမီ ရှိ လို ့ ပျော် ရင် လဲ ဆက်ပြီး နေ ပ ရ စေ “ " ကွယ် ကဲ - ။ ကောင်းပါပြီ ” တဲ့ တော် ၊ ဒါထက် ရဟန်း မ ခံ ခင် ထွန် ရေး ပက်လက် နဲ့ ပဲ ကလေး ကြဲ ပေးခဲ့ ပါ ဦး ။ ” နွား နှစ်ကောင် နှင့် ထွန် ထောင် ကိုယ်တော် ထွန် က ဦး , ၍ ကျော် ယာ ဒင် ခင်း သည် သို့ ၁၂၈၂- ထွက်လာ ခုနှစ် ခဲ့ သီတင်းကျွတ်လ ၏ ။ ယာ ထဲသို့ ပြည့် ရောက်သောအခါ ကျော် ငါး ရက်နေ့တွင် ထွန် ပဲ ရေး ကြဲ စ ရန် ရန် မောင်းနှင် ကြ၏ ။ “ ရာ ဟဲ့ ” နွား ဟု နှစ်ကောင် ငေါက် မှာ သော်လည်း လှ ည့် ကြည့် ရှေ့သို့ လှ ည့် မ ကြည့် တိုး ဘဲ လုပ် လှ ည့် ကာ ကြည့် မ သွား ပြီး ဘဲ ဦး တွေ ကျော် ပြီး ဒင် ရပ် အား နေ တစ်စုံတစ်ခု “ ခါတိုင်း ပြန်ပြော ဆို ဟဲ့ နေကြ - လို ့ သကဲ့သို့ တောင် မ ရှိ၏ ငေါက် ။ ရ ဘဲ သူ ့ ထက် ငါ ရုန်း ကြ တဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီး နှစ်ကောင် က တောင် ထုံ ပေ ပေ နဲ့ ငါ့ကို နှင် နေကြ ပါ ပ ကော လား ။ အင်း ကိုယ့် အကြောင်း ကိုယ် အသိ ဆုံး မို့ ကိုယ့် ဟာ ကိုယ် မ ဆုံးဖြတ် နိုင်ရင် ကိုယ့် အသိ ဉာဏ် ဟာ ဘာ အသုံး ကျတော့ မှာလဲ ။ ' ဦး ကျော် ဒင် သည် ရုတ်တရက် အကြံ ပေါက် ကာ ထွန် ပေါ်က ဆင်းပြီး နွား ကို ထမ်း ပိုး မှ ကြိုး “ ဖြုတ် ကဲ - ၍ မင်းတို့ ထွန် တုံး နဲ့ ကို ငါ နဲ့ ထောင်ထား လဲ သေ ခန်း ဖြတ် လိုက် ၏ ကြွေး ။ ရှင်း ကြစို့ ။ တော် ရာ သွားကြ ပေ ရော့ ။ သင်တို့ ဦး ဝီရိယ ကို ခေါ် ငါ ဘုန်းတော်ကြီး ဘေး မဲ့ ပေးလိုက်ပြီ ဦး ” ကျောက် ဟု ဆို ကျောင်း ကာ နွား ဆီသို့ နှစ်ကောင် ထွက်လာ ကို လွှတ် ခဲ့ ၏ ။ လိုက်သည် လမ်းတွင် ။ ဒေါ် ပြီးလျှင် တင် ရ ဝ မ အကြိမ် ## PAGE 594 ဆို သူ နှင့် တွေ့ ၍ အကျိုးအကြောင်း မေး ရာ သင်္ကန်း ဝတ် သွား မည့် အကြောင်း ပြောပြ လျှင် ... ဧက သီ “ အဟောင်း ဟဲ့ - မောင် တစ် ကျော် ထည် ဒင် ၊ ဒီလိုဆိုရင် ရှိတယ် ။ ယူသွား တို့ အိမ် ။ က မိ မောင် ရွှေ ရည် တာ လဲ မသိ ကို ရင် စေ နဲ ကြီး ့ " ” ဝတ် ဟု တုန်းက ဆို ကာ ဒေါ် တင် လှူ လိုက်သော ဧက သီ ၊ ဦး ဝီရိယ ချီးမြှ င့် သော သင်း ပိုင် တစ် ထည် ဖြင့် ထို နေ့၌ ပင် ဦး ကျော် ဒင် မှ ကို ရင် ကြီး ရှင် က ဝိ ဖြစ်လာ လေတော့ ၏ ။ “ ထွန် ဆင်း ကိုယ်တော် ၊ ထွန် ထောင် ကိုယ်တော် ' ဟုလည်း သ မုတ် ကြသည် ။ ကို ရင် ကြီး ဦး က ဝိ ကား ယခု မှ ပင် စိတ် နှင့် ကိုယ် ၊ အတွင်း နှင့် အပြင် ၊ အသွင် နှင့် သဘောထား တော့သည် ။ တစ်သားတည်း ကိုက်ညီ ကာ အာနာပါန ကို စိတ်တိုင်းကျ ရှု မှတ် ခွင့် ရ လေ စပ် ၍ “ ဤနေရာ၌ အာနာပါန ဿ အာနာပါန တိ သံယုတ် ဖြင့် ကောဋ္ဌိ အနာ က ဂါမ် သုတ် မှ ရဟန္တာ ' သည် စဉ်း အဖြစ်သို့ စားဖွယ် တက်ရန် ရှိ ပေ ၏ ရှု ။ မှတ် ယင်း ခြင်း သုတ် နှင့် ၌ အနာ ဂါမ် ဖြစ်ပြီး သော အရှင် ကောဋ္ဌိ က မထေရ် သည် အာနာပါန ရှုပွားနည်း အဆင့် ငါး ဆင့် ရှိ ရာတွင် “ သတိ မြဲ ရာ ပထ မာ ' မျှ လောက်ကို သာ ရှု ပွား နေ သ ဖြင့် မြတ်စွာဘုရားရှင် က ဈာန် ရှုပွားနည်း လေး ဆင့် ကို ပါ အပြည့်အစုံ ပွား များ ရန် အ တိုက်တွန်း စဉ် အတိုင်း ခါမှ တက် ရဟန္တာ ကာ ဖြစ်ကြောင်း အ နိစ္စာ နု ပ ဿီ ပါ ရှိ၏ စ သော ။ “ ဝိပဿနာ သတိ မြဲ ရာ ပထ မာ ’ လောက် ရှု ပွား ရုံ မျှ ဖြင့် အနာ ဂါမ် ထိ ရောက်နိုင် သည် ဟူသော အဓိပ္ပာယ် ပါ သက်ဝင် လာ ပြန်သည် ။ ပညာရှင် တို့ စဉ်း စား ရန် ဖြစ်ပါ၏ ။ အမည် ဖြင့် ဦး က ဝိ ရှင် ကို က ရင် ဝိ နှင့် ဝတ်ပြီး အတူ ငါး လိုက်ပါ ရက် အ ၍ ရ တွင် သာ သူငယ်ချင်း မ ဏေ ပြု ၏ ဦး ။ ရွှေ လုပ်လည်း ( ပြ ဆိုခဲ့ သည့် ရှင် အတိုင်း ဝိ ဇ ယ ) အနာ ဂါမ် ဖြစ်ပြီး တစ်လ တိတိ အကြာ မောင်ရင် ပေါ် ချောက် တွင် အ ရ ဟတ္တ ဖိုလ် သို့ ဆိုက် ရောက် ကာ “ ရဟန္တာ ” ဖြစ် တော် မူ လေ၏ ။ ဦး ကျော် ဒင် သည် ၁၂၈၁- ခုနှစ် သီတင်းကျွတ်လ ပြည့် နေ့၌ ဆီမီး တစ်ထောင် ပူဇော်၍ ထိုနှစ် ကြား တပေါင်းလ သိ ရုံ မျှ ဖြင့် “ တွင် မုဆိုး မဏ္ဍပ် စိုင် ထိုး သင် ကာ ’ ဘုရား အားထုတ် ပူဇော် ခဲ့ ခဲ့ရာ ၏ ။ အာနာပါန ၁၂၈၂- ခုနှစ် တရား ဝါဆို ကို တစ် ၊ စွန်း ဝါခေါင် တစ် စ ၊ တော်သလင်း အချိန်ကာလ ၊ တစ်လ သီတင်းကျွတ် စီ တစ်လ လ စီ ပြည့် ခြား ကွာ ကျော် ၍ ၁၃- အရိယာ ရက် လေး ည ဉ့် ဆင့် ၁၀- အောင်လံ နာရီ ခန့် အချိန် လွှ င့် တော် ချည်း သာလျှင် မူ လေပြီ ။ စခန်း အတွက် သက်တော် ဦး ၄၃- ကျော် ဒင် နှစ် ပေးသော ကို ရင် ကြီး သင်ခန်းစာ ဘဝ ဖြင့် ထက် “ ရဟန်း အား ကိစ္စ ကျ ' ဖွယ် ပြီး တော် သည် မူ အ သည် ဘယ်မှာ ။ အရိယာ ရှိ ပါ သေး တော့ အံ့ နည်း ။ နတ် ဆွမ်း စား၍ တရား စစ် ခံ ခြင်း မိတ္ထီလာ ဘူတာ ၌ မြင်းခြံ ရထား ဆိုက်ရောက် လာ ၏ ။ မွန်းလွဲ ၁၂- နာရီ ထိုး ရန် မိနစ် ၃၀- မျှသာ လို တော့သည် ။ ဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ပါး နှင့် ဒကာ နှစ်ယောက် ရထားပေါ်မှ နဝမ အကြိမ်