## PAGE 646
<!-- 481→481 fragments, 32 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
သက် စွ န့် ကြိုးပမ်း အား ထုတ်ပြီး ဝိပဿနာဉာဏ် လွန်စွာ ရ င့် သန် အားကောင်း လာ သောအခါ
ကြမ်းတမ်း သော ကိလေသာ တို့သည် ကွယ် ငုပ် နေသော ကြောင့် မိမိ စိတ်သည် လွန်စွာ
စင် ကြယ် တည် ကြည် လှ သ ဖြင့် “ အဓိ မာ န ” ဖြစ်၍ မိမိကိုယ်တိုင် မဂ် လေး ဆင့် ဖိုလ် လေး ဆင့်
ရပြီ ဟု ဆုံးဖြတ် ပြီးလျှင် လာသမျှ ရဟန်းရှင်လူ အပေါင်းတို့ ကို တရားဟော နေရာ ရက် -
လ ပေါင်း အတော်ကြာ မှ ဆရာတော် ထံ ဝန် ထောက် က တော် တစ်ယောက် နှင့် ထို ယောဂီ မ၏
အစ်မ များ က တရား နှီးနှော ရန် ခေါ် လာ၍  တွေ့ ရ ပေသည် ။
ကိုယ် ရုံမှာ သီလရှင်များ ကိုယ် ရုံ ထက် အသွေး ရ င့် သည် ။ ဆရာတော် နှင့် အ တောင်
ငါးဆယ် လောက် ကွာ သော အရပ် မှ လာ နေ သည်မှာ နာရီဝက် လောက် ကြာ လိမ့် မည်ဟု
ထင် ရ ပေသည် ။ သတိပဋ္ဌာန် အချိုးကျ ကျ စိတ္တုပ္ပါဒ် အ စဉ် အတိုင်း မှတ် ၍ လာ နေသည် ။
ထို ယောဂီ မ၏ အမူအရာ မြင်ရသည် မှာ လွန်စွာ ကြည်ညိုဖွယ် ဖြစ်ပေသည် ။ ဆရာ တော့်
ရှေ့ ရောက်သောအခါ ဝတ် ချ နေ သည်မှာ မ ပြီး နိုင်အောင် ဖြစ်ပေသည် ။ ထို ယောဂီ
ဥ ပါ သိ “ ကာ မ ယောဂီ လေးကို ဥ ပါ ဆရာတော် သိ ကာ မ ကလေး က - ။ မိမိ အားထုတ် သော တရား များကို ကြည်ညို လို ၍
လျှောက် စေ လို သည် ” ဟု အ မိန့် ရှိရာ အ စ - အလယ် - အ ဆုံး သုံးပါး လုံး ပြေ ပြစ် သိမ်မွေ့
နက် နဲ စွာ လျှောက်ထား နေ သည်မှာ နှစ်နာရီ ထက်မနည်း ကြာ လိမ့် မည် ဟု ထင် မိ ပေသည် ။
ဂေါ တြ ဘူ ဇော ၊ မဂ် ဇော ၊ ဖိုလ် ဇော ဖြစ်ပေါ် ပုံ နှင့် တကွ မဂ် လေး ဆင့် - ဖိုလ် လေး ဆင့်
• ဖြစ်ပေါ် သာဓု သုံးကြိမ် ပုံများ ပါ ခေါ် လျှောက်ထား မိ လေ တော့သည် လေသည် ။ ) ။ ( ဆရာတော် အထူး ကြည်ညို ၍ သာဓု - သာဓု -
လျှောက်ထား သလောက် မဟုတ်သေး သော်လည်း ပု ထု ဇဉ် အ နွယ် ပြတ် လောက် ပြီ ဟု
ယုံကြည် ပေသည် ။ အ ဘ ယ့် ကြောင့် ဆိုသော် ဝိပဿနာ အ ရာမှာ ထို မျှ လောက်  သိမ်မွေ့
နက်နဲသော အ ရာ ဌာနများကို ချော မော စွာ သဘာဝဓမ္မ ကျအောင် အ စ , အလယ် , အ ဆုံး
အစစ်ခံ နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ် မတွေ့ ဖူး သလောက် · ဖြစ်ပေသည် ။ သို့အတွက် ဆရာတော် က
` သာဓု ခေါ် မိ ပေသည် ။ တကယ် အစစ်ခံ သည့် အတိုင်း ရဟန္တာ မ , ဖြစ်ခဲ့ လျှင် ယခု လောက်
´ ရက် လ - ကြာအောင် မနေနိုင် ဟု စာ နှင့် တိုက် ကြည့် ပေသည် ။
ထို့နောက် ဆရာတော် က အနု သ ယ ခုနစ် ပါး သည် ၃၁- ဘုံ ၌ ခန္ဓာငါးပါး ကို
ဖြစ်စေ တတ်သော မျိုးစေ့ အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း နှင့် တကွ အနု သ ယ များ၏ သဘာဝ
ဓမ္မ ငုပ် ကိန်း ပုံ ဖြစ်ပေါ် ပုံများကို သေချာ ကျ န စွာ ဟော ပြ ပေးသည် ။ အနု သ ယ ၏ သဘာဝ
ဓမ္မ များကို အ လျင် က မ နာ ဖူး သေးသော ကြောင့် အထူး သ ဖြင့် သဘောကျ သွား ပေသည် ။
ထို ယောဂီ ဥ ပါ သိ ကာ မ လေးသည် တရားဟောပြီးနောက် နှစ် နှစ်လောက် ရှိသော
အခါ လူတို့၏ အမူအရာ ပုတီး လက် ကောက် စ သော အ ဆင် တန်ဆာ များ အပြည့်အစုံ
ဝတ်ဆင် ၍ အလှူ တစ်ခုမှာ သံဃာတော်များအား လှူဒါန်း နေသည်ကို ဆရာတော်ကိုယ်တိုင်
တွေ့မြင် လက်ထက် ရ ရာ တော် ဆရာတော် က သောတာပန် မှာ များစွာ ကျောင်း သံဝေဂ အမကြီး ဖြစ် မိ “ ပေသည် ဝိသာခါ ။ ” နောက်မှ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေမလား စဉ်း စား၍ “ မ ဘုရား သိရ ’
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 647
<!-- 485→485 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဟု စိတ် ကို ဖြေ ရ ပေသည် ။ ထိုနောက် အိမ်ထောင် ပြု၍ သားသမီးတွေ နှင့် ဖြစ်ကြောင်းကို
သူ၏ မိတ်ဆွေ “ မဂ်ဖိုလ် ဝန် လေး ထောက် ဆင့် ရပြီ က ” ဟု တော်ကြီး ဆရာ က က ပြော၍ ဆုံးဖြတ် သိရ ထားသော ပြန်သည် ။ ရသေ့ မ က လေးလည်း ထို
လျှောက် ယောဂီ မ ကလေး ထား၍ သိရ နှင့် ပေသည် တူ စွာ ။ အိမ်ထောင် ဆုံးဖြတ် သော ပြု ပုဂ္ဂိုလ်သည် သွားသည် ကို တရား သူ၏ အားထုတ် အစ်မ ရင်း နေသော က ဆရာတော် ဆရာကောင်း ကို
တ ပ ည့် စာ တတ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်၍ ဆရာ တ ပ ည့် “ မဂ် လေး ဆင့် ရပြီ ' ဟု သဘောတူ ဆုံးဖြတ်
ထားသော သို့အတွက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ယခုအခါ ပင် ဖြစ်သည် တရား အားထုတ် ။  ကြသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ် အ ပေါင်း သူတော်ကောင်း
တို့သည် ယခု ရေးသားဖော်ပြ ခဲ့သော အချက် ကြီးများ ကို သတိတရား ကြီး စွာ ထား၍ စဉ်း စား
ကြ စေ လို သည် ။ ဆိုခဲ့ ပြီးသော အ ရာ မျိုး ၌ ဆရာ ရော တ ပ ည့် ပါ သဘာဝဓမ္မ ကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်
သိဖို့ ရန် ထို့ကြောင့် လွန်စွာ ခဲ ယဉ်း “ ဥပရိ လှ ပဏ္ဏာ ပေသည် သ ။ ပါဠိတော် ၊ မဇ္ဈိမ ပဏ္ဏာ သ ပါဠိတော် '  ကြီး များ၌
ဟောကြား ဆုံး မ တော် မူ သော အရိယာ ဖြစ်ခြင်း အင်္ဂါ များကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့် ရှု မှတ်သား ပြီး
မှ မိမိ သန္တာန် ၌ ပယ် ပြီးသော တရား များတွင် “ ဘယ် တရား များကို အကြွင်း အ ကျန် မရှိ
ပယ် ကွယ် အပ်ပြီး ငုပ် နေကြသည် လေပြီ ။ ဘယ် ' ဟု အမြင်မှန် တရား များ ရအောင် ကား ဝိပဿနာ ဉာဏ် ဖြင့် ရ င့် အဖန်ဖန် သန် နေဆဲ သုံးသပ် ဖြစ်၍ တ ဆင်ခြင် ဒင်္ဂ အား အပ် ဖြင့် လှ
ပေသည် ထိုသို့ ။  သုံးသပ် ဆင်ခြင် မှု မရှိသ ဖြင့် ဝိပဿနာ ဉာဏ် အမြင် အား နည်း၍ ဗ ဟိဒ္ဓ ၌
လွန်စွာ ချစ်ခင် နှစ်သက်ဖွယ် ရှိသော အာရုံ ငါးပါး တို့ နှင့်  တွေ့ မြင် ထိခိုက် လုံး ထွေး မိ ကြသော
အခါ တစ်ဖန် ပြန်၍ စိမ်း ရှင် ခြင်း ငှာ မဖြစ်နိုင် ၊ အ သေ ကြီးပဲ ဟု မှတ် ထင် လောက်အောင်
တစ် နွေ လုံး ခြောက် နေသော သစ်ပင်ကြီး သည် မိုး ရွာ ၍ ရေ သောက် မြစ် ကို ရေ နူး နူး နပ် နပ်
စို လာ သောအခါ ရေ သောက် မြစ် မှ တစ် ပြန်၍ ဓာတ်ဆီ သြ ဇာ တက် ပြီးလျှင် အ ညွ န့် ၊
အ ရွက် ၊ အခက် ၊ အ လက် ၊ အ ပွ င့် ၊ အသီးတွေ ပင် လုံး ကျွတ် ဝေ ဆာ အောင် ထွက်ပြီး
စိမ်း ရှင် ခြင်း အဖြစ်သို့ တစ်ဖန် ရောက်၍ လာ ပြန် သကဲ့သို့ ထို သစ်ပင် နှင့် မ ခြား ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ် တို့
စိတ်မှာ တ ဒင်္ဂ အား ဖြင့် ကွယ် ငုပ် နေသော အနု သ ယ များကို ဆရာ တ ပ ည့် ဖြစ် သူတို့ စိတ်မှာ
တကယ်ပင် အမြစ်ပြတ် လေပြီ ဟု ထင်မှတ် ၍ သဘောတူ ဆုံးဖြတ် ထား ကြသည် ကို ဆရာတော်
ကိုယ်တိုင် တွေ့ ဖူး သ ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ရေးသား ပြ ခဲ့ လေပြီ ။
( အချို့မှာ ၎င်း သာဓက ဆရာ ဝတ္ထု က ဆုံးဖြတ် အဋ္ဌ ပတ္တိ ထား များကို တတ်သည် ။ တွေ့ ခဲ့ အချို့သော သည်မှာ ၃၅- ယောဂီ နှစ် ပုဂ္ဂိုလ် မျှ ရှိပြီ တို့မှာ ။ ကိုယ့် ဟာ
ကိုယ် အထင်မှား ၍ ဆုံးဖြတ် ထား တတ်သည် ။ ထို အ ရာ၌ သံ ဘ မမ္မ ကို ကျင်္န ပိုင်ပိုင်
နိုင်နိုင် သိ ကြရန် မှာ အလွန် သိမ်မွေ့ သော အ ရာ ဌာန ဖြစ်၍ သဒ္ဓါတရား ကို ရှေ့ သွား မပြုဘဲ
ပညာ သိရှိ ကြရန် တရား ကို “ ဥပရိ သာ ရှေ့ ပဏ္ဏာ သွား သ ပြု၍ ပါဠိတော် အဆုံးအဖြတ် ” … ကြီး ၌ အရေးမကြီး ဟော တော် ဘဲ မူ ကောင်းမွန် သော ‘ ဆ ဖြော ဆက္က င့် သုတ် မှန် စွာ ၊
နှမ ကြိမ်

## PAGE 648
<!-- 233→233 fragments, 15 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင်
ဗဟု ဓာတု က သုတ် ” တော် မြတ် ကြီးများ ကို ကြည့် ရှု မှတ်သား ပြီး အကြွင်း အ ကျန် မရှိ ပယ် ပြီးသော
တရား ၊ ငုပ် လျှိုး နေသော တရား ၊ လုံးလုံး ကြွင်း ကျန်သော တရား များကို သေချာစွာ တိုက်ဆိုင်
စစ်ဆေး ကြည့် ပြီး ဟုတ် တိုင်း မှန် စွာ သိ ရှိမှ ဆရာ တ ပ ည့် နှစ် ဦး လုံး စိတ်ချလက်ချ ဆုံးဖြတ်ရန်
သင့် သည်ဟု ထင်မှတ် ပေသည် ။
ထိုကဲ့သို့ မှန်ကန်သော အတိုင်း သိ ပြီးသော နောက် ၌ ပင် အစစအရာရာ အကဲခတ် ၍
တစ်နှစ် ၊ နှစ်နှစ် ၊ သုံးနှစ် ၊ လေး ငါး ခြောက် နှစ် ၊ ခုနစ် နှစ်လောက် ကျအောင် ကံ သုံးပါး
အမူအရာ မ သင့် မ တ ဟူသမျှကို င့် သော အမူအရာ ကြည့် ရှု ဆင်ခြင် များ မ နေ ပေါ်ပေါက် ရ ဦး မည် ။ မှ ထိုကဲ့သို့ စိတ်ချ ဆင်ခြင် ရမည် ၊ ကြည့် ထို မျှ ရှု ၍ လောက် တစ်စုံတစ်ရာ သိမ်မွေ့ မျှ
နက် နဲ ခက်ခဲသော အ ရာ ဌာန ဖြစ်သော ကြောင့် သာမန် ဖြစ်သော အ ရာ တို့သည် မ ဆုံးဖြတ် အပ်
မ ဆုံးဖြတ် ထိုက် ပေ ။ ကြပ် ကြပ် သတိရှိကြပါ ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ် အ ပေါင်း သူတော်ကောင်းတို့ ။
သစ်ပင် အ ခြောက် ကြီး က ပြန်၍ အ တက် ၊ အခက် ၊ အ ပွ င့် ၊ အသီးတွေ ဝေ ဆာ အောင်
ပေါ်ပေါက်လာ သကဲ့သို့ ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ် ၏ သန္တာန် ၌ လွန်စွာ နှစ်သက် လောက်အောင်
အာရုံ ငါးပါး တို  ့ နှင့် တွေ့ ထိ လုံး ထွေး မိ သောအခါ အနု သ ယ ဓာတ် ငုပ် တွေ ဝေ ဆာ အောင်
ထွက်ပေါ်လာ တတ်သည် ကို များများ ကြီး သတိရှိကြပါ ကုန် ။
ဖြစ်၍ ( ဤကား မေတ္တာတရား ဝိပဿနာ ရှေ့ အ ထား ရာ၌ ကာ အရေးအကြီးဆုံး ထင်ရှားစွာ ရေးသား လို ရင်း ဖေါ်ပြ ပဓာန ခြင်း အ ပေ ချက်ကြီး တည်း ။ )
