## PAGE 652 ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် ၅၉၈ ဘဝ ၌ အရိယာ ယောဂီ တို့သည် မဖြစ်နိုင်ဟု တစ်ချိန် ကား နှင့် မ တစ်ချိန် ယူဆ အသိဉာဏ် ကြ ရာ ။ လုံ့လ ဝီရိယ များ တစ် သ မတ် တည်း ရှိနေသည် မဟုတ် ။ ဝိပဿနာ အမြဲ တိုးတက် အလုပ်ကို ၍ သာ နေ မဆုတ် တော့သည် မ နစ် ။ “ ကြိုးစားနေ ဆုတောင်းခြင်း ပါ လျှင် ထက် အလုပ် သူဌေး ဖြစ် သာလျှင် လို မှု ၊ ပဓာန တရားဟော ’ ဖြစ်၍ လို မှု ၊ သာသနာ ပြု လို မှု ၊ ဘုရား တဖြည်းဖြည်း ဖြစ် လို မှု စ မှေး သော မှိန် မူလ ကွာ ရှဲ က ၍ တော သွား င့် တတ် တ မျှော် ကြ မြဲ ခေါ် ပင် ြ ချက်များ စ် သည် ။ သည် စစ်ကိုင်း တစ်ချိန် မဟာဂန္ဓာရုံ နှင့် တစ်ချိန် ဆရာတော်သည် မတူ ၊ ဘုရား ဆု ပန် ကြီး ပင် ဖြစ်၏ ။ သို့သော် ဤ မူ ခဲ့ လေပြီ ယခု ဘဝ ။ ၌ ထို့ကြောင့် ပင် “ အနာ ဂါမ် “ တစ်ချိန်က ကြီး ” ဟု ကျော်ကြား နတ် သား ကာ ဆု သာဝက တောင်း ဗောဓိ ခဲ့၍ အရိယာ ဆု ကြီးကို မ အ ဖြစ်ပြီ ရယူ ’ သွား ဟု ကား တော် တစ် ထစ် “ ချ ဘဝ မ ယူဆ ကျန် သင့် သေး ၍ ပေ ဖြစ်ခြင်း ။ ဖြစ် ရလျှင် ' ဟု သာ ဆိုလို ပေ ၏ ။ သရက်တော မည်သို့ ဘုန်းကြီး ဆို စေ ဆရာတော်သည် အား မှာကြား သော လောကီ စကား အဘိ နှင့် သရက်တော ညာဉ် လည်း ဘုန်းကြီး ရ တော် မူ ထံ ဟန် ကြွရောက် ရှိပေသည် သည့် ။ သဘောမှာ ဖု ဿ ဒေဝ မထေရ် ထင်ရှား အား မာရ်နတ် နေ ပေသည် က ဘုရား ။ ယင်းသို့ ဟန် ဖန်ဆင်း ကိုယ် ၍ ပြ သကဲ့သို့ ထင်ရှား နတ် ကြွ များ ရာ ပုံတူ ပြ ရာ ဆောင် ၌လည်း ခြင်း ဟုတ် ဟန် မရှိပေ ။ ( ရှေ့၌ လည်း ထင်ရှား ပါ လတ္တံ့ ။ ) တော ထွက်ရန် ငလျင် နှိုးဆော် မူ ခဲ့သည် ဆရာတော်သည် ။ ခမည်းတော် မှာ ညောင်လေးပင် ၁၂၅၅- ခုနှစ် ကဆုန်လဆန်း မြို့ ဖိုး တုပ် ပုံ အလယ် သုံးရက် ရွာ ဇာတိ တနင်္လာနေ့ ’ ဦး လုံး တုံး ၊ ဖွား မယ်တော် မြင် ပေ မှာ ( တောင်ငူခရိုင် ) ရွှေ ကျင် မြို့ အနောက် ရွာ ဇာတိ ဒေါ် ရွှေ နု ဖြစ်၏ ။ သားသမီး ခုနစ် ယောက် တွင် ဒုတိယ ၁၂၇၈- သား ရတနာ ခုနှစ် ၊ ငယ် တပေါင်းလ မည် မောင် ပြည့် ဖိုး ကျော် သောင် လေးရက် ၊ နံနက် ရှစ် နာရီခွဲ အချိန်၌ ကြာ အင်း ရွာ ၊ သ ပြေ ပင် တော ရ ဆရာတော် ကို ဥ ပဇ္ဈာယ် ဆရာတော်များ၏ ပြု၍ ရဟန်း ဖြစ်၏ ပရိယတ် ။ ဘွဲ့ ဦး ပဋိ ကိတ္တိ ပတ် ။ အ မွေ ရရှိ ဘုန်းတော်ကြီး တော် မူ ဟန် ရှိသည် ဦး သီလ ။ ယခု ၊ ညောင်လေးပင် ညောင်လေးပင် မြို့ တော ကြား ရ တော ရ ဆရာတော် ဦး ဝါ သ ဝ သည် ဆရာတော်၏ ညောင်လေးပင် တ ပ ည့် ကြီး တော ပင် ရ ကြီး ဖြစ်၏ ၌ ပထမ ။ လတ် စာမေးပွဲ ဖြေ ဆို အောင်မြင် ပြီးလျှင် အုတ် တွင်း မြို့ ကန် ပထမ ကလေး ကြီး တန်း တော သာ ရ သို့ ရှိသေး ပြောင်းရွှေ့ ၏ ။ ထို့နောက် ၏ ။ ထို ၌ ပခုက္ကူ ပထမ ၊ ကြီး မြင်းခြံ အောင်မြင် ၊ မန္တလေး သည် နှင့် ။ ထိုခေတ်က အမရပူရ မြို့များ သို့ လှ ည့် လည် စာသင် ကာ နိကာယ်ငါးရပ် နေ့ ဝါ နှင့် အဘိဓမ္မာ ည ဝါ များကို အပတ် တ ကုတ် သင်ယူ အားထုတ် ခဲ့ ၏ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 653 ပရိယတ္တိ သင်ကြား စဉ် ကာလ တ လျှောက်လုံး ပဋိ ပတ္တိ နှင့် စပ် သော မှတ်သားဖွယ် များကို မှတ်စု ထုတ်ပြီး နှုတ် ငုံ ကျက် မှတ် ရွတ် ဖတ်နေ လေ့ ရှိသည် ။ တော ထဲသို့ ရောက်သောအခါ မည် သည့် စာအုပ် မျှ ကြည့် စရာ မ လို ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း ကျမ်း များ ၊ ဝိနည်း ကံ ( သိမ် အဆုံးအဖြတ် ) ဆိုင်ရာ ကျမ်း များကို ရေး သောအခါ မည် သည့် စာအုပ် မျှ မ ကြည့် ရှု ဘဲ ပါဠိ အဋ္ဌကထာ ဋီကာ အ ကိုး အ ကား များ နှင့် တကွ ရေးသား နိုင်သည် အထိ လေ့လာ ကျက် မှတ်ထား တော် မူ နိုင် လေသည် ။ ရဟန်း ၁၀- ဝါ အထိ ပရိယတ္တိ သင် ယူ၍ ၄- နှစ် ခန့် စာ ချ ပြီးနောက် ၁၂၈၈- ခုနှစ် ကဆုန်လဆန်း ဘီလူးကျွန်း ရွာ တစ် လွတ် ရက်နေ့မှစ၍ ရွာ အနီး ဂူ ကလေး ပဋိ ပတ် တော ဘက်သို့ ရ ၌ လုံးဝ သီတင်းသုံး ကူးပြောင်း ရန် ဆုံးဖြတ် တော် မူ သည် လိုက် ။ ပထမဆုံး ၏ ။ နံနက် ဆရာတော်သည် မီးရထား ဖြင့် တော ခရီး ထွက်ရန် ထွက်ရန် ဆုံး သတိ ဖြတ်၍ ဖြင့် အားလုံးကို ကျိန်း စက် အသိပေး ရာ မီးရထား စီစဉ် ပြီး ဘူတာ နောက် သို့ သွား ချိန် ရောက်သော်လည်း တစ် ကျောင်း လုံး မည်သူမျှ မ နိုး ကြ ။ အိပ် မောကျ နေ ကြ၏ ။ သွား ချိန်တန် သော အချိန် လောက် တွင်မှ တစ် ကျောင်း လုံး သိ မ့် သိ မ့် ခါ သွားအောင် ငလျင်လှုပ် လေ၏ ။ ထိုအခါ မှ ဦး သု နန္ဒ စ သော ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံး နိုး ကာ ဘူတာ သို့ လိုက်လံ ဆရာတော် ပို့ ကြ ရသည် ကား ။ မည် သူ အား မျှ မ ပြောကြား ဘဲ “ ငါ့ အကြံ ၊ ငါ့ ရည်ရွယ်ချက် တော့ မုချ အောင်ရမည် ’ ဟု ယုံကြည် ခဲ့ လေသည် ။ ပွဲ ဦး ထွက် · နိမိတ် ကြီး ပင် တည်း ။ ဆရာတော်သည် ဘီလူးကျွန်း ဂူ ကလေး တော ရ ၌ တစ် ဝါ မျှသာ နေ၏ ။ ထိုနှစ် နတ်တော်လဆန်း ၁၃- ရက်နေ့မှစ၍ သပိတ် အိုင် တော ရ ၌ သာ ဧက စာ ရာသက်ပန် သီတင်း သုံး တော် မူ သည် ။ သပိတ် အိုင် တော ရ ကား ကျွဲ ခြံ မှ သုံး မိုင် ခန့် ကွာ ဝေးသော ကျုံ က ရွာ အနီး နွား လ ဘို့ တောင်ခြေ ၌ ရှိသည် ။ သပိတ် သဏ္ဌာန် စမ်း ရေ အိုင် ကြီးကို အ စွဲ ပြု၍ သပိတ် အိုင် ဟု ခေါ် ကြ၏ ။ လျှို မြှောင် စိ မ့် စမ်း တို့ ဖြင့် အေးချမ်း ဆိတ် ငြိမ် လှသည် ။ သပိတ် အိုင် တော ရ၏ လျှို မြှောင် အနေအထားမှာ ပ - စောက် သဏ္ဌာန် တောင်တန်း ကွေး ကြီး ဖြစ်၍ ပါးစပ် ဝ မှာ သံလွင်မြစ် လက် တက် အ ဝ ၊ ဘီလူးကျွန်း နှင့် ပင်လယ် ဘက် ဆီသို့ ဦး လှ ည့် နေ လေသည် ။ ရေတံခွန်များ လည်း တ ဝေါ ဝေါ စီးဆင်း နေ၏ ။ ဆရာတော်သည် ထို တော ရ ၌ လေး တိုင် စင် ကျောင်း ကလေး ၌ သာ နေ တော်မူ၏ ။ တော သဘာဝ ပျက်အောင် ရှင်းလင်း ပြုပြင်ခြင်း ကို ပင် လက်မခံ ။ ရာ ဘာ ဖိနပ် နှင့် သစ် စေး သုပ် သပိတ် ကို ပင် သံသယ မ ကင်း ၍ အသုံး မပြု ၊ သံ ဖြူ သပိတ် နှမ်းဆီ သုပ် မီး ဖုတ် ပြီး အသုံးပြု သည် ။ ဆွမ်း ကိစ္စ ပြီးလျှင် ငါး နှင့် ကျေး ငှက်များ ကို ကိုယ်တော်တိုင် အ စာ ကျွေး လေ့ ရှိ၏ ။ ထို နေရာသို့ ရောက် စ ၆- ရက် လုံးလုံး ဆွမ်း ဟင်း မပါသော ဆွမ်း ကို သာ ဘုဉ်း ပေး တော် မူ ရသည် ။ ဝ မ အကြိမ် ## PAGE 654 sco ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင် တော တိရစ္ဆာန် ရိုင်း များ ယဉ် ပါး လာ “ တစ် ဦး မေတ္တာ တစ် ဦး မှာ ' ဆို သကဲ့သို့ ဝေ ဿန် - မဒ္ဒီ တို့၏ ကျောင်း သင်္ခမ်း တွင် တော ဟိ ရစ္ဆာန် ရိုင်း များ ယဉ် ပါး ကြ သည့် နည်းတူ ဆရာတော်၏ သပိတ် အိုင် တော ရ ကျောင်း သင်္ခမ်း တွင်လည်း တိရစ္ဆာန် ရိုင်း တို့ ပင် ယဉ် ပါး လိမ္မာ ကြ ကုန် ၏ ။ ဆရာတော် ဆွမ်းခံကြွ ရာ တွင်လည်း ဆင်ရိုင်း နှင့် ကျား များ မကြာခဏ တွေ့ကြုံ ရင်ဆိုင် ခဲ့ ရ၏ ။ လမ်း ဖယ် ၍ ပင် ပေး ကြသည် ။ ထို ဒေသရှိ ဆရာတော် လူတိုင်း နှင့် လို တိရစ္ဆာန် လို မြင်တွေ့ ရိုင်း များ နေကြ အချင်းချင်း ရသည် ။ နားလည် တိရစ္ဆာန်များ သကဲ့သို့ ကလည်း ဆက်ဆံ “ နေကြ လာ ” ပုံ ဟု ကို ခေါ် လျှင် လာ ကြ ၍ “ သွား ” ဟု ဆိုလျှင် သွား ကြ၏ ။ ဆရာ တော့် စကားကို နားလည် ကြ သကဲ့သို့ ရှိ တော့သည် ။ အချို့သော ငှက်များ ၊ ဆင်များ နှင့် တိရစ္ဆာန် ရိုင်း များသည် ဆရာတော်၏ ဖိနပ် သင်္ကန်း တို့ကို နမ်း ရှုပ် ၍ ကြည့် ကြသည် ။ ( “ ဓာတ် ကမ္မဋ္ဌာန်း စာအုပ် ၌ ” ပူးတွဲ ပါရှိသော ဆရာတော်၏ အဋ္ဌပ္ပတ္တိ တွင် တိရစ္ဆာန်များ နှင့် ဆက်ဆံပုံ ကို နေ ့ စွဲ ရက်စွဲများ နှင့် တကွ များစွာ ပြ ဆိုထား ၏ ။ ) အနည်းငယ် ထုတ် ဆောင် ညွှန် ပြ ရ သော် - ၁၃၀၂- ခုနှစ် ကဆုန်လဆန်း လေး ရက်နေ့က ဖြစ်၏ ။ ကျောင်းဝင်း အတွင်း၌ ထွန်းလင်း မောင် ပါ စ သူတို့ ဇရပ် ကို လာရောက် မိုး ကြ ရင်း ဇရပ် နှင့် လေး တောင် ခန့် ကွာ သော ချုံ ကို ခုတ် ကလေး ထွင် ရှင်းလင်း ကျန်နေ ရစ် သည် ကြသည် ။ ။ ထို ဇရပ် ချုံ့ ၌ မိုး ရှိနေသော သော သူများ ကျား မ က - ကြီးမှာ ထွက်သွား ၏ ။ ကျား သား ပေါက် 66 “ ကြောင်ကလေး လား ၊ ကျား ကလေး လား မသိဘူး ” ဆို ကာ ဆရာ တော့် ထံ ယူ လာ၍ ပြ ကြ ရာ ဆရာတော် က - တယ် ။ ဒီ “ ဟဲ့ ကောင်ကလေး ကောင်တွေ ၊ က ကြောင် နှုတ် ဆိုတာ သီး ရော နားရွက် နှုတ် သီး ရော လုံး တို ပြီး ပြီး ရှည် ဝိုင်း နေတာ တယ် ။ နားရွက် ။ ကျားပေါက် လဲ ချွန် ကလေး ပြီး ရှည် ပဲ ။ ကဲ - မင်းတို့ ဇရပ် ကို သာ မြန်မြန် မိုး ကြ ။ သူ့ မေ ကြီး က သူ့ သား ကလေးကို လိုချင် ရှာ ရော့ မယ် ” ဟု မိန့် တော် မူ ကာ ကျားပေါက် ကလေးကို ယူထား လိုက်ပြီး ဆွမ်း ဘုဉ်း ပေး နေ၏ ။ ကျား သား မိခင်ကြီး လည်း သားငယ် စိတ် ကြောင့် ကျောင်းဝင်း ထဲသို့ ခုနစ် ကြိမ် တိုး စမ်း လာ ၏ ။ ဆရာတော် က ကျားပေါက် ကလေးကို ကိုင်ပြီး သွား၍ ပေး စဉ် ကိုး တောင် စိတ်ပျက် ဆယ် သော တောင် လောက် အမူအရာ အနီးသို့ ဖြင့် ရောက်လာလျှင် လှ ည့် ကြည့် လှ ဆရာ ည့် ကြည့် တော့် နှင့် လက်ထဲ ထွက်ပြေး ရောက်နေ ရှာ ၏ ။ မှန်း ဇရပ် သိ မိုး သ ပြီး ဖြင့် ၍ မူလ နေရာ၌ ပြန် ထား ပေး ခါမှ လာ ယူ ဝံ့ ရှာ တော့သည် ။ ဟု ခွဲခြား ကျား ခြင်း များလည်း ရှိ တော် မည်သို့မျှ မ မူ သော အန္တ ကြောင့် ရာယ် ဖြစ်ပေ မ ပြုကြ လိမ့် ။ ဆရာ မည် ။ တော့် တ က စိတ် ယ့် တွင်လည်း မေတ္တာ ဓာတ် “ လူ နှင့် ပင် ။ ကျား ' နဝမ အကြိမ်