## PAGE 697 “ မောင် ဘ တုတ် ၊ ဒီလမ်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထပ်ပြီး ပြင် ထားတာ မြင် သွား ချင်တယ် ၊ မြန်မြန် ဂရုစိုက် ပြင် စမ်း ” စ သည် ဖြင့် ဆရာတော်သည် စကား ဆန်း များကို အ မိန့် ရှိ တော်မူ၏ ။ တစ်ည တွင် တ ပ ည့် ငါးယောက် အား ဝတ် ဖြ ည့် ခံ တော် မူရင်း - “ မောင်လှ ဘူး ၊ ငါ့ အခန်းထဲမှာ မြွေ တစ်ကောင် ရှိတယ် ၊ မင်း ဖမ်းပြီး ဘေး ကင်း ရာ ကို သွား လွှတ် ချေ ” ဟု မိန့် တော် မူ ၍ အခန်း တံခါး တွင် လှ ည့် ပတ် ရှာ ရာ မတွေ့ ဘဲ ရှိ နေ၏ ။ ထိုအခါ ဆရာတော် က - “ မင်း ဒီ မြွေ မှ မမြင်ဘူး လား ကွာ ၊ အဲဒီ တံခါး လက်ကိုင် ကွင်းမှာ ” ဟု ထပ်၍ မိန့် တော် မူ သည် ။ ဝတ် ဖြ ည့် နေသော တ ပ ည့် ငါး ဦး မှာ တစ်ယောက် မျှ မြွေ ကို မ မြင်တွေ့ မိ ကြ ချေး ၊ ဦး လှ ဘူး သည် လက်ကိုင် ကွင်း ကို သွား ကြည့် သောအခါ မြွေ မှာ မာန် ဖီ နေသည်ကို တွေ့ရ၏ ၊ တစ်ကောင် လုံး . နီ ရဲ နေသည်ကို တွေ့ရ ၍ ( ဆေးဝါး ကုသ ရာ၌ အဆိပ် ကို နိုင်သော ) ဦး လှ ဘူး ပင် ထိတ် လ န့် သွား ၏ ။ အလွန် ရှားပါး ၍ အဆိပ် ပြင်းထန်သော . အရပ် ခေါ် မြွေ ပြ ဒါး မျိုး ပင် ဖြစ်သည် ။ ဦး လှ ဘူး သည် အိုး တစ်လုံး ၌ ဖမ်း ထည့် ၍ လွှတ် လိုက် ရ၏ ။ နောက်မှ စဉ်း စား မိ ရာ တံခါး မှာ အလွန် ချော ပြောင် နေ သ ဖြင့် ထို မြွေ အ ဘယ် ကဲ့သို့ တက် နိုင်ကြောင်း စဉ်း စား၍ မရအောင် ရှိကြ ရ လေ၏ ။ စင်စစ် ထို မြွေ သည် နဂါး ပင် တည်း ။ မာရ်နတ် ကိုယ်စား နဂါး မင်း လာရောက် ပ င့် လျှောက် ခြင်း ဖြစ်ပေ လိမ့် မည် ။ သပိတ် သွတ် လွတ် တရားဟော ခြင်း တော်သလင်း လ ထဲမှာ ပင် ဒကာ ရင်း ဖြစ်သူ ( ထေရုပ္ပတ္တိ ရေး သူ ) ကျောင်းဒကာ ဦး ကျော် သိန်း အား - “ မောင် ကျော် သိန်း ၊ မင်း လဲ ဘာကိစ္စ ရှိရှိ ဒီမှာ လာ နေ ဦး ” ဟု အ မိန့် ချ ကာ တိုက် တွင်းရှိ လုပ်လက်စ အဆောက်အအုံများ ကို အမြန် ပြီးစီး အောင် စောင့် ကြပ် လုပ် စေ ၏ ။ မည် သည့် “ ဒီ အခါ အဆောက်အအုံတွေ က မျှ လှ ည့် ပတ် မ ကြည့် အားလုံး စ ဖူး ပြီးစီး လှ ည့် ပြီး လည် နေသားတကျ ကြည့် ရှု တော် ရှိနေတာကို မူ သည် ။ ငါ ကြည့် သွား ချင်တယ် ကွာ ” ” ဟု အ မိန့် ရှိရာ ကြိုးစား ပြုလုပ် ကြ ရ၏ ။ ဆရာတော် ကား ကျန်းမာ ဝ ဖြိုး လျက် ပင် ရှိသည် ။ ရန်ကုန် ကြွ မည်ဟု ထင် ကြ၏ ။ သီတင်းကျွတ်လ ပြည့် နေ့ တရားဟော တော် မူ ရာ “ သီတင်းကျွတ်ပြီ ဆိုတာ သေ ခါနီး သွား တာပဲ လို့ မှတ် ပါ ” ဟု ဆုံး မ တော်မူ၏ ။ “ သစ္စာ သိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဆွမ်း သွတ် စရာ လိုသေး သလား ၊ ကိုယ့် ကို ကိုယ် သိ အောင်လုပ် ပါ ၊ သိ လို့ ရှိရင် လဲ အိမ်ကို မှာ ခဲ့ ။ ငါ သေ ရင် ဆွမ်း မ သွတ် နဲ့ ဟေ့ လို ့ ။ သေ မှ အရှက် ကွဲ မ ခံ နဲ့ ” စ သည် ဖြင့် “ သပိတ် သွတ် လွတ် တရား လို မှတ် ” ဟု ဆို ကာ သေခြင်း ဘေး ကြီးကို ညွှန် ပြ တော်မူ၏ ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 698 ဒီ အသုဘ “ အလောင်း ကြီး ထဲက ဘာတွေ ကောင် အသုဘ ထွက်လာ ကြီးကို ဦး မ မှာလဲ လွှဲ သာ ။ ကျင် လို့ ဒီ ကြီး ကျောင်း ထွက်လာ ပေါ်မှာ ။ ထားမယ် ကျင် ငယ် ဆိုပါတော့ ထွက်လာ ၊ ။ ဟော လှုပ် လဲ အသုဘ တော် မူ သည် ၊ ထိုင်နေ ။ ( “ ငါ လဲ အသုဘ သေ ရင် ဆွမ်း ၊ ဒုက္ခသစ္စာ မ သွတ် နှင့် ဆိုတာ ၊ ရက်ကြာ ပေါ်ပြီ လား မ ထား ” ဟုလည်း နှင့် ” ဟု လ မှာ ပြည့် ကော် နေ့ မူ တရား လို ရင်း ။ ကို ) နှစ် ရက်နေ့ ဆရာတော် ရန်ကုန်မှ ကား ( ဝန်ကြီးဟောင်း တရား ကို အားရပါးရ များ ဖြစ်ကြသော ဟော ) တော် မြန်အောင် မူ လျက် ဦး ပင် တင် ရှိ၏ ၊ ဦး ။ လ အောင် ပြည့် ဇံ ဝေ ကျော် နှင့် ကျား ပျံ “ ဦး ခင်ဗျားတို့ သန်းမောင် လဲ ကြီး တို့အား ကုန်ပြီ အထူး ၊ ဘုန်းကြီး ဦး စား လဲ ပေး ကြီး ဟောပြော ပြီ ၊ နောက် ရာ ကို - ဒီ သာသနာ မရှိတော့ဘူး ။ ကွယ် ကွယ် တာပေါ့ တော့မယ် ။ ၊ ရထား ဘ ယ့် နှယ် က ထွက် ကြောင့် ခါနီး ကွယ် နေပြီ ရ ။ သ မှီ ရုံ တုံး ကလေး ဘုရား ပဲရှိတယ် လို့ မေး လို ” ့ ဟု ရှိရင် ဟော ကွယ် ချိန်တန် တော် မူ သည် လို့ ။ ( “ ဒီ သာသနာ ရက်နေ့ ” ဟူသည် ရှင်ပြု မိမိကိုယ်ကို ကထိန် အလှူပွဲ တင် အတွက်လည်း စား၍ ပြောခြင်း သုံး သာ ရက်နေ့က ဖြစ်၏ ။ ) အကြို ရေစက်ချ ၍ အားပါးတရ လေး “ အိမ်မှာ ပင် တရားဟော ဘာကိစ္စ ရှိရှိ ၊ နက်ဖြန် တော်မူ၏ ကျောင်း ။ ထို ည မ တွင် လာ ဝတ် ဘဲ မ နေကြ ဖြ ည့် သူများအား နှင့် ” ဟု ခေါ် -- တော် မူ သည် ။ ထို စကားကို ကြားရသောအခါ တ ပ ည့် ရင်း ကြီး ဦး လှ ဘူး တို့မှာ ပို၍ စိတ် ရှုပ်ထွေး သွား ၏ ။ ထူးဆန်းသော စကားသံ နှင့် အလင်းရောင် ကြီး ဦး ပြည့် လှ ဘူး ကျော် တို့သည် တစ်ရက်နေ့ ဆရာတော် ည ၁၂- ကျိန်း နာရီ စက် ခန့် သော တွင် အခန်း ဆရာတော်သည် အပြင်ဘက် တစ်စုံတစ်ယောက် ဝ ၌ အိပ် ကြ ရ သူများ နှင့် ဖြစ်ရာ စကား လ ပြောနေ သံ ကို မ ပေါ်ထွက်လာ သဲ မ ကွဲ ကြား သည် ကြ ရ၏ ကို ။ တွေ့ရ နား စွ င့် သ နေ ဖြင့် ခိုက် ပို၍ ဆရာ အံ့အား တော့် သင့် အခန်း နေကြသည် တွင်းမှ ။ အလင်းရောင် သို့ နှင့် ဦး လှ ဘူး ကြီးများ က နောက် ည တွင် ဝတ်ပြု သူများအား က ကဲ့သို့ပင် သတိ စကားပြော ဝီရိယ နှင့် သံ အိပ် လည်း ရန် မှာ ကြား ထား ရ၏ ၏ ။ ။ နောက် အလင်းရောင် ည ၁၂ ကြီး နာရီ ကိုလည်း ခန့် တွင် မြင်နေ စကားပြော ပထမ ကြ ရသည် ည ။ နေပါသလဲ ဘုရား ၊ ခုနက အလင်းရောင် ကြီး လဲ - “ ဆရာတော် ဘယ်သူ နဲ ့ မြင် လိုက်ရတယ် “ လှ ဘူး ရာ ” မင်း ဟု လျှောက် သိသားပဲ ” ရာ ဟု - သာ မိန့် တော်မူ၏ ။ ဆရာတော် ကို ကား အခန်း နိုင်အောင် တွင်း ၌ ထုံးစံအတိုင်း တရား ထိုင် လျက် ချည်း သာ ဖူး တွေ့ရ၏ ။ ဦး လှ ဘူး တို့ လူစု မ ဝေ ခွဲ ရှိ နေကြသည် မိုးကုတ်မြို့ ။ မှ ဦး ဇရပ် ချစ် လှ တိုင်း နှင့် ဇနီး တွင် တို့ ဧ လေး ည့် ရက်နေ့တွင် သည်များ ပြည့် ရှင်ပြု ညှပ် ကထိန်ပွဲ လျက် ရှိသည် အတွက် ။ ရောက်ရှိလာ သုံး ရက်နေ့ ကြ ည ၍ တွင်လည်း ကျောင်းတိုက် ဧ ည့် သည်များ ရှိ နှင့် မြို့ထဲ မှ လူအချို့ ပါ ဆရာတော်၏ ကျောင်း ပေါ်၌ မီး လုံး ကြီး ၊ ဘဲ ထ မ အကြိမ် ## PAGE 699 ကျဆင်းသွား ဦး လှ ဘူး ကာ သည် မကြာမီ ဆရာတော်အား ဝင်း က နဲ အလင်းရောင် ထပ်၍ လျှောက်ထား ကြီး ပြန်တက် ပြန် သွားသည် ရာ - ကို မြင် ကြ ရ၏ ။ ဟု သာ “ မိန့် လှ ဘူး တော်မူ၏ ရာ မင်း ။ က စိတ်ထဲတွင် လဲ သိ ရက် သား မတင်မကျ နဲ့ ထပ် မေး နေ ပြန် ပါပြီ ၊ အချိန် သိပ် မလိုတော့ဘူး ” မ လျှောက် ရဲ ဘဲ အခန်း အပြင်သို့ ထွက်လာ ခဲ့ရ ရှာ ၏ ရှိနေသော်လည်း ။ ဦး * လှ ဘူး သည် ထပ်၍ လာ နေကြပြီ ဆရာတော် ထ င့် ။ ကား ခန္ဓာ ဝန်ချ ပေ တော့မည် ။ နတ် ဗြဟ္မာ တို့ ပင် နှုတ်ခွန်းဆက် တရားနာ ဆရာတော်၏ နောက်ဆုံး တစ်နေ့တာ လ ပြည့် ဤ ကျော် နေ ့ လေးရက် သည် ကား ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ဆရာတော်၏ ။ နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်၏ ။ ၁၃၂၄- ခုနှစ် သီတင်းကျွတ် လူအများ အလှူအတွက် * ရှင်ပြု ကထိန်ပွဲ ချက်ပြုတ် ရှိ၍ မင်္ဂ ပြင်ဆင်နေ လာ တိုက် ၌ ကြ၏ ရဟန်းရှင်လူ ။ ဆရာတော် အ စည်ကား ကား ယမန်နေ့ ဆုံး နေ့ ဖြစ်သည် က ပင် ။ ကြိုတင် နံနက် ရေစက်ချ ငါးနာရီ ပေး တွင် ကာ ကျောင်း တစ်နာရီ အ မ ခန့် ကလေး တရားဟော ဒေါ် တင် ခဲ့ပြီး လှ နှင့် ဖြစ်သည် ဒေါ် ကုမ္မာ ။ တို့ ကွေ ကာ အုပ် ဖျော် ၍ ဆရာတော် ကျောင်းသို့ ဝင် လာကြသည် ။ : ကျောင်း “ ဟဲ့ အ မ တင် ကလေးမှာ လှ ၊ ငါ့ အံ့အား အိပ်ရာ ပြင် သင့် ခင်း နေ၏ ထား ။ လူ ချေ ရှုပ် စမ်း ပင်ပန်း ” ဟု အချိန် လှ သ ဖြင့် မဟုတ် အနားယူ မ ခိုင်း ချင် စ ဖူး ၍ ခိုင်း ဟု သာ ၍ ထင်သည် “ တင် ။ လှ ၊ နင်တို့ ငယ်သေးတယ် ၊ ကမ်းမမြင် တဲ့ ရေပြင် မှာ လက်ပစ်ကူး နေကြ ရတယ် တွေ့ရ လောကဓံကို လို ့ အားကိုး ခံ နိုင်အောင် တ ကြီး လုပ် ဆွဲ ၊ ကိုင် ရေ မိ ပေမယ့် မျော ရင်း သစ်ပင် ကမ်း စပ် က လဲ က လှိုင်း သစ်ပင် ဒဏ် ကို ကြောင့် ကံ အားလျော်စွာ အမြစ် အုံ ပါ ကြွ ဒေါ် ပြီး တင် နေ လှ တဲ့ ၏ သစ်ပင်အို ခင်ပွန်း အ ပါး ကြီး ဆိုတော့ တော် မြဲ ကျောင်းဒကာ နင်တို့ အပေါ် ကလေး ပိ လာ ဦး ဦး မှာပဲ ကျော် သိန်း ” ဟု အား မိန့် လွှတ် တော် လိုက် မူ ရန် ကာ မိန့် တော်မူ၏ ။ တော် ကျောင်းဒကာ “ အင်း …… .. သုံးဖို့ ကလေး ၊ စားဖို့ ရောက်လာလျှင် တော့ လူတိုင်း ... ထိုက် တန် သလောက် ရှိနေ ကြ တာပဲ ' တွယ်တာ လောက် မနေနဲ့ ပြီ ၊ ၊ မင်းတို့ ဉာဏ် နဲ့ စီးပွားရှာ စွန် ့ ၊ လောကဓံ တာ က လှိုင်း ဖြုန်း ပိ ဖို့ မယ် ရှာ ။ ငါ နေကြတာ မရှိ လဲ ငါ့ ။ မင်းတို့ တရား ပစ္စည်း ခွေ တွေ ရှိတယ် ဥစ္စာ ကို ။ ကြိုးစား ရုပ် လက္ခဏာ နာ ရစ် နှင့် ” အသံ ဟု သည် မိန် ့ အရင်က တော် မူ ရာ အတိုင်း နား မ ရှင်း ပင် ရှိ၍ သော်လည်း “ မည်သို့ ဘာမျှ ” ဟု မထင်တတ် ပြန်၍ မ လျှောက် ဝံ့ ။ သို့ နှင့် ပြန်လာပြီး ( အမြဲ ဝတ်ပြု ရ သူ ရှေ့ မီ နောက် မီ ) ဦး သာ ဆိုင် အား အကျိုးအကြောင်း ရှိ နေ၏ ။ န မ အကြိမ်