## PAGE 136
<!-- 11 paragraphs, raw extraction -->




ရောနှော၍စားချင်သူနှင့် အစားထိုး၍စားချင်သူ

“ထေရဝါဒ ပိဋကကျမ်းစာများမှာ လာသည့်အတိုင်း ယုံယုံကြည်ကြည်နှင့် တကယ်လုပ်လျှင် အဟုတ်ဖြစ်သည်’ ဆိုသောအချက်ကို ဖော်ညွှန်းရာ၌ ခေတ်လူတို့ စိတ်ဝင်စားလာစေရန် အများသိ ဝတ္ထု၊ သက်သေတို့ဖြင့် ဆွဲဆောင်ထား လည်း သဘောတရားအနှစ်သာရကိုမူ လျှော့ဈေးမချ။ အရောအနှောများဖြင့် လည်း မပေးကြပေ။ အရိုးခံချည်းအတိုင်းကိုပင် လုပ်ချင်လာအောင် သဒ္ဓာ,ဆန္ဒ, ဝီရိယကို နှိုးဆွပင့်တင်ပေးတော်မူသည်ကို သင်ခန်းစာယူကြရပေလိမ့်မည်။

ဥပမာ-ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ နာမရူပံ အနိစ္စ၊ ဣတိပိသော ဘဂဝါ အရဟံ - အရဟံ ၀တ သော ဘဂဝါ စသည် ထေရဝါဒ ပိဋကတော်၌ တိုက်ရိုက်မလာသော အရောအနှော ဆင်တူယိုးမှားများ၊ “ဂုဏ်တော်ကို နှလုံး မသွင်းတတ်သေးခင် ပုတီးစိပ်ပေါ့၊ သီလငါးပါးလုံး မတတ်နိုင်ယင် နှစ်ပါး သုံးပါး အဓိဋ္ဌာန်ပြီး ထိန်းပါ”စသည်ဖြင့် အဆင့်မြင့် ဘာသာရေး အလုပ်ကြီး များ မလုပ်နိုင်သေးသော ဘာသာရေး အောက်ခြေသမားတို့အတွက် ဟုဆိုကာ သဘောတရား အနှစ်သာရကို လက်လှမ်းမီအောင်နှိမ့်၍၊ လျှော့ဈေးချ၍ ပေး သလိုလိုနှင့် အစားထိုး လမ်းလွှဲပေးခြင်းများ..။(အစစ်ကိုလျှော့၍ စားရမူကား မထောင်းတာ၊ တန်သလောက် အားဖြစ်ပေသေး၏။)

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် လူတို့မကျင့်နိုင်သော အကျင့်များကို ထားတော် မမူခဲ့ပေ။ ၀-လုံးတန်းအောက် နိမ့်သောအတန်းလည်းမရှိချေ။ အစ’မကောင်း လျှင် အနှောင်းလည်း မသေချာနိုင်။

မီးရထားလမ်းချော်၍ မှောက်ရာ၌ အများကြီးမဟုတ်။ တဆံချည်မှစ၍ လမ်းချော် သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီဂရီအချိန်ပိုလွန်၍ အဏုမြူပေါင်းဖိုကြီး ပေါက်ကွဲရခြင်းသည် တနာရီ၊
နှစ်နာရီ ပိုလွန်ခြင်းမဟုတ်၊ စက္ကန့်ကလေး မျှသာတည်း။

နတ်သုဒ္ဓာ တအိုးလုံး သွန်ပစ်လိုက်ရသည်မှာလည်း မစင် အရွေးသား ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

စီးပွား ဥစ္စာ အာဏာ ရာထူးတိုး၍ သတ္တဝါတို့ အမျိုးမျိုး ချမ်းသာ ကြီး ပွားချင်နေကြသည်ကို ဘုရား အရိယာတိ သိမြင်တော်မူကြပြီးပင် ဖြစ်ပါ၏။
အရောအနှောနှင့် ပေးခြင်း၊ လျှော့ဈေးချခြင်း၊ အစားထိုးပေးခြင်းများကြောင့်

## PAGE 137
<!-- 11 paragraphs, raw extraction -->




မမြင်ရသော အင်အား သတ္တိများ မည်မျှ သေးသိမ် အားနည်းသွား၍ ထိုမှ ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ တွဲလုံးမှောက်သည်အထိ ဆက်တိုက်လမ်းချော်စရာတွေ မည်မျှ ရှိနေသည်ကို ဘုရား, အရိယာ ပညာရှိ သူတော်ကောင်းများမှတပါး မည်သူ မည်သို့ သိနိုင် ပါချိမ့်မည်နည်း။

သတ္တဝါအများ ချမ်းသာစေရန် ဘုရားရှင်နှင့်တကွ ထေရဝါဒ မထေရ် မြတ်ကြီးများ ထုတ်ဖော် ပေးကျွေးတော် မူခဲ့ကြသော ဒါန သီလ ဘာဝနာ ဈာန် မဂ်ဖိုလ် အမြိုက်သုဓာများကို သည်ထဲကမှ ရောနှော၍ စားချင်ပါသည်။
အမြိုက်သုဓာအစစ်မဟုတ်၊ ဆင်တူယိုးမှားကိုပင် အစားထိုး၍၊ လျှော့၍ စားချင် ပါသည် ဆိုခဲ့သော် မည်သူ မည်သို့ တတ်နိုင်ပါချေတော့မည်နည်း။

ဘုရားဟော ဇကားတော်များကို ကိုယ်လိုသလို အဓိပ္ပာယ် ဖော်ခြင်း၊
ဘုရားဟောမဟုတ်သော တရားများကို ဘုရားဟောလုပ်ခြင်းစသော ဆင်တူ ယိုးမှား တရားအတုအယောင်များကြောင့်ပင် အဆက်ဆက် သံဂါယနာတင်ခဲ့ရ သည်ကို အထူး သတိမူသင့်ကြလေသည်။

အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ သီဟိုဠ်ဘာသာမှ ပါဠိဘာသာဖြင့် အဋ္ဌကထာ ကျမ်းများ ရေးသားခြင်းသည်လည်း သံဂါယနာတင်သကဲ့သို့ပင် ကျေးဇူးများလှ သဖြင့် သာသနာလျှောက်စာတမ်းများတွင် “ဆဋ္ဌသံဂါယနာ”ဟူ၍ပင် သတ်မှတ် တော်မူခဲ့ကြ၏။

စလေဦးပုည၏ သာသနာလျှောက် စာတမ်း၌’

အရှင်နာဂသေနနှင့် မိလိန္ဒမင်းကြီးတို့၏ ဒေသနာဆွေးနွေး ပွဲကိုပဉ္စမသံဂါယနာ”ဟု သမုတ်၍၊ အနော်ရထာ မင်းကြီး လက် ဆက် အရှင်အရဟံ အမှူးပြုသော ရဟန္တာအရှင်မြတ်များ သရပါ တံခါးအနီး အမြင့် ၆ဝ-ပေ၊ အကျယ်စတုရန်း ၅၁-ပေရှိ ပိဋက တိုက်တော်ကြီး၌ သထုံမှရသော ပိဋကနှင့် သီဟိုဠ်မှ ရသော ပိဋကတော် မူနှစ်ခု ညှိနှိုင်းတော်မူကြသည်ကို၊ သတ္တမသံဂါယနာ” ဟု မော်ကွန်း ထိုးခဲ့ကြဖူး၏

ယင်း ပိဋကတိုက်ကြီးကို မြန်မာ-၁ ၁ ၃၅-ခုနှစ်က ဘိုးတော် မင်းတရားကြီး ထပ်မံ’ပြုပြင်တော်မူခဲ့သည်။

သထုံမှ ပိဋကကို ခရစ် ၁ဝ၅၆-ခုနှစ်ရ၍ သီဟိုဠ်မှ ခရစ် ၁ ဝ ၇၅-ခုနှစ် ရသည်ဟု ခေတ်သုတေသီတို့ သတ်မှတ်ကြသည်။

## PAGE 138
<!-- 4 paragraphs, raw extraction -->




အရှင်မဟာ ဗုဒ္ဓဃောသ၏ အဋ္ဌကထာသစ်များ ထွက်ပေါ် လာသော အခါ သီဟိုဠ် သာသနာတွင်မျှမက ခေတ်ပြိုင် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ထေရဝါဒ သာသနာလည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် ပို၍ တောက်ပြောင်လာခဲ့၏။ သီဟိုဠ် ကျွန်း၌ ရောက်ရှိနေကြသော ဣန္ဒိယတောင်ပိုင်းသား ထေရဝါဒ ပညာရှင်များ ကလည်း ကြွင်းကျန်သော အဋ္ဌကထာ,ဋီကာကျမ်းများကို ဆက်လက်ရေးသား ဖြန့်ဝေကြလေသည်။
