## PAGE 700
<!-- 471→471 fragments, 33 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ပြောပြ ရာ -
“ ဆရာတော် ရန်ကုန် ကြွ မ လို ဖြစ်မှာပေါ့ ” ဟု သာ မှတ်ချက် ပေး လေသည် ။
ဆရာတော် ကား ရန်ကုန် ဌာနသို့ ကြွ ပေ တော့မည် ။ ၊
“ " ဆရာတော်သည် ကွေ ကာ အုပ် ဘုဉ်း ပေးပြီးနောက် သင်္ကန်း လဲ ကာ ကထိန် ဆွမ်းကျွေး
အတွက် ကြွ သွား လေသည် ။ မိုးကုတ် ဦး ချစ် လှ - ဒေါ် သောင်း တို့ က သား ရှင်ပြု ကထိန်ပွဲ အတွက်
နံနက် ၆- နာရီ မှစ၍ မင်္ဂ လာ တိုက် တွင် သံဃာအပါး နှစ် ရာ ဆွမ်းကပ် ကြ၏ ။ ဆရာတော် ကား
မ ဘုဉ်း ပေး ။ ဆရာတော်ကြီးများ အ ပါး တွင် တရား အာရုံ ဖြင့် ထိုင်နေ တော် မူ သည် ။
သံဃာများ ဆွမ်း ဘော ဇဉ် ’ ဘုဉ်း ပေး ပြီးလျှင် ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် ဆရာတော်ကြီး
များအား လှူ ဖွယ် ပစ္စည်းများကို လိုက်၍ လိုက်၍ ဆက်ကပ် ၏ ။ ပြီးလျှင် ထေရ် ကြီး ဝါ ကြီး
ဆရာတော်ကြီးများ ပြန် ကြွ ကြ လေရာ ဆရာတော်သည် တိုက် ပေါ်မှ ဆင်း လျက် တစ်ပါး ပြီး
တစ်ပါး လိုက်လံ၍ တွဲ ပို့ ဝတ်ပြု ကာ ကား များ ပေါ်သို့ အ ရောက် ရွှန် လန်း ဝမ်းမြောက်စွာ
အခေါက် ခေါက် သွား ချေ ပြန် လှ ည့် နှုတ်ဆက် တော် မူ သည် ။
အလှူပွဲ “ အင်း ပြီးလျှင် ..... ငါ့ ခန္ဓာကိုယ် တ ပ ည့် ကြီး ကြီး ကတော့ ဦး လှ ဘူး လေး အား လှ ခေါ် ပြီ ” ၍ ဟု ရိပ်သာ မိန့် ဘက်သို့ တော် မူ ရာ ကူး ဦး လှ လာ ဘူး ၏ မှာ ။
နားမလည် ၍ အကျိုးအကြောင်း ပြန် လျှောက် ရာ .....
“ မင်း …… .. တယ် အ , တဲ့ အကောင် ပဲ ” ဟု သာ ပြုံး ၍ မိန့် တော်မူ၏ ။
နောက် ဒေါ် တင် လှ အား ကော်ဖီ လာ၍ ကပ် ရန် အ မိန့် ရှိ သ ဖြင့် ဒေါ် တင် လှ ရောက်လာ
၏ ။ ကော်ဖီ ဘုဉ်း ပေးလျက် ....
“ တင် လှ ၊ ခုရက်ပိုင်း နင် အိပ်မက်များ ထူးထူး ထွေထွေ မ မက် ဘူးလား ” ဟု
မေး တော် မူ ၍ ...
“ ရိပ်သာ ထဲမှ စေတီကြီး တစ်ဆူ အနီး၌ ဆရာတော် တရား ရှု မှတ် နေရာ စေတီကြီး မှာ
မီးခိုး အူ ၍ ဖောင်း ရစ် မှ တအိအိ ပြိုကျ လာ ရာ ဆရာ တော့် အပေါ်၌ ပိ ကျ သော်လည်း
ဆရာတော် မှာ မည်သို့မျှ မ ဖြစ်ကြောင်း ” လျှောက်ထား သည် ။
“ ဟ .... နှင့် အိပ်မက် က တယ် စင်း ပါလား ၊ “ ပုဗ္ဗ နိမိတ် ' ဆိုတာ ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပေါ် စ မြဲ ပဲ ။
ငါ့ လို ခံနိုင်ရည် ရှိအောင် တရား ကို နာ နာ ဖိ ပြီး အားထုတ် ရစ် ကြ ” ဟု အ မိန့် ရှိ ကာ
“ ခဏ စောင့် ဦး ” ဟု မိန့် တော် မူ ၍ အခန်း တွင်းသို့ ကြွ သွား ၏ ။ ပြီးလျှင် သင်္ကန်း လဲ ကာ
စောစောက ဝတ်ထားသော ဧက သီ ၊ သင်း ပိုင် နှင့် အံ သ ကိုဋ် နှစ် ထည် ကို ကိုင် ၍ ထွက်လာ ၏ ။
“ ရော့ ..... ဒီ သင်္ကန်း တွေ နှင့် ဇရပ် ယူသွား ၊ သိမ်းထား ၊ ရေ မ လျှော် နဲ့ ” ဟု ပေး တော်
မူ လိုက်သည် ။ ဒေါ် တင် လှ ခမျာ ဇဝေဇဝါ ဖြင့် ဘာမျှ ပြန် မ လျှောက် ရဲ ဘဲ သင်္ကန်း များကို
ယူ၍ မိမိ ထိုနေ့ ဇရပ် သို့ ၁၁- သာ နာရီခွဲတွင် ပြန်လာခဲ့ ရ ကော်ဖီ ရှာ ၏ ။ နှင့် စွပ် ပြုတ် ဘုဉ်း ပေး တော်မူ၏ ။ ဆရာတော်
သုံးပါး နှင့် အတူ ဘုဉ်း ပေး ပုံ ကို ဓာတ်ပုံရိုက် ခံ တော် မူ သေးသည် ။ ဆရာတော်သည် ဆုံးမစကား
ပြော ဟော လျက် ပင် ရှိ နေ၏ ။ ပြော ဟော သော စကား များမှာ အံ့အား သင့် စရာ တွေချည်း
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 701
<!-- 457→457 fragments, 28 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ဖြစ်၍ ဆရာဝန် ပ င့် ရန် ဒကာ များ က လျှောက် ကြ ရာ ....
ဆရာဝန် “ ပ ကိစ္စမရှိပါဘူး င့် ချင် လျှင် တစ်ချက် ။ မ နေ  ့ ခွဲမှ က ပ ပန် င့် ” ကာလေ ဟု မိန့် မိ သွား တော်မူ၏ လို  ့ ။ အ ဆုံးမစကား ခိုး နည်းနည်း ကို ငုပ် သာ သွားတာပါ တွင် တွင် ။
ဟော တော် မူ သည် ။ ရုပ် လက္ခဏာ နှင့် အသံ တော် ကား ပကတိ အတိုင်း ပင် ။
" “ ခန္ဓာ ဝန်ကြီး က လဲ တယ် လေး တာပဲ ။ ကဲ ..... ဦး သန်းမောင် ၊ ဝမ်း ချူ ပေး စမ်း ပါ ဦး "
ဟု ဆို ကာ ကု ဋီ သို့ ကိုယ်တော်တိုင် ကြွ တော် မူ သည် ။
ရဟန်းရှင်လူ ပရိသတ်များ ကား ဆရာ တော့် ကျောင်း ပေါ်၌ အားလုံး စု ၍ လာ ကြ၏ ။
ဒေါက်တာ ဆိုနီ နှင့် ဆရာဝန်ကြီး စော မြ အောင်တို့ ရောက်လာကြ သည် ။
“ ကဲ - နောက်ထပ်  ဆေး ထိုး စရာ ရှိသေး ရင် မြန်မြန် ထိုး ကြ ။ အချိန် မရှိဘူး ။ မင်းတို့
ဆေး လဲ အား ဘာမှ ငယ် မတတ်နိုင် သော မျက်နှာ ပါဘူး ” ဖြင့် ဟု ရဟန်းရှင်လူ ပင် မိန့် တော်မူ၏ များ စိုးရိမ် ။ နေ့ တ တစ် ကြီး နာရီထိုး ဖူးမြော် ပေ နေကြ ပြီ ။ စဉ် -
တွေတောင် “ မောင် ပြာ ချစ်ဆွေ လာပြီ ။ ၊ ကဲ - ဒီတစ်ခါတော့ အားလုံး ဦး ပဉ္စင်း မရတော့ဘူး များ ရော ၊ ဒကာ ။ ဟေ့ ဒကာမ တင်ငွေ တွေရော ကြီး ခန္ဓာ ၊ ရှိသူ ငါ့ မျက်စိ တိုင်း
ခံစားရ မ ယ့် ဝေဒနာကို ကျော်လွန် အောင် ရှု ကြ ။ မင်းတို့ ခန္ဓာ ဝန်ကြီးရဲ့ ဒုက္ခ ကို လက်တွေ့
ဒီမှာ ကြည့် ထား ကြ ။ မမေ့မလျော့ နေ ရစ် ကြ ပေတော့ ” ဟု ဆုံး မ သြ ဝါဒ ပေးပြီး ၁၅-
မိနစ် ခန့် ငြိမ်သက် အေးဆေး စွာ တရား နှလုံးသွင်း ၍ နေ တော်မူ၏ ။
တစ်နာရီ နှင့် မိနစ် ၂၀- တွင် ခန္ဓာ ဇာတ်သိမ်း ၍ ချုပ် ပြတ် ငြိမ်း တော် မူ လေ၏ ။
ထူးဆန်းသော မျက် ရှင် တော် နှင့် ဓာတ်တော်များ
ထို အခြေအနေအတွက် သုံး လေး လ က ပင် ကြိုတင်၍ အ မိန့် ရှိခဲ့သော်လည်း ကျန်းမာ
ပကတိ ဖြစ်၍ မ ရိပ် မိ ခဲ့ ကြ ပေ ။ ရောက်လာ သူများ အားလုံး မျက်ရည် ဖြင့် ကန်တော့ ကြ ရ လေ၏ ။
မင်္ဂ လာ ရိပ်သာ ၌ တရား စည် သံ အစား ငိုကြွေးသံ တို့ သာ ပဲ့ တင် ထပ် လေ တော့သည် ။
၁၃၂၄- ခုနှစ် ပြာသိုလဆန်း ၉- ရက်နေ့မှစ၍ ခုနစ်ရက် တိတိ ဈာပန ပွဲကြီး ကျင်းပ ကာ
ခမ်းနား ကြီးကျယ် စွာ ပူဇော် ကြ ကုန် ၏ ။ ဤမျှ စည်ကား ၍ ` ခမ်းနား ကြီးကျယ် သော
ဈာပန ပွဲ ကား မရှိသလောက် ရှားပါး လှသည် ။
ထို ဈာပန ပွဲ တွင်လည်း ဦး ကျော် သိန်း ဒေါ် တင် လှ တို့၏ မဏ္ဍပ် ၌ လူအများ ကြားမှ ပင်
ပျား တော်လည်း များ စုဝေး ထို ပျံသန်း မဏ္ဍပ် ၌ လာ ကျိန်း ကာ အသိုက် ဝပ် ပူဇော် အအုံ ရန် အ ပြု လှ လာကြသည် ည့် ကျသော ကို နေ့ တွေ့ ဖြစ်ရာ ကြ ရ၏ အလောင်းတော် ။ အလောင်း
မ ကြွ လာ မီ နှစ် မိနစ်အတွင်း ပျား များ အအုံ ဖွဲ့ နှင့် ပြီး ဖြစ်ကြ လေသည် ။ ဆရာတော် နှင့်
ပျား သည် တတိယအကြိမ်မြောက် အမှတ်အသား ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာ ၏ ။
သောအခါ လ ပြည့် အုတ် နေ့တွင် ပလ္လင် မီး ပေါ်၌ သင်္ဂြိုဟ် အထူး ရာ ကြပ် လူထု မတ် ပရိသတ် ၍ သင်္ဂြိုဟ် မှာ နှစ်သိန်း ကြ ရာ ဓာတ်တော်များ နီးပါး ရှိသည် ။ အ မီး လုံး သင်္ဂြိုဟ် အ လုံး
နဝမ အကြိမ်

## PAGE 702
<!-- 316→316 fragments, 21 buckets, 1 url removed | v8_url_only -->
ကျ လာသည် ကို တွေ့ ကြ ရသည် ။ အချို့မှာ အ ရိုးမ ကြီး ၌ အတွဲ လိုက် အ ပြွတ် လိုက် သီ ၍ ဥ
နေ၏ အဝါရောင် ။ အရိုး နှစ်မျိုး တစ်ပိုင်း ဖူး ဓာတ် တွေ့ ရ၏ တော် ။ တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည် လည်း ရှိသည် ။ နွားနို  ့ နှစ် ရောင် နှင့်
အရိုး တော်များ ကို အိမ်၌ ယူ၍ ပူဇော် ထား ကြ ရာ အ လုံး အ လုံး ဖြစ်လာသည် ကို
တွေ့ ကြ ရ ပြန် ၏ ။ ဆင် ဆေးလိပ် ကုမ္ပဏီ ဦး သောင်း အိမ်၌ မူ အရိုး တော် မှ ဓာတ် တော် ဖြစ်လျက်
ရောင်ခြည်တော် များ ပင် … ကွ န့် မြူး နေသည်ကို ဖူး တွေ့ ကြ ရသည် ဆို၏ ။
ဆရာတော် သက်တော် ထင်ရှား ရှိ စဉ် က ပူဇော် ထား ရှိခဲ့ ကြသော ဆံပင် တော်များ မှာလည်း
ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုပြီး နောက် ကာလတွင် ဓာတ် တော် ကဲ့သို့ လုံး ဝန်း သွားသည် ကို ဖူး တွေ့ ကြ ရသည် ။
နောက်တစ်ခု အံ့ဖွယ် ကောင်းသည် မှာ ကား မီး သင်္ဂြိုဟ် ရာတွင် မီး မ စွဲ ဘဲ သူငယ် အိမ် မပျက်
တည်ရှိသော ' မျက်လုံး တော် အစုံ နှင့် ချိတ်ဆက် နေသော လက် ဆစ် ရိုး တော်များ ဖူး တွေ့
ရခြင်း ပင် တည်း ။ ဓာတ်တော်များကို ဌာပနာ၍ ပွဲတော် အင်း အလယ် ၌ “ မင်္ဂ လာ ဓာတု ဓမ္မစေတီ ကို
တည်ထား ကိုးကွယ် ကြသည် ။ ( ရ တ နာ့ ဂူ မီးရထားလမ်း နှင့် ကား လမ်းဆုံ အနီး ။ )
( အရိုး အ ဆက် အစပ် နှင့် စပ် ၍ မဟာ ပရိ နိဗ္ဗာန သုတ် ၊ “ နာ ဂါ ပ လော ကိ တ ” ပုဒ် အ ဖွ င့်
၁၄၅- ၌ “ လူ အ များ၌ တေ့ ဆက် ၊ ပစ္စေ က ဗုဒ္ဓါ ၌ ချိတ်ဆက် ၊ ဘုရား ၌ ကွင်းဆက် ’ ဟု
ဖွ င့် သည် ။ )
ရဟန်းရှင်လူ တို့သည် ထိုအခါ မှ ပင် အလွန် ကျေးဇူး များ မြတ်သော လောကုတ္တရာ
ရတနာ မြတ် ကြီး ဖြစ်ကြောင်း အလေးအနက် ပို၍ သက်ဝင် ယုံကြည် လာ ကြ ကာ အဖိုး အ နဂ္ဃ
ထိုက်တန်သော လောကီ ကျောက်မျက်ရတနာ မျိုးစုံ ဖြင့် ဝိုင်း အုံ ပူဇော်၍ မ ပြီး ချီးကျူး တ ,
သ၍ မ ကုန် ၊ ကျေးဇူး ဂုဏ် ကို အောက်မေ့ ၍ မ ဆုံး နိုင်အောင် ရှိကြ ရ လေတော့ ၏ ။ ( မိုးကုတ်
တ ရာ တော်၏ ဥပ နိဿယ အတိုင်း အားထုတ် ၍ ရဟန်း ကိစ္စ ပြီး မြောက် တော် မူ သော
မြိုင်မြို့ ဇီး တော ဆရာတော် အကြောင်း ရှေ့၌ ဖော်ပြ မည် ။ )
