## PAGE 127 ထေရဝါဒသည် အရေအတွက်အားဖြင့် ဟီန=အားနည်းမှုမရှိရုံသာမက သဘောတရားအားဖြင့်လည်း မကျဉ်းမြောင်းချေ။ အကျယ်ပြန့်ဆုံးပင် ဖြစ်ပေ သည်။ အကြောင်းကား သာဝက ဖြစ်ရေးမျှလောက်ကိုသာ ဦးမတည်ပဲ ဗုဒ္ဓ, ပစ္စေက ဗုဒ္ဓ ဖြစ်ရေးကိုလည်း ဗုဒ္ဓဝံသ၊ ဇာတ်ကြီးဆယ်ဘွဲ့၊ ဂ္ဂဝိသာဏသုတ် စသည်ဖြင့် လမ်းဖွင့်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားရှိလျှင် ရှိသလောက်ရှယူနိုင်ရန် ပို၍ပင် ပြည့်စုံ ကျယ်ပြန့်သော အခွင့်အရေးကိုပေးထားရာ သဘောတရား လမ်းစဉ်အားဖြင့်လည်း အဘယ်မှာ ဟိနကျဉ်းမြောင်းပါလိမ့်မည်နည်း။ ထေရဝါဒ သာသနာသည် ဂိုဏ်းကွဲများအချင်းချင်း ဝါဒစစ်ခင်းနေချိန် တွင် အရေအတွက်ရေ, အရည်အချင်းပါ ခိုင်မာစွာဖြင့် သီးခြား ရပ်တည်နေ လာခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသတို့ သီဟိုဠ်သို့ မကူးမီ (ငယ်ရာစုအစပိုင်း)မှ စ၍မူ ဣန္ဒိယရှိထေရဝါဒသာသနာသည် ဣန္ဒိယတောင်ပိုင်း ကဉ္စိပုရမြို့စသည်၌သာလျှင် စု၍ ပါဠိတော်လောက်ကိုပင် မပျောက်ပျက်, မရောနှောရအောင် ထိန်းသိမ်း နေကြရဟန် တူလေသည်။ နောက်...ရပ်တည်၍ မရသော အခါ သီဟိုဠ်သို့ . ကူးပြောင်းကာ အဋ္ဌကထာ, ဋီကာများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထက်ထက်သန်သန် ရေးသားပြုစုကြလေသည်။ သမိုင်းဆရာတော်တော်များများသည် သဗ္ဗတ္ထိဝါဒ စသော ဂိုဏ်းများကို ထေရဝါဒနှင့်အတူတူဟု ယူဆကာ ထေရဝါဒကိုလည်း ယခုအခါ ဟိနယာန မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြနေမိကြလေသည်။ ပင်စည်သည် အကိုင်း မဟုတ်။ ထေရဝါဒသည် ဟိနယာန မဟုတ်ချေ။ ထိုအချက်ကို ထင်ရှားစေရန်….အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသတို့မပေါ်မီ လွန်ခဲ့ သော နှစ်ပေါင်းတထောင့်ငါးရာ(၁၅၀၀)ကျော်က ရေးသားခဲ့၍ အစောဆုံး သာသနာဝင်ကျမ်းဖြစ်သော ဒီပဝံသကျမ်း ဂါထာအမှတ်-၅၂၌ ဂိုဏ်းကွဲ-၁၇ ဂိုဏ်းကို ဖော်ပြပြီးနောက်’ ““၀ါဒတို့တွင် အကောင်းဆုံးအမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ထေရ၀ါဒ သည် ပညောင်ပင်ကြီးနှင့်တူစွာ မြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမ သာသ နာတော် အပြည့်အစုံကို (အားလုံးကို) မပိုမဟုတ် ပြညွှန်လျက် ရှိပေ၏။ ကြွင်းသောဝါဒ(ဟိနယာန, မဟာယာနဂိုဏ်းကွဲအယူ) တဆယ့်ခုနစ်မျိုးတို့သည်ကား ထိုပညောင်ပင်ကြီး၌ မှီတွယ် ဖြစ် ပေါ်လာသော ဆူးငြောင့်တို့နှင့် တူကုန်၏။”ဟု ဖော်ပြထား၏။ ## PAGE 128 ing လက်နက်ကောင်းရှိသော ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓပွင့်ပေါ်ရာ ဣန္ဒိယနိုင်ငံကြီးအတွင်း အယူဝါဒရေးရာရှုပ်ထွေးသကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးလည်း ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိနေခဲ့၏။ နောက်ဆုံး ၁၃-ရာစု၊ ၁၄-ရာစုခေတ် တွင် အတုရော, အစစ်ပါ ဗုဒ္ဓဝါဒများ အားလုံး အပြီးတိုင် ချုပ်ငြိမ်းကာ သာသနာကွယ်ပခဲ့ရလေသည်။ (ဣန္ဒိယ၌ အဘယ်ကြောင့် သာသနာကွယ်ပရပုံကို “ရဟန္တာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ'တွင်လည်း ဖော်ပြထားခဲ့ပြီ။) အကြမ်းဖက်နယ်ချဲ့စစ်တပ်ကြီးများ ကျူးကျော်လာသောအခါ ရှင်ဘုရင် နှင့် သဌေးသူကြွယ်တို့ ကိုးကွယ်အားထားနေသော ဗုဒ္ဓဝါဒအမည်ခံ တန်ခိုးသိဒ္ဓိ မှော်ဆရာဂိုဏ်း ဘုန်းကြီးများလည်း ဥုံခံ မန်းမှုတ်ယင်းပင် ရှင်ဘုရင် သဌေး သူကြွယ် ဒကာ, ဒကာမများနှင့်အတူ ရန်သူ၏ဓားမှာ ထွက်ရပ်ပေါက်သွားကြရ ရှာ၏။ ဂိုဏ်းဘုန်းကြီးအကြွင်းအကျန်များလည်း ပုဂံ၊ နိပေါနှင့် အများအားဖြင့် တိဗက်သို့ ကုန်းကြောင်းထွက်ပြေး သွားကြရလေ၏။ ထိုရာဇဝင်ရိုင်းကြီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ နာမည်ကိုသာမက ထေရဝါဒ၏ စစ်မှန်သော သီလသမာဓိပညာအင်အားများကိုပင် သံသယဝင်စေနိုင်လေသည်။ စင်စစ် ပိုးရှုခြပုန်းတို့ မည်သည် အကာ အဆွေးကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်၍ အသားကျစ်အောင် အနှစ်တည်နေသောအရာကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရိုးမရှိချေ။ ထေရ ဝါဒ၏ သီလ မေတ္တာစသော အခြေခံပင်မ အင်အားတို့ကား တန်ခိုးပြသကဲ့သို့ လူမမြင်ရသော်လည်း အလိုအလျောက် ပြီးမြောက်အောင်မြင်မြဲ ဖြစ်လေသည်။ “နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးတိုင်း ပျက်စတမ်း' ဆိုပါမူ ထေရဝါဒသည် ၂၅ဝဝ ခရီးသို့ပင် ချီတက်မလာနိုင်လောက်ပေ။ အမှန်အားဖြင့် ထေရဝါဒ၌ အမတ- ခေါ် စစ်မှန် မြင့်မြတ်သော လောကလွန်မသေဓာတ်ကြီးနှင့် အတူ ခန္တီ မေတ္တာ ဟူသောအနှိပ်စက်ခံ ပြီးဆေးအောင်မြင်ရေးလက်နက်ကြီးများ ရှိနေကြပေသည်။ ထိုလက်နက်ကြီးများ သံချေးမတက်သမျှ နှစ်ပေါင်းထောင်နှင့် သောင်း နှင့်ချီ၍ ဆက်လက်ရှင်သန်တည်တံ ့နေဦးမည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိပါချေ။ ခေတ်ကတောင်းဆိုလာသော နယ်ခြားတံတိုင်းကြီး အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသသည် အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်းနှစ်ပေါင်းထောင် ချီ၍ ပွေလီရှုပ်ထွေးလှသော ဝါဒစစ်ဆင်ရေး ကြားတွင် မွေးဖွားလာရသူ ဖြစ် သည့်အတိုင်း ခေတ်ပေါ်ရှေးဟောင်း ဣန္ဒိယအယူဝါဒများအားလုံးကို(မကြား ချင်မှအဆုံး) ကောင်းစွာ နားလည်ခဲ့ပြီးသူ ဖြစ်၏။ ## PAGE 129 : သိဟိုဠ်ခေတ် စံတော်ဝင် အရိယာများ ထို ့ကြောင့်လည်း အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ဝါဒယှဉ်ပြိုင် ငြင်းခုံရန် စိတ်အား ထက်သန်ခဲ့လေသည်။ ထေရဝါဒကိုမတွေ့ရမီ ဗြာဟ္မဏဝါဒကစ၍ မည်သည့်အယူဝါဒကိုမျှ အားရကျေနပ်ခြင်း မရှိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။ အရှင်ရေဝတမထေရ်ကြီးထံမှ ထေရဝါဒကိုသင်ယူရရှိပြီးသော်လည်း´ ပါဠိတော် သက်သက်မျှသာရှိ၍ အားရတင်းတိမ်ခြင်းမရှိ။ မ သာသန၁၉၆၅-ခုနှစ် သီဟိုဠ်ကျွန်း မဟာဝိဟာရ ထေရဝါဒတက္ကသိုလ် ကျောင်းဟော်ကြီးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အဖွင့်အဋ္ဌကဘာများပါ သင်ယူ နာကြားရလျှင်ပင်’ 66 “ဒါမှ ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမ အစစ်၊ ထေရဝါဒသာသနာ ပင်စည်ပင် မကြီးဖြစ်သည်” ဟု ကြည်နူးရွှင်ပျအားရနှစ်သိမ့်တော်မူလေသည်။ ထိုအမေ့ကို အသက်နှင့်လဲ၍ ထိန်းသိမ်းတော်မူခဲ့ကြပြီးလျှင် ရိုးရာကိုအထိမခံ၊ လူဆန်၍ခေတ် မိသည်ကို မလိုလားသော မဟာဝိဟာရဆရာ မထေရ်ကြီးများအားလည်း ကျေး ဇူးတင်ကြည်ညိုမဆုံးရှိရလေ၏။ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မိမိတို့ဣန္ဒိယပြည်ကြီးအတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှုပ်ထွေး ပွေလီနေခဲ့ကြသော ဓမ္မရုစိ,မဟိသာသက စသော သက္ကတကျမ်းစာများနှင့် မဟာယာနကျမ်းစာများကို အသစ်အဆန်း ပြုလုပ်၍ မဟာဝိဟာရထေရဝါဒီများနှင့် ဆန့်ကျင်လျက်သင်ယူပို့ချ နေခဲ့ကြသော— (၁) အဘယ.ဂီရိဝါသီဂိုဏ်း(သာသနာ-၄၅၅)၊ (၂) သာဂလိယဂိုဏ်း(သာ-၇၉၇-၈၁၀)၊ (၃) ဇေတဝနဝါသီဂိုဏ်း (သာ-၈၂၉—၈၄၅)များ ဖြစ်ထွန်းနေလေ ပြီကို ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ တွေ့မြင်ရလေ၏။ (ထိုဂိုဏ်းခွဲများအကြောင်း နောက်ဆက်တွဲ-ခ၌ ကြည့်ပါ။) “ဘဝပေါင်းများစွာ ကမ္ဘာပေါင်း အသင်္ချေ နေပင်နေရ သော်လည်း တရားစစ်တရားမှန်တခု ရရှိဖို့အရေးသည်` လွန်စွာ ခက်ခဲလှပါဘိတောင်း”ဟု ဓမ္မသံဝေဂဖြစ်ကာ ထေရဝါဒအဋ္ဌ ကယာကျမ်းသစ်များရေးရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချတော်မူလိုက်၏။ ဗုဒ္ဓ ဃောသ၏ မဟာယာန၊မဟာယာနနှင့် အလားတူသောအလဇ္ဇီဒုဿီလတို့၏ တရားတု တရားယောင်များ ရောနှော ပူးသတ်လာခြင်းသည် အရှင် မဟာ အဋ္ဌကထာကျမ်းသစ်ကြီးများ ထွန်းသစ်ထွက်ပေါ်လာစေရန် နှိုးဆော်တိုက်တွန်း ခြင်းအရင်းမူလ ပဓာနအကြောင်းကြီးဖြစ်ပေ၏။ အဋ္ဌကထာသစ်များသည်မြဲရာ သံပတ်´ဟူသကဲ့ … ဝေါဟာရအတိမ်းအယိမ်းမရှိ တိကျကျစ်လျစ်၍ အသေဆုပ်