## PAGE 238
<!-- 11 paragraphs, raw extraction -->




ပျောက်နေကြတာဖြစ်လေတော့ တအောင့်ကလေးမျှ သက်သာ တယ်, ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဉာဏ်နဲ့ စူးစိုက်ပြီး မခံသာဆုံး နေရာမှာ ဒုက္ခ ဝေဒနာရဲ့ ဒဏ်ချက်ကို ကွက်ကွက် ကွင်းကွင်း မြင်အောင်သာ ရှုမှတ်ဆင်ခြင်နေပါလေ...ဒကာဘော် မင်းကြီး။

(မည်သို့ပင် အနားက တရားပြပေးနေသော်လည်း မင်းကြီး မှာ တရားဘဝနာကို နှလုံးမသွင်းနိုင်။ ဝမ်းနည်း ဝမ်းသာ မျက် ရည်တို့သာ တဖြိုင်ဖြိုင် စီးကျလာကုန်၏။

မင်းကြီး အရှင်ဘုရား…..အဘယ... (တပည့်တော်ရဲ့ တိုက်တိုင်းအောင်) ကက္ကူလ ဆင်ကြီးအစား ယခုအခါ သေမင်း ဆင်ကြီးကသာ တပည့်တော်တကိုယ်လုံး နင်းဖိနေပါပြီ။ တပည့်တော် သေရမယ့် အချိန် ရောက်နေပါပြီကော ဘုရား…။

အဘယ

မင်းကြီး၊ ဝမ်းနည်းစရာမဟုတ်ပါ။မင်းကြီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ဘဝက ဒီသီဟိုဠ်ကျွန်းမှာပဲ ကောဋိပဗ္ဗတကျောင်းမှာ ရှင်သာမဏေ ဖြစ် ခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးမျိုးသော သံဃံ ဝေယျာဝစ္စ သီလကျင့်ဝတ် တွေ၊ စေတီ စောင်းတန်းတွေလုပ်ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်လောက်နဲ့တောင်မှ နတ်ပြည်ကို ရောက်ခဲ့ရပါတယ်။

တိုင်းပြည်နဲ့သာသနာတော်ကို ပြုစုရမယ့်ဘုန်းကံကြောင့် ယခု ဘဝ ဒကာတော်မင်းကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ (မဟာဝံသ-၂၂၊
၂၅-၃၉။ ၃၂၊ ၂၁-၂၂။)

လူသာမန်တွေရဲ့ဘဝသံသရာဟာ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်း ပေမယ့် ဒကာတော်မင်းကြီးဟာ သာသနာတော် ထွန်းလင်း အောင် အတုမရှိ များပြားလှတဲ့ ကုသိုလ်တော်တွေ ဆည်းပူးခဲ့ ရပြီ မဟုတ်လား။ ဒါတွေကို ယခုလိုအခါမှာ အစကအဆုံး ပြန် လည် နှလုံးသွင်းရမယ့် အခါပါပဲ။ ဒီလိုနှလုံးသွင်းရုံနဲ့ နတ်ချမ်း သာဟာ မကြာမတင်ရလာဖို့ ဘာမှ ယုံမှားစရာ မရှိဘူး။ ဒီ မဟာ စေတီကြီးနှင့် လောဟပါသာဒကြီးဟာဆိုယင် ရဟန်းရှင်လူတွေ ကအစ နတ်ဗြဟ္မာတွေအဆုံး ဝမ်းမြောက်လို့ မဆုံးနိုင်ကြဘူး။

(အဘယမထေရ်လည်း အဇ္ဈာသယလိုက်၍ ဘာဝနာကုသိုလ် အစား ဒါနကုသိုလ်ကိုသာ လှည့်ပြောင်း ဟောပြောလေရာ မင်း ကြီးလည်း မဟာစေတီနှင့် ကြေးပြာသာဒ်ကြီးဆီသို့ တချက် စောင်းငဲ့၍ဖူးမြော်ကာ အားတက်ဝမ်းမြောက်လာပြန်လေသည်။)

## PAGE 239
<!-- 13 paragraphs, raw extraction -->


၁ ၉ ၆ မင်းကြီး


အရှင်ဘုရား…၊ အရှင်မြတ်ဟာ ဒကာတော်..သေမင်းနဲ့တိုက်ရတဲ့ ဒီ ဒုတိယစစ်ပွဲမှာလည်း အဖော်သဟဲ ရဲဘက်တော်ကြီးတဆူ ဖြစ် တော်မူပါပေတယ် ဘုရား…။ သာဓု…သာဓု။

(မင်းကြီးသည်နန်းစံနှစ်ဆယ့်လေးနှစ်ပတ်လုံးသာသနာအတွက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သမျှ ကုသိုလ်တော်စာရင်း “ပုည၀ခုနစာတမ်း' ကို အနီး၌ ခ,စားနေလော မော်ကွန်းထိန်းအမတ်အား အစမှအဆုံး တိုင် ဖတ်လျှောက်ခိုင်းကာ နာယူကြည်နူး နေလေ၏။)

ဂုဏ်ယူမပြီး “သံဃကျွန်” ရာထူးကြီး

မော်ကွန်းထိန်းအမတ်လည်းမဟာစေတီ တည်သည့်အချိန်အထိ တန်ဖိုးဖြတ် ၍မရသော ရတနာများနှင့်တကွ ငွေအသပြာချည်းသက်သက် ကုန်ကျသော တစ်ထောင့်လေးဆယ့်ကိုး (၁ဝ၄၉) ကုဋေကျော် ကုသိုလ်ဘော်စာရင်းများကို အသီးအသီး တခုစီ တခုစီ ဖတ်လျှောက်၍ ပြသည်။

ပြီးလျှင်…မင်းကြီး မလယ ဇနပုဒ်=မလယပြည်နယ်၌ နေတော်မူစဉ် တိုင်း ပြည်အဝန်း ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ်ကြီးဆိုက်၍ လူအများ မရိုးသီး ပြုတ်စားနေရသော အချိန် ရဟန်းသံဃာတော်များ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည်ကို မြင်တော်မူရသဖြင့် တန် ဖိုးဖြတ်၍မရသော နန်းစဉ် နားတောင်းနှစ်ဘက်ကို ဖြုတ်၍ ရောင်းချပြီးဆပ်ဆန် များကို ဝယ်ယူတော်မူခဲ့၏။ ထိုဆပ်ဆန်ကို ဟင်းလေးယာဂု ဆွမ်းချက်၍ နာ မည်ကျော် မလိယ မဟာဒေဝ(ရွှေ၌ပြလတ္တံ့ )မထေရ်နှင့်တကွ ရဟန္တာအရှင်မြတ် ကြီး ငါးပါးအား လောင်းလှူခဲ့ဖူးရာ ထိုကုသိုလ်ကိုလည်း ဖတ်လျှောက်၍ပြ၏။

ထို့နောက်….ညီတော်နှင့် စစ်ဖြစ်ရစဉ်က တောထဲ၌ ကျွန်ယုံတော် တိဿ အမတ်နှင့်အတူ ပုန်းအောင်းနေရစဉ်ကထမင်းတနပ်ကိုမစားပဲလှူခဲ့ဖူးသောကောင်း မှုကိုလည်း အငယ်စား ကုသိုလ်တော်များအဖြစ် ဆက်လက် ဖတ်လျှောက်လေ၏။

ထိုအခါ မင်းကြီးက ဖတ်လျှောက်သောအမတ်အား လက်ကာပြတော်မူ သည်။ စာရင်းမဘင်သော နေ့စဉ် အလှူဝတ်များ၊ ကျောင်း စေတီ ပူဇော်ပွဲကြီး များအကြောင်းကိုလည်း စီကာပတ်ကုံး ကိုယ်တော်တိုင်ဆက်၍ မိန့်တော်မူ၏။
ခေတ္တ အမောဖြေပြီးနောက်….

“အင်း….ကုသိုလ်တော်တွေ အများကြီးပါပဲ။

“သို့သော်လဲ....ကုသိုလ်...ကုသိုလ်တော်ကြီးတွေဟာ ကြီးကျယ်လှပေ

မယ့် ငါကိုယ်တော် ဝမ့်းမသာလှသေးပါဘူး။ အင်း...အတိဒုက္ခ ရောက်နေရတဲ့

## PAGE 240
<!-- 15 paragraphs, raw extraction -->




အချိန်က လှူရတဲ့ဆပ်ဆွမ်းနဲ့ တောထဲမှာလှူရတဲ့ တထပ်စာဆွမ်းဟာဖြင့် ကိုယ် တော်မြတ် ဝမ်းအမြောက်ဆုံးပါပဲ”

ထိုစကားကို အနီးရှိ အဘယမထေရ်ကြီး ကြားတော်မူလျှင်· အဘိညာဉ် ဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူပြီးနောက် မင်းကြီး သာ၍ ဝမ်းမြောက်တော်မူစေရန်—

အဘယ

၁။

ဒကာတော်မင်းကြီး... အဲဒီ ဆပ်ဆွမ်းလှူဒါန်းစဉ်က မင်းကြီးဟာ မထေရ်ကြီးငါးပါးကိုပဲ လောင်းလှူရပေမယ့် တကျွန်းလုံး တနိုင်ငံ လုံးရှိ သံဃာတော် အရှင်မြတ်တွေကို လောင်းလှူရတာနဲ့ မထူးပါ

ဘူး...ဒကာတော်။

မလိယဒေဝ မထေရ်ကြီးဟာ အဲဒီဆွမ်းကို ဒကာတော်မင်းကြီးထံက အလှူခံယူသွားပြီးတဲ့နောက် သုမနကုဋ (ခြေတော်ရာ) တောင်မှာ ဆွမ်း မဘုဉ်းပေးရတဲ့ ရဟန်းတော်ကိုးရာကိုပါ ခွဲဝေလှူဒါန်း ရပါ သေးတယ်။ ကိုယ်တိုင်လဲ ဘုန်းပေးတော်မူပါတယ်. မင်းကြီး။(မလိယ ဒေဝမထေရ် အခန်း-၂-ကြည့်။)

၂။ မြေငလျင် လှုပ်ခြောက်၊ နှစ်ယောက်မရှိ တန်းခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်ကြီးလှတဲ့ ကလျာဏီယကျောင်းနေး ဓမ္မဂုတ္တ မထေရ်ကြီဟာလဲ ဒကာတော်ရဲ့ဆပ် ဆွမ်းကို ကလျာဏီကျောင်းရှိ ရဟန်းတော်ပေါင်း ငါးရာတို့နှင့်အတူ ဘုဉ်းပေးတော် မူပါတယ်။

၃။ တလင်္ဂရအရပ်မှာ သီတင်းသုံးတော်မူတဲ့ ဓမ္မဒိန္ မထေရ်ကြီးဟာလဲ ပိယင်္ဂုကျွန်းမှာ ဆွမ်းအာဟာရပြတ်လပ်တော်မူနေကြတဲ့ ရဟန်းတော် တစ်သောင်းကိုသွားရောက်ခွဲလှူ အတူတကွ ဘုဉ်းပေးတော်မူတာပါပဲ။
(ဓမ္မဒိန္နမထေရ် အခန်း-ဂ ကြည့်။)

၄။ မင်္ဂဏအရပ်မှာ သီတင်းသုံးတော်မူတဲ့ အလွန်တန်ခိုးကြီးတော်မူသော ခုဒ္ဒ(ခုဇ္ဇ=ကုဋ ?)တိဿ မထေရ်ကြီးလည်း ကောလာသ ကျောင်းနေ ရဟန်းတော် ခြောက်သောင်းနှင့်အတူ ဘုဉ်းပေးတော် မူပါတယ်။
(ကုဋတိဿနှင့် မဟာဗျဂ္ဃ မထေရ်တို့ ထူးဆန်းစွာ ပရိနိဗ္ဗာန်စံပုံ အခန်း-၇ကြည့်။)

၅။

မဟာဗျဂ္ဃ မထေရ်ကြီးဟာ ဆိုယင်လဲ ဥက္ကနဂရ ကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးကြတဲ့ ရဟန်းတော်ခုနစ်ရာတို့နှင့်အတူ ဝေငှပြီး ကိုယ်တော် တိုင် ချီးမြှောက်ဘုဉ်းပေးတော်မူပါတယ်။