## PAGE 679 “ တ ပ ည့် တော်များ ကျောင်း ဆရာတော် က အရှင်ဘုရား ဟာ ပုဂ္ဂိုလ် ထူး ပုဂ္ဂိုလ် မြတ် ကြီး : ဖြစ်ကြောင်း အိပ်မက် မက် သ ဖြင့် သွား၍ ဖူး ချေ ကြ ဆို၍ လာရောက် ဖူးမြော် ကြပါသည် ဘုရား ” ဟု လျှောက် ကြသည် ။ ထိုအခါ ရွာ ခံ ကျောင်း နေ ပုဂ္ဂိုလ်များ ပို၍ အံ့ သြ ကြ ရ၏ ။ ဆရာတော် မှာ မူ အမူအရာ အပြောင်းအလဲ မရှိ ။ ဖူးမြော် သူများ ကား ယင်းသို့ ပင် မကြာခဏ ရောက်လာ တတ် ပေသည် ။ ဆရာတော် ကား ဝိပဿနာ တရား ကို သာ ဟော ၍ လွှတ် တော်မူ၏ ။ ခွင့် လွှတ် သည်းခံခြင်း ဆရာတော်သည် ကျောင်း တွင်းရှိ သ ရက် ပင် အား အ ရုပ် ထဲမှ လူငယ်များ ပုဆိုး ဖြင့် လွယ် ၍ ခိုးယူ ခူး ဆွတ် သည် ကို တွေ့ သောအခါ ခူး သူ မမြင် စေရန် ရှောင် ကွယ် ၍ ပေး၏ ။ မ ကျေ မ ချမ်း ဖြစ်နေသော ကျောင်းသား ကို ရင် များကိုလည်း - " “ စားချင် လို ့ ခူး တာ ခူး ပါ စေ ကွယ် ၊ မ နှော င့် ယှက် ကြ ပါ နှင့် ” ဟု တာ မြစ် တော်မူ၏ ။ ရေ ခပ် လာ သူ လုံ မ ငယ်များ က ပန်းများ ကို အလုအယက် ခက် ရွက် ကျိုးအောင် ခူး ဆွတ် “ ကြသည် မိန်းကလေးတွေ ကို ကျောင်းသား ဆိုတာ ပန်း ကို ရင် ကြိုက်တယ် များ က လျှောက်ထား ကွ ယ့် ၊ ခူး ပါ စေ ပြန် ” ဟု လျှင်လည်း နှစ် သိ မ့် တော် - မူ သည် ၊ ရပ်ရွာ ဒကာ ဒကာမ များ က နှစ် နှင့် ချီ ၍ ရှင်းလင်း ခွင့် မရသော ကျက်သရေ ခန်း ကို အ ခွင့် သာ၍ ရှင်း ကြ သောအခါ ခေါင်း အုံး ၊ စောင် ၊ ခြင်ထောင် မှ အ စ ကြမ်း ပိုး များ ခဲ နေသည်ကို ကြက် သီး ထ ခ မန်း တွေ့ ကြ ရ၏ ။ နေ ပူ သို့ ထုတ် ၍ လှန်း သည် ကို မြင်လျှင် - “ အို … . နေပါစေ ကွယ် ၊ သတ္တဝါတွေ အနေအထိုင် ပျက် တာ မကောင်းပါဘူး " ဟု တားမြစ် တော်မူ၏ ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန် ရှိသမျှ တရား ကို နှလုံးသွင်း ကာ ကျက်သရေ ခန်း မှ ထွက် ခဲ လှသည် အခါ ။ . တစ်ပါး နာမကျန်း ဖြစ် တော် မူ ၍ ရပ်ရွာ ထဲမှ ဒကာ များ ကျောင်းသို့ လာ ကာ အ လှ ည့် ကျ ညအိပ် ပြုစု ကြ၏ ။ တစ်ည တွင် အ စောင့် သူနာပြုများ အိပ် မောကျ ခိုက် . ရေ ဒွတ် သိပ် တော် မူ သ ဖြင့် ဆယ် ပေ ခန့် ဝေးကွာ သော သောက်ရေ အိုး ရှိရာသို့ ကိုယ်တိုင် ဖင် ရွှေ ဒ ရွတ် ဆွဲ ကာ သောက် တော်မူ၏ ။ က တုန် က ယင် ဖြင့် ပြန် အ ကြွ တွင်မှ အ စောင့် သူနာပြုများ နိုး ၍ အိပ်ရာ သို့ တွဲ ပို့ ကြ ရသည် ။ မိမိ အတွက် တစ်ဖက် သား ' တာဝန် တက်မည် ကို မလိုလား ။ တစ်ခါက လေပြင်း မုန်တိုင်း ကျ ရာ သစ်ပင် အိုးအိမ် များ လဲ ပြို ကုန် ကြ၏ ။ ကျောင်းကြီး မှာလည်း လေကြောင်း ကျ သ ဖြင့် သွက် သွက် ခါ ဘုန် လှုပ် ကာ ယိုင် စောင်း ၍ သွား ၏ ။ အားလုံး ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင် ကြသည် ။ ဆရာတော် က မူ ထိုင်ရာက ပင်မ ထး တုန်လှုပ် ခြင်း မရှိ ၊ ပကတိ နေမြဲ အေးဆေး နဝမ အကြိမ် ## PAGE 680 တည်ငြိမ် လျက် ပင် ရှိသည် ။ ရက် ရော မှု နှင့် ရော င့် ရဲ ခြင်း ဆရာတော်သည် ရ ရသမျှ စားသောက်ဖွယ် နှင့် အသုံးအဆောင်များ ကို မည် သည့် အခါ မျှ အ ပို ဟူ၍ မ ထား ။ နေ့ ဖို့ ညစာ မ ချန် ။ ကုန်အောင် စွ န့် လှူ ပေး ကမ်း ရန် သာ အ ခွင့် ရှာ လေ့ ရှိ၏ ။ အလှူအတန်း လည်း မ စဲ ။ တစ်ခါက ဒကာ ဒကာမ များ က အမှတ်တမဲ့ ဆရာတော် သီတင်းသုံးရာ အခန်း ထဲသို့ ဝင် တွေ့ ကြည့် ကြ ရ၏ ရာ ။ မည် ခြင် သံ သည့် တ အချိန် ဝီဝီ ကြားတွင် က ခြင်ထောင် သင်္ကန်း ပျောက်နေ ကို မှန်း ခေါင်းမြီးခြုံ မသိ ကြ ၍ ရ ချေ လျောင်း ။´ အကျိုးအကြောင်း နေသည်ကို မေး လျှောက် ကြ သောအခါ - ဟု သာ “ မိန့် လူတစ်ယောက်က တော်မူ၏ ။ သို့ နှင့် အိပ် ဒကာ စရာ ခြင်ထောင် များ က ချက်ချင်း မရှိ လို ့ အလှူခံ ချုပ် လှူ တာ ကြ နဲ့ ရသည် ဖြုတ်ပြီး ။ လှူ လိုက်ပြီ ” တစ်ခါ ကလည်း အတန်ကြာ နာမကျန်း ဖြစ် တော် မူ ရာ အလဲအလှယ် ပြု ပေးရန် အင်္ကန်း အ ပို ပင် မရှိ ၊ ရန်ကုန်သို့ သွားရောက်၍ အမြန် ဝယ်ယူ လှူဒါန်း ရသည် ။ ဆရာတော်သည် နံနက် အရုဏ်ဆွမ်း မ ဘုဉ်း ပေး ။ လက်ဖက်ရည် ပွဲ ပြင် ထား နေ ကျ ဖြစ်သော ကျောင်း ခန်း ဘေး သို့ အချိန်ကျလျှင် ကြွရောက် ဘုဉ်း ပေး၏ ။ တ ပ ည့် ဦး ပဉ္စင်း များ က အ ဆင် သင့် ပြင်ဆင် အ ကပ် ခံထား ရသည် ။ ရံ ခါ ဦး ပဉ္စင်း များ သာ မှု နာ မှု ကိစ္စ ရှိ၍ ခရီး လွန် ခိုက် ကျောင်းသား ကို ရင် များ၏ ပေါ့ လျော့ မှု ကြောင့် လက်ဖက်ရည် ပွဲ ပင် မ ထားရှိသော ရက်များ မ နည်း ချေ ။ ဆရာတော် ကား မည် သူ ့ ကို မျှ မည်သို့မျှ အ မိန့် မရှိ ။ အချိန်ကျလျှင် ကြွ လာ မြဲ ကြွ လာပြီး လက်ဖက်ရည် ပွဲ ကပ် မည့် သူ မရှိလျှင် အချိန်တန် က ကျက်သရေ ခန်း သို့ ပြန် ကြွ လေသည် ။ ပျံလွန် ခါနီး သက်တော် စွယ်တော် ကြီး ၍ ဇရာ ဖိ စီး သောအခါ နှစ်နှစ် ခန့် ဆေးဝါး ကုသ ပေးရ သူ ဆေးခန်း မှူးကြီး ဦး မောင် ကန် က - “ ရောဂါ ဘယ်လောက် တိုး နေနေ ဆရာတော်ကြီး မှာ မေး လျှောက် သမျှ ပြုံး ရွှင် စွာ ခေါင်းညိတ် နေလို့ အ ရိပ် အကဲ ကြည့် ပြီးတော့ သာ ဆေးကု ရ တော့တယ် ” ဟု ဆို လေသည် ။ နှစ်ကိုယ်ခွဲ ၍ ကြွ သ လော အခါ တစ်ပါး နဲ သ မိန် ရွာ နှင့် ရှစ် မိုင် ခန့် ကွာ ဝေးသော အင်း မ လှည်း ဆိပ် ရွာမှ လှူ ဖွယ် ဝတ္ထု ပစ္စည်းများ ကိုယ်စီ နှင့် လူအများ လာရောက် ဖူးမြော် ကြ၏ ။ ဆရာတော် နေထိုင် မကောင်း ၍ အခန်း အပြင်သို့ ပင် မထွက် နိုင်ကြောင်း သိရ သောအခါ လာရောက် ဖူးမြော် သူများ အံ့အား သင့် နေကြသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 681 “ မနက်က ပဲ တ ပ ည့် တော်တို့ ရွာ ကို ဆွမ်းခံကြွ လာ လို ့ တ ပ ည့် တော် ပဲ ဆွမ်းလောင်း လှူ လိုက် ရပါသေးတယ် ဘုရား ” ဟု ဆရာတော် ကို မ ဖူး တွေ့ ရ မီ အ စောင့် ဦး ပဉ္စင်း အား ဒကာ တစ် ဦး က လျှောက် လိုက် ၏ ။ ဦး ပဉ္စင်း လဲ ပြန် မ ဖြေ တတ်အောင် ရှိ နေစဉ် ထို ဒကာ က ပင် ဆက်၍ - “ ဆရာ တော့် နောက် က ပါလာတဲ့ မောင်ကျောင်းသား ကို တောင် မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ မင်းအဖေ ဘယ်သူလဲ လို့ တ ပ ည့် တော် က မေးလိုက် မိ သေးတယ် ” • “ အ ဖို့ ဘယ်လို ပြော လဲ ” ဟု ဦး ပဉ္စင်း က မေး ရာ - “ တ ပ ည့် တော် လဲ မသိပါဘူး ။ ကို တင် ဖေ ၊ မ တင်ငွေ တို ့ သား - မောင် ပေါက် စ လို ပြောသွားတာ ပဲ ” ဟု တိတိကျကျ ပြောနေ ပြန် သ ဖြင့် ရုတ်တရက် သတိရ ကာ ဦး ပဉ္စင်း က ဆော့ကစားနေသော ကျောင်းသား မောင် ပေါက် စ ကို ချက်ချင်း ခေါ် ၍ မေး ကြည့် ရာ နံနက် က ဘယ်မှ မ သွားကြောင်း လျှောက် ၏ ။ သံသယ ကိုယ်စီ ဖြင့် မည်သူမျှ အ ဖြေ မရနိုင် ဘဲ ရှိရာ ဆရာတော်အား ဖူး ခွင့် ပြုရန် သာ အ စောင့် ဦး ပဉ္စင်း အား ဝိုင်း ၍ တောင်းပန် လျှောက် ကြ သ ဖြင့် ဦး ပဉ္စင်း လည်း ဆရာတော်အား အခန်း ထဲမှ တွဲ ဆောင် ကာ ပ င့် ပေးရ သည် ။ ဒကာ ဒကာမ များ မှာလည်း လူ ပြိန်း တွေး တွေး ကာ - “ တို့ ထင် တာ နဲ့တော့ ကိုက် နေပြီ ။ ရဟန္တာ လို ့ ပြောနေကြတာ ဟုတ်မှာပါ ပဲ ဟူသော အတွေး ကိုယ်စီ ဖြင့် ကြည်ညို ဖူးမြော် ကြ ရ လေ တော့သည် ။ ဆရာတော် ကား တရား စကား တစ်ခွန်း နှစ် ခွန်း မျှ လောက် ချီးမြှ င့် နိုင် လေ၏ ။ အခြား ဝေး လံ လှ သော ရွာ များတွင်လည်း ယင်းသို့ မကြာခဏ ဆွမ်းခံကြွ ကြောင်း ကောလာဟလ လျှောက် ကြ သောအခါ သတင်းများ ဆရာတော် ဖြစ်ပွား ကား လေ့ ..... ရှိရာ ထို အကြောင်းကို တ ပ ည့်များ က ဇွတ် မေး ‘ အာရုံ ညွှတ် ခဲ့သည် ’ ဟု သာ ဖြေ တော်မူ၏ ။ ထို အ ဖြေ လည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်း သီလ , သမာဓိ လှ ပေ ၏ အင်အား ။ နတ် ရှိသော များ နှိုးဆော်ခြင်း စိတ်သည် တစ်ချက် မဟုတ်ကြောင်း ညွတ် လိုက် ထင်ရှား ရုံ မျှ ဖြင့် သွား အဘယ်မျှ လေ တော့သည် တာ သွား ၊ သည် ကို သုံးသပ် ၍ မေတ္တာ ဘာဝနာ စ သည် ကို ပွား ထုံ ကြ ရာ ၏ ။ သိ သောသူ သည် သာ သိ သည် ဆရာတော် ပျံလွန် ပြီး နှစ်ရက် အ ရ တွင် လူကောင်း ပကတိ ကဲ့သို့ ဆီး ဝမ်း များ တွက် ကျ သ ဖြင့် သုတ်သင် ပေးကြ ရသည် ။ အလောင်းတော် ကိုလည်း မ် း မ သင်္ဂြိုဟ် ဘဲ ဂူ သွင် · ထား ရန် မိန့် မှာ တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ အလောင်းတော် မှာ ပျောင်း အိ နူးညံ့ လျက် လက် ခြေ များ အချိန်မရွေး ကွေး ဆ န့် လှုပ်ရှား ၍ ရကြောင်း ၊ ဆံ တော် များကိုလည်း မကြာခဏ ရိတ် ပေး ရကြောင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိ စာအုပ် ၌ နဝမ အကြိမ် J