## PAGE 682 “ မနက်က ပဲ တ ပ ည့် တော်တို့ ရွာ ကို ဆွမ်းခံကြွ လာ လို ့ တ ပ ည့် တော် ပဲ ဆွမ်းလောင်း လှူ လိုက် ပါသေးတယ် ဘုရား ” ဟု ဆရာတော် ကို မ ဖူး တွေ့ ရ မီ အ စောင့် ဦး ပဉ္စင်း အား ဒကာ တစ် ဦး က မ လျှောက် လိုက် ၏ ။ ဦး ပဉ္စင်း လဲ ပြန် မ ဖြေ တတ်အောင် ရှိ နေစဉ် ထို ဒကာ က ပင် ဆက်၍ - “ ဆရာ တော့် နောက် က ပါလာတဲ့ မောင်ကျောင်းသား ကို တောင် မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ မင်းအဖေ ဘယ်သူလဲလို ့ တ ပ ည့် တော် က မေးလိုက် မိ သေးတယ် ” “ အ ဖို့ ဘယ်လို ပြော လဲ ” ဟု ဦး ပဉ္စင်း က မေး ရာ - “ တ ပ ည့် တော် လဲ မသိပါဘူး ။ ကို တင် ဖေ ၊ မ တင်ငွေ တို ့ သား · မောင် ပေါက် စ လို ပြောသွားတာ ပဲ ” ဟု တိတိကျကျ ပြောနေ ပြန် သ ဖြင့် ရုတ်တရက် သတိရ ကာ ဦး ပဉ္စင်း က ဆော့ကစားနေသော ကျောင်းသား မောင် ပေါက် စ ကို ချက်ချင်း ခေါ် ၍ မေး ကြည့် ရာ နံနက် က ဘယ်မှ မ သွားကြောင်း လျှောက် ၏ ။ အ စောင့် သံသယ ဦး ပဉ္စင်း ကိုယ်စီ အား ဝိုင်း ဖြင့် ၍ မည်သူမျှ တောင်းပန် အ လျှောက် ဖြေ မရနိုင် ကြ ဘဲ ရှိရာ သ ဖြင့် ဆရာတော်အား ဦး ပဉ္စင်း လည်း ဆရာတော်အား ဖူး ခွင့် ပြုရန် သာ အခန်း ထဲမှ တွဲ ဆောင် ကာ ပ င့် ပေးရ သည် ။ ဒကာ ဒကာမ များ မှာလည်း လူ ပြိန်း တွေး တွေး ကာ - “ တို့ ထင် တာ နဲ့တော့ ကိုက် နေပြီ ။ ရဟန္တာ လို ့ ပြောနေကြတာ ဟုတ်မှာပါ ပဲ ဟူသော အတွေး ကိုယ်စီ ဖြင့် ကြည်ညို ဖူးမြော် ကြ ရ လေ တော့သည် ။ ဆရာတော် ကား တရား စကား တစ်ခွန်း နှစ် ခွန်း မျှ လောက် ချီးမြှ င့် နိုင် လေ၏ ။ အခြား ဝေး လံ လှ သော ရွာ များတွင်လည်း ယင်းသို့ မကြာခဏ ဆွမ်းခံကြွ ကြောင်း ကောလာဟလ လျှောက် ကြ သောအခါ သတင်းများ ဆရာတော် ဖြစ်ပွား ကား လေ့ ..... ရှိရာ ထို အကြောင်းကို တ ပ ည့်များ က ဇွတ် မေး ကောင်း ` လှ အာရုံ ပေ ညွှတ် ၏ ခဲ့သည် နတ် များ ´ ဟု နှိုးဆော်ခြင်း သာ ဖြေ မဟုတ်ကြောင်း တော်မူ၏ ။ ထို အ ထင်ရှား ဖြေ လည်း သွား စိတ်ဝင်စားဖွယ် လေ တော့သည် ။ သီလ , သမာဓိ အင်အား ရှိသော စိတ်သည် တစ်ချက် ညွတ် လိုက် ရုံ မျှ ဖြင့် အဘယ်မျှ တာ သွား သည် ကို သုံးသပ် ၍ မေတ္တာ ဘာဝနာ စ သည် ကို ပွား ထုံ ကြ ရာ ၏ ။ သိ သောသူ သည် သာ သိ သည် ဆရာတော် ပျံလွန် ပြီး နှစ်ရက် အ ရ တွင် လူကောင်း ပကတိ ကဲ့သို့ ဆီး ဝမ်း များ တွက် ကျ သ ဖြင့် သုတ်သင် ပေးကြ ရသည် ။ အလောင်းတော် ကိုလည်း မ် း မ သင်္ဂြိုဟ် ဘဲ ဂူ သွင် · ထား ရန် မိန့် မှာ တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ အလောင်းတော် မှာ ပျောင်း အိ နူးညံ့ လျက် လက် ခြေ များ အချိန်မရွေး ကူ ဆန် လှုပ်ရှား ၍ ရကြောင်း ၊ ဆံ တော် များကိုလည်း မကြာခဏ ရိတ် ပေး ရကြောင်း အဋ္ဌပ္ပတ္တိ စာအုပ် ၌ နဝမ အ ကြီး ## PAGE 683 မိုးကုတ် ဆရာတော် - ( ၁၂၆၁ - ၁၃၂၄ ) “ ပစ္စည်း ဥစ္စာ တွေ ၊ သား တွေ သမီး တွေနဲ့ ပြည့် စုံတဲ့ လူ ကို ဘုရား က “ ကျီး တစ်ကောင် အမဲသား တစ် ရတာ နဲ့ တူ တယ်လို့ ဟော တယ် ” နောက် " “ ကို သား အကုန် တစ် ပြုံ ကို လိုက်ပြီး ဟို ကျီး ထိုး က ကြ စားချင် ၊ ဆိတ် ၊ ကြ ဒီ ၊ ကျီး ဆွ က ကြ ၊ လု စားချင် ကြတယ် ၊ သား ။ နဂိုက တစ် အ ရ ထိုး ထားတဲ့ ခံရ သလား ကျီး ၊ သား တစ် ရ ခါမှ အ ထိုး ခံရ တာလား ။ “ နဂိုက တော့ အဖော် ချင်း ပဲ ။ ဘ ယ့် လောက်ထိ အောင် ခံရ သလဲ ဆိုတော့ ပါးစပ်က သား တစ် ပြုတ်ကျ လောက်အောင် ၊ နာ အောင် ကျင် အောင် ခံရတယ် ။ သား တစ် လွှတ်လိုက်တော့ မ ထိုး ကြ တော့ဘူး ။ နောက် ရသွားတဲ့ အကောင် နောက် လိုက်ပြီး ထိုး ကြ ဆိတ် ကြ ပြန်တယ် ။ လူ့အ ထာ ကို သိ၍ မညှာမတာ မိန့် ဆို ခြင်း “ ကိုယ့် ကို ကိုယ် ခင် နေတာ ၊ ပစ္စည်း ဥစ္စာ တွေ ခင် နေတာ ၊ သား လင် ခင်ပွန်း တိုက် ပေးပါ တာတွေ အမြတ် ခင် နေတာ တော် သား ကြေး တစ် ဆိုတော့ ကို ချီ ကိုက် ထိုး ပြီ ထား မဟုတ်လား တာပဲ ။ ဒါ့ ။ ကြောင့် အစိုးရက ပေးပါ အိမ် ခွန် ၊ “ သူခိုး ဓားပြ က လဲ ချောင်း ပြီး မ လစ် နဲ ၊ လစ် ရင် လူသတ် ပစ္စည်း ယူမယ် ၊ မ လွှတ် နိုင်ရင် သေ ရမှာပဲ ၊ ငါ့ ဟာ ကလေး ဆိုတဲ့ သက္ကာ ယ ဒိဋ္ဌိ နဲ့ ချီ ထား တာကိုး ။ ငါ့ ဟာ တော့ မပေးနိုင်ဘူး ။ အစိုးရအပေါ် ဘယ်လို လိမ် ရမယ် ၊ ငွေ ထိုး ရမယ် မ လာ့ ဘူးလား ။ “ ဆိုင် ကလေး ကြီး လာတော့ ဟို က မ လို ၊ သည် က မ လို ထိုး ကြ ဆိတ် ကြ မ ခံရ ဘူးလား ။ ဘာဖြစ်လို့ ခံနေရ သလဲ ၊ ကံမကောင်း အကြောင်း မ သင့် လို ့ လား ၊ လွှတ် မ ပစ် လို့ လား ။ မုန်း လိုက်တာ “ အခု ။ မင်းတို့ ကိုယ် နေ ကြည့် တဲ့ ရှု အချိန် ထားတဲ့ ဟာ လူတွေကလဲ အ သေ ခံပြီး ချိုး မိုက် ကြ နေကြတာ ဖဲ့ ကြ ။ အနာ ပဲ ။ ဆိုင် ကြီး နီး ပွား ချင်း နေကြတာ က လဲ ။ ရိပ် မိ ပ လား ။ “ အကြွေး ယူသွား လို ့ အ ပြေး လိုက် တောင်း ရ ။ ရောင်းတဲ့ လူ က သူ့ မိတ်ဆွေ မို့ ခိုး ထည့် ပေးလိုက် မှာ စိုးလို့ မျက်စိ ရှင် ရ ၊ မင်းတို့ ဟာ ရှုပ်နေတာပဲ ။ “ ယုတ် စွ အ ဆုံး ၊ အလှူခံ ကစပြီး ကိုယ့် အတန်း အစား နဲ့ လိုက် မ ထည့် ရင် ထိုး သွား ကြ သေး တာပဲ ။ မ သာ သွား ကူ တာ တောင် ၁ ဝိ ’ တန်တဲ့ လူ က ငါး ကျပ် ကူ ရင် စာရင်း မရေးချင်ဘူး ။ . ထိုး လိုက် သေး တာပဲ ။ “ မင်းတို့ ဟာ ဘယ်အချိန် များ အ ထိုး ခံ လွတ် သ တုံး ” ## PAGE 684 ဆရာတော်သည် လူတို့၏ စရိုက် အ ထာ သက္ကာ ယ ဒိဋ္ဌိ ကို များစွာ ပေါ်လွင်အောင် ၊ အ ဂုဏ်သရေရှိ ငြိ အ တွယ် များ သူ ကို ပင် ရှင်းလင်း မ ညှာ ။ အောင် တင်းတင်း ကြိုတင်၍ ရင်း ရင်း ခွာ နိုင် တိုက်ရိုက် သမျှ ခွာ ပင် ပေး ပြော၏ တော် မူ ။ လေ့ လက်ညှိုး ရှိ၏ ။ မည်မျှ ထိုး၍ ပြသည် ။ ဝိပဿနာ အလုပ် မ ခိုင်း သေး မီ တစ်သံသရာလုံး က စွဲချက် နာ သော ဒိဋ္ဌိ များကို အ လျင် ခွာ လှီး ပေး တော် မူ သည် ။ သို့ မှလည်း တရား ခရီး ပေါက် သည်ဟု ယူဆ တော်မူ၏ ။ “ ထို ဒီဋ္ဌိ များ မ ခွာ ဘဲ ဝိပဿနာ ရှု လျှင် ဒုဗ္ဗလ ဝိပဿနာ ( = အားနည်း သော ဝိပဿနာ ) သာ ဖြစ်၍ မဂ်ဖိုလ် မရနိုင် ။ ထို ဒိဋ္ဌိ အ စွဲ မှာလည်း ပဋိစ္စ သ မုပ္ပာဒ် မ သိ၍ စွဲ ရသည် ” ဟု သုံးသပ် ကာ ဒိဋ္ဌိက္ခာ ရန် ပဋိစ္စ သ မုပ္ပာဒ် ကို သာ ဦး စွာ ဖိ ၍ ထပ် ချ ည့် တ လဲ လဲ နား စွဲ အီ သွားအောင် ဟော တော်မူ၏ ။ ကမ္မ ဿ က တာ ဉာဏ် မျှ ဖြင့် အတ္တ ဒိဋ္ဌိ ကို မ ခွာ နိုင် ၊ ဉာဏ် စခန်း ရောက်မှ သာ ခွာ ချ နိုင် ဆရာတော်၏ ၍ ကြိုတင် သန့် လေ ရှင်း သံ ကို ရေး လိုက်၍ လုပ်ပေး တ ပ တော် ည့် မူ အချို့ ခြင်း ကလည်း ဖြစ်၏ ။ ( “ သမ္မာဒိဋ္ဌိ သွားတယ် သုတ် ၊ လာတယ် ။ ) မှတ် နေ ရုံ နှင့် တရား မရနိုင် ။ ပဋိစ္စ သ မုပ္ပာဒ် သိ ပြီးမှ ၊ ဖြစ်ပျက် ထိအောင် ရှု နိုင် မှ သာ ကိစ္စ ပြီး သည် တရား ” သဘော ဟု ရေးသား ကား သီ ပြောဆို သီ ကလေး မှတ် ဖြစ်၍ ထင် နေကြ “ တရား သေး ၏ သေ ။ ' မ စွဲ ယူ ကြ ရာ ။ ဝိပဿနာ အလုပ်သည် ပညတ် ဖြင့် သာ အ စ တည် ကြ ရ၏ ။ သမထ လှေကားထစ် ကို သာ စ၍ နင်း ကြ ရသည် ။ အ ခွံ ကို ခွာ ဦး မှ အ သား ကို ရ၏ ။ “ သွားတယ် ၊ လာတယ် ” မှတ် နေ ခြင်းသည် အ ခွံ ခွာ နေခြင်း ဖြစ်သည် ။ ခွာ ပါ များ လျှင် အ သား ကို မတွေ့ ချင် ၍ မ ရပြီ ။ ရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက် ကို ထိုး ထွင်း သိ ရန် လည်း အဆုံးအမ ဒေသနာ ဗဟုသုတ ကို အ သင့် ရ နိုင်သော ခေတ် လည်း ဖြစ်ပေ ၏ ။ “ ပဋိစ္စ သ မုပ္ပာဒ် တရား ကို မိုးကုတ်ဆရာတော် တရား စာအုပ် ကြည့် မှ ပဲ နားလည် တော့တယ် ” ဟု စာ တတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ပင် ချီးကျူး ရ လောက်အောင် ရှင်းလင်း လှ ပါ၏ ။ မိ လိန္ဒ မင်းကြီး လက်ထက်တွင် ရဟန္တာ အ များ ပင် ရှိ ကြသော်လည်း ရှင် နာဂ သိန် သာလျှင် ဥပမာ ဥပ မေ ယျ ယုတ္တိ သာဓက ဖြင့် ဖြေရှင်း နိုင် သကဲ့သို့ ရှိ တော့သည် ။ ဆန်း ကြယ် သော တရား စကား အ ရာတွင် ဆရာတော် ကား “ ဒီ ခေတ် မြန်မာနိုင်ငံ ရှင် ကုမာရ ကဿပ ” ပင် ဖြစ်၍ သာလွန် သူ ကို မ ဆိုထား ဘိ ၊ အလားတူ ပေါ်ထွက် ရန် ပင် မလွယ်ကူ ပါ ချေ ။ သ ဿ တ နှင့် ဥစ္ဆေ ဒ ဒိဋ္ဌိ “ သ ဿ တ ဒိဋ္ဌိ နဲ့ ဥစ္ဆေ ဒ ဒိဋ္ဌိ ခင်ဗျားတို့ ဝမ်း ထဲမှာ တစ်ခု မရှိ ၊ တစ်ခု ရှိနေတယ် ၊ ကိုယ့် ဟာ ကိုယ် သေသေချာချာ ဝေဖန် ကြည့် ။ “ သ ဿ တ ဒိဋ္ဌိ ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဟာ ဟို ဘဝ ဒီဘဝ ရှိတယ်ဆိုတာ ယုံကြည်တယ် ။ ‘ ပါ လုပ် ငါ ရမှာပဲ ” ကံ , ကံ၏ အကျိုး လဲ ယုံကြည်တယ် ။ ကုသိုလ်တွေ လဲ လုပ်တယ် ။ ဒါပေမယ့် နဝမ အကြိမ်