## PAGE 286 ၂၄၃. ခန္ဓာကိုယ် စွန့်လှူအပ်နှင်းထားရခြင်းနှင့်စပ်၍ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်လာ အောက်ပါ မှာထားချက်ကိုလည်း ကြိုတင် သိထားသင့်၏။ “ဤကဲ့သို့ စွန့်လှူအပ်နှင်း၍ မထားပါပဲ တောစွန်စုံပြား နေရာ များသို့ သွားရောက်၍ တရားရှုပွားသည်ရှိသော် တစုံတခုသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ် အနှောင့်အယှက် အန္တရာယ် အာရုံ နိမိတ် များ တွေ့ကြုံထင်မြင်လာလျှင် ယောဂီသည် ကြံ့ကြံ့ခိုင်ခိုင် မခံရပ်နိုင် တော့၍ ရွာနီးချုပ်စပ်သို့ ကပ်ရောက်လာရကာ လူတို့နှင့် ရော၍ မလိုလားအပ်သော အကျိုးမဲ့ ပျက်စီးခြင်း ပျက်စီးသွားနိုင်လေသည်။ ““ဘုရားရှင်အား ခန္ဓာကိုယ် စွန့်လှူအပ်နှင်းထားသော ယောဂီ မှာကား အကယ်၍ တစုံတရာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်ဖွယ် အနှောင့် အယှက် အန္တရာယ် အာရုံနိမိတ်များ တွေ့ကြုံရသော်လည်း ကြောက် ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်း မဖြစ်တော့ပြီ။ မဖြစ်ရုံမျှသာမက " “အသိဉာဏ်ရှိသော အို ယောဂီ…၊ သင်သည် သင်၏ ခန္ဓာ ကိုယ်နှင့် အသက်ကို ဘုရားရှင်အား ရှေးမဆူကပင် နှင်းအပ် စွန့် ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလားဟု ဆင်ခြင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ “တွင်းပြင် နှစ်ဖြာ လွန်စွာ အန္တရာယ်များလှသော ငါ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို သင့် လျော်လုံခြုံရာ၌ သိမ်းဆည်းအပ်နှံ့ ထားခဲ့ရပေပြီ”ဟု ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ၍ပင် နေတော့သည်။ (မဟာဋီကာ။) “ဥပမာအားဖြင့် သော်ကား- မိမိ အဖိုးတန် ကောင်းမွန်လှသော အဝတ် အစား ရှိထားသူသည် အဝတ်အစားများကို ပိုးရွ၊ ခြပုန်း၊ကြွက် စသည် ကိုက်ဖျက် ခံရသော အခါ လွန်စွာ စိတ်ဆင်းရဲရ၏။ အကယ်၍ ထိုအဝတ်အစားများကို အရှင်မြတ် တပါးပါးအား ပေးလှူပြီးသည့် နောက်မှ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ကာ ရစရာမရှိအောင် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း (ငါ, ငါ့ဟာ အတ္တ, အတ္တနိယ မပါ မရှိတော့သဖြင့်) စိတ်ဆင်းရဲခြင်း မဖြစ်။ “ငါ့လက်ထဲမှာလဲ ပျက်စီးသွားနိုင်တာပဲ၊ ယခုမူ ငါ၏ အလှူ ါန မြောက်ရပေစွ”ဟု ဝမ်းမြောက်၍သာ နေသကဲ့သို့တည်း။” စစ်မတိုက်မီက အောင်ပွဲရ စင်စစ်အတုမဲ့ ဘုန်းတန်ခိုး ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော် အောင်လံများ အမြဲစိုက်ထောင် လွှင့်ထူထားသော ဘုရားသားတော် သမီး ## PAGE 287 တော် ယောဂီတို့အား မည်မျှတန်ခိုးကြီးသူ နတ်လူ ဗြဟ္မာတို့ကမျှ မနှိပ်စက် မဖျက် ဆီးရဲကြ၊ လောက၌ ဘုရင့်သားကို မည်သူမျှ မစော်ကားရဲ။ ဘုရားရှင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပစ္စည်းများကိုလည်း မည်သူကမျှ မလုယူ၊ မဖျက်ဆီးနိုင်ချေ။ (ဗုဒ္ဓာနံ ဥဒ္ဒိဿ အဘိ ဟဋာနံ စတုန္န ံ ပစ္စယာနံ နသက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယောကာတုံ တထာ မေ ဟောတု။) ယင်းသို့ တရားအားမထုတ်မီ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရုံ ကလေးမျှ၌ပင် ရရှိထား သော အရှိန်အဝါ အင်အား သတ္တိများကား အားရကျေနပ် ထိုက်လှပါပေစွ။ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်မိခါမျှ၌ပင် ရန်သူတပ်များ ဆုတ်လန်ခွာရှဲ၍ ပြိုကွဲသွားပုံမှာလည်း ထင်ရှားလှပေတော့၏။ သက်စွန့်ကြိုးပမ်းကြပါလေ...သူတော်ကောင်းတွေ...။ အမှန်တရားဟူသည် ယုံကြည်မှုပေးကာ အသက်နှင့်လဲ၍ပင် ယူနိုင်သူမှ ရနိုင်ကြလေသည်တကား။ စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်ဟု အသိမခံလိုသော သာကေတ တိဿထေရ် သူတော်ကောင်းတို့သည် အကျင့် ပဋိပတ်အရာ၌သာ မိမိဂုဏ်ကို လျှို့ဝှက် သိုသိပ်တော် မူကြသည်မဟုတ်၊ ပရိယတ် အရာ၌လည်း “စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်, ဓမ္မ ကထိက ပုဂ္ဂိုလ်ဟု အသိမပေးလိုကြပေ၊ ပရိယတ္တိ အပ္ပစ္ဆာဟု ခေါ်သည်။ ပရိယတ္တိအရာ အလွန်ကျော်ကြားလှသော သာကေတ တိဿမထေရ်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပရိယတ်ကို သင်ကြား ပို့ချလျက်ရှိရာ မထေရ်၏ တနေ့တာ လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ရှေ့နောက် အချိန်များ အကြားအလပ်မရှိ၊ သီးသန့် စာတဝါ တက်ခွင့်ရရန်၊ ယုတ်စွအဆုံး ခရီးလမ်းကြုံမှာပင် ပြဿနာ တစုံတခုလောက် လျှောက်ခွင့်ရရန်ပင် အချိန်မရှိပေ။ ပရိယတ္တိကို အချိန်ပြည့် အသုံးချတော်မူ၏။ ယင်းသို့ နေစဉ် မထေရ်တပါးက စာဝါတောင်းခံရာ အချိန်မရှိကြောင်း မိန့်တော်မူ၍’ “ဒီလိုဆိုယင် …အရှင်ဘုရား…၊ သေဖို့ အချိန်မှ ရှိပါသေးရဲ့လား” ဟု အလျှောက်ထားခံရသည့် အချိန်မှစ၍ သံဝေဂ ဖြစ်ကာ တပည့်သံဃာများကို စွန့်ခွာ၍ ပဋိပတ်လုပ်ရန် ကဏိကာရ ၀ါလိက သမုဒ္ဒ ခေါ် ကျောင်းသို့ကြွသွား လေတော့၏။ ## PAGE 288 ထိုကျောင်းသို့ ရောက်သော အခါ၌လည်း ကြီးကြီး ငယ်ငယ် ရွယ်ရွယ် လတ်လတ် ရဟန်းတော် အရှင်မြတ်တို့အား ပရိယတ် ဗဟုဿုတများဖြင့် အခါ အားလျော်စွာ အထောက်အကူ ပြုပေးလျက်ရှိ၏။ တရားကိုလည်း တဝါတွင်းလုံး အားထုတ်တော်မူသည်။ သီတင်းဝါလကျွတ်၍ မဟာပဝါရဏာ ပြုသောနေ့တွင်ရဟန်းသံဃာများ နှင့်ဒကာ,ဒကာမများအား တရားဟောပြောရန် ရှိသဖြင့် အရှင်သာကေတတိဿ ကပင် တရားပလ္လင်သို့တက်၍ ဟောပြောကူညီတော်မူ၏။ ပရိသတ်များ အားလုံး အထူးဝမ်းမြောက်ကာ ကြက်သီး မွေးညင်း ထ လောက်အောင် သဒ္ဓာဝီရိယ ဖြစ်ကြလေ၏။ “ဒီ မထေရ်ရဲ့ တရား ဘယ်တော့များမှ နောက်တကြိမ် နာရပါ့မလဲ”ဟု သူ့ ထက်ငါ ရွှင်လန်း တက်ကြွ နေကြလေ၏။ တရားပွဲပြီးလျှင် ပရိသတ်များ အားလုံး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ တခဲနက် သာဓုခေါ်၍ ဦးချနေချိန်မှာပင် အရှင်မြတ် သည် ပလ္လင်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းကြွပြီးလျှင် သံဃပရိသတ်ထဲသို့ ဝင်ကာ ကျောင်းသို့ ပြန်ကြွ သွားတော်မူလေသည်။ " “တရားဟောတဲ့ မထေရ်ဘယ်မထေရ်ပါလိမ့်မလဲ”ဟု သိသွားမည်စိုးသော ကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ (မ-ဋ္ဌ-၁၊ ၄၆။ အံ-ဋ္ဌ-၁၊၅၉။ အံ-ဋ္ဌ-၃၊၂၂၆၊) သည်။ ၁။ ပရိယတ္တိသင်ယူနည်း သုံးမျိုး ပရိယတ္တိကို သင်ယူလေ့လာကြရာ၌ သင်ယူလေ့လာနည်း ၃-မျိုး ရှိလေ = အလဂဒ္ဒူပမ ပရိယတ် = မြွေအလမ္ပယ်ဆရာ စာသင်နည်း။ မြွေပွေး ခါးပိုက်ပိုက် စာသင်နည်း။ အနက်အဓိပ္ပာယ် သဘောသဘာဝကို မဆင်ခြင်၊ နှလုံးမသွင်း၊ ဝါဒရေးရာ စကားစစ်ထိုးရန်၊ တဘက်သား အပေါ် အနိုင်ကျင့်ရန်စသည်ဖြင့် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သင်ယူသည့်အတွက် သံသရာနှင့်ချီ၍ ဒုက္ခပေးတတ်သော စာသင်နည်း ဖြစ်သည်။ ၂။ နိတ္ထရဏတ္ထ ပရိယတ်= ထွက်မြောက်ရေး စာသင်နည်း။ စာသင်၍တတ် သိလာလျှင် သိသည့်အလျောက် သီလ, သမာဓိ, ပညာများကို ဆည်း ပူးရန် ကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ကောင်းစွာ သင်ယူသည့်အတွက် မိမိသူတပါး အများချမ်းသာစေသော စာသင်နည်းဖြစ်သည်။