## PAGE 229 အနှောင့်အယှက်လည်းမဖြစ်။ သေကြရသော စစ်သည်များတွင် လူတယောက် နှင့်တပိုင်းသာ သတ်မိသည်။ ကျန်သမျှမှာ မိစ္ဆာချည်းဖြစ်၍ သားနွားသတ်သော အပြစ်မျိုးမျှသာ ရှိပေ၏။ (ငါးပါးသီလတည်သူတဦးနှင့် သရဏဂုံတည်သူတဦး ဟု ဆိုလိုသည်။)”ဟု မိန့်တော်မူကြသည်။ ကုက္ကုစ္စစိတ် (နောင်တ)ကို ဖြေဖျောက်၍ စိတ်ချမ်းချမ်းသာသာဖြင့် သာ သနာပြုရန်ကိုသာ မိန့်မှာပြီး ပြန်ကြွတော် မူကြ၏။ ဒုဌဂါမဏိမင်းကြီး၏ ငရုတ်သီးတတောင့် မင်းကြီးလည်း မိမိဘဝတလျှောက်၌ နတ်ရွာစံ ခမည်းတော်ကြီး ထမင်းခွံ့ မင်္ဂလာလုပ်ပေးသော အချိန်မှစ၍ တဖွဖွ ဆုံးမတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း သံဃာ တော်အား အဦးအဖျား မလှူမတန်းပဲ တစုံတရာ စားသုံးခဲ့ဖူးခြင်း ရှိမရှိ ဆင်ခြင် စဉ်းစား၍ နေမိ၏။ စဉ်းစားသောအခါ စစ်တိုက်ရစဉ်က တခုသော နံနက်စာစားစဉ် သံဃာ တော်အား မပေးလှူပဲ ငရုတ်သီးတတောင့် စားမိခဲ့ဖူးသည်ကို . သတိရလေရာ မိမိကိုယ်ကို ဒဏ်ခတ်သောအားဖြင့် ထိုနေရာ၌ (လုံးပတ်-၅၆၀၊ အမြင့် ၆ဝ-ပေရှိ ငရုတ်သီးတတောင့်စေတီ (မရီစဝဋ်)နှင့် ကျောင်းအရံကို ဦးဦးဖျား ဖျား သာသနာအတွက် အသပြာ တဆယ့်ကိုးကုဋေ စွန့်ကြဲ လှူဒါန်းလေ၏။ [သုတ္တနိ-ဋ္ဌ-၁၊ ၆၃။ အပ-ဋ္ဌ-၁၊ ၁၇၄။ စူဠနိ-ဋ္ဌ၊ ၁၀ ၃-နှင့် မဟာဝံသ-၂ ၅- အခန်း။ ရတနာတန်ဖိုး မပါသေး။ ထိုကျောင်း ရေစက်ချပွဲ ဗြာဟ္မဏတိဿပြည် ပျက်ဘေးကြီးအကြောင်း၌ ပြမည်။] ရာထူးမယူလိုသော ထေရပုတ္တာဘယံ ဒုဋ္ဌဂါမဏိ မင်းကြီးသည် သာသနာတော် ၃၈၃-ခုနှစ်တွင် သီဟိုဠ်ကျွန်း မြောက်ပိုင်း … အနုရာဓ နေပြည်တော်၌ နန်းစိုက်ကာ ရာဇဘိသေက သဘင် ဆင် ယင်၍ သီဟိုဠ်တကျွန်းလုံး၏ ဧကရာဇ်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထီးနန်းဥကင်၌ ညီလာခံသဘင် စတင်သောနေ့မှာပင် ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်း ဘရားကြီးသည် တိုင်းပြည်နှင့် သာသနာတော်အတွက် သက်စွန့်ကြိုးပမ်း အတူ တကွ ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသော သူရဲကောင်း စစ်သူကြီးများအား ဆုတော်လာဘ် တော်များ ချတော်မူ၏။ မြို့စားရွာစား ပေးသနားကာ မှူးကြီးမတ်ရာ သေနာ ## PAGE 230 ပတိစသော ရာထူး ဌာနန္တရများကို အသီးအသီး ခွဲဝေမြှောက်စားတော် မူ လေသည်။ အသီးအသီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရာထူးဌာနန္တရများ ခံယူကြသော် လည်း ဘုန်းကြီးသား ကိုရင်လူထွက်ဖြစ်သူ ထေရပုတ္တာဘယခေါ် အဘယစစ်သူ ကြီးကား ပေးသောရာထူးကို ငြင်းပယ်လိုက်သဖြင့် မင်းကြီးနှင့်တကွ အားလုံး အံ့ဩကြလေ၏။ မင်းကြီး အမောင် အဘယ... တိုင်းပြည်နှင့် သာသနာအတွက် အသက် ကိုပင် စွန့်ပြီး ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြရာ သာသနာပြုရမယ့်အခါ ချမ်း သာစွာ နေရမယ့်အချိန်မျိုးမှာမှ ဘာ့ကြောင့် ပေးတဲ့ရာထူးကို ငြင်းပယ်ရသလဲ။ အဘယ မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး..၊ ကျွန်တော်မျိုးကြီးမှာ စစ်တိုက်ရန် ကျန်ရှိနေသေးလို့ပါ။ မင်းကြီး အလို...ဘယ်လိုသံတော်ဦး တင်လိုက်တာလဲ အဘယ...၊ မောင် မင်းနှင့်တကွ ငါကိုယ်တော်အရှင်မြတ်များ တိုင်းပြည်နှင့်သာသနာ ကို ဖျက်ဆီးနေတဲ့ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ရန်သူများကို အောင်မြင်လို့ ယခုအခါ ငါကိုယ်တော် အရှင်မြတ်သည်ပင်လျှင် တကျွန်းလုံးရဲ့ ဧကရာဇ် ဘုရင် ဖြစ်နေမှကော၊ ဘယ်ရန်သူတွေ ကျန်ရှိနေသေးလို့ ဘယ် . လိုများ တိုက်ပွဲဝင်စရာ ရှိသေးလိုလဲ။ အဘယ မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး…၊ တိုင်းပြည်နှင့် သာသနာ့ရန်၊ အရှင် မင်းကြီးရဲ့ အန္တရာယ်မှန်သမျှ အမြစ်မကျန် သုတ်သင်ခဲ့ရပါပြီ။ အလွန်တရာ အောင်နိုင်ခဲသော ကိလေသာ အတွင်းရန်သူများနှင့် စစ်တိုက်ဖို့ ရှိနေပါသေးတယ်။ ကိလေသာရန်သူနှင့် စစ်မူခြင်းကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ညီလာခံ သဘင်တွင် မင်းကြီးနှင့်တကွတအံ့တသြဖြစ်ကြရလေ၏။မင်းကြီး မှာ မငြင်းမဆန်သာ ကျေနပ်ဖွယ်ရာလည်းဖြစ်နေသဖြင့် ရုတ်တရက် စကားမဆို သာရှိလေ၏။ သို့ရာတွင် သေဖော် သေဖက် ကျေးဇူးရှင်တဦး ဖြစ်နေ၍လည်း ရုတ်တရက်ခွင့်မပြုလို။ အကြိမ်ကြိမ်တားတော်မူ၏။ အဘယလည်း အကြိမ်ကြိမ် ခွင့်တောင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ခွင့်ပြုချက်ရသဖြင့် နှစ်ကြိမ်မြောက် သာသနာ့ ဘောင်သို့ ဝင်တော်မူ၏။ သက်ရွယ်တော် နှစ်ဆယ်ကျော်ရုံမျှသာရှိသေး၍ ဒ..ယမထေရ်အတွက် ကိလေသာစစ်ပွဲသည် အခက်ခဲမရှိ အောင်ပွဲရတော်မူလေသည် ရဟန်းပြု၍ မကြာ • ## PAGE 231 · မီပင် ပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးနှင့်တကွ ရဟန္တာဖြစ်တော်မူ၍ နောက်ပါ ရဟန်း ငါးရာ ပင် ခြံရံလျက်အရဟတ္တဖိုလ်ထီးဖြူဖွင့်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သည်ပိုးခြင်းဖြင့် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးကို သည်ပိုးတော်မူလေ၏။ ထိုအကြောင်းကို မင်းကြီးကြားသိရသောအခါ “ငါတို့စစ်တိုက်သောအမှု သည် နတ်ရွာ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အန္တရာယ်မဖြစ်ဟု မိန့်တော်မူကြသည်မှာ မှန်လှ ပါပေစွ”ဟု အားရရွှင်မြူးကြည်နူးဝမ်းမြောက်တော်မူလေ၏။ (မဟာဝံသ-၂၆၊ ၁-၅။မဓုရ ရသဝါဟိနီ။) ဒုဋ္ဌဂါမဏိကုသိုလ်တော် ကုဋေတထောင်ကျော် ဒုဋ္ဌဂါမဏိ မင်းတရားကြီးလည်း ကလေးငယ်ဘဝမှစ၍ မိဘ၏စကား, သူတော်ကောင်းများ၏ မေတ္တာကို ခံယူတော်မူရသဖြင့် အထိကရ သာသန အဆောက်အအုံကြီးများကို တခုပြီးတခု တည်ထားကာ နန်းစံ ၂၄-နှစ် လုံးလုံး သာသနာပြုတော်မူလေ၏။ ကုသိုလ်တော်အရပ်ရပ်အတွက် ကိန်းဂဏန်းတပ်၍ရသော ကုသိုလ်ကာင်းမှု (ဒါတဗ္ဗဝတ္ထု)အစုစုကား ငွေအသပြာချည်းသက်သက် ကုဋေပေါင်းတထောင်နှင့် လေးဆယ့်ကိုးကုဋေဖြစ်၏။တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သောရတနာအလှူနှင့် မှတ်တမ်း မတင် သော နိစ္စဗဒ်အလှူများ မပါသေးချေ။ လောဟပါသာဒ ကြေးပြာသာဒ်ကြီး သာသနာတော်နှစ်၂၃ ၆-ခုနှစ် နန်းတက်သော ဒေ၀ါနံပိယတိဿမင်းကြီး သည် အရှင်မဟိန္ဒ မထေရ်ကြီး၏ ဗျာဒိတ်စကားများကို နန်းစဉ် မှတ်တမ်း၌ ရေးသား၍ သံသေတ္တာ၌ သိမ်းဆည်းထား၏။ ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီးသည် ထိုသံ သေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်သောအခါ မိမိအမည်နာမနှင့်တကွ သာသနာတော်အတွက် ဆောင်ရွက်ရမည့်ကုသိုလ်တော်စာရင်းများကို ဖတ်ရှုရသဖြင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်း သာတော်မူလေသည်။ ထိုတွင် ဒေဝါနံပိယတိဿ မင်းကြီး၏ ကောင်းမှုတော် မဟာဝိဟာရ ကျောင်းတိုက်တော်ကြီးအတွင်း၌ သံတောင်၁၂၀-ရှိ မဟာစေတီကြီး တည်မည့် အကြောင်း၊ ဘုံကိုးဆင့်၊တဆင့်တဆင့်လျှင် စုလစ်မွန်ချွန် အဆောင်တရာစီ ပါ၍ အလျား အနံ အမြင့် သံတောင်တရာစီရှိသော ကြေးအုတ်ကြွပ်မိုး ပြာသာဒ်ကြီး