## PAGE 205 ပေးလှူကျင့်တာ အညံ့ခံတာ နစ်နာ ဆုံး ရှုံး ရ ခြင်း လော သတ္တဝါအများစု၏အထင်နှင့်ကား ဆန့်ကျင်ကောင်းဆန့်ကျင် နေမည် ဖြစ်၏။ ပွဲဦးထွက် ပေးရသည်ကိုပင် ဆုံးရှုံးခံရသည်ဟု ထင်နေတတ်၏။ ရှောင်ရသည်ကို အညံ့ခံရ၊ သက်သက်မဲ့ အခွင့် အရေးကို လက်လွှတ်ရသည် ထင်နေတတ်၏။ ကျင့်ရသည်ကိုမူ သာ၍ပင် အနစ်နာခံရသည်၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ညှဉ်းဆဲနေသည်ဟု ထင်နေတတ်၏။ လောကအထင်နှင့် ဗုဒ္ဓရှင်တော်မြတ်၏ အမြင်သည် ယေဘုယျ အားဖြင့် ဖီလာဆန့်ကျင်မှု ရှိကောင်း ရှိနိုင်၏။ သို့သော် ဗုဒ္ဓ ရှင်တော်မြတ်၏ ဒေသနာတော်ကား ပွင့်လင်းလှပေ၏။ အာမခံ ချက်များလည်း ရဲတင်းလှပါပေ၏။ ၁။ ဒါန လွန်ခဲ့သော ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာမှစ၍ ယနေ့ကျ အောင် အလှူရဲလို့ မွဲရသူ တဦးတလေမျှ မရှိ၊ ကြီးပွားချမ်းသာ နေသူ မှန်သမျှ ဒါနရှင်တွေသာ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း “သဠာယတန သံယုတ်-ကုလသုတ်”စသည်၌ အတည့်အလင်း ဟောပြတော်မူခဲ့ သည် ( သံ-၂၊၅ ဝ ၇)။ ၂။. သီလ ပတ်ဝန်းကျင်၏ ချစ်ခင် ရိုညွတ်ခြင်း ခံရ၍ ပဒေသာပင်ကဲ့သို့ လိုတ, ရစေနိုင်သည်မှာ သီလသာလျှင် ဖြစ် ကြောင်း “မူလပဏ္ဏာသ’အာကင်္ခေယျသုတ်' စသည်၌ ရဲရဲတင်း တင်း အာမခံထားတော်မူသည်(မ−၁၊၃၉)။ ၃။ ဘာဝနာ ကိုယ့်အကျိုး ကိုယ်ဆောင်ရုံမျှနှင့် သူ ့အကျိုး ပါ အောင်ခြင်း၊ သူ ့အကျိုး ဆောင်ရုံမျှနှင့် ကိုယ့်အကျိုးပါ အောင်ခြင်း၊ တချက်ခုတ်နှစ်ချက်ပြတ်၊ သတ္တဝါအများ ကြီးပွား ချမ်းသာအောင် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းမှာ တရား ဘာဝနာအလုပ်ပင် ဖြစ်ကြောင်း “မဟာဝဂ္ဂ သံယုတ်’သေဒက သုတ်” စသည်၌ (တကိုယ်ကောင်း ကိုယ်လွတ်ရုန်းသော အလုပ် မဟုတ်သည်ကို) ဥပမာ ဥပမေယျံဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ညွှန်ပြ တော်မူထားသည်။ တလောကလုံး ကြီးပွားချမ်းသာစေရန် အနည်းဆုံး ရဲဝံ့စွာ ဒါနပြုလိုသူ့အတွက်ပင်လျှင် တနေရာရာ၌ အဆင်သင့် ငံ့လင့်နေ ## PAGE 206 ကြသော ဒါနဝတ္ထုများက ရှိနေကြသည်ပင်။ ထို့ထက် “သော မံ လောကံ ပဘာသေတိ”ဟု မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း တလောကလုံး ကြီးကိုပင် အလင်းရောင်ပေးနိုင်သူ “အဂ္ဂဒက္ခိဏေယျ” အဖြစ် ကျင့်ဆောင်လိုပါမူလျှင်လည်း အဆင့်ဆင့်လွယ်ကူသောလက်တွေ့ ကျင့်စဉ်များမှာ ပူပူနွေးနွေးပင် ရှိနေကြပါသေးသည်။ လူတို့ မလိုက်နာနိုင်သော ကျင့်စဉ်ကိုလည်း ဟောတော်မမူခဲ့ချေ။ တကိုယ်ကောင်း မဟုတ် လှည့်လည် ဖော်ထုတ်ကြ အထက်ပါ သုံးနည်းတို့တွင်လည်း တာဝန်နှင့်အရင်းအနှီးမှာ တခုထက်တခု ပိုမိုသက်သာ၍ သတ္တိအင်အား (အကျိုးသက် ရောက်မှု)မှာလည်း တခုထက်တခု သာ၍သာ၍ ကြီးမားကြောင်း “အင်္ဂုတ္တရ-ဝေလာမသုတ်၊ သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-ကူဋဒန္တသုတ် စသည် တို့၌ တခုနှင့်တခု အင်အားချင်းနှိုင်းယှဉ်၍ အကျယ်တဝင့် ဟောပြ ထားတော်မူလေသည် (အံ−၃၊၁၉၅။ဒီ-၁၊၁၃၆)၊ ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ၊ကျင့်ချင်ကျင့် မကျင့်ချင်နေ၊‘အပဏ္ဏက ပဋိပဒါ= ကိန်းသေ ကြီးပွားချမ်းသာရေးကျင့်စဉ်များ” ဖြစ်သည် မှာကား ထင်ရှားလှပေသည် (မ—၂၊၆၂)။ ထို ဘဝကြီးပွားချမ်းသာရေးနည်းလမ်းများသည် တကိုယ်ရေ တကာယ လိုက်နာကျင့်သုံးသူ တဦးတည်းသာ ကြီးပွားချမ်းသာ ရသောနည်းများမဟုတ်ကုန်။ ကျင့်သုံးသူတို့၏ အင်အားအလိုက် ထိုသူနှင့်စပ်သမျှ တမိသားစု တရပ်တရာမှအစ အနန္တစကြဝဠာ သို့ပင် အကျိုးသက်ရောက် စေနိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ထိုသဘောတရားကို ကောင်းစွာ သိမြင်ညွှန်ပြနိုင်သော ရဟန္တာအရှင်မြတ် ခြောက် ကျိပ်မျှ စုစည်းရရှိလာသည်နှင့် တပြိုင်နက်… 86 “ချစ်သားတို့…၊ တလောကလုံး ကြီးပွားချမ်းသာကြစေရန်၊ သနားစောင့်ရှောက်ရန်… ဒေသစာရီ လှည့်လည် (ဟောပြော ဖြန့်ချီ)ကြကုန်လော့။ တကြောင်းတည်းသောခရီးကိုပင် နှစ်ပါး မသွားကြကုန်လင့်”ဟု စေလွှတ်တော်မူခဲ့လေသည်။ ## PAGE 207 ၁၆ ရ သမာပတ် ချမ်းသာဖြင့် တကိုယ်တော် လွတ်ငြိမ်းမှုကို ခွင့်ပြု လိုလားတော် မမူချေ။ (မဟာဝဂ္ဂ-ဝိ-၃၊ ၂၇) အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသော် ယင်း ကိန်းသေကြီးပွားချမ်းသာရေးနည်း’ များသည် တဘဝ, နှစ်ဘဝ၊ ဘဝတရာ, ဘဝတထောင် လေ့လာရှာဖွေရုံမျှ ဖြင့် ရရှိခဲ့သော နည်းများမဟုတ်ကုန်။ လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာ တသိန်း၊ ဘဝပေါင်းများစွာ၊ အသက်ပေါင်းများစ္စာ၊ စည်းစိမ် ပေါင်းများစွာကို အရင်းအနှီးပြုပြီးမှ ရရှိလာသော နည်းများ ဖြစ်သောကြောင့် ပေတည်း။ ယင်းသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေတော်မူခဲ့ရသော်လည်း သတ္တဝါ တွေက ပိန်းလွန်း၊ နည်းက လွယ်ကူသော်လည်း သိမ်မွေ့လွန်း သဖြင့် ရုတ်တရက် ယုံကြည်စွာ လက်ခံနိုင်ကြမည် မဟုတ်၍ ထုတ် ဖော် ညွှန်ပြရန်ပင် ပထမတွင် ဆုတ်ဆိုင်းဆိုင်း ဖြစ်တော်မူခဲ့ရပေ သေး၏။ (မဟာဝဂ္ဂ’ဗြဟ္မယာစနကထာ) ။ သဘာဝ တရား၌ ပုဂ္ဂိုလ် အခါ, နေရာဒေသဟူ၍မရှိ ထိုမှတပါး ထိုကြီးပွားချမ်းသာရေး နည်းလမ်းများကို “ဗုဒ္ဓ လက်ထက်တော်၌သာ ကျင့်လို့ ရနိုင်သည်၊ ယခုခေတ် မရနိုင်၊ မည်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ ရနိုင်သည်၊ မည်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်၌မရ၊ မည်သည့် အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များ မည်မျှလောက်သာ ကျင့်ရသည် စသည်ဖြင့်လည်း ကန့်သတ်ချက် မရှိချေ။ ကြီးပွားချမ်းသာ လိုသလောက် ကျင့်ပိုင်ခွင့်ရှိ၍ ကျင့်သ လောက် ကြီးပွားချမ်းသာနိုင်လေသည်။ “အလံတရာ ရေမှာငုပ်သော်လည်း ငရုတ်သီးမှန်လျှင် စပ်ရ သည်’ ဟူသကဲ့သို့ သဘာဝ တရားဟူသည် အချိန်အခါ, နေရာ ဒေသမရွေး၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မျက်နှာ မလိုက်ချေ။ ဤ စံတော်ဝင် ပုဂ္ဂိုလ် ထူးကြီးများသည်လည်း ယင်း အချက်ကို သက်သေထူကာ ထွန်းပြတော်မူနေကြ၏။ ယခုအခါ လူဦးရေ ၁၃-သန်း ပတ်ဝန်းကျင်၌ သာရှိ၍ ကမ္ဘာ့ ဧရိယာတွင် မပြောပလောက်သော သီရိလံကာခေါ် သီဟိုဠ်ကျွန်းကလေးမှာပင် ဗုဒ္ဓ မရှိသည့်နောက် ဒါန, သီလ