## PAGE 670 ကျ သည် နှင့် တပြိုင်နက် အ နှစ် ၄၀ တိုင် တို . စွဲ ကပ် ခဲ့သော လေ နာ .. တစ်ခါတည်း ပျောက် သပိတ် ငြိမ်း လေ၏ အိုင် ။ ဆရာတော် ( ဝိသုဒ္ဓိ ၊ ၁၊ ကား ၄၀ ။ “ ငါ့စိတ် အဋ္ဌကထာ ကို ၌ နတ် ၄၅- တွေ နှစ် သိ ဟု နေပြီ ရှိနေသည် ” ဟု ။ ရှက် ) စနိုး ကာ စိတ်ထဲမှာ ပင် ကိလေသာ မဝင်အောင် ဒ လ စပ် ရှု မှတ် တော်မူ၏ ။ ဣန္ဒြေ စောင့် စည်း မှု နှင့် စပ် ငါ့ မျက်စိကို ၍လည်း “ ထိုးဖောက် မင်းတို့ မျက်စိ ပစ် လိုက် နှင့် ” ငါ့ ဟု မျက်စိ ပင် ရဲ အ ရ င့် စွာ ကြည့် ဖိတ်ခေါ် ချင်း ဆုံ မိတာ တော်မူ၏ များ ။ ရှိရင် ထို သီလ အချိန်မရွေး မျိုး သည် အ ဘယ်မှာ လျှင် လို တိုင်း မ ရ ရှိ ချေ အံ့ နည်း ။ သို့သော် သူတော်ကောင်း တို့၌ ရ တိုင်း လည်း လိုအပ်သည် မဟုတ် ။ ငုံ့ စား မော့ စား ၊ တူ ရူ ကြည့် စား , ထော င့် ကြည့် စား အားကိုး မြတ်စွာဘုရားရှင် လောက် ပါ ပေ ၏ သာသနာတော်၌ ။ ယနေ့ သာသနာ အ နိ မ့် ဝန်ထမ်း ဆုံး သီလ အချို့ အဆင့် မျက်နှာ မျှ လောက် မူ ပုံ ကို နှင့် ပင် သတိပြု ထို မျှ သ င့်၏ လောက် ။ . လောက၌ မိမိ နှင့် မိမိ သားမယား တစ် ဝမ်း တစ် ခါး မျှ လောက် နှင့် “ ငို စား ရယ် စား ” ခေါ် သာသနာ မတရား ရိပ် ရှာဖွေ သို့ ခို စားသောက် ဝင်လာ ကြ သောအခါ သူများ ရှိ သကဲ့သို့ ငုံ ့ စား ၊ မော့ အရည်အချင်း စား ၊ တူ ရူ ညံ့ ကြည့် ဖျင်း စား ၍ အတ္တ ၊ ထော လွန်ကဲ င့် ကြည့် သူများ စား ခေါ်သော ကြွယ်ဝ သူများကို ရဟန်း ကျုံး ဆိုး များ သွင်း တိုးပွားလာ ကာ ထို ရဟန်း လေ ဆိုး တို့ တော့သည် က ပင် အရိယာ ။ အသိဉာဏ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ကင်းမဲ့ အဆောင်အယောင် သော အာဏာ ရှိသူ ၊ ဖြင့် ပလ္လင် အခါ ပေါ် တစ်ပါး တက် ၍ အရှင် အပူဇော်ခံ သာ ရိ ပု ကြ တြာ လေတော့ သည် ၏ ရာဇ ။ ဂြိုဟ် မြို့၌ ဆွမ်းခံ အ ပြီး လမ်းဘေး ဇရပ် တစ်ခု နံရံကို မှီ ၍ ဆွမ်း ဘုဉ်း ပေးနေ စဉ် “ သု စိ မု ခီ ” မည်သော ပညာတတ် ပရိ ဗိုဇ် မ တစ် ဦး က ဤသို့ “ မေး အရှင်ဘုရား လျှောက် ၊ ၏ ဆွမ်း ။ ကို ငုံ့ ပြီး ဘုဉ်း ပေး ပါသလား ၊ မော့ ပြီး ၊ အရပ် လေး မျက်နှာ ကြည့် ပြီး ၊ ထော “ မဟုတ်ဟု င့် လေး ” ဖြေ ထော င့် တော်မူ၏ အရပ်ကို ။ မဟုတ် ကြည့် ပုံ ကို ပြီး ထပ်၍ ဘုဉ်း မေး ပေး ပါသလား လျှောက် သ ဖြင့် ” တစ်ခု တစ်ခု စီ စီ ရှင်းပြ မေး ၍ တော် တစ်ခု မူ ရ ဖူး စီ ပင် ၏ ။ ၁။ ငုံ့ စား - ဘူမိနက်သန် မြေ ကြန် အ တတ် ဖြင့် မြေ ခံ ရေ ခံ စိုက်ပျိုးမှု ကို ပြော ဟော ၍ ၂။ ဝမ်း မော့ စား ကျောင်း - နေလ စားသောက် နက္ခတ် ဂြိုဟ် ရသော ကပ် ရဟန်း ဂြိုဟ် ပူး ။ အ တတ် ဖြင့် ဝမ်း ကျောင်း စားသောက် သော ၃။ ရဟန်း တူ လှ ရူ ည့် ကြည့် လည် ၊ စား သွားလာ - လူ ၊ ဒကာ ဆောင်ရွက်ပေး ဒကာမ တို့၏ ပြီးမှ ထမင်းစား အ စေ အ ပါး ရသော ခံ ကာ ရဟန်း အရပ် ၊ လေး မျက်နှာ ၄။ ဓာတ် ထော င့် ဆင် ကြည့် မာတ် စား ရိုက် - သာသနာ ၊ အင်း အိုင် နှင့် ခ ဖီ လဲ့ လာ ၊ လက် ထော င့် ဖွဲ့ ရပ် ဂါထာ ဖြစ်သော မန္တန် အင်္ဂ ၊ ဝိဇ္ဇာ ဘိုးတော် ၊ လက္ခဏာ ဘွား ဗေဒင် တော် ၊ ၊ န ဝ အကြိမ် ## PAGE 671 ဟန္တာ နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ဝိဇ္ဇာ ပရိ ဓိုရ် ဗိုဇ် မ လမ်း က စဉ် လေးသည် ကန်တော့ပွဲ တရား ထိုး၍ သ ဖြင့် ဝမ်း ရှာ မှီး ကျောင်း ၍ ရသော သော ဆွမ်း ရဟန်း ကို ။ သာ ဘုဉ်း ပေး ကြောင်း ကြားနာ အ စစ် များကို ရ သောအခါ ဆွမ်း လှူ အလွန် ကြရန် ဝမ်းသာ ” လှ ည့် ပီတိ လည် ဖြစ်ကာ ကြွေးကြော် ရာဇ ဂြိုဟ် လေတော့ မြို့တွင်း ၏ ။ သို့ ( “ သာ ဂေါတမ ရိ ပုတ္တ သံယုတ် တ ပ ည့် ၊ သု စိ မု ခီ သုတ် ။ ) အရေးကြီးသော အခြေခံ တန်ခိုး စီးပွား လို အခက်အခဲ သူ အတွက် အမျိုးမျိုး စီးပွား ၊ ပညာ နှင့် တွေ့ကြုံ လို သူ အတွက် နေကြ ရ ပညာ ရှာ ၊ သော ကျန်းမာ ဒကာ ဒကာ ဒကာမ ဒကာမ လို သူ အတွက် ( သတ္တဝါ ကျန်းမာရေး ) တို့ အာ · မရှိအောင် ဘေး ရန် ကြုံတွေ့ အချိန် ပြည့် နေ ရ င သူများအတွက် ဆောင် တော် မူ နိုင်သော ဘေး ကင်း အရိယာ ချမ်းသာရေး သူတော်ကောင်း ..... အရာရာ ကြီး တွင် တစ်ပါး လို ဖြစ်ထွန်း လေ သေး ပေါ်ပေါက် ရရှိရန် မလွယ်ကူ ပါ ချေ ။ လို ရာ သိဒ္ဓိ ပြီး ပြည့် စုံ စေ နိုင်သော အဂ္ဂ ဒက္ခိ ဏေ ယျ ၊ အ နုတ္တ ရံ ဖြစ်ထွန်း ပု ညက္ခေတ္တ ပေါ်ပေါက် ကြီး ပင် တည်း ပါ လျှင်လည်း ။ “ သ ဒေဝ ကေ လောကေ သ မာ ရ ကေ ’ ဟု ဟော ချမ်းသာ တော် စီးပွား မူ သည့် များပြား အတိုင်း စေနိုင် တစ်လောကလုံး လေသည် ။ သတ္တဝါ ( စကြဝဠာ အ များ တစ်ထောင် ချမ်းသာ စီးပွား ကို ပင် များပြား နယ်နိမိတ် စေရန် ပြု လည်း ကာ ) ထိုင် ရာ မ ထ ငြိမ်သက်စွာ နေခြင်း ဖြင့် ပြုလုပ်ပေး တော် မူ နိုင် ကြသည် ကိုလည်း သဘောပေါက် သာ လှ ပေ ၏ သတ္တဝါ ။ တို့ အကျိုး အမျိုးမျိုး သည် ပိုး ရွက် ဆောင် တော် မူ နိုင်သည် မှာ မြေ လျှိုး မိုးပျံ အမျိုးမျိုး ဖန်ဆင်း နိုင်သော တန်ခိုး ကြောင့် မဟုတ် ၊ ထို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန် သော သီလ ဆရာတော်ဘုရားကြီး , မေတ္တာ ( လူတိုင်း က တိုက်ရိုက် ရယူနိုင် ပင် သည့် ဖော်ထုတ် ) တန်ခိုး တော် များ မူ ခဲ့ ကြောင့် ၏ ။ “ ဖြစ်ကြောင်း အနု သာ သ နီ ပါ သပိတ် ဋိ ဟာ ရိ အိုင် ယ ” ခေါ် တရား သီလ အမြင် , မေတ္တာ အံ ချော် အခြေခံ နေတတ် စွမ်းအား ကြ လေသည် များ ။ အပေါ် နှစ်နှစ် မျက်စိ ဇော နော လျှံ သဘော ကာ “ မြေ သက်ဝင် လျှိုး မိုးပျံ ကာ နိုင် ဆင်ခြင် မှ ’ ဟု ကျင့် ပွား ကြ ရာ ၏ ။ ဆရာတော်၏ နောက်ဆုံးနေ့ မြင်ကွင်း သပိတ် အိုင် ဆရာတော် ဘုရားကြီးမှာ ကျန်းမာ တော် မ မူ သည့် ကြား က နေ့ည မ အား သတ္တဝါ ချီး မြှောက် တို့အား သော အား ချီး ဖြင့် မြှောက် စားသောက်ဖွယ် တော် မူ နေသည်ကို များကို မြင်သာ လက်ခံ လှ တော် ပေ မူ ရသော်လည်း ၏ ။ ဒကာ , ဆရာတော် ဒကာမ တို့အား မှာ မူ စား သည် မည် ရုံ မျှသာ ဘုဉ်း ပေးနိုင် လေသည် ။ ရ ဝ မ အကြိမ် ## PAGE 672 ရောဂါကြီး ရေး ၍ ထား စွဲ ရသော်လည်း ကပ် လာ သ ဖြင့် သေတမ်းစာ ပျံလွန်တော်မူ ပါ မည် တာဝန်ယူ ထင် ကာ သေတမ်းစာ သင်္ဂြိုဟ် ရန် ကို လွှဲ ပင် အပ် ရေးထား ရ မည့် သူ ရ၏ ကား ။ လူ သာမန် အမြင် ဖြင့် ဆို ရ သော် ဘယ် အရပ်မှာ ရှိသည်ဟု မသိနိုင် ပါ ချေ ။ အ နှစ် ငါးဆယ်ကျော် ကွဲ ကွာ နေသော သို့ရာတွင် တ ပ သူတော်ကောင်း ည့် ဖြစ်၍ ဘဝတစ်ခု ကြီး တို့၏ ခြား နေသည် သီလ ၊ ထက်ပင် သမာဓိ ၊ ဝေးကွာ လှ အင်အား ပေ ၏ ။ ကား ကြီးမား လှသည် ဖြစ်ရာ ( ပြ ဆိုခဲ့ သည့် အတိုင်း ) ဆရာတော်ကြီး တစ်ပါး ပညာ ပင် . ဖြစ်နေသော တ နီး သည် ပ ည့် ဆရာတော် ' ဝေးသည် မရှိ ဦး ၊ ဝါ - လို သ တာ ဝ နှင့် လို ထူးဆန်းစွာ သမျှ ပြည့် စုံ ရ စ တွေ့ဆုံ မြဲ ဖြစ်လေသည် လာ ရ ပေသည် ။ ။ တရား အင်အား ၌ တော်လည်း ၁၃၃၁- ၇၆- ခုနှစ် နှစ် ၊ သို့ တော်သလင်း ပင် ရောက်လာ လ ၏ ပြည့် ။ ဤ သပိတ် ကျော် ၁၀- အိုင် ရက် တော ။ ရ ဆရာတော်၏ ၌ တစ်ပါးတည်း သက် ဧက ရွယ် စာ သီတင်းသုံး တစ်နေ့ထက် ခဲ့သည် ပင် တစ်နေ့ ၄၄- နှစ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိ လေပြီ ။ ကြီး က အိုမင်း ဆွေးမြေ့ လာခဲ့ ၏ ။ ဆရာတော်၏ ပကတိ ဤ ခန္ဓာကိုယ် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးကို တော် ပင် ကြီးထွား မ နို င့် တ နိုင် ကြံ့ခိုင် သည် လှ သော်လည်း ပိုး နေရသည် ဇရာ ။ မိမိ ဗျာ ခန္ဓာကိုယ် ဓိ ထု ထောင်း ကြီး က လာာာ ပင် မိမိ အခါ အား အ နှစ်ပေါင်းများစွာ မိန့် မ နာ ခံ ဘဲ ပြန်လည် သစ္စာ ရှိရှိ ရန် ချီ ပြု ပွေ့ လာ ထမ်း ၏ ။ သယ် ခြေ နေ များ ကျ လက် က လှမ်း များကလည်း လို ရာ သို့ တာဝန် မ သွား မ ၊ သပိတ် ကျေ ကြတော့ ကြီးကို ပြီ ။ ဆွမ်းခံ ရပ်နား ရန် လျှောက် သည် ကိုလည်း ခွင့် မပြု ။ ငါလဲ ကြွ “ ရမှာ ဘုရား ဘဲ ။ ငါ့ တောင် မှာ ပရိနိဗ္ဗာန် သား က အ ပြု မေ တဲ့ ၊ အ အထိ မေ သတ္တဝါတွေ က သား ကို ကယ် ချီး လို မြှောက် ့မရတဲ့ ဖို့ ဘေး ဆွမ်းခံကြွ ကြီး ဆိုက် သေးတာ နေပြီ ၊ ၊ မင်းတို့ ၁၁- လာ ရက်နေ့ ပြုစု လို ့ နံနက် ကော ပျောက် ဆွမ်းခံကြွ မလား မ လာ ” သ ဖြင့် ဒကာ ဒကာမ များ ပျာ ပျာ သလဲ ကျောင်း အ ဘက်သို့ ရဲ စွ န့်ပြီး ပြေး ကျောင်း သွား ကြ၏ ကလေးကို ။ ခါတိုင်းလို ချောင်း မောင်းထုတ် ကြည့် ရာ မည် ဘာမျှ ကိုလည်း မမြင်ရ ။ ကြောက် တံခါးပိတ် နေကြ ထားသည် သေး ၏ ။ ။ ပြန် ရင်တွေ ထူး သံ တုန် ထွက် ကာ မ “ လာ ဆရာတော်ဘုရား ။ တံခါးကို အ ' သာ ဖွ ဟု င့်ပြီး အ ကြည့် ရဲ စွ န့် လိုက် ကာ ရာ ခွန်း ဆရာတော် ဆင့် ခေါ် မှာ ညောင် ကြည့် သေး စောင်း ၏ ။ ထက် မှာ နံရံကို မှီ လျက် ခြေ တစ်ဖက် ဆင်း ၊ ဒူး တစ်ဖက် ကို ထောင် ၊ ဒူး ကို လက် ဖြင့် သိုင်း လျက် ထိုင်နေ တော်မူ၏ ။ တော င့်ပြီး အ ထဲ ရေ ဝင်ပြီး ခဲ တုံး ကဲ့သို့ ဒူး လှုပ် အေးစက် လျက် နေ လေပြီ မေး ။ လျှောက် အခန်း ရာ ထဲ၌ ပြန်၍ ထား လေ့ မ ရှိသော ထူး တော့ ခေါင်း ။ တစ်ကိုယ်လုံး တစ်လုံး လည်း ဆရာတော်၏ ခြေ ရင်း ၌ ကန် လ န့် ချ ထားသည်ကို တွေ့ ကြ ရသည် ။ ကြ၏ ။ ဒကာ ခဏ များလည်း ကြာ လျှင် ဆရာတော်၏ ရုတ်တရက် မျက်စိ သင်္ကန်း ပြာ ကို ဝေ ကြည့် သွား ကာ ရာ ’ ဘာမျှ သွေး စ မ သွေး ကြံ တတ်အောင် န များ တွေ့ ဖြစ်သွား ရ သ ဖြင့်