## PAGE 703 က သင် ပိုင် ဆရာတော် ဦး ရေ ဝ တ - ( ၁၂၆၅ – ၁၃၂၇ ) • မိမိ စိတ် ဖြင့် မိမိကိုယ် ပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ် တာ ကို အမြဲမပြတ် ရှု မှတ် နေ တဲ့ အလုပ်သည် ဝိပဿနာ အလုပ် ပိတ် ရဲ့ ဟူ၍ ရှု ရမယ် ခေါ်တယ် ဆို သ ဖြင့် ဆိုတာ ဝိပဿနာ သေချာစွာ အလုပ်ကို မှတ်ထား ကိုယ်နဲ့ ကြ ” လုပ်လို့ ကော ရပါ GU : 0 မလား ဖြေ ။ နိစ္စ မရပါ ဒုက္ခ ဘုရား အနတ္တ လို့ ပါးစပ်က ရွတ် ပြီး ပုတ်း ဖိပ် နေရင် ကော ၀ိ ပဿ နာ အလုပ် ဖြေ ။ ကိုယ် “ မဟုတ်သေး ဟုတ်ပါ့မလား ဆိုတာ ပါ က ဘုရား ကော ဘယ်နေရာကို ခေါ် သလဲ ၊ ဖြေး ။ ထိ အပ် လို ဖျား ့ သိတဲ့ က လေးနဲ့ နေရာကို ဖြစ်စေ ကိုယ် ၊ စူး ဖျား လို ့ က ခေါ်ပါတယ် လေးနဲ့ • ဖြစ်စေ ဘုရား တစ်စုံတစ်ခု သော ဝတ္ထု ဖြင့် ဒါ ဖြင့် ကိုယ် က ပေါ်တာ ဘယ် နှစ်မျိုး ရှိလဲ ။ ဖြေ ။ ငါးမျိုး ပါ ဘုရား ၊ ဖြေ မေး ။ ။ ပူ ဘာတွေလဲ တာ ၊ အေး ။ တာ ၊ လူပ် အ ခ ၊ ဆင်းရဲ တာ ၊ ချမ်းသာ တာပါ ဘုရား ။ တရားဟော က သစ် , ပိုင် တရား ဆရာတော် ပြ တော် မူ ကား သည် အာက် ။ ဆယ် ပါ ရက် အတိုင်း စခန်းများ ဝိပဿနာ ဖွ င့် ရှု လှစ် ကွက်ကို ကာ တစ်နေ့လျှင် အကျဉ်း ချုံး ၍ အနည်းဆုံး တရား နှစ်ကြိမ် ၊ တစ်ကြိမ် လျှင် နှစ်နာရီ အနည်းဆုံး ဟောပြော ပြ သ တော် မူ ရာ အ နှစ် - နှစ်ဆယ် တရားဟော ဗ န့် ပင် ပလ္လင် ကြာ ပေါ်သို့ ညောင်း ရောက်သည် ခဲ့ ၏ ။ နှင့် ကျောက်ရုပ် သဖွယ် နှစ်နာရီ လုံးလုံး ဟော ယဉ် ကျေး တော် မူ သိမ်မွေ့ လေသည် ပေ သည်း ။ ဟောပြော ဟောပြော ရာ ၌လည်း ပြသခြင်း ထိပါး ၌ တင်း ခြင်း တိမ် မ ရှိး စကား ရော င့် ရဲ ခြင်း အသုံးအနှုန်း ရှိ တော် မှ မ မူ စ၍ ချေ ။ ကျယ် ပြ န့် လွတ်လပ်သော သတိပဌာန် ရှု ကွက် ပေ ၏ ။ သို့ရာတွင် ဆရာတော် စာပေ ပေးသော အမြင် တရား ဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ မှာ လူ ပြိန်း လို များ နေသေး မလုပ် သကဲ့သို့ တတ် မရှိအောင် ရှိ နေ၏ ။ သတိပဋ္ဌာန် ပေါ်လွင် လှ လေးပါး ဝင် စ ပုဂ္ဂိုလ်များ လုံး ကို ခြုံ မိ သမာဓိ သည်ဟု အ သား ဆို ရန် တက် လည်း လွယ် အ စက် စေရန် ၊ မရ္ဟိ မူလ မိ ချည်တိုင် ဟုဆို ရန် ရှု လည်း ကွက် မလွယ် တစ်ခု ။ ထား လုပ်ငန်းခွင် ပေး လျှင် န အကြိမ် ## PAGE 704 ဓမ္မာစရိယ ဦး ဌေး လှို ပို၍ သင့် မြတ် ရာ ၏ ။ သို့မဟုတ် ယခုအခါ ပေါက် ဒုက္ခ မြောက် ဝေဒနာ ခဲ့ သူများ ရှု ကွက် က တရား ဖြင့် ( ပေးသော မိမိတို့ စရိုက် အခါ အားလျော်စွာ “ ဝေဒနာ လိုက် ) တရား ဝေဒနာ တက် လို က သူ ၊ ထုံ ဟု ကျဉ် ဆို မှု ကာ စ ပေး သော တတ် ဒုက္ခ ကြ ဝေဒနာ ရာ ဘာမျှ ဖြစ်ပေါ်ရန် မသိသော ကို လူ သာ ငံ့ တော်တော်များများမှာ လင့် ကြောင့် ကြ နေ ရသကဲ့သို့ ၁ , ထိုင် လိုက်သည် ရှိနေ ကြ၏ နှင့် ။ ပေါ်လာ သမာဓိ ပြန် မရနိုင် သော်လည်း ဘဲ ရှိ နေတတ် ဒုက္ခ ဝေဒနာ ကြသည် ကျွတ် ။ “ သုခံ လွတ် သ သွားရန် မာ ဓတ္ထာ ကို သာ ယ ရှု = မှတ် ကိုယ် မှု စိတ်ချမ်းသာ အား သန် ထား မှ သ ဖြင့် သာ သမာဓိ ကို မချိ မ ဆံ့ လည်း ဒုက္ခ ရ မှ လွယ် တ ဒင်္ဂ ပေသည် ကျွတ် ။ ” နေ ပူ သည့် ကျ ကျမှ သာ ခရီးရှည် ကို ပင် မြိန် လာ ရေ သူ ရွက် သစ်ပင် ရ တရားထူး ရိပ် ခို ရသကဲ့သို့ ' ဟု ပြောဆို ထင်မှတ် တတ် ကြ ပြန် လေသည် ၊ အခြား ဆိုလိုသည် သူများ၏ ကား စရိုက် မိမိ နှင့် တုန်းက ကိုက်ညီ ထို ဒုက္ခ သော် မှ ဝေဒနာ ကိုက်ညီ ရှု ကွက် ပေ မည် ဖြင့် ။ တရား သို့ရာတွင် တက် ခဲ့သော်လည်း ယောဂီ တို့မှာ “ “ ဒီလိုဒီလို တရား ထိုင် လည်း တယ် ရှု မှတ် ဆိုတာ ၍ ရသေး ဒီဟာကို ၏ ” သာ ဟု မှတ် ရှု ကွက် ရတယ် ဟန် ” ကုန်အောင် ဟု တရား မူ သေ အသိပေး နားလည် သင့် သွား ကြ နိုင် ပေသည် သ ဖြင့် ။ စာပေ ဒေ ဒ နာ ကျမ်း ခံစားရသော ဂန် တို့၌ “ သုခ ဝတ္ထုများ ပဋိ သံ ကို ဝေ ကြည့် ဒီ သုခ လျှင် စ သည့် ဒုက္ခ ကို ဝေဒနာ ချည်း များကိုလည်း ဖိ မှတ် ၍ ရဟန္တာ ရှု မှတ် ဖြစ်ကြသည် ရ၏ ။ · ဒုက္ခ မ ဟုတ် ။ ' ဝေဒနံ ဝိက္ခမ္ဘိ တွာ = ဒုက္ခ ဝေဒနာကို ခွာ ၍ ” ( ဝါ ) ဒုက္ခ ဝေဒနာကို လျစ်လျူရှု ထားပြီး ကြ ရှု မှတ် ရကြောင်း မြဲ ထွက်လေ တွေ့မြင် ဝင် နိုင် လေ စ လေသည် သည် ( ။ မူလ ဝေဒနာ ကမ္မဋ္ဌာန်း လွန် ဖို ့ ၊ ထက် ပင်မ ဝေဒနာ , တရား အ ရှု ဟုတ် ကွက် ) သိဖို့ ကိုလည်း က အရေးကြီး ရှု မှတ် လှ ပေ ၏ ။ အ မြင့် ဒုက္ခ ဆုံး စံချိန် ဝေဒနာ အထိ ကိုလည်း ပေ ခံ ၍ အဓိ ရှု ပွား ဝါ ကြ သ ရ န သည်မှာ ခန္တီ သဘောအရ ထုံးစံ ပင် တည်း မိမိတို့ ။ သို့သော် ခံနိုင်ရည် ‘ ရှိသလောက် တရား ရှု မှတ် ရ မိမိတို့ သည်မှာ စရိုက် ဤမျှ နှင့် လျော် သာ ” စွာ ဟု ကျယ်ကျယ် ကျဉ်း မြောင်း ပြ န့် စွာ ပြန် ဘောင် တစ်ခု ခတ် မ မိ တစ်ခု ပေး ရာ မိ မ လွတ်လပ်စွာ ရောက်စေ မူ ရှု ၍ မှတ် ယောဂီ နိုင် စေရန် တို့၌ သတိပဋ္ဌာန် မည်မျှပင် ရှု ကွက် လမ်း များကို များစွာ ဟန် ဖွ ကုန်အောင် င့် ပေး ထားသော်လည်း လမ်း ဖွ င့် ပေးထား ယောဂီ သ င့်၏ က မူ ။ သူ ့ စိတ်ကြိုက် သူ့ လျှောက် စရိုက် နှင့် သွား သင့် ပေ မြတ်သော လိမ့် မည် ။ ထို ့ သူ ထင် ကြောင့် လွယ် လွတ်လပ် မြင် လွယ် ကျယ် သည့် ပြ န့် စွာ တစ်ခုတည်းသော နည်း ပေး တော် မူ ကြ လမ်း စေ လို က ပါ၏ ပင် ။ ဘုရားရှင် ထိ မိ လှ ပါ နည်း ပေ ၏ ။ ပေး ( ဒါကိုမှ တော် မူ “ ခဲ့သော ဝိပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ဘုံ ကျယ် ” ကား ဟု ငြင်းပယ် လို ရာ ရွေးချယ် နေ လျှင်လည်း ကျယ် ပြ ကျန်ရစ် န့် လွတ်လပ်၍ ရုံ သာ ။ ) i နဝမ အကြိမ် ## PAGE 705 ပရိယတ္တိ အ နှစ် နှစ်ဆယ် ၁၂၆၅- ဆရာတော်သည် ခုနှစ် တပေါင်းလဆန်း ပဲခူး ခရိုင် ၁၀- ပေါ ရက် မြို့ အပိုင် ၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ အ ဗျား အလယ် ၁၂- နာရီအချိန် စု ရွာ ဦး ဘိုး ဖွား ကန် မြင် - ဒေါ် တော် စိမ်း မူ ခဲ့သည် ရ င့် တို့မှ ။ ငယ် မည် ရှစ် မောင်ရွှေ နှစ်အရွယ် ဘ သို့ ၊ ဘွဲ့ ရောက်သောအခါ ဦး ရေ ဝ တ ။ အ ဗျား အထက် စု ကျောင်း ဦး ကလျာ ဏ ထံ ၌ သာ သရက်တော မ ဏေ ပြုသည် တိုက် ။ အင်းဝ သာ မ ကျောင်း ဏေ ဘဝ ဖြင့် ပထမ ပင် ကျော် ကျိုက်ထိုမြို့ ဦး ကော အနီး သလ္လ မရမ်း ထံ ၌ ချို အောက်ခြေ ကျောင်း ၊ စာများကို ရန်ကုန် သင် ရွှေ ယူ၍ ရေး ဆောင် ၁၂၈၅- ၊ ဘုံ ခုနှစ် ကျော် ၊ ဘုရားကြီး ရဟန်း ဖြစ် တိုက် ပြီးနောက် ( ဦး နာ ပခုက္ကူ ရ ဒ ၊ ဦး ၊ မဟာ ဣန္ဒာ ဝိ သ သု ဘ တာ ) ၌ ရာ ပရိယတ္တိ မ တိုက် သင်ယူ ၊ မန္တ ရာ လေး ပထမ ပြည်မြို့ ကြီးကို တက္ကသိုလ် အောင်မြင် ကျောင်းကြီး တော် မူ ခဲ့ ၏ တို့၌ ။ ၆- စာ ဝါ ဝါ များ အ ရ ပို မှစ၍ ့ ချပေး ခဲ့ရာ ဝေါမြို့ ၁၂- အနီး ဝါ မှစ၍ ကြုံ တူ ၂၂- ဝါ ကျောင်း အထိ နှင့် ၁၀- နှစ်တိုင် တိုင် အ ဗျား အထက် စု ကျောင်း၌ စာ ချ ဆရာတော် ဖြစ် တော် မူ ခဲ့ ၏ ။ ပဋိ ပတ္တိ အ နှစ် နှစ်ဆယ် မီးလောင် ရဟန်း ပျက်စီး ၂၂- ခဲ့ရာ ဝါ မှ အ အ စ ရ သပိတ် ဒုတိယ တစ်လုံး ကမ္ဘာစစ် သုံး ထည် ဒဏ် သော ကြောင့် သင်္ကန်း အ ဗျား မျှ ဖြင့် အထက် ဖက္က စု လိပ် ကျောင်းကြီး ကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ မ ကင်း ရာ မ ကာ ကင်း ပဋိ ပတ္တိ ကြောင်း အလုပ် ငဲ့ ညှာ စခန်းကို ထောက်ထား ကြိုးပမ်း ရ မည့် မိဘ တော် စသည်တို့ မူ လေသည် ကြောင့် ။ ၂၃- ကသစ်ဝိုင် ဝါ ရ သောအခါ ကျောင်း ၌ ရွှေ့ပြောင်း ကာ အတ္တ , ပ ရ ကျိုး နှစ် ဝ ကို ဆောင် တော် မူ ရသည် ။ ၄၂- ဝါ ပျံလွန်တော်မူ သည် အထိ ပင် ဆရာတော်၏ ဖြစ်သည် ။ ပဋိ ပတ္တိ သာသနာပြု အလုပ် တွင် လူ ဒါယကာ များ ဘက် ၌ ပဲခူးမြို့ ကျုံး ရိုး တန်း ဦး မောင် ကြွယ် ၊ ဒေါ် မြ ညွန် ၊ အ ဗျား အလယ် စု ရွာ ဦး ဘ ညွန် ့ ဒေါ် စိန် ညွန် ့ ဦး အနယ်နယ် ရွှေ အေး ၊ ဒေါ် အရပ်ရပ် ငွေရှင် နှင့် ယောဂီ အထူး သ များ ဖြင့် က ညောင်လေးပင် ၁၂- ဧက ရှိ ကသစ်ဝိုင် မြို့မှ ကျောင်း ပဋိ ပတ္တိ အ မ ကလေး ဌာန ကြီးကို ဒေါ် ချိုချို အဆောက် စ သော အအုံ သာသနာ ပေါင်း ပြုခဲ့ လေးဆယ်ကျော် ကြ ရာ ယခုအခါ ဖြင့် ‘ ကသစ်ဝိုင် မွေ့ လျော် ဖွယ်ရာ ကမ္မဋ္ဌာန်း ပစ္စယာ နည်း ' နုဂ္ဂ ဟူ၍ ဟ ပင် ဘက်က ပေါ် ထင် တာဝန်ယူ လျက် ရှိပေသည် ဆရာတော်သည် ။ ပရိယတ် , ပဋိ ပတ် ဘဝကို ကတ္တား ခြား ခွဲဝေ ၍ လုံ ့ လ ဝီရိယ ကြီး စွာ သာသနာပြု စ နေ့ နေ့ နံနက် တော် မူ ၁၁- ခဲ့ရာ နာရီ သက်တော် ၅၀- အချိန်၌ ၆၂- အ ပျံလွန်တော်မူ ရ ၊ ၁၃၂၇- ခုနှစ် သည် ပြာသိုလ ။ ပြည့် ကျော် ၉- ရက် ပျံလွန် တော် မ မူ မီ ပ မ - ရန်း ဟုန် ဒကာ များ ဝိုင်း အုံ ၍ ပြုစု ကုသ နေ ခဲ့ စဉ် ဦး တေဇော သာရ နဝမ အကြိမ်