## PAGE 634 * ၅၈ ဝ ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် တံတိုင်း ထိ ပဋိ တဖြည်းဖြည်း ဘာ ဂ နိမိတ် နိုင် တိုး နင်း ၍ စေရန် တိုး ၍ နိမိတ် စေလွှတ် ဖြင့် ခြင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ၊ ပြန် သိမ်း ခြင်း စား စ စေ သည် ခြင်း ဖြင့် ၊ စကြဝဠာ နိမိတ် ကို ကူးပြောင်း များစွာ ကစား ပေးသည် ရ၏ ။ ။ သို ့ ရာတွင် ဈာန် ကို ဦး စား မ ပေး ။ မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို ရ ရန် ဝိပဿနာ သို့ အပ္ပ “ ငါတို့ နာ ဈာန် ကျေးဇူးရှင် နှင့် စပ် ၍ ဘုရား “ ယောဂီ တို့အား ပါရဂူ အပ္ပ ကျမ်း နာ ' ( သို့ ၃၁-၁၃၁၅- တက်ရန် စူးစမ်း ခုနှစ် ရိုက် ၍ လျှောက်ထား ) ၌ - ရာ ကျမ်း သွင်း ပုံ ဂန် ကို နည်း ကား ကို ပြ သာ တော် ဟော မ မူ ကြ ၍ တော် မုချ မူ ကြသည် မ ရေး ။ ဝံ့ ” ဟတ္ထ ဟု မုဋ္ဌိ ပါ ရှိ၏ ကို ကား ။ ၊ အဇ္ဈတ္တကာ ယ လေးပါး တစ်ဖန် ဈာန် နှင့် စပ် သော အယူအဆ ကိုလည်း စာမျက်နှာ ၄၄- ၌ .. “ ဈာန် ကို ရ လို ပါ သော်လည်း အခါ ကာလ ခေတ် မဟုတ် ဟူ၍ နှလုံး ပိုက် သော ကြောင့် လည်းကောင်း ၊ ဥပစာ ရ သမာဓိ ရရှိ ရုံ နှင့် ပင် လျှင် ဝိပဿနာ ဉာဏ် စ သည် ကို တက် ထိုက် ပေ ၏ ” ဟု ခံယူ သည် ။ တစ်ဖန် ၄၅- ၌ - တတိယ .. ခေတ် “ စူ ဠ ဝါ ၌ အဋ္ဌကထာ တေ ဝိဇ္ဇာ ဟူသော ကို ထား၍ အ ရိပ် ကြွင်း ရှိ ပေ ၏ သော ။ တေ အဋ္ဌကထာ ဝိဇ္ဇာ ဟူသည် ကြီး ပဉ္စမ လေး ဈာန် လက် ၏ တို့၏ အခြားမဲ့၌ ဝါဒ ဖြစ် ရသော အဘိ ညာဉ် မျိုး ဖြစ်၍ ပထမ ဈာန် စသည်တို့ကို ရ ထိုက် ခြင်း ငှာ အ ရိပ် ရှိ ပေ သေးသည် ။ ထိုသို့ ပင် ရှိသော်လည်း ( လက်တွေ့ ပြ နိုင်သော ဆရာ မရှိ ) ” ဟု သုံးသပ်သည် ။ သာသနာ ပြင်ပ အိန္ဒိယ ယောဂီ ကြီး တော်တော်များများ ပင် စတုတ္ထ ဈာန် ရသည်ဟု ယူဆရသော အထောက်အထားများ ကို “ ဒေါက်တာ ပေါလ် ဘ ရန် တန် ’ ၏ အိန္ဒိယ ယောဂီ များ နှင့် တွေ့ဆုံ ပုံ စာအုပ် များ၌ ဖတ်ရှု နိုင်သည် ။ အမျိုးမျိုး နိဗ္ဗာန် ကို ခွဲခြား နှင့် စပ် ပြ ၍လည်း ဆို၍ ရှင်းလင်း ယောဂီ ပါရဂူ ဆုံးဖြတ် ၌ အသိဉာဏ် ထား သည်မှာ ရှုပ်ထွေး အထူး စေ မှတ်ဖွယ် တတ်သော ကောင်း အလင်းရောင် လှ ၏ ။ တစ်နည်း အား ဖြင့် စဉ်း စားဖွယ် ဖြစ်ပေ ၏ ။ ဦး သီလ မဂ္ဂ တိ စ ဿ တုက္က ၏ ၊ နိ နည်းများ ရော ဓ စ တုက္က ဖော်ပြထားသည်ကို နှင့် စပ်လျဉ်း ၍ ယင်း တွေ့ရ၏ “ နိဗ္ဗာန် ။ ခန်း ” ၌ ပင် တိဗက် ဆရာတော် ဆရာတော်၏ အလေ့အထများ ဆွမ်းကပ် ဆရာတော်သည် လျှင် အ ကွဲ အ အက် ဝိနည်း အကြောင်း ကို အလွန် လေးစား ပါ သော ၏ ပန်းကန် ။ လေးစား ဖြင့် မှလည်း ကပ် လျှင် ကြိုက် ပန်းကန် သည် ပါ ။ စွန် ့ ပစ် လိုက်သည် ။ “ နေ့ ဖို့ ညစာ ချန် ထား၍ မစားရ ’ ဟူသော သန္နိ ဓိ သိက္ခာပုဒ်အရ ကျင့် ရှောင် သုံး ကြဉ် ခြင်း လိုက်နာ ဖြစ်သည် လေ့ ။ သိက္ခာပုဒ် ရှိ၏ ။ အ သေး အဖွဲ က လေးမှ အ စ ငယ် စဉ် က ပင် အထူး သတိပြု ယောဂီ အချို့ ကား “ သြ ရ မတ္တ ကံ သီလံ - ( သမာဓိ ပညာ တို့ကို ထောက် သော် ) သီလ သည် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 635 အ သီလ ညံ့ စား မဂ္ဂင် ” သုံးပါး ဟု ဟော ( သမ္မာ ဝါ တော် စာ မူ - သည် ကမ္မန္တ ကို - အဖျား အာ ဇီဝ ) ဆွတ် အလိုလို ၍လည်း ပါ သွားပြီး ကောင်း ၊ သား “ ၊ သီလ တရား မှတ် ဒီလောက် နေရင် အရေးမကြီးပါဘူး ” ဟု လည်းကောင်း အ ထင် ရောက် တတ် ကုန် ၏ ။ အ လို လိုပါသည် ကား မှန်၏ ။ အမြဲ ရှု မှတ်ဖို့ ကား မလွယ် ။ မ ရ ။ ပို၍ သီလ ထင်ရှားသည် သည် လက် မှာ ခြေ စက်ဘီးစီး ( စရဏ ) သူ သဖွယ် သည် လက်မ ဖြစ်၏ ငြိမ် ။ လက် လျှင် ၊ အ ခြေ မပါဘဲ တက် အ ဘာ ဆင်း ကို ခြေ မျှ နင်း လုပ်၍ မှ ခါး ငြိမ် မှု မရှိလျှင် စီး သွား၍ မ ရ ။ ခြေ ၊ လက် ၊ ခါး နိုင် နင်း သွား လျှင် တစ်ချက် နင်း လိုက် ရုံ ဖြင့် သူ့ အရှိန် နှင့် သူ ပြေး သွားတော့ သည် ။ ခြေ နင်း မှု ၊ လက် ထိန်း မှု ကိစ္စ အထူး လုပ် ဖွယ် မ လို ။ အလိုလို သီး အရှိန် သန့် သီလ ၌ ပါ အတွက် သွား လေပြီ ကျေနပ်မှု ။ ဤသို့ ကြီး သာ တစ်ခု မှတ် ရအောင် ယူ ကျင့် နှုတ် သုံး ဖြင့် ထိုက် ကျကျနန ကုန် ၏ ။ ဆောက်တည် ပါ ( သ မာ ဒါန ဝိ ရ တီ ) ။ ပြန်လှန် စစ်ဆေး ပါ ( သီ လာ နု ဿ တိ ) ။ ဖြစ်ပေါ်လာသော သီး သန့် ကျေနပ်မှု ကြီးသည် ဧရာ မ ကုသိုလ် ကြီး ပင် တည်း ။ ခွေးများ ဆရာတော်သည် ၊ ပုရွက်ဆိတ်များ ရင်းနှီးသော ကို ပါ တွင်း ဒကာ ရှာ များ ၍ ကျွေးမွေး ဆွမ်းအလှူ ရန် ပ င့် လျှင် အ မိန့် ကျေး ရှိသည် ငှက် ။ တိရစ္ဆာန်များ ကျောင်းတွင် ၊ နေ့စဉ် ကျွေးမွေး ရ၏ ။ ထန်း လျက်ရှိ လျှင် ပုရွက်ဆိတ် တွင်း ရှာ ၍ ကျွေး ခိုင်း သည် ။ ခွေး စာ မကျန် လျှင် ဆန် ကို ဆီ ခပ် ပြီး ကျို ချက် ကျွေး ရ၏ ။ ကြွက် များကိုလည်း ကျွေး ရသည် ။ နွား လေ ယောဂီ နွား လွ အတွက် င့်များ အား သွားရင်း ကောက်ရိုး ဟန် ဝယ် လွှဲ မဟုတ်ဘဲ ကျွေး ခိုင်း ၏ တ ။ မင် ‘ ပ လိ ဗော ဓ ” ဖြစ်အောင် ကြောင့် “ ကြ အာ စိုက် စိဏ္ဏ ရခြင်း ကပ္ပေါ မျိုး ” ကို ( မူ ဆရာ ဆင်ခြင် လုပ်သမျှ သ င့်၏ အမှန် ။ ) ဟု တစ် ထစ် ချ မ စွဲ ယူ သင့် ။ အာ ဂန္တု လာ လျှင် သင်္ကန်း စ သည် အ ပို အ လျှံ ရှိ က ပေး လှူ လေ့ ရှိ၏ ။ ပစ္စည်း ယူ ပေးရ သော ကို ရင် ဦး “ ပဉ္စင်း ကြားထဲက များအား မစ္ဆေ .... ရ စိတ် မ ထား ကြ နဲ ့ ၊ သာဓု မှ မ ခေါ် နိုင်တဲ့ ဘဝ မျိုး ရောက် တတ်တယ် ” ဟု ဆုံး ဘုရား မ သည် ဝတ် ။ တက် ၊ ဝတ် ကပ် လေးစား မှ ကြိုက် ၏ ။ ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် မိမိ နေရာမှ အရပ် လေး မျက်နှာ ရှိ ရန်ကုန် ရွှေတိဂုံ ၊ သီဟိုဠ် မဟာ စေ တီ စ သော ဘုရား များအား စုံအောင် ဆီမီး ပူဇော် ရှိခိုး ပြီးမှ ကျိန်း သည် ။ တောင်ပေါ် ၊ မြို့ပေါ်ရှိ ဘုရား များကိုလည်း အားလုံး ရည်မှန်း တစ်ခါက ၍ ဆီမီး ပူဇော် အာ ရသည် ဂန္တု ဘုန်းကြီး ။ တစ်ပါး ရောက်လာ ရာ .... “ ဦး ပဉ္စင်း ၊ တစ်နေ့ ဘုရား ဘယ် နှစ်ကြိမ် ဝတ်ပြု သ တုံး ” ဟု မေး ရာ နံနက် သုံးကြိမ် ည သုံးကြိမ် ဝတ်ပြု ကြောင်း လျှောက် ရာ - “ ဆွမ်း ဝတ် ကော ဘယ် နှစ် ဝတ် ရှိ သ တုံး ” ဟု မေး ပြန် လျှင် “ ဦး ပဉ္စင်း ဆယ် ဟာ ဝက် ဘုရား ရှိကြောင်း ဝတ် တက် လျှောက် တာ က ၍ - ဆွမ်း ဝတ် လောက်တောင် မ များ ဘဲ ကိုး ” ဟု နဝမ အကြိမ် ## PAGE 636 မိန့် တော် သက်တော် မူ သည် ။ ၈၅- နှစ်ကျော် မှ ကျန်းမာရေး မျှတ ရုံ ကျိန်း စက် တော် မူ ၍ အချိန် ရှိသမျှ စာ ပြန်ခြင်း ၊ တရား ရှု မှတ် ခြင်း ဖြင့် သာ အချိန်ကုန် စေသည် ။ “ ကုသိုလ်ရအောင် နေ ၊ ဝိ တက် မဝင် စေ နှင့် ၊ စကားတစ်ခွန်း နှင့် တစ်ခွန်း အနိစ္စ မလွတ် စေ နှင့် ” ဟု ဆုံး မ လေ့ ရှိ၏ ။ တရားထူး ရခြင်း နှင့် စပ်လျဉ်း ၍ တစ်နေ့သောအခါ ဆရာတော် လမ်းလျှောက် နေ ခိုက် မဲ ဒင် ရွာမှ ဒကာ တစ် ဦး က - “ အရှင်ဘုရား ကို အနာ ဂါမ် လို ့ ပြောနေကြပါတယ် ဘုရား ” ဟု လျှောက် ရာ .... “ အေး ..... ဟုတ်သားပဲ ၊ ငါ့ မှာ အနာခံ ပြီး လမ်းလျှောက် နေရတာ ” ဟု မိန့် တော်မူ၏ ။ တရားထူး တစ်ခါက ရ မှု နှင့် စပ် ဗ ၍ န့် အထူး ပွေး ရွာမှ လျှို့ဝှက် ဆရာတော်၏ တော် မူ သည် တ ။ ပ ည့် ရဟန်း လူ ထွက် တစ် ဦး က - “ ညအခါ တောင် ထိပ် ပေါ်က မြင်း တွေ စီး ၊ ထီး ဖြူ တွေ ဆောင်း ကာ ဆင်း ဆင်းလာပြီး ပျောက် ပျောက်သွားတယ် လို ့ အိပ်မက် , မက် ပါတယ် ” ဟု လျှောက် ရာ .... “ မင်း နောက် သူများကို မ ပြော နှင့် ” ဟု ပျံလွန် တော် မ မူ မီ နှစ်နှစ် ခန့် က တားမြစ် ဖူး ၏ ။ “ ရဟန္တာ ယခုအခါ ” ဟု ကျော်ကြားသော စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး အရှင်မြတ် အရှေ့ ပ နှစ်ပါး ရက္က မ မှာလည်း ချောင် နှင့် အနောက် ဆရာတော်၏ ပ ရက္က တ မ ပ ချောင် ည့်များ ၌ ဖြစ်ကြသည် ။ ပျံလွန် တော် မ မူ မီ နှစ်လ သုံး လ ခန့် တွင် ထို အရှင်မြတ် နှစ်ပါး ကန္နီ သို့ ခြေလျင် ကြွရောက် ကန်တော့ ကြ ရာ .... အပြစ်များ “ သံသရာ ရှိပါက ဘဝ သည်းခံ အဆက်ဆက် ခွင့် လွှတ်တော် မှစ၍ ဤ မူ ပါ ယနေ့ ဘုရား ကျအောင် ” ဟု ကန်တော့ ကာယကံ လျှင် ၊ ဝ .... စီ ကံ ၊ မနောကံ ဘုန်းကြီး “ အရှင်ဘုရား အပြစ်များ ရှိရင် တို့ အပြစ် သည်းခံ ဘုန်းကြီး ကြ ပါ ” ဟု အပေါ်မှာ မိန့် တော်မူ၏ မရှိပါဘူး ။ စကားရပ် ၊ အရှင်ဘုရား ၍ အတန်ကြာ တို့ က သာ စဉ်း စား နေ ပြီးနောက် .... “ အင်း .... အား ရအောင် ကန်တော့ ကြ ဗျာ ၊ နောက် ကန်တော့ ဖို့ မလိုတော့ပါဘူး ” ဟု ထူးထူးခြားခြား အ မိန့် ရှိ လိုက် ၏ ။ ထို့နောက် မကြာမီ ပျံလွန်တော်မူ သည် ။ သက်တော် - ၈၈၊ ဝါ ဟော် -၆၈ ။ ၁၃၂၉- ၁၃၂၈- ခုနှစ် ၊ တန်ခူးလ ခုနှစ် ၊ တန်ခူးလဆန်း ပြည့် နေ့ အန္တိမ တစ်ရက်နေ့ ဈာပန ပူဇော်ပွဲ နံနက် လုပ် ၁၁:၃၀ ကြ၏ အချိန် ။ ပျံလွန်တော်မူ ရာ “ ငါ သေ ရင် ရက် လဲ မ ထား နှင့် ၊ ဘာမှလဲ မ လုပ်ကြ နှင့် ၊ ဆွမ်း လဲ မ သွတ် နှင့် ” ဟု နဝမ အကြိမ်