## PAGE 676
<!-- 403→403 fragments, 31 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
BjJ    ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှိုင်
သီ သီ ကလေး နှင့် တစ်သက်လုံး လွဲ
" “ ရုပ် မှန်း ၊ နာမ် မှန်း ၊ အနိစ္စ အချက် မှန်း ၊ ဒုက္ခ အချက် မှန်း ၊ အနတ္တ အချက် မှန်း
မသိဘဲ လျက် ထွက်သက် လေ ၊ ဝင် သက် လေ ကို သာ အာရုံ ပြု၍ မှတ် နေ လျှင် သမထ အဖြစ်အပျက်ကို ပင် ဖြစ်သည် ။
66 “ ရုပ် မှန်း အနတ္တ အချက် မှန်း သိ လျက် ထို ရုပ်နာမ် တို့၏
လက္ခဏာ တင်၍ သုံးသပ် ပါ မူ ဝိပဿနာ ဖြစ်လေ တော့ ၏ ။
“ နားမလည် လျှင် သီ သီ ကလေး နှင့် တစ်သက်လုံး  လွဲချော် တတ် ၏ ။
66 “ ထွက်သက် လေ နှင့် ဝင် .  သက် လေ တို့သည် ဝါ ယော ဓာတ် ဟု ဆို ရသော်လည်း
ပထဝီ ၊ အာ ပေါ ၊ တေဇော ဓာတ် တို့လည်း ပါ မြဲ ဖြစ်လေသည် ။
“ ထွက်သက် လေ မဟာဘုတ် နှင့် ဝင် သက် လေ မဟာဘုတ် သည် “ ရုပ် ” ၊ ထွက် ဝင် မှန်း
သိ သော စိတ်သည် “ နာမ် ” ။ ( လေ ၊ ခံစားမှု ၊ မှတ်သား မှု ၊ စေ့ ဆော် မှု ၊ သိ မှု - ခန္ဓာငါးပါး နှင့် လည်း
ခွဲ ပြထားသည် ။ ) ”
“ စိတ် ဉာဏ် က ( အ စ - အလယ် - အ ဆုံး ) မလိုက်နိုင် မှု -
အ ဝင် ၌ အဖြစ် တစ်ချက် တည်း ကို ဖမ်း ။
အ ထွက် ၌ အပျက် တစ်ချက် တည်း ကို ဖမ်း ၊
“ အဖြစ် ကို ဖြစ်စေ ၊ အပျက် ကို ဖြစ်စေ တစ်ချက် ချက် မိ လျှင် ´ မဂ် ကိစ္စ ပြီး နိုင်သည် ။
အရေးကြီးသောအချက် ၊ ကောင်းစွာ မှတ် ။
16 “ ရုပ်နာမ် တရား တို့သည် တစ်နေရာ မှ တစ်နေရာ သို့ တစ် ဆံ ဖျား မျှ ရွှေ့ပြောင်း သည်
ဟူ၍ မရှိ ။ တစ်နေရာတည်း ၌ ပင် ဖြစ်၍ ပျက် ကြ ရ ကုန် ၏ ။
“ ဝေဒနာ လိုက် ” ဟု ဆိုသော်လည်း
“ နာမ် တရား ဟူသမျှ တို့တွင် ဝေဒနာသည် အထင်ရှားဆုံး ၊ အသိ လွယ် ဆုံး ဖြစ်သည် ။
ဝေဒနာ တရား နှင့် ပရိနိဗ္ဗာန် စံ ဝင် တော် မူ ကြသည် ကား များစွာ ရှိကုန်၏ ။ မိမိတို့၏ ကိုယ် ကို
ဒွိ ဟိတ် မှန်း တိ ဟိတ် မှန်း ဧကန် မသိသေး ဘဲ လျက် “ ဂေါ ဓိက ရဟန်း ’ ကို အား ကျ ၍
လည်ပင်းကို ဖြတ် သည် ရှိသော် လည် ပြတ် ရုံ သာ ရှိ လိမ့် မည် ။
“ ဝေဒနာ တရား ငါးပါး တို့ တွင်လည်း ဒုက္ခ ဝေဒနာသည် အသိ လွယ် ဆုံး ၊ အထင်ရှားဆုံး
ဖြစ်သည် “ နည်းနည်း ။  ညောင်း လျှင် နည်းနည်း ထင်ရှား ၏ ။ များများ ညောင်း လျှင် များများ
ထင်ရှားသည် ။ ညောင်း ညာ ပါ စေ ၊ ထုံ ကျဉ် ပါ စေ ၊ ကိုက် ခဲ ပါ စေ ၊ ယိမ်းယိုင် ပါ စေ ဟူ၍
ဘယ် အခါ မျှ နှလုံး မ သွင်း အပ် ။ ဝေဒနာ ဖုံး နေသည် ။
“ ညောင်း အား ကြီး လွန်း လျှင် ပြင်ဆင် နိုင်သည် ။ အ ညောင်း လွန် သော် စိတ် ပျံ့ လွ င့်၍
အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ဖြစ် တတ် ကြသည် ။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ် တတ်သည် ကို ပင် အ ကောင်း ထင်မှတ်
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 677
<!-- 190→190 fragments, 8 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
“ ကြ သေး ၏ ။ မထင်မှတ် အပ် ။
တွေ အကုန် “ ယောဂီ လွဲ ကုန် ပုဂ္ဂိုလ် ၏ ။ တစ် ညောင်း ဦး က ရှေ့က ညာ ထုံ နေ၍ ကျဉ် လွဲ နေ ကိုက် လျှင် ခဲ ၍ နောက် လာ က သောအခါ လိုက်သော သူ  ့ အလိုလို ယောဂီ
ကြာ ယိမ်းယိုင် လျှင် အရူး လာ တတ်သည် ကဲ့သို့ ဖြစ် ။ တတ် ထ ၍ ၏ ပင် ။ ဤကဲ့သို့ ခုန် တတ် ဖြစ်သည် သေးသည် ကို ။ အ ပင် သမာဓိ ကောင်း မဟုတ် မှတ် ထင် ၊ စိတ် တတ် ကို မ သေးသည် လွှတ် ရာ ။
နှလုံးသွင်း “ စိတ် အပ် ဉာဏ် ၏ ။ က မိုးတိမ် လိုက် များ နိုင် ပါ လေ မူ တစ်ကိုယ်လုံး သင့် ရာ သို့ ၌ ရေး ပျံ့နှံ့ ရေး ၍ သွားသည် ရေး ရေး နှင့် တို့ကို သွား ထင်မြင် နေ သကဲ့သို့ အောင် ။
- အာရုံ အသစ် စူး အဟောင်း စိုက် ၍ နှလုံးသွင်း ပြောင်းလဲ၍ နိုင် လျှင် လက္ခဏာ ပြောင်းလဲ၍ အထူး ဖြစ်ပျက် တင် နေ ရန် ၍ မ ဖြစ်ပျက် လို တော့ ၍ ချေ ။ သွားသည် တင်ပြီး သကဲ့သို့ တို့ကို
ဖြစ်၏ ။ “ ယခုအခါ ရေးသား ကြသော ကျမ်းစာ တို့သည် များစွာ ရှိကြ ကုန် ၏ ။ ရှိသော် လ
| စိတ်မ ဝိပဿနာ ရဲ ကြ စခန်း၌ ပေ ။ ] . တစ် တစ် ခွ ခွ မိမိ ရ ရ ဖမ်း ပုံ ကို ပြသော ကျမ်း က အလွန် နည်း ကုန် သို့

## PAGE 678
<!-- 366→366 fragments, 19 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
နဲ သ မိန် ဆရာတော် ဦး ကေ သ ရ
( ၁၂၅၆ - ၁၃၃၃ )
“ နဲ သ မိန် ပဲခူးတိုင်း ” ခေါ် ရွာ ၊ မှော်ဘီ ကြီး တစ်ရွာ ခရိုင် ထန်းတပင်မြို့နယ် ရှိ၏ ။ အိမ်ခြေ လေး လှိုင် ရာကျော် ဘော လယ် လေသည် မြစ် ၏ အရှေ့ဘက် ။  ကမ်း ၌
ဦး ကေ နဲ သ ရသည် သ မိန် ရွာ ထို အထက် ရွာ ၌ အ ကျောင်း ဖ ဦး ခေါ် ကြာ ခေ ဥ ၊ မာ အ သီ ဝံ မိ တိုက် ဒေါ် ၌ သီတင်းသုံး သေး သေး တို့မှ သော ၁၂၅၆ ဆရာတော် ခုနှစ်
တန်ခူးလဆန်း နဲ သ မိန် ၁၂- အထက် ရက် တနင်္လာနေ့ ကျောင်း ဆရာ တွင် ဖွား ဘုန်းကြီး မြင်ခဲ့ ၏ ဦး ။ ပညာ ထံ နှင့် ရေနံချောင်း မြို့သို့
ကြွရောက် ပညာသင် ၍ ဦး ပညာ ပျံလွန် သောအခါ ထို ကျောင်း၌ ပင် ကျောင်းထိုင် ဆရာတော်
ဖြစ် တော်မူ၏ ၁၃၃၃- ဝါတော် ခုနှစ် ။ ၅၇- ၊ ကဆုန်လဆန်း ဝါ အ ရ တွင် သုံး စု တိ ရက်နေ့ ကမ္မ ဇ ရုပ် ၁၂- ချုပ် နာရီ ငြိမ်း ၃၅- ခဲ့ ၏ မိနစ် ။ ထို အချိန် ဒေသ၌ ၊ သက် ‘ ရဟန္တာ ဘော် ’
၇၇- ဟု ပင် နှစ် ကျော်ကြားသော ( ၊ ၃၁- မျက်နှာ ရှိ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဆရာတော် ငယ် တစ်စောင်ကို ဖြစ်သည် ။ ထို ရွာမှ ပရဟိတအသင်း အတွင်းရေးမှူး
ဦး အောင်သန်း က ၁၉၇၂- ခုနှစ် ၊ ဇန်နဝါရီလ က ရိုက် နှိပ် ခဲ့ ဖူး ၏ ။ )
ဆရာ ဟော်၏ အလေ့အထ
ဆရာတော်သည် အချိန် များစွာ စကား နေထိုင် အလွန် တတ် နည်း ၏ ၏ ။ ။ သတ္တဝါ တစ်ပါးတည်း တို့ အပေါ်၌ သာ နေ အလွန် တော် သနား မူ လေ့ လှသည် ရှိသည် ။ ။
တစ် အလှူအတန်း နေရာ၌ ရက် ရော ၏ ။ အစားအသောက် နှလုံးသွင်း လည်း အလွန် နေသည် ခြိုး ။ ခြံ ဒကာ သည် ဒကာမ ။ သက်သတ်လွတ် များကိုလည်း
အမြဲ တရား ဘုဉ်း အား ပေး၏ ထုတ်ရန် ။ အချိန် တိုက်တွန်း ပြည့် တရား ၍ တရား ကို သာ စကားကို သာလျှင် ပြောလေ့ ရှိ၏ ။
ပျော် တစ်နေ့သောအခါ တပါး တက် သုတ် လှိုင် လှော် ဘော ၍ လယ် လာ မြစ် ကြ၏ မှ လောင်း ။ ပျဉ်း မ ပင် လှေ များ ဆိပ် လေး ၌ ဆိုက် ငါးဆယ် ကပ်၍ ခန့် အပြိုင်အဆိုင် လူထု ကြီးမှာ
ဝတ် မ မေး မ ကောင်း မြန်း စား ဘဲ လှ ဆရာတော်၏ ဖြင့် လှူ ဖွယ် ပစ္စည်းများကို ကျောင်း ဆီသို့ ယူဆောင် တန်းစီ ကာ ၍ မည် သွား သူ တစ် ကြသည် ဦး တစ်ယောက်ကို ။ ပွဲ လမ်း တ မျှ မျှ
စည်ကား ကျောင်းသို့ ထူးခြား နေ ရောက်လျှင် သ ဖြင့် တစ်ရွာလုံး ဦး ပဉ္စင်း များ အံ့အား က ဆရာတော်အား သင့် နေ ကြ၏ ။ ကျက်သရေ ခန်း သို့ သွား၍
ပ င့် ပေးကြ ရ၏ ။ အခန်း ပြင် သို့ ထွက် ခဲ လှသည် ။ ဆရာတော် ကြွ လာ လျှင် ပစ္စည်းများ
ရှေ့ ချ ကာ -
ဖုံး အကြိမ်
