## PAGE 313 ၂၇ဝ ++ ထိုမျှသာမက သီဟိုဠ်ကျွန်း၌ သာသနာ ပွင့်ထွန်းသောအခါ မလိယဒေဝ (ဥပရိပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာအလို-မာလေယျဒေဝ) ထေရ် ဘုံကိုးဆင့်ရှိ ကြေးပြာ သားကြီးအောက်၌ ယင်း ခြောက်ခြောက်လီ သုတ္တန်ကို ဟောတော်မူရာ၌လည်း ရဟန်းခြောက်ကျိပ်တို့ ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူကြလေသည်။ လောဟပါသာဒခေါ် ကြေးပြာသာဒ်ကြီးရွှေ့ ရဟန်းတော်များ သီတင်း သုံးရန် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်မိုးမဏ္ဍပ်ကြီးတွင်လည်း ဟောတော်မူရာ ရဟန်း ခြောက်ကျိပ်တို့ ရဟန္တာဖြစ်တော်မူကြရပြန်လေသည်။ မလိယဒေဝထေရ်သည် အလွန်တန်ခိုး အာနုဘော်ကြီးသော မထေရ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ယင်းမထေရ်သည် မဟာဝိဟာရ ကျောင်းတိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာ၍ စေတိယတောင်၌ ကြွရောက် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်ကလည်း ယင်းသုတ္တန်ကြီးကို ဟောတော်မူပြန်ရာ အထက်ပါအတိုင်း ရဟန္တာဖြစ်တော်မူကြလေသည်။ ထိုမှတပါး သာကိယဝံသကျောင်း၊ ကူဋာလိကျောင်း၊ အန္တရသောဗ္ဘ၊ မုတိင်္ဂဏ၊ဝါတကတောင်၊ပါစိနယရက၊ ဒီဃဝါပိ၊လောကန္တရ၊နောမဏ္ဍလ တလ (သီမူအလို-ဂမေဏ္ဍဝါလ)၊ ထိုနေရာဌာနတို့၌လည်း မလိယဒေဝထေရ်ပင် ယင်း သုတ္တန်ကိုဟော်တော်မူရာ ရှေးနည်းအတူ အသီးအသီး ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူကြ လေသည်။ မထေရ်သည် စိတ္တလတောင်သို့ ကြွတော်မူသောအခါကလည်း.. စိတ္တလ တောင်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးသော ဝါခြောက်ဆယ်ကျော် မထေရ်ကြီးတပါး သည်တနေ့သောအခါ စိတ္တလတောင်ရှိရေကန်ကြီးတခု၌ ကုရုဝကဆိပ်ခေါ်သော လုံခြုံသောရေချိုးရာ ဌာနတခုရှိရာ ထိုဌာနသို့ ရေချိုးရန် ကြွတော်မူ၏။ မလိယဒေဝထေရ်လည်း နောက်မှလိုက်ပါသွားကာ မထေရ်ကြီးအနီးသို့ ရောက်လျှင် ရိုသေစွာရှိခိုး၍’ " “အရှင်ဘုရား…ဘုရားတပည့်တော် ရေချိုး၍ပေးပါရှစေ၊ ခွင့်ပြုတော် မူပါ”ဟု လျှောက်လျှင် မထေရ်ကြီးသည် ခေတ္တမျှစဉ်းစား၍ “အင်း..မလိယ ဒေဝထေရ်လို့ ပြောနေကြတယ်၊ သူများဖြစ်လေမလား”ဟုဆင်ခြင်လျက်— “ငါ့ရှင်..။ သင်ဟာ အများပြောနေကြတဲ့ ဒေဝထေရ်ပဲ မဟုတ်လား” ဟု မေးတော်မူ၍။ " " “မှန်လှပါဘုရား”ဟု လျှောက်ရသည်။ “ငါ့ရှင်…၊ တို့များ ဝါခြောက်ဆယ်ကျော်လာပြီ၊ ဒီလောက်သာ ကြာ ပေမယ့် တို့များကိုယ်ကို မည်သူ့ လက်နှင့်မှ ထိခွင့်မပေးခဲ့ဖူးဘူး၊ ငါ့ရှင်ကိုတော့ ခွင့်ပြုရပေမပေါ့”ဟု မိန့်တော်မူကာ ကန်ဘောင်ပေါ်သို့တက်ကာ ကိုယ်လက် 1 ## PAGE 314 ဆုပ်နယ်ချေးပွတ်ပေးရန် ခွင့်ပြုတော်မူလိုက်၏။ မလိယဒေဝထေရ်လည်း စိတ် တိုင်းကျ မထေရ်ကြီးအား ပူဇော်ရလေသည်။ ထိုနေ့ကား တရားဓမ္မ ဟောပြောနာယူ ကြသောနေ့ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရေမိုးချိုးပြီးသောအခါ မထေရ်ကြီးက— ပန်၍- " “ငါ့ရှင်……ဒေဝ၊ ဒီယနေ့ တို့များကို တရားအလှူပေးပါဦး”ဟု တောင်း “ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရား”ဟုဝန်ခံကာ နေဝင်သောအခါ အားလုံး တရားနာကြွရောက်ကြရန် ထုံးစံအတိုင်း နှိုးဆော်ကြလေ၏။ ထိုနေ့ တရားပွဲသို့ ထူးထူးခြားခြား ဝါတော်ခြောက်ဆယ်ကျော်မထေရ်ကြီး ခြောက်ကျိပ်တို့ တရား နာ ကြွတော်မူလာကြ၏။ မလိယဒေဝထေရ်လည်း တရားအမွှမ်း အနည်းငယ် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် အထက်ပါခြောက်ခြောက်လီ သုတ္တန်ကိုပင် ဟောတော်မူ၏။ တရားပွဲ ပြီးလျှင် အဆိုပါ ဝါခြောက်ဆယ်ကျော် မထေရ်ကြီး ခြောက်ကျိပ်စလုံး ရဟန္တာဖြစ်တော် မူကြလေသည်။ မလိယဒေဝထေရ်လည်း စိတ္တလတောင်မှ ထွက်ခွာ၍ သီဟိုဠ်သာသနာ ဝင်တွင် ထင်ရှားသော တိဿမဟာဝိဟာရ၊ နာဂမဟာဝိဟာရကာဠကစ္ဆရာ ကလျာဏီမဟာဝိဟာရ ရှိ ဥပုသ်ကျောင်းတော် ပြာသာဒ်ကြီး အောက်ထပ်၊ ယင်းအထက်ထပ် စသည်တို့၌လည်း လှည့်လည်ကြွရောက်၍ ယင်းခြောက်ခြောက် လီ သုတ္တန်ကြီးကိုပင် ဟောတော်မူရာ ဟောကြားသောဌာနပေါင်းခြောက်ဆယ့် ခြောက်ဌာနစလုံး၌ပင် ရဟန်းတော် ခြောက်ကျိပ်-ခြောက်ကျိပ်စီ ရဟန္တာဖြစ် တော်မူကြလေသည်။ အမ္ဗလကာဠကျောင်းနေ တိပိဋက စူဠနာဂမထေရ် ယင်းသုတ္တန်ကိုပင် ဟောကြားတော်မူစဉ်ကလည်း လူပရိသတ်သုံးဂါစုတ်၊နတ်ပရိသတ်တယူဇနာပင် ရှိလေရာ တရားဆုံးလျှင် ရဟန်းတော်တထောင် ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူကြ၏။ ထိုထို အရပ်မှလာရောက် နာယူကြသော နတ်တို့တွင်လည်း အနည်း အကျဉ်းမျှသာ ပုထုဇဉ်အဖြစ် ကြွင်းကျန်၍ အများအပြား အရိယာ ဖြစ်ကြရလေသည်။ ခြောက်ခြောက်လီ သုတ္တန်ကြီး၏ အာဏာစက် ဓာတ်ခိုက်ပုံမှာ အလွန် ကြည်ညို အားကျဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ (မ-ဋ္ဌ-၄၊ ၂၄၆-ဆဆက္ကသုတ်အဖွင့် နှင့် ဋီက’၃၊၄၃၂။) မလိယဒေဝအကြေနင်း‘သီဟိုဠ်ဓမ္မဝတ္ထုများ တွင် ဝတ္ထုနံပါတ် ၃၆၊ ၄၆၊၅၉-တို့၌လည်း ပါရှိသည်။ ဆက်လက်ကြည့်ရှုပါလေ။] . ## PAGE 315 ဂန္ထ ပလိဗောဓိအရာ စံတော်ဝင် မဟာဓမ္မရက္ခိတ ထေရ် သီဟိုရ်ကျွန်း၌ နာမည်ကျော် မဟာဝိဟာရကျောင်းတိုက် ဟူ၍ ရှိ၏။ ထိုကျောင်းတိုက်မှ ပိဋကသုံးပုံဆောင်အဘယမထေရ်ကလေး(တိပိဋကစူဠာဘယ) ခေါ် မထေရ်တပါးသည် အဋ္ဌကထာကို မသင်ယူဖူးပဲလျက် နိကာယ်သင်ယူ လေ့ လာပြီးသော ပရိသတ်အလယ်၌ ပိဋကသုံးပုံကိုဖွင့်ဆိုပြမည်ဟု စည်တီး၍ ကြေငြာ စေ၏။ " ထိုအခါ သံဃဒ္ဓမထေရ်ကြီးများက’ “ဒါ ဘယ်ကဆရာ့နည်းလဲ၊ မိမိတို့ဆရာ (မဟာဝိဟာရ) ပိုချစဉ်အတိုင်း သာ ပို ့ချပါစေ။ (ထင်သလိုဖွင့်ဆိုနေကြသော) တခြားဆရာတို့ ပိုချစဉ်နှင့် ပို ့ချလျှင် ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး” ဟု ပြောဆိုနေကြ၏။ အဘယမထေရ်၏ ဥပဇ္ဈာယ် ဆရာတော်ကြီးကလည်း မိမိထံသို့ဝတ်ပြုရန် လာသော အဘယမထေရ်အား- ဆရာ အဘယ ဆရာ အဘယ ဆရာ အာယ ဆရာ ငါ့ရှင် အဘယ၊ သင် စည်တီးခိုင်းတယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား။ မှန်လှပါ အရှင်ဘုရား။ ဘယ်အတွက်လဲ။ ပိဋကကို ဖွင့်ဆိုပြဖို့ရည်ရွယ်လို့ပါ အရှင်ဘုရား။ ငါ့ရှင် အဘယ...ဆရာတို့ (...)ဒီပုဒ်ကို ဘယ်လို ဖွင့်ဆိုကြသလဲ။ မှန်လှပါ(..) ဤသို့ ဖွင့်ဆိုကြပါတယ် အရှင်ဘုရား။ ဟင်... (ဆရာတော်ကြီးက “ဟင်..” ဟု ဆိုလိုက်သဖြင့် အဘယမထေရ် မှာ အခြားနည်းများဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်၍ ပြင်၍ လျှောက်ရာ “ဟင်..ဟင်” ဟုသာ ငြင်းပယ်ခြင်းခံရလေ၏။) ရှင် အဘယ…ငါ့ရှင် ပထမ ပြောတဲ့ အဖွင့်သာလျှင် ဆရာတို့ရဲ့ ပိုချစဉ် ဖြစ်တယ်။ သို့သော်လည်း ငါ့ရှင်ဟာ ဆရာသမားများ တ်က သင်ယူထားခဲ့တာမဟုတ်လေတော့ ဆရာစဉ်ဆက်ဒီအတိုင်း ဖွင့်ဆိုကြပါတယ်” လို့ ကြံ့ကြံ့မရပ်တည်နိုင်ပဲ ဖြစ်ရတယ်။ငါ့ရှင် ဆရာသမားများထံမှာ.သွားရောက် သင်ယူချေပါအုံး။”