## PAGE 610
<!-- 485→485 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
“ ဟိုနား ခဏ လိုက် ခဲ့ စမ်း ပါ ” ဟု ဘုမသိ ဘ မသိ လာ ခေါ် ၏ ။
“ အင်း … .. ငါ နဲ့ သိ ကျွမ်း ဖူး သူ လဲ မဟုတ် ၊ ခေါ် ရာ မ လိုက်ရင် သူ ဆင်းရဲ တော့မယ် ၊
လိုက် ပြန်ရင် လဲ ငါ့ မှာ ဆင်းရဲ မယ် ။ ကဲ - ငါ ပဲ အ ဆင်းရဲ ခံ မယ်လေ ” ဟု ဆုံးဖြတ် ကာ ရှေ့က
ခေါ်ဆောင်ရာ မှောင် နှင့် မည်းမည်း တော ထဲသို့ လိုက်ပါ သွားခဲ့ ရ၏ ။ တော နက် ထဲသို့
ရောက်လျှင် “ ကဲ - - တော်ပါပြီ ဘုရား ၊ ပြန် ကြွ ပါ တော့ ၊ တ ပ ည့် တော် လိုက် ပို  ့ ပါမယ် ” ဟု ဆို ရာ -
“ နေပါစေ ၊ တ ပ ည့် တော် ဘာသာ ပြန် ပါ့မယ် ” ဟု ဆို ကာ မှောင် နှင့် မည်းမည်း
စမ်းတဝါးဝါး အ သွား ပြန်လာ က လောက် ခဲ့ရသည် မ ဝေး ။ ဘဲ တည်း ကျောင်းသို့ လွယ် လင့် တကူ ဖြင့် ပြန်ရောက် ၏ ။
လူ လော နတ် လော မသိ ။ ရဟန္တာ ဟုတ် - မဟုတ် ၊ တုန်လှုပ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ရှိ - မရှိ
စူးစမ်း ဟန် သထုံ တူသည် ၌ နေ ခိုက် ။ တစ်နေ့တွင် သေက္ချ တောင် ဦး တိ လောက နှင့် တရား အားထုတ် ဘက်
ခ ရွဲ ဆရာတော် စုံစမ်းရန် ရောက်လာ ၏ ။ ဦး က ဝိ ထက် အသက် သိက္ခာ ကြီးသည် ။
ညောင် “ လွ ဦး န့် က ဆရာတော် ဝိ ၊ ခ ရွဲ ဆရာတော် က -  ကို စုံစမ်း ကြည့် စမ်း ပါ ။ လောကီ တွေ အ တော် ဆည်း ပူး ထားတာ ၊
သူ့ဟာသူ ထိပ်တန်း ပဲ ဆိုပြီး အလံ ထူ ထားတယ် ” ဟု ဆို၍ စုံစမ်း ကြည့် ရာ ခ ရွဲ ဆရာတော် က
က သိုဏ်း “ ဝန်း နေ စမ်း နိမိတ် ပါ ဦး ယူ၍ အရှင်ဘုရား ပရိ ကံ ၊ တည် ခုနက ပုံ မှ ကွမ်း အ စ အစ် ခပ် မြင့် အကြောင်း မြင့် ဝေဖန် အ မိန့် ပြောဆိုသွား ရှိ သွားတယ် ၊ ရာ ဟောဒီ -
ကွမ်း အစ် ထဲမှာ ကွမ်း ရွက် ဘယ် နှစ် ရွက် ရှိတယ်ဆိုတာ သိချင်ပါတယ် ဘုရား ” ဟု
ဦး က ဝိ က “ ဒီ လျှောက် အထိတော့ သည် အာရုံ ။ မလိုက်နိုင် တော့ဘူး ” ဟု ဖြေ ကြား ရာ ဦး က ဝိ က တိတိကျကျ
ပြောလိုက်သည် ။ တရား အား ထုတ်နည်း ကို မေးမြန်း ၍ အ စ မှ အ ဆုံး အထိ ရှင်းပြ လိုက် ရာ -
“ အရှင်ဘုရား အသက် ငယ် ပါသေးတယ် ၊ ရှေ့ဆက် ပြီး ကြိုးစား ပါ ဦး ” ဟု ပင်
အပေါ် စီး တိုက်တွန်း တော် မူ သေး ၏ ။ ဆက်၍ -
ဟိုတုန်းက “ တ များတော့ ပ ည့် တော်တော့ တ ပ ည့် သွ တော် ကျွာ ရယ် ပါ ဒ ၊ ဦး စွဲ ကပ် ဥတ္တ နေလို့ မ ရယ် ၊ ဒီ သေ အထိ ကျွေ အာရုံ တောင် မလိုက်နိုင် ဦး တိ လောက တော့ဘူး ရယ် ။
သတ္တဝါတွေ ကို ကောင်းကင် ကနေပြီး တရားဟော နိုင် မှ ပြန် ကြွ မယ်ဆိုပြီး တရား ရှာ
ထွက်ခဲ့ ကြ တာ က လား ။ နောက်တော့ ဒုက္ခ  အမျိုးမျိုး တွေနဲ့ တွေ့ကြုံ ကာ ကိစ္စ မ ပြီး ဘဲ
ပြန်ဆုတ် ခဲ့ အထက်ဖော်ပြပါ ကြ ရတယ် ” ဟု သုံး အ ဦး တွင် မိန့် ရှိလေသည် ဦး ဥတ္တ မ ကား ။ သေ သူ့ စကား ကျ တောင်မှ ၌ ပင် အဖြေများ ခွဲထွက်ကာ ထွက် စွန်းလွန်း နေ၏ သို့ ။
လာရောက်၍ နည်း ခံ အားထုတ် သွား ဖူး ၏ ။ ဦး ဥတ္တ မ  လာရောက် အားထုတ် စဉ် က
ရဟန်းတော် တွေထက် လူများ က ပိုပြီး တရား ပေါက် လွယ် ပုံ ၊ လူ ဒကာ တွေထက် ဒကာမ များ က
ပိုပြီး တရား ရ လွယ် ပုံ ကို -
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 611
<!-- 443→443 fragments, 22 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
မ ရုန်း နိုင်ကြ “ နွား ဘူး ထီး ။ ကြီးတွေ ချို မ ပါ က ချို ခွာ ထောင် သေး ၊ ကိုယ် ထောင် နှင့် ကောင် ကုန်း သေးတဲ့ ခေါင်ခေါင် နွား မှာ မ လှည်း တွေက ခွက် ကုန် ချည်း အ ပြည့် တောင် နှင့်
ရုန်း နိုင် ကြတယ် ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ် ဖြင့် စာ ချိုး ဖူး ၏ ။
မသိ လျှင် ငြိမ် ငြိမ် နေ ၊ သိ အောင်လုပ် ၊
ကိုယ် , နှုတ် , စိတ်မ ဆော့ နှင့်
ယောဂီ ၁၂၈၅- များ နှင့် ခုနှစ် ကျောင်းများကို သီတင်းကျွတ် အတူ လ ပြည့် နေ ဦး ကျော် ဝိ ဇ တစ် ယ ရက်နေ့တွင် အား လွှဲ အပ် မောင်ရင် ကာ ဆရာတော်သည် ပေါ် ချောက် ရှိ
စွန်းလွန်း ဦး ဝိ ဇ ယ ( ချောင်း ဦး က ကမ်း ဝိ လူ့ဘဝ ဘေး ရှား က ပင် ရေနစ် အောက် ၍ ကယ် ၌ ဝါး ဖူး ကွပ် သူ ပျစ် ဦး ရွှေ တစ်ခု လုပ် နှင့် ) ၏ သီတင်းသုံး နှော င့် ယှက် မှု တော်မူ၏ ကြောင့် ။
ရွှေ့ပြောင်း ဟု အမည် ရ တွင် ခြင်းဖြစ်သည် ကာ ယောဂီ ။ နောက် များ စည်ကား ကျောင်းများ လာ ၊ ဂူ ပြန်သည် များ ပါ ဒကာ ။ ( အ ပေါ် မွှေ ဓာတ် လာ၍ “ ကပ် စွန်းလွန်း ပါ လာသည် ဂူ ကျောင်း ကို ’
သတိပြု ။ )
တစ်နေ့ ယခု တခြား ရှိသော စည်ကား ဦး စံ ဖေ ၏ လာ ဖခင်ကြီး ၏ ။  က ရိပ်သာ မြေ ဧက ၂၀- လှူဒါန်း သည် ။ ယောဂီ များလည်း
နာ တ လည်း မြန်မာနိုင်ငံ၌ မြန်မာနိုင်ငံ၌ ရာသက်ပန် ရဟန္တာ နေ များ သွား ပေါ်ပေါက် သူ အီတာလျံ သည့် ဘုန်းတော်ကြီး သတင်း ကို ကမ္ဘာ ဦး လှ လောက ည့်၍
ဟောကြား , ရေးသား ၏ ။ မြင်းခြံ သို့ သွားရောက်၍ ဆရာတော်အား သင်္ကန်း စ သည် ဖြင့်
ကန်တော့ ပရိယတ္တိ လျက် ကွယ်လွန်သူ တစ်ဖက်သတ် မိဘ အ နှစ် စွဲ သန် ဦး အား သူများ အထူး က ရည်စူး၍ “ စာ မ တတ်တဲ့ အမျှ တော ပေးဝေ ခဲ့သည် ထွက် ကြီး ။ ' ဟု
အထင်အမြင်  သေး ကြ ၊ ငရဲကြီး ကြသော်လည်း ယောနိသော မနသိကာရ ဖြင့်
ရိုးသား တော ထွက် ဖြော င့် ကြီး မတ် ထံ ၌ တော် မူ အ ကြသော လေး အမြတ် ပရိယတ္တိ နည်း အ ခံ ကျော် ကျင့် ဆရာတော်ကြီးများ သုံး ကြသည် ။ ပင် လျှင် စာ မ တတ်သော
တောင် ၁၂၉၂- သာ မြို့သို့ ခုနှစ် ကြွ စဉ် ဝါဆိုလ တော ပြည့် ရ ဆောက်တည် အ ဖိတ် နေ့တွင် လျက် ရဟန်းခံ ရှိသော တောင် ကိစ္စ ရှိ၍ သာ ဆရာတော် ဆရာတော်
ဦး တောင် အဂ္ဂ ဝံ သာ သ ဆရာတော်သည် သည် ဦး က ဝိ ဆရာတော် လူ ပြိန်း များအား နှင့် တွေ့ဆုံ၍ ဟောပြော အာလာပ ဆုံး မ သည့် သလ္လာပ အတိုင်း စကား တရား ပြောကြား အားထုတ် ။ 11 ပုံ
ဆရာတော် အ စ မှ အ ဆုံး ကား ဟောပြော စာ တတ် စေ သည့် ကာ တစ်ပါးတည်း အ ရာ၌ တစ်နိုင်ငံလုံး ရိုသေစွာ ကျော်ကြား နာယူ လေသည် သည့် ။ ဆရာတော် တောင် သာ
ဖြစ် သည့် အတိုင်း အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘွဲ့တံဆိပ်တော် ရ ( ထိုခေတ်က ထို ဘွဲ့ ရသော ဆရာတော်
အလွန် ရှားပါး “ ဦး က ဝိ လှ တို့ ၏ ။ ) ဆရာတော်ကြီး အားထုတ် တဲ့ တစ်ပါးတည်း လမ်း စဉ် က ။ အကျဉ်း ဆုံး  အ တို ဆုံး လမ်း ပဲ ။
တ ပ ည့် တော်တို့ လမ်း က ကျယ် လွန်း ပြီး ပေါက် ရောက်နိုင် ခဲ တယ် ” ဟု တောင် သာ ဆရာတော် က
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 612
<!-- 450→450 fragments, 24 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
} ၅၈    ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင်
ဝန်ခံ တ ပ ည့် ချီးကျူး ထံမှ ကာ တရား မိမိ၏ ယူရ ဒကာ ပုံ “ တိပိဋက ဒကာမ များကိုလည်း မဟာ နာဂ စာ ထေရ် တတ်သော ' ကြီး အကြောင်း ဆရာ က အ ဟောပြော ကျင့် တတ်သော ပြ ၏ ။
ပရိ ကံ မှ ရဟန်းခံ အ စ အာနာပါန ပွဲတွင် ဦး ရှု ပွား က ဝိ ပုံ ဆရာတော်အား ကို စာ ဖြင့် ရေး တရားဟော ပေးရန် လည်း စေ တောင်းပန် ကာ ထပ်မံ ၍ ၁၂၉၂- နာယူ သည် ခုနှစ် ။
ဝါဆိုလ 66 “ ပြည့် စက္ခု စ ကျော် သော လေး တံခါး ရက်နေ့တွင် များမှ စောင့် ရေးပေး ၍ ရသည် ဖြတ် ပါ ။ က ရ နိုင်သော်လည်း ထိ မှု သိ မှု
သတိ ပြုခြင်း အား ဖြင့် ကာ ယ တံခါး မှ စောင့် ဖြတ် ရ သည်မှာ နာမရူပ ဉာဏ် အမြင် သန် လွယ် သည် ။
ကာ စ သည် ယ တံခါး မဖြစ်ရန် ၌ ထိ မှု ဖ သတိ ဿ ဖြစ်ရာ နှင့် ဖ ဖြတ် ဿ ရသည် ကြောင့် ။ ဝေဒနာ ဖြတ် ဖြစ်၏ လျှင် ။ ဝေဒနာ ‘ ဝေဒနာ မှ သညာ တဏှာ ' ဥပါဒါန် မ ဖြစ် မူ ဘဝ ၍
‘ ဝေဒနာ ပညာ ’ ဖြစ်လာမည် ” စ သည် ဖြင့် ပရိ ကံ မှ မဂ် ဇော ဖိုလ် ဇော ကျ သည်အထိ
ရေးသား ပေးပို့ လိုက်သည် ။
ယင်းသို့ လျှင် စာ တတ်သည် ၊ မ တတ်သည် ကို ပမာဏ မပြုဘဲ အမှန်တကယ်
ထိုး ထွင်း သိမြင် သော ပညာ ကို လေးစား ကာ တ က ယ့် ပရိယတ္တိ အ ကျော် ဆရာတော်ကြီးများ ပင်
နည်း လွှ င့် ခံ သူများ ကျင့် အ သုံး ခွင့် ကြ ကောင်းကြီး လေ၏ ။ ပရိယတ္တိ နှင့် လက်လွတ် လည်း ရ အ ရုံ မျှသာ ဟုတ် မတတ် မ က ငရဲကြီး ၊ မာ န ကြ တံ ခွန် ရ ရှာ တ ကုန် လျှပ် ၏ ၊ လျှပ် .
တစ်ဖန် ဆရာတော်ကြီး အား “ ပရိယတ္တိ ပါရဂူ ” များ က ပင် ယင်းသို့ လေးစား ကြ သည်မှာ
အ ရ ဟတ္တ ဖိုလ် ပညာ နှင့် ပြည့် စုံ ခြင်း ၊ ထိုး ထွင်း မြင်နိုင် ၊ ကြား နိုင် ၊ သိနိုင် စော အသိဉာဏ်
ဂုဏ်ထူး မ တောက် ပါ တစ်ခေါက် ရှိခြင်း တို့ ရှု ကြောင့် မှတ် နေသော သာ ဖြစ်ရာ အချို့ ထိုသို့ “ တော ပြည့် ထွက် စုံအောင် ရဟန်း ကား ယောဂီ မ ကြိုးစားကြ နှင့် အချို့ မူ ၍
လူ ယောဂီ ' တို့ က ပရိယတ္တိ ဝန်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်များ အား အ ထင် သေး ရှုတ်ချ ခြင်း ဖြင့်
ငရဲကြီး စင်စစ် ကြ ပြန် ပြည့် လေသည် စုံ သော ။ အကြားအမြင် အသိဉာဏ် အထူး နှင့် ပရိယတ္တိ အသိဉာဏ်
အ ပို ဂုဏ်ထူး တစ်ခုခု မျှ မရှိပါ ဘဲ ရဟန္တာ ဖြစ်ကာ မျှ ဖြင့် ပင် တစ်ပါး သူ အား တရား ပြ ပေးရန်
မ သင့် ချေ ထို့ကြောင့် ။ တိမ်း ပါး အရာရာ လွဲချော် စရာတွေ တွင် ယောနိသော များစွာ ရှိကုန်၏ မနသိကာရ ။ ၊ သတိ သမ္ပ ဇ ည ဖြင့် မဇ္ဈိမ
ပဋိပဒါ ကျအောင် ကျင့် ကြံ ကြ ကုန် ရာ ၏ ။ စွန်းလွန်း ဆရာတော်ကြီး က -
“ မသိ လျှင် သိ အောင်လုပ် ၊ မသိဘဲ နှင့် လက် ဆော့ လျှင် ဆင်းရဲ တတ်သည် ။
မသိဘဲ နှင့် ပါးစပ် ဆော့ လျှင် ဆင်းရဲ တတ်သည် ။ မသိဘဲ နှင့် စိတ် ဆော့ လျှင်
ဆင်းရဲ တတ်သည် ။ မ ဆင်းရဲ ချင် လျှင် ငြိမ် ငြိမ် နေ၍ သိအောင် ကြိုးစား လေ ”
ဟု ဆုံး မ တော် မူ ဖူးပါသည် ။    ( ယထာ ဘူ တ လမ်းညွှန် -၂၁၆ ။ )
နှင့် .. အက်
