## PAGE 280 ၂ ၃ ၇ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်သည် အတွင်းရန်၊ အပြင်ရန်များနှင့် ရံခါ အကျဉ်းအကျပ်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် မဟာယာနဝါဒသည် ထေရဝါဒ ပင်မဗုဒ္ဓဝါဒီများကိုပင်လျှင်ဟိနယာနအဖြစ်အထင်မှားအမြင်မှားလောက်အောင် အမြဲတမ်း သွားလေရာ နောက်ကလိုက်ပူးကပ်၍ နှောင့်ယှက် ခဲ့ကြလေသည်။ (နောက်ဆက်တွဲကိုလည်းရှုပါ။) ဥယျာဉ်ကြီးတခုအတွင်း၌ ပေါင်းမြက်ပင်တို့သာ မစိုက်မပျိုးမပြုမပြင်ရပဲ အလိုလိုကြီးထွားရှင်သန်နေကြစေကာမူ အသုံးဝင်သော အသီးအပင်တခု ဖြစ် ထွန်းရှင်သန်အောင် စိုက်ပျိုးပြုစုရသည်မှာကား ခက်ခဲလှပေ၏။ ဆစ်ပိုး၊မြစ်ပိုး၊ မိုး လေ နေ အန္တရာယ်များလှချေ၏။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အတိတ်သာသနာသမိုင်းစဉ်ခရီးကြမ်းကြီးကိုမျှော်မှန်း ထောက်ရှု၍ အမှန်တရားတခုရရှိဖို့အရေးသည် မည်မျှခက်ခဲလှကြောင်း ဆင်ခြင် တော်မူကြလျက် တိုတောင်းလှသော သက်တမ်းကာလကလေးအတွင်း ပြင်းပြ ထက်သန်စွာ ကြိုးစားအားထုတ် သင့်လှပါတော့သည်။ ## PAGE 281 .. တင်ထွန်းကျော် အခန်း (၂) ပရိယတ် ပဋိပတ် ပေါင်းစပ်မှုအရာ စံတော်ဝင် မထေရ်များ စာနှင့် လက်တွေ့ ပူးတွဲ၍ ပိဋကသုံးပုံခေါ် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ စကားတော် (သံဟိတ) ကို များ စွာဆောင်ထား ဟောကြားသင်ပြ နေသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင်ကမူ မေ့ လျော့ကာစာလာအတိုင်း မလိုက်နာ မကျင့်သုံးသောသူသည် သူစာပါးတို့၏ နွားကိုသာလျှင် အငှားကျောင်းရ၍ နိုမစားရသော နွားကျောင်းသားကဲ့သို့ သာမညဖလ ရဟန်းသုခဝေစုကို ရသည်မမည်ချေ။ (ဓမ္မပဒ။) ပဏ္ဍိတော ဟိ စောပိဋကံ သုတွာ ဗ္ဗေပိ ပူရေတိ = ပညာရှိသူတိုင်း ပရို ယတ် သင်ယူပြီးလျှင် ပဋိပတ်ကိုလည်း ပူးတွဲ ဖြည့်ကျင့်သည်သာ။ (ဒီ-ဋ္ဌ-၃၊ ဂ၂။) ## PAGE 282 ၂ ၃ ၉ ဆရာအတွက် အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်နိုင်သော ယောဂီ ရဟန်းတော် သုံးပါး သီဟိုဠ်ကျွန်း သာသနာ အလွန်ထွန်းကားစဉ်က “စူဠပိဏ္ဍပါတိက တိဿ ခေါ် မထေရ်ကြီးတပါး ရှိ၏။သီဟိုဠ် ပဋိပတ္တိသာသနာဝင်၌ ကျော်စော ထင်ရှား သော မထေရ်များတွင် တပါးအပါအဝင် ဖြစ်တော်မူသည်။ တနေ့သောအခါ မထေရ်ငယ် သုံးပါးတို့သည် ကမ္မဋ္ဌာန်းတရား နည်းခံ ကျင့်ပွားရန် ထိုမထေရ်ကြီးထံ အတူတကွ .ရောက်လာကြ၏။ “ယထာဘူတံ ဉာဏာယ သတ္ထာ ပရိယေသိတဗ္ဗော=အသိမှန်ရရန် သင်ပြ နည်းညွှန်တတ်သော ဆရာကို ရှာရမည်။ (ဆရာမရှိပဲ မလုပ်ရ။)” ဟု မိန့်တော် မူသည့်အတိုင်း သတင်းစကား နားထောင်ကာ ဆရာကောင်း ရှာဖွေ ရောက်ရှိ လာခြင်းဖြစ်၏။ ဆရာ ရရှိထားရရုံမျှမက ဆရာ့အပေါ် မည်မျှ ယုံကြည်ကိုးစား အားထားကြောင်းကိုလည်း “ဝိသုဒ္ဓိမဂ် အဋ္ဌကထာ” ၌ အောက်ပါအတိုင်း ဆက် လက်ဖော်ပြတော်မူထားလေသည်။ အဆိုပါ မထေရ်ကြီးသည် မိမိထံ ရောက်ရှိလာကြသော ယောဂီရဟန်း တော် သုံးပါးတို့အား ဆရာသမားနှင့် ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားအပေါ် မည်မျှလောက် ယုံကြည်ကိုးစား အားထားကြောင်း မေးစမ်းတော်မူ၏။ ထိုအခါ အာဂန္တု ယောဂီရဟန်းတော် သုံးပါးတို့တွင်’ ပထမရဟန်း အရှင်ဘုရားများအတွက် အကျိုး တစုံတရာဖြစ်မည်ဟု ဘုရား တပည့်တော်အား တစုံတဦးက ပြောဆိုလာပါလျှင် ဘုရား တပည့်တော်သည် … အရှင်ဘုရားများအတွက် အသူတရာနက်တဲ့ ချောက်ကမ်းပါးထိပ်က ခုန်ချပြီး သေပေးဝံ့ပါတယ် အရှင်ဘုရား။ ဒုတိယရဟန်း လူတကိုယ်လုံး အမှုန့်ပြု၍ အရှင်ဘုရားများအတွက် … တစုံတရာ အကျိုးရှိမည်ဟု တစုံတဦးက ပြောဆိုလာပါလျှင် ဘုရားတပည့် တော်တကိုယ်လုံး ဖနောင့်ကစ ခေါင်းသို့ကျအောင် ကျောက် ပျဉ်ပေါ်မှာ သွေး၍ လှူလို့ရမည်ဆိုပါက စွန့်လှူနိုင်ပါတယ် အရှင် ဘုရား။