## PAGE 685
<!-- 550→550 fragments, 27 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
အခု ဒီ သား နိဗ္ဗာန် ၊ ဒီ သမီး သွားတော့ ၊ ဒီ မယ်ဆိုရင် မြေး တွေနဲ့ ဘုံ သူ စဉ် မကြိုက်ဘူး စံ ချင် သေးတယ် ။ ဘဝထဲမှာ ။  ပုန်း အောင်း နေ ချတယ် ။
ဒီ ဆု တွေကို ဘယ်သူက အ တောင်း ခိုင်းတာ တုံး ၊ ရိပ် မိ ပ လား ။
“ ဟာ … သေ တစ်နေ့ မွေး တစ်နေ့ ၊ သေ အေး တာပဲ ၊ ဟို ဘ ၀ ဒီဘဝ မ မျှော် တော့ဘူး ၊
ဒါက ဥစ္ဆေ ဒ ဒိဋ္ဌိ က ထွက်လာတဲ့ အသံ ၊ သူ့ကျတော့ လဲ ဟို ဘဝ ဒီဘဝ ရှိတယ်ဆိုတာ လဲ သိ ပါ ရဲ့ တဲ့ ။
ကံ , ကံ၏ အကျိုး လဲ ယုံ ပါ ရဲ့ ၊ ကုသိုလ် တော့ မပြုဘူး တဲ့ ။ ကုသိုလ် ပြု တဲ့အခါ ရော ရော ပြွမ်း ပြွမ်း
ပြု လေ့ ရှိတယ် တဲ့ ။ အဲ ဘုရား နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ကျ လို  ့ ရှိရင် သူ့ အ ယူ ကို မြန်မြန် စွန်  ့ တတ်တယ် ။
လ တ သမား လောက် မ ခက် ဘူး ။
“ ခင်ဗျားတို့ ဝမ်း ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ် နော် ။ - သ ဿ တ က အရိုး ကြီးပွားရေး ၊
ဥစ္ဆေ ဒ က င ရဲ ကြီးပွားရေး ။ ခင်ဗျားတို့ က အလယ် လမ်း က သွား ရမယ် ။ အဖြစ် မြင်ရင် ဥစ္ဆေ ဒ စင် ပြီ ။
အပျက် “ မြင်ရင် ဖဿပစ္စယာ သ ဿ တ ဝေဒနာ စင် ပြီး ” ၊ တွေ့ ထိ တယ် ၊ ကိုင် လိုက်တယ် ဆိုတာ က “ ဖ ဿ ” ။
နူးညံ့ လိုက်တာ ၊ ကောင်းလိုက်တာ ဆိုတာ က “ ဝေဒနာ ” ၊ သူ့အကြောင်း နဲ့ သူ့ အကျိုး
မ “ တဏှာ လာ ပေ ” ၊ ဘူးလား ဖ ဿ ၊ စား ကြောင့် လို့ ဝေဒနာ ကောင်းတာက ဖြစ်တယ် “ ။ ဝေဒနာ ဝေဒနာ ' ၊ ဒါမျိုး ကြောင့် ထပ်ပြီး တဏှာ ဝတ် ဖြစ်တယ်လို့ ချင် စား ချင်တာ သိတော့ က
“ ဥစ္ဆေ ဒ ” “ ဖ မစင် ဿ ချုပ် ဘူးလား လို  ့ ။ ဝေဒနာ ချုပ် မယ် ။ အထိ ချုပ် သွား လို . ရှိရင် အနာ ချုပ် တာပဲ ။
ဒီလို ချုပ် တာ ကို သိတော့ “ သ ဿ တ ’ မစင် ဘူးလား ။
" “ ရှင် ဆန္ဒ ဟာ ဒီ သ ဿ တ ခံ နေ လို  ့ ၄၅- နှစ်လောက် အနိစ္စ - ဒုက္ခ - အနတ္တ ရှု ပေ မ
တရား မ ရတာ ရှင်း ပ လား ၊ ဖြစ် သင့် လို့ ဖြစ်တယ် ၊ ပျက် သင့် လို့ ပျက်တယ် လို့ သိရ
မပူနဲ့ ဤနေရာ၌ တော့ ၊ ဗလ ဝ ဆရာတော် ဝိပဿနာ က ဖြစ်ပြီ “ သက္ကာ ။ ” . ယ ၊ သ ဿ တ ၊ ဥစ္ဆေ ဒ မ ခွာ ဘဲ တရား အားထုတ် လျှင် ၊
ပဋိစ္စ ဖိုလ် ဉာဏ် သ မုပ္ပာဒ် နိဗ္ဗာန်မရနိုင် နားမလည် ဘူး ” သေး ဟု ဘဲ ပိုပို တရား သာ သာ အားထုတ် ဟော လျှင် လေ့ ရှိသည်ဟု တစ်သက်လုံး ဆို ရ ပေ အားထုတ် မည် ။ ပရိ ၊ ညာ မဂ် ဉာဏ် သုံးပါး
အဓိပ္ပာယ် ကိုလည်း ပိုပို သာ သာ ဟော ထား ၏ ။
စင်စစ် ရှင် ဆန္ဒ ထေရ် ကို သာဓက ထိုး သည် ကိုလည်း အခိုင်အမာ မ စွဲ ယူ ကြ ရား ၊
အ ရှိလေသည် ဘ ယ့် ကြောင့် ။ ကြိုတင် ဆိုသော် သ ဟောပြော ဿ ဗာ နှင့် စပ် ပေးသော ၍ သာသနာ ထို တွင် အသိ ရှင် သည်လည်း ဆန္ဒ တစ်ပါး “ လောက် သုတ မ ဥပမာ ယ ’ ပြ မျှသာ ရုံ သာ
ရှိသေး ရာ တရား သဘော ကား ကွာ ရ မည့် အ ရာ သည် လုပ်မှ ပင် အ စစ် ကွာ ၏ ။ သိရ မည့်
အ ရာ လည်း လုပ်မှ ပင် အ စစ် သိလာ ရပြီ ဖြစ်သည် ။ ပုံ သေ တစ် ထစ် ချ မ သုံးသပ် မ စွဲ ယူ သင့် ။
သ ဖြင့် ဆရာတော် သုတ မ ယ ထိုသို့ သံဝေဂဉာဏ် ပြော သ ဖြင့် ၊ သုံးဆ ကြောင်း ယ့် ကျိုး တစ် ဘုံ ဉာဏ် ၌ ငြိ တွယ် များ ခုံ ထက် မင် မှုများ သန် ကင်း ကာ ရှု ကွာ မှတ် လာ ရာ၌ ကြ
ခရီးရောက် လွယ် သည် ကို သာ ညွှန် ပြ တော် မူ လို ရင်း ဖြစ်သည်ဟု နားလည် သင့် ပေသည် ။
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 686
<!-- 441→441 fragments, 29 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
မိမိ ၌ အ ဘယ် အပြစ်အနာ အ ဆာ များ ရှိသည်ကို သိ မြင်အောင် သုံးသပ် ၍ ကိုယ် ပေါင်း
စိတ် ခွာ နေ လျက် ဘာမျှ ငဲ့ ကွက် တွယ်တာ ခြင်း မထားဘဲ လွတ်လွတ် ကျွတ်ကျွတ် ကြီး
စိတ်ထား ရမည်ဟု ဆိုလို ပေသည် ။ တရားနာ ရာ၌ ထီး ဖိနပ် နှင့် ကလေးကို ကြောင့် ကြ ရခြင်း ၊
အနား မှ ပရိ သတ်၏ အဆင်မပြေ မှု တွေ့ရ သ ဖြင့် စိတ်ပျက် ခြင်း မျိုး ရှိနေ လျှင် တရားနာ ရ မှု ၌
အလုပ် မ တွင် သကဲ့သို့ မဖြစ်စေရ အောင် လုပ် ရသော “ ကြိုတင် သန့် ရှင်း ရေး မျှသာ တည်း ။
သတ္တဝါ တို့သည် လောဘ ၊ ဒေါသ ၊ မောဟ ၊ မာ န ကြီး ကြ ကုန် ၏ ။ ထို့ကြောင့်
“ ကြိုတင် မူလ ကမ္မဋ္ဌာန်း ပေးရ ခြင်း ” တစ်ခုခုကို ဖြစ်သည် ။ မ မဂ္ဂင် ပေး ရထား မီ “ ဗုဒ္ဓါနုဿတိ သွာ လို့ ရအောင် ၊ မေတ္တာ ကြိုတင် ၊ မရဏ အမှိုက် ဿ တိ ရှင်း ကမ္မဋ္ဌာန်း ရခြင်း ပင် ' တို့ကို တည်း ။
ရှေ့ပြေး ဆရာတော် ကမ္မဋ္ဌာန်း များ ကား မ ပေး အ မီ ပြော အဟောအပြော အဟော သန် သူ နှင့် ၊ စွမ်း ပင် ယောဂီ သူ ဖြစ် တော် တို့၏ မူ ၍ လောဘ မူလ ကမ္မဋ္ဌာန်း ၊ ဒေါသ နှင့် ၊
မောဟ ၊ မာန်မာနတို့ ကို တ ဒင်္ဂ အား ဖြင့် ခွာ ချပေး စွမ်း တော် မူ နိုင် ပါ ပေ ၏ ။ အဟောအပြော ၌
ငြိ သွားသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္မဋ္ဌာန်း အလုပ်ခွင် သို့ ဆွဲ ၍ သွင်း လိုက် ရာ ယောဂီ များ
လွန်စွာ ခရီး ပေါက် မြောက် နိုင်ကြ ပေသည် ။
“ အကျယ် ဝေဖန် ပြောပြ မှ တရား ရ မည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ' ဟူသည်မှာ ဤ သဘော ပင် တည်း ။
နောက် လူ တို့လည်း ဆရာတော်၏  တရား စာအုပ်များကို ဖတ်ရှု ကြ ပါ လျှင်  များ စွ
အကျိုး ဖြစ်ထွန်း နိုင် ပေ ၏ ။ ကြိုးစား ဖတ်ရှု ကြ ပါ ကုန် ။
( ဥပရိ - ဓာတု ဝိ ဘင်္ဂ သုတ် အဋ္ဌကထာ ) ၌ လာသော တက္ကသိုလ် ပြည် ပုက္ကု သာ တိ
ဘုရင်သည် ရာဇ ဂြိုဟ် ဗိမ္မိ သာရ မင်း ထံမှ အာနာပါန သတင်းစကား ပါး လိုက်သော စာ တွေ့
မျှ ဖြင့် စမ်း ၍ ရှု မှတ် ရာ မိဖုရား တွေကြား မှာပင် စတုတ္ထ ဈာန် ရ ၍ နောက်ဆုံး အနာ ဂါမ် ဖြစ်ခဲ့
လေသည် ။
ဤ ၊ ဤ စာ မျိုး ကို ဖတ်ရှု လို ခြင်း က ပင် မိမိ မှာ ပါရမီ ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်းကို ယုံကြည်
သည် ။
အတိတ်နိမိတ် နှင့် လာသော အာ စာ နည်
မိုးကုတ်ဆရာတော် သည် ဟောပြောမှု ၌ ထူးခြားသော ပါရမီရှင် ဖြစ်၏ ။ ငယ်ရွယ် စဉ်
ကိုယ်စား က ပင် အရွယ် သီလပေး နှင့် မ လိုက်အောင် ၊ ရေစက်ချ ဟော ၊ တရားဟော တတ် ပြောတတ် လုပ် ခဲ့ရသည် ၏ ။ ဥပုသ်သည် ။  များအား ဆရာ ဘုန်းကြီး
ဆရာ့ တော် လောင်း လျာ သည် မန္တ လေး ခရိုင် ၊ မြစ် ငယ် မြို့နယ် ဒုဋ္ဌ ဝတီ မြစ် တစ်ဖက်
ကမ်း ရှိ ဥ ယျာဉ် တော် ရွာ ၌ မွေးဖွား ခဲ့ ၏ ။ ထို ရွာ ကား ဘိုးတော် လက်ထက်က သီး ပင် မျိုးစုံ
စိုက်ပျိုး သော ဥ ယျာဉ် တော် ဖြစ်သည် ။ “ မဟာ သီရိ နန္ဒ ဝန် ' ခေါ် ၏ ။
၁၁- ရက် အ ၊ ဖ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ဦး အောင်ထွန်း စက် ၊ နာရီ အ မိ နှစ်နာရီ ဒေါ် ရွှေ အိတ် နှင့် မိနစ် တို့မှ ၁၂၆၁- ၃၀- အချိန် ခုနှစ် ၊ ဖွားမြင်သည် နတ် တော်လ ။ ပြည့် ငယ် မည် ကျော်
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 687
<!-- 510→510 fragments, 20 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
“ မောင်လှ ဘော် ’ း ၊ သားသမီး ရှစ် ဦး တွင် ပဉ္စမ မြောက် သား ရတနာ ဖြစ်၏ ။
ပုဂ္ဂိုလ် သတို့သား ထူး တို့၌ ကိုယ်ဝန်ရှိ ထူးခြားသော စဉ် မယ်တော် အဖြစ်အပျက်များ ၌ “ ဝတ် ဖြူစင်ကြယ် ရှိ တတ် နှင့် ပုဂ္ဂိုလ် ကုန် ၏ တစ် ။ ဦး ကိုယ်ဝန် သန္ဓေ
တည် ထူးထူးခြားခြား နေ လာသည် ချင် ’ ခြင်းဖြစ် ဟု အိပ်မက် လာ ရသည် မြင် ။ မက် သီလ ၏ ။ စောင့် သတို့သား လို ၏ ။ စာပေ ကိုယ်ဝန် ကျမ်း ဂန် ၏ ဖတ်ရှု အရှိန်အဝါ နာ ကြား လို ကြောင့် ၏ ။
တရားနာ ထိန်း ကာ လို တရား ဟော စာပေ လို ၏ ဖြင့် ။ ထို့ကြောင့် သာ အချိန်ကုန် မိခင်သည် လွန် စေ မွေးဖွား ၏ ။  သည်အထိ ကိုး ပါး သိ လ စောင့်
ခိုက်ရန် ဆရာတော် ဒေါသ မ ဖြစ် ။ လောင်း လေးနှစ် လျာ သား သည် အရွယ်တွင် ကလေးငယ် ဥ ယျာဉ် ဘဝ တော် က ရွာ ပင် မူလတန်းကျောင်း အနေအထိုင် ပိ ရိ ကျောင်းအုပ် သေ ဝပ် ၏ ။
ဦး ကျောင်း စံ ရ ထံတွင် ဆရာတော် အပ်နှံ ၍ ထံ လေး ရှင် တန်းအောင် သာ မ ဏေ ပြုသည် ပြီးနောက် ။ ဘွဲ့ အသက် “ ရှင် ဝိ ကိုး မ လ နှစ် ” ။ ရွယ် သဒ္ဒါ တွင် ၊ သင်္ဂြိုဟ် ဂွေး ပင် တော စ သော ရ
အဟောအပြော အခြေခံ စာများကို လည်း ကြိုးစား ကောင်း၏ သင် ယူ၍ ။ ဘုန်းကြီး ဆရာ့ ဝတ် ၍ တ “ ကို ပ ရင် ည့် ဝတ် သီ များကိုလည်း ဝ လိ ' ဟု ပင် ကျေ ခေါ် ပွန် ကြသည် လှ ၏ ။ ။
ဥပ ရရှိသည် ဓိ ရုပ် နှင့် ။ တကွ အစစအရာရာ ပြည့် စုံ သူ ဖြစ်၍ ဆရာတော်၏ ချီး မြှောက် ခြင်းကို အထူး
မကြာမီ တစ်နေ့တွင် ပျား ကောင် ရှင် များ ဝိ မ ပျံသန်း လ သည် စု သင်္ကန်း အုံ ကာ သင်္ကန်း တန်း ပေါ်၌ ပေါ်၌ သင်္ကန်း အသိုက် ကို ခေါက် အအုံ ၍ လုပ် တင်ထား ကြသည် ရာ ။
“ အလွန် အသက် ထူးခြား ၁၄- ကျော်ကြား နှစ် အရွယ်တွင် မည့် ကို ရင် ညီ ' ဟု ဝမ်းကွဲ နိမိတ် တော် ဖတ် သူ ကြ ကို လေ၏ ရင် စန္ဒ ။ ( ယခု ဦး ဘ ရင် ) က
ပူ ရှင် ဆာ ဝိ မ ၍ လ ကိုယ်တိုင် မြစ်ကမ်း လှော် တစ်ဖက် ခတ် ရှိ ကူး ပြောင်း ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ခင်း မှ ပြောင်းဖူး ဝဲ ဂယက် ခူး ရန် ကြီး ရှင် စန္ဒ ထဲသို့ ကို မျော လှေ ပါ ပေါ် သွား တင်၍ ၏ ။
မည် မသိရှာ သည့် ကြ ။ လှေ ကြီး လှေငယ် မျှ ဖြတ်သန်း မ သွား ရဲ သော ဝဲ ဂယက် ဖြစ်သည် ။ ကို ရင် များ
လှေငယ် ထို ချာ အဖြစ် လည် ကို လှ မြင် ည့်၍ နေကြသော မြုပ် တော့မည် ဝဲ ယာ ဟု မြစ်ကမ်း ထင် ကာ မှ လူ လှေ အ များမှာ များ အ ကို ပြင်း ရင် နှစ်ပါး လှော် ခတ် နှင့် ၍
ကယ်ဆယ် လာကြသည် ။ ကြောက် လ န့် တ ကြား အော်ဟစ် ၍ ပြောဆို သံ များကို ပင်
ကို ကယ်ဆယ် ရင် နှစ်ပါး လာ မှာ သူများအား အံ့ သြ နေ ကြ၏ တ အံ့ ။ “ တ ကျုပ်တို့ သြ ပြန် ဖြေ လှေ နေကြသည် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ။  ။ ငြိမ် နေ တာပဲ ” ဟု ပင်
ဖြစ်၍ ဒုဋ္ဌ သံသရာ ဝတီ ဝဲ ဝဲ ဂယက် ဂယက် ကို သည် ပင် လှိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ ကြီး လှေ အောက် ဖြင့် ဖြစ်ခဲ့ ကူး ရ မြောက် လေ သ လှော် လော ခတ် ။ ရှင် ပို ဝိ နိုင် မ မည့် လ ကား သူ
ဣန္ဒြေ ရ ရ သေ အ လောက် သာ ပင် သော လှော် ဘေး ခတ် ၍ ကြီးများ တစ်ဖက် နှင့် တွေ့ကြုံ ကမ်း သို့ ရသော်လည်း တက်သွား လေတော့ ၏ ။
ရ မည့် သူ ဖြစ် က သေ ရ ရိုး ထုံးစံ မရှိ ။ ‘ ဉာဏ ဝိပ္မာ ရ ဣဒ္ဓိ ' ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဤ ဘဝ ၌ အထပ်ထပ် တရားထူး
နဝမ အကြိမ်
