## PAGE 25 တ ရား တော် ဒေဝါနံပိယ ပိယဒဿီ ဘွဲ့တော်ချီသော (အသောက)မင်းတရားကြီးသည် ဤသို့ မိန့်ဆို တော်မူ၏။ဤဓမ္မစာရားစောာ်ကျောက်စာကို အဘိသိက်ခံ၍ ၂၆ နှစ်မြောက်သောအခါ ရေးထိုးစေတော်မူမလသည်။ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝနှင့် နောင်တမလွန်ဘဝတို့၏ ကောင်းကျိုး ချမ်းသာမည်သည်မှာ(၁)စာရားတော်ကို အလွန်အမင်းနှစ်သက် မြတ်နိုးခြင်းနှင့်ကင်း ၍၎င်း၊ (၂)စာရားစောာ်ကို အသေအချာလေ့လာ စူးစမ်းခြင်းနှင့် ကင်း၍၎င်း၊ (၃)စာရားစောာ်ကိုတရိုတသေလိုက်နာကျင့်ဆောင်ခြင်းနှင့်ကင်း၍၎င်း၊(၄) ဒုစရိုက် အပြစ်ကိုများစွာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့်ကင်း၍၎င်း၊(၅)စာရားစောာ်ကို အား သွန် ကြိုးပမ်းလိုသော စိတ်နှင့်ကင်း၍၎င်း….ရိုနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှချေသည်။ သို့သော် ငါ၏ သွန်သင်ဆုံးမချက်ဖြင့် စာရားတော်ကို အလေးဂရုပြုခြင်း၊ နှစ်သက်မြတ်နိုး ခြင်းတို့သည် စာနေ့တခြား တိုးစာက်ပွားများလာပေလိမ့်မည်။ နောင်ကိုလည်း ထို ထက် တိုးတက်ပွားများ လာပေဦးမည် ဖြစ်သတည်း။ ငါ့၏ ကိုယ်စားခန့်ထားသူ အရာရှိကြီးငယ်တို့သည်လည်း တရားတော်ကို လိုက်နာကျင့်ဆောင်ကြသည့် အတိုင်း လူတို့ကိုလည်း ထိုနည်းအတူ ပြုမူကျင့်ဆောင်ကြစေခြင်းငှာ တိုက်တွန်းနှိုးဆော် ကြပေလတ္တ။နယ်ခြားတိုင်းပြည်ရှိ အမတ်ကြီးတို့လည်း ထိုနည်းအတူ လုပ်ကိုင် ဆောင်ရွက်ကြပေလတ္တံ့။ ထိုသိုအမတ်ကြီးတို့အား ဆင့်ဆိုထားသော အမိန့် ဩဝါဒတို့မှာကား လူတို့အား တရားတော်နှင့်အညီ စောင့်ရှောက်ကြရန်၎င်း၊ တရားတော်နှင့်အညီ စီမံခန့်ခွဲ ကြရန်၎င်း၊ စာရားတော်နှင့်အညီ နှစ်သိမ့် ချမ်းသာအောင် ဆောင်ရွက်ကြရန်၎င်း၊. တရားတော်နှင့်အညီ (ကိုယ်)နှုတ် စောင့်စည်း.. ကြရန်၎င်း ဖြစ်ပေသည်။ [ သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီး၊ ပြာကရိတစားသာ, ဗြဟ္မီအက္ခရာတို့ဖြင့် ရေးထိုး စေ စောာ် မူ ခဲ့ သော ကျောက်တိုင် ၇-လုံးတွင် ပထမကျောက်တိုင်စာစောာ်။ ] ပုံ (၂ ၆ ) ## PAGE 26 သံ ဃာ တော် ဒေဝါနံ ပိယမည်သော မင်းတရားကြီးသည် ဤသို့ အမိန့်စောာ်ရှိ၏။ ပါဋလိပုတ်နေပြည်တော်ရှိ ရဟန်းသံဃာတော်တို့အား မည်သူမျှ သင်းခွဲခြင်း မပြုစေရ။ အကယ်၍ သင်းခွဲခဲ့လျှင် ရဟန်းယောက်ျား ဖြစ်စေ၊ ရဟန်း မိန်းမဖြစ်စေ၊ အဝတ်ဖြူလဲစေပြီးလျှင် ရဟန်းတို့နေရာမဟုတ်သော နေရာ၌ နေထိုင်စေရမည်။ ဤအမိန့်တော်ကို. ရဟန်းယောက်ျားနှင့် ရှဟန်းမိန်းမတို့ ကြားသိအောင် ပြန်ကြားကြစေ။ မင်းတရားကြီးသည် ဤသို့ အမိန့်တော် ရှိပြန်၏။ ဤအမိန့်တော် မိတ္တူကျောက်စာတော်တခုကို ကျောင်းသင်္ခမ်း၌ထား ၍ အခြားမိတ္တူကျောက်စာတော်စာခုကို ဥပါသကာတို့ မြင်သာသည့်နေရာ၌ ထားစေ၊ဥပါသကာတို့သည်ဤအမိန့်တော်ကျောက်စာကို ကြားသိစေခြင်းငှာ ဥပုသ်သီတင်း နေ့တိုင်း လာရောက်ကြစေ။ အမတ်တို့လည်း ဥပုသ်သီတင်း နေ့တိုင်း အလှည့်ကျလာရောက်ကြစေ။ထိုမှတပါး အမတ်တို့သည် မိမိတို့နယ် အတွင်း ဤ အမိန့်တော်ကိုဆောင်ယူ၍ နယ်လှည့်ထွက်ကြစေ။ ထို ့အတူ မြို့ရွာနယ်ပယ်ရှိ လက်အောက် အရာရှိတို့အား ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ နယ် အတွင်း ဤ အမိန့်တော်ကို ဆောင်ယူ၍ နယ်လှည့် ထွက်ကြစေကုန်။ (အမှတ် ၁‘မှ။)ငါ၏သားတော်အစဉ်၊ မြေးတော်အဆက်၊ မြစ်တော် အညွန့်တို့သည် နေနှင့် လ တို့ .. စတည်ရှိသရွေ့ကာလပတ်လုံး အဆက် ဆက် စတည်ရှိကြပြီးလျှင် ထိုသံဃာတော်အဖွဲ့အစည်းကို စာဖွဲ့တည်း တစည်းတည်းဖြစ်အောင် စောင့်ရှောက်ကြစေကုန်။ ငါ၏အလိုဆန္ဒ တော်ကား သံဃာတော်အဖွဲ့သည် 'တဖွဲ့တည်း တစည်းတည်း ဖြင့်အဓွန့်ရှည်ကြာ မြဲမြံစွာ တည်ရှိစေရန်ဖြစ်ပေသစာည်း။(အမှတ် ၃’မှး) [အမှတ် ၁ ဆာရ်နာ့သ်ကျောက်တိုင် (အပြည့်အစုံ) နှင့် အမှတ် ၃ သာသ္မိံ=ဆံချီ ကျောက်တိုင်မှ ကောက်နုတ်ချက် ကျောက်စာတော်များ။] ပျံ(၂၇) ## PAGE 27 ဘိုးတော်မင်းတရားကြီးလက်ထက်. မောင်းထောင်သာသနာပိုင် သာသနာပြုအဓိဋ္ဌာန်စာတမ်း သက္ကရာဇ် ၁၁၅ဝ-ပြည့် ရတနာဘုံကျော် ကျောင်းတော်ကြီးကို မတင်လှူမီ တနှစ်တွင် “ဉာဏာဘိဝံသ ဓမ္မသေနာပတိ မဟာဓမ္မရာဇာဓိ ရာဇဂုရု” ဆရာတော်ကို သာသနာပြု သာသနာပိုင် အပ်စေတော်မူပြန်၏။ ယခင် (ပူးတွဲသာသနာပိုင်) ဆရာတော် ၁၂-ပါးတို့ ပြုစုစီရင်သော အရာသည် ပုထုဇဉ် ဂတိအားဖြင့် စာပါးပါးသို့လိုက်၍ စီရင်ကြသောကြောင့် ( မင်းတရားကြီးစိတ်၌ အလိုတော်ရှိတိုင်း မပြီး မပြေနိုင် ထင်မှတ်စေတော်မူ၍ အသီးအခြား စာပါးတည်းသာ အပ်တော်မူပြန်သည်။(မောင်းထောင်) သာသနာပိုင် ဆရာတော်လည်း အပ်တော် မူသည့်နေ့ပင် သံဃာတော်များအလယ်တွင် ကျောင်းဦး ဘုရားရွှေမှာ ဤသို့ အဓိဋ္ဌာန် သည်။ သာသနာရေး သာသနာမှုနှင့် စပ်သမျှကို ဆန္ဒာ ဒေါသာ ဘယာ မောဟာ အဂတိလေးပါးမလားပဲ တရားရှိရာ ရွက်ဆောင်မည်။ အသက် ကိုသော်လည်း စွန့်မည်၊ တရားကိုမစွန့်ပြီး သာသနဒါယကာ တရားမင် မြတ်က အမိန့်တော် အထူးပြန် သော်လည်း မှန်ရာကိုသာ လိုက်မည် တရားကိုစွန့်၍ မလိုက်ပြီ။ . မနာခံသော် ခပ်မဆိတ်သာ နေမည်၊ ဤသို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုပြီးလျှင် သာသနာရေး သာသနာမှုကို ကောင်းစွာရွက်ဆော ပြုစုသတည်း။ ယခုတိုင်ပင် အဓိဋ္ဌာန်စာ လက်စွဲရှိသေး၏။ [ ၁၁၉၃-ခု၊ ဓါခေါ လပြည့်ကျော် ၁၄-ရက် နေ့တွင် ပေထက်ရေးတင်၍ မောင်းထောင်သာသနာပိုင် လူထွက် မဟာဓမ္မသင်္ကြံအမတ်ကြီး ဆက်သွင်းသော “သာသနာ လင်္ကာရ စာတမ်း’မှ မူရင်းအတိုင်း ကောက်နုတ်ချက်။ တစုံတခုသော အကြောင်း ကြောင့် သာသနာပိုင် ဘဝအမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရာထူး ဂုဏ်ထူးကြီးကိုပင် တိုင်းသိပြည်သိ စွန့်လွှတ်ကာ လူဝတ်ကြောင်ဘဝသို့ ရောက်ခဲ့ရသော်လည်း အသက်ကိုပင် စွန့်၍ သာသနာပြုနိုင်ခဲ့သည်ကို ဂုဏ်ယူကာ အဓိဋ္ဌာန်စာစာဖိုး ကို အမြဲ စွဲကိုင် ထားတော် မူသည်။ ပုံ (၂၈)