## PAGE 85 တစ်ခါက ဘုန်းတော်ကြီး ဦး သီလ အား ဒကာ တစ် ဦး က မိမိ ခြံ ထွက် အုန်း စိမ်း တစ်လုံးကို ဖောက် ၍ ကပ်လှူ ရာ “ ဟိုနား မှာ ခဏ ချထား ဦး ” ဟု မိန့် သော်လည်း “ ကြာ သွား လျှင် အရသာ ပေါ့ သွားမည် ၊ ယခု ဘုဉ်း ပေးပါ ” ဟု ဇွတ် ကပ်၍ ဘုဉ်း ပေး ရ၏ ။ အုန်း စိမ်း ဒကာ ပထမ တွင် ဝမ်းသာ ရသော်လည်း မကြာမီ နောင်တ ဖြစ် ရ ရှာ ၏ ။ အကြောင်းမှာ မည် သည့် အ စာ ကိုမဆို တစ်နေ့ တစ်ကြိမ်သာ ဘုဉ်း ပေးရ သော ကြောင့် တည်း ၊ ( ဧ ကာ သ နိက် ဓုတင် ခေါ် ၏ ။ ) လူ သာမန် တို့ မသိ နိုင်သော အရိယာ သူတော်ကောင်း ကြီး တို့၏ တရား ကျင့် သုံး မှု နှင့် ရဟန်း တို့၏ ဝိနည်း သည် ကျယ် ဝန်း များပြား လှ ကုန် ၏ ။ “ သောတာပန် ပါ ” လို့ ပြောရတာ ရှက်စရာ ရှိသော အ အရိယာ ကျင့် ကို သူတော်ကောင်း အထူး သို ဝှက် သိပ် ကြီး သည်း တို့သည် တော် မိမိတို့ မူ ကြသည် ရရှိသော ။ အ တရား ပို့စ္ဆ တာ ဂုဏ် ၊ ကျင့် ( အ ကြံ ပွား လို နည်း များ ရခြင်း လျက် ) ပင် တည်း ။ ထို ဟာ သည် ပင် အရိယာ လက္ခဏာ ဖြစ်၏ ။ ထုတ်ဖော်ပြောဆို ရန် မ ဆိုထား ဘိ ၊ ရိပ် မိ မည် ကို ပင် စိုးရိမ် ကြသည် ။ လူတို့သည် အသိဉာဏ် နည်းပါး လှ ၍ အမျိုးမျိုး ဒုက္ခ ပေး တတ်သော ကြောင့် လည်း ဖြစ်ရာ ၏ ။ မဟာသမယ သုတ် ဟော ကာ နီး ကာလ မဟာ ဝုန် တောအတွင်း တရား အားထုတ် ကြသော သောတာပန် ရဟန်း ၅၀၀ တို့သည် အသီးသီး ရဟန်း ကိစ္စ ပြီး ၍ မြတ်စွာဘုရား ထံ သွားကြ ရာ တစ်ပါး နှင့် တစ်ပါး ရှက် စနိုး တော် မူ နေကြ ၍ “ ရဟန်း ကိစ္စ ပြီး ကြောင်း ” မ လျှောက် ရဲ ခဲ့ ကြ ပေ ။ ထို စဉ် က မဟာသမယ ပွဲတော်ကြီး ၌ တရားနာ ခဲ့ရ ၍ သောတာပန် ဖြစ် ခဲ့သော ရုက္ခစိုး နတ်သမီး က လေးသည် ပင် “ သင် သောတာပန် လား ” ဟု ဇွတ် မေး နေသော ရဟန်း အား ရှက် စနိုး လှ သ ဖြင့် “ အရှင်ဘုရား သည် မ မေး အပ် သည် ကို မေး ဘိ ၏ " ဟု လျှောက် ခဲ့ ဖူး ကြောင်း ( မဟာသမယ သုတ် အ ဖွ င့် ၌ ) လာ ရှိ၏ ။ ရရှိ ခံစား ရဟန္တာ စေ လို ၏ အရှင်မြတ် ။ ရွှေ အိုး တို့၏ ရရှိ သဘော သူ ကဲ့သို့ ့ တော် ထုတ်ဖော် သည် မိမိ ၍ ရရှိပြီး ကား တရား မ ပြောကြား ကို သတ္တဝါအားလုံး လို ။ သို့ရာတွင် အား သိ နိုင်သော နည်း များစွာ ရှိ ပေ ၏ ။ ( ရှေ့၌ လည်း အကြောင်း အားလျော်စွာ ပြ သွား ပါမည် ။ ) ဒါန တွင် လမ်းဆုံး က ယူ ကျုံး မ ရ နောင်တ ဖြစ် အရိယာ သူတော်ကောင်း ကြီးများ သည် အ ကျင့် သီလ ကို အထူး လျှို့ဝှက် တော် မူ ကြ ရသော ကြောင့် လည်းကောင်း ၊ လူ တို့ အသိဉာဏ် ဗဟုသုတ နည်း ကြသော ကြောင့် လည်းကောင်း နေ ခဲ့ ကြ၏ ။ ဆည်း ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ကပ် သူ များကလည်း သက်တော် တို ထင်ရှား တောင်း ရှိ လှသော နေစဉ် အချို့ သက်တမ်းကာလ လူများ ဘာ သိ ၊ ဘာသာ အ ခွင့် နဝမ အကြိမ် ## PAGE 86 ကောင်း လှသော ဘဝ ကြီးတွင် ကျောင်းဒကာ ကျောင်း အ မ ၊ ဆွမ်း ဒကာ ဆွမ်း အ မ လောက် ဖြင့် ဒါန သီလ ၌ သာ လမ်းဆုံး ခဲ့ ကြ ရ၏ ။ ပို၍ အကျိုးရှိ အချို့မှာ စေသော ကား မိမိ ဒါန အတွက် မျိုး ပင် ၊ အလှူခံ မဟုတ်တော့ ပုဂ္ဂိုလ် အတွက် ပေ ။ “ ၊ ရဟန္တာ သာသနာတော်အတွက် ပုဂ္ဂိုလ် လှူ ရလျှင် မရှိမဖြစ် ဒီဘဝမှာ သော ပင် ၊ အကျိုး ရတယ် ” ဟူသော အသိ မျှ လောက် ဖြင့် လိုအပ်သည် ထက် ပို လွန် ကာ “ အ မျှော် ဒါန ’ ဖြင့် ဆည်း ကပ် ကြ ပြန်သည် ။ နံနက် ၄- နာရီမှ ၁၂- နာရီ အထိ ( အသိဉာဏ် နည်း သော ဒကာ ဒကာမ များအား ချီး မြှောက် ကြ ရ ဖြင့် ) အရိယာ သူတော်ကောင်း ကြီးများ သည် အလွန် တန်ဖိုးကြီး လှသော အချိန် ကို စားသောက် မှု ၌ မြှုပ် နှံ တော် မူ ကြ ရ ကုန် ၏ ။ လာဘ်လာဘ သည် ရဟန္တာ အရှင်မြတ် ကြီးများ ကို ပင် ဒုက္ခ ပေး တတ် ပေ ၏ ။ အချို့ ဒကာ ဒကာမ များလည်း “ ပတ္တမြား တောင် ရောက် ခါမှ ဓား သွေး ကျောက် အကောက် မှား သကဲ့သို့ ဟောကြား ဆုံး မ သည့် ပဓာန တရား အ မွေ ကို ကား မရရှိ လိုက် ကြ ၊ ထို ထူး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကွယ်လွန် ဖြစ်ကြောင်း ၍ အကြောင်း သိရှိ ကြ ရ အတ္ထုပ္ပတ္တိများ သ ဖြင့် နောင်တ နာ ဖြစ်သူ ကြား များလည်း ဖတ်ရှု ရ ခါမှ မ နည်း ဤမျှ ပေ ။ ထူးမြတ် မှန်း မ သိ၍ ၊ မယုံ ၍ အ ခွင့် ကောင်းကြီး များ လက်လွတ် ရခြင်း ၊ ထူးမြတ် မှန်း သိ သော် ၊ ယုံ သော်လည်း မ ယူ တတ် ၍ မ ရခြင်း ကား ဒေဝီ လ ရသေ့ကြီး ဘုရား နှင့် လွဲ ရ သည် ထက် ကြေ ကွဲ ဖွယ် ကောင်း လှ ပေသည် ။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးကြီးဆုံး အချိန် ဘုရားရှင် လက်ထက် တော် က အရိယာ အရှင်မြတ် ကြီးများ ကဲ့သို့ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစား လျှင်လည်း ဈာန် အဘိ ညာဉ် နှင့် တကွ အ ရ ဟတ္တ ဖိုလ် ပေါက် ဘာမဆို ရ နိုင် ရောက်နိုင် သော အ ခွင့် ကောင်းကြီး များကို အမှန်ပင် ရ နေကြ ပါ ကုန် ၏ ။ ရဟန်း ကိစ္စ ပြီး မြောက် ရုံ မျှသာ မ က လောကီ အသိဉာဏ် ထူး အမျိုးမျိုး နှင့် ပြည့် စုံ သော အရှင်မြတ် ကြီးများ လည်း ဤလောက၌ ရှိ နေကြသည် သာ ဖြစ်ပါ ကုန် ၏ ။ မျက်စိ ရှိ သူတို့သည် သာ မြင်နိုင် ကြ ၍ နား ရှိ သူတို့သည် သာ ကြား နိုင်ကြ ကုန် ၏ ။ နှလုံးသား ရှိ သူတို့သည် သာ သဒ္ဓါ ယုံကြည်၍ လိုက်နာ ကျင့် ကြံ ကြ ကုန် ၏ ။ သာသနာ သမိုင်း စဉ် သာသနာ ဝင် ခရီး တစ် လျှောက် ကို ကြည့် ပါ လျှင် ကြက် သီး ထ ခ မန်း တော ကြမ်း လမ်း ရှုပ် ကြီးများ အဆင့် ဆင့် ကျော်လွှား ခဲ့ရ လေပြီ ။ သုဝဏ္ဏဘူမိ မှ ပုဂံ ၊ ပုဂံ မှ ကုန်းဘောင် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ၍ ထေရဝါဒ သာသနာ့အလံ ကို သယ်ဆောင် ခဲ့ ကြ ရာ မှ မိုး မှောင် ကာလ ည တာ ရှည်ကြီး တွင် တစ်ရံ တစ်ခါ လျှပ် စီး ပြက် သလောက် သာ လင်း ခဲ့သည် ။ ဘိုးတော် ခေတ် လောက်က မှ စ၍ စနစ်တကျ တစ် ရှိန် တည်း ချီတက် နိုင်ခဲ့ ၏ ။ သို့ရာတွင် ပဋိ ပတ္တိ အလုပ် စခန်း ကား ပုဂ္ဂလိက အတိုင်းအတာ မျှ ဖြင့် ရပ်တ န့် နေ ခဲ့ရ သေးသည် ။ နဝမ အကြိမ် ## PAGE 87 လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ၌ ပင် မရှိခဲ့ ဖူး သေးသော ယနေ့ ပဋိ ပတ္တိ သာသနာ သည် ပြည်သူ့ အတိုင်းအတာ မှသည် ကမ္ဘာ့ အတိုင်းအတာ သို့ ဦး တည် နေ ပေ ပြီ ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လက်ရှိ အ ခွင့် ကောင်းကြီး များကို လက်မ လွတ် စေ ရအောင် ဘဝ နှင့် ရင်း၍ စဉ်း စား ကြ ရ ပေ တော့မည် ။