## PAGE 316 ဆရာ အကယ အဘယ်အရပ် အဘယ်ဆရာထံ သွားရပါမည်နည်း အရှင်ဘုရား။ ဟို’ဂင်္ဂါမြစ်တဘက်ကမ်း ရောဟဏဇနပုဒ် တုလာဓာရကျောင်း မှာ မဟာဓမ္မရက္ခိတ ခေါ်တဲ့ မထေရ်ကြီးတပါး ရှိတယ်။ ပိဋက သုံးပုံကို အလုံးစုံ ကျွမ်းကျင်နိုင်နင်းတော်မူတယ်။ အဲဒီကိုသွားပေ တော့။ စူဠာဘယ မထေရ်လည်း ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ အမိန့်အရ နောက်ပါ တပည့် ငါးရာခေါ်ဆောင်၍ သွားလေရာ မဟာဓမ္မရက္ခိတ မထေရ်ကြီးက လာရင်း အကြောင်းမေးတော်မူလျှင် အဋ္ဌကထာဓမ္မ ပိဋကအဖွင့်နာယူရန် လာကြောင်း လျှောက်ထားလေ၏။ " “ငါ့ရှင် အဘယ…….တို့များဒီဃနှင့်မဇ္ဈိမနိကာယ်ကိုတော့ရံဖန်ရံခါအမေး အမြန်းရှိလို့ အာရုံပြုမိသေးတယ်။ ကျန်နိကာယ်များကိုမူ တို့များ ပြန်လည် မကြည့်ပဲထားတာ အနှစ်သုံးဆယ်ရှိသွားပြီ။ သို့သော်လည်း ငါ့ရှင် ညအခါမှာ တို့များထံ လာရောက်ပြီးပါဠိတော်ကို ပြန်ဆိုပြလှည့်။ နေ့အခါကျယင်ငါ့ရှင်အား အဋ္ဌကထာကို ပို ့ချပေးရတာပေါ့” ဟု အဘယထေရ်အား ခွင့်ပြုတော်မူလိုက်၏။ စူဠာဘယမထေရ်သည် ညအခါ ပါဠိတော်များကို . ဆရာ့ထံ၌ ရွတ်အံ ပြရ၍ ညကတပည့်ရွတ်ပြသောပါဠိတော်များကို ဆရာကနေ့အခါအဋ္ဌကထာဖွင့်ဆို သင်ပြပေးတော်မူ၏။ ရွာသူရွာသားများလည်း ကျောင်းပရိဝုဏ်အနီး မဏ္ဍပ်ကြီး ထိုးကာ နေ့စဉ် စာနာလာကြလေသည်။ .. ဤနည်းအားဖြင့် ဆရာတပည့် သင်ပြနာယူပြီးသောအခါ မဟာမမ္မရက္ခိတ ပိဋကဆောင် မထေရ်ကြီးက အမြင့်အင်းပျဉ်ပေါ်မှ ဆင်းကာ မိမိတပည့်ရွှေ့ မြေကြီးဖျာပေါ်၌ထိုင်လျက်- " “ငါ့ရှင် အဘယ... တို့များကို ကမ္မဋ္ဌာန်းတရား သင်ကြားပြသပေးပါ” ဟု တောင်းပန်ရာ’ " “အရှင်ဘုရား…။ ဘယ်လို မိန့်တော်မူပါသလဲ။ တပည့်တော်များမှာ အရှင်ဆရာများထံ နာယူသင်ကြားနေရသောတပည့်တပါးမဟုတ်ပါလားဘုရား။ အရှင်ဘုရားများ သိတော်မမူသေးတဲ့တရားကို တပည့်တော်များက ဘယ်လိုလုပ် ပြီး ဟောပြနိုင်ပါ့မလဲဘုရား”ဟု စူဠာဘယမထေရ်ကရိုသေစ္စာပြန်၍လျှောက်၏။ ငါ့ရှင် အဘယ... ပဋိပတ်ကို ကျင့်ကြံပြီး ကိုယ်တိုင်အမှန် သိပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များရဲ့ အကျင့်စခန်း ကမ္မဋ္ဌာန်းကျင့်စဉ် ဆိုတာက တသီးတခြားဖြစ်ပေ ဘယ်”(အညော ဧသ အာရှသော ဂတကဿ ပဋိပတ္တိဂမနေန ဂတ ဒိဋ္ဌသစ္စဿ'မဂ္ဂေါ နာမ) ## PAGE 317 J29 စူဠာဘယမထေရ်လည်း ဆရာသမား၏တောင်းပန်မှုအရ ကမ္မဋ္ဌာန်းပြပေး ရ၏။ စူဠာဘယမထေရ်ကား ထိုစဉ်ကပင် သောတာပန်ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုလေသည်။ ဆရာအားကမ္မဋ္ဌာန်းပေး၍ ပြန်လာပြီးနောက် လောဟပါသာဒ=ကြေးပြာသာဒ် ၌ ပိဋကသုံးပုံပါဠိတော်ကို ဖွင့်ဆို ပို ့ချတော်မူလေ၏။ ထိုသို့ စာပို့ချနေစဉ်မှာပင် “ရောဟဏဇနပုဒ်မှာ မဟာ ဓမ္မရက္ခိတမထေရ် ကြီး ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသတဲ့” ဟူသော သတင်းကို အရှင်စူဠာဘယ ကြားသိ တော်မူလျှင် စာလိုက်သံဃာတော်များ ရွှေ့၌ပင် (ဆရာအား လေးမြတ်ပူဇော် သောအားဖြင့်) သန့်ပြန့်သော သင်္ကန်းအသစ် အယူခိုင်း၍ လဲလှယ်ပြီး လက် ကတော့ထိုးကာ ဆရာရှိရာအရပ်သို့ လက်အုပ်ချီလျက်- " “ငါ့ရှင်တို့……. ငါတို့ ဆရာအား အရဟတ္တမဂ်ဟာ သင့်မြတ်လှပါပေ တယ်။. (ရဟန်းကိစ္စပြီးဖို့ရာ ယုံမှားစရာ မရှိဘူး။) ငါတို့ဆရာဟာ ဖြောင့်လဲ ဖြောင့်မတ်တော်မူပါပေတယ်။ အာဇာနည်မထေရ်မြတ်ကြီးပါ။မိမိတပည့်စာသင် သား၍ရွှေမြေကြီးက ဖျာပေါ်မှထိုင်ပြီး ကမ္မဋ္ဌာန်းပြပေးရန် တောင်းခံခဲ့ဘူးတယ်။ ငါ့ရှင်တို့…. ငါတို့ဆရာအတွက် အရဟတ္တမဂ်ဟာ ဖြစ်သင့်ပါပေတယ်”” ဟု ချီးကျူး ပြောဆိုတော်မူလေသည်။ အလုပ်ခွင်မှာ စာမဝင်စေရ ဟု ပရရိယတ္တိသင်ယူနေသော သံဃာတော်များအတွက်လည်း အားကျဖွယ်၊ အတုယူဖွယ် ဖြစ်ပေတော့သည်။ ပရိယတ်အလုပ်သည် မလုပ်၍မရ၊ ပဋိပတ်၏ ပင်မ အခြေခံဖြစ်သည်။ သို့သော် ပရိယတ်မျှဖြင့်လည်း ရောင့်ရဲမနေရ။ ပဋိပတ် အလုပ်ခွင်သို့ ဝင်သောအခါမှစ၍လည်း စာပေ သင်အံပို့ချခြင်းများကို အမြဲ ကြောင့်ကြစိုက်၍ မနေရချေ။ တရားအလုပ်အား နှောင့်နှေးစေတတ် သဖြင့် “ဂန္ထပလိဗောဓ”=စာပေကြောင့်ကြမှု’ဟု ဆိုရလေသည်။ ထို့ကြောင့် “မဟာဓမ္မရက္ခိတ မထေရ်ကြီးထုံးကို နှလုံးမူရမည်” ဟု အဋ္ဌကထာ ဆရာကြီးက ပြညွှန်တော်မူလိုရင်း ဖြစ်ပေသည်။ တစေ အလားတူ စာပေ ပရိယတ္တိနှင့်စပ်၍ အခြား အတ္ထုပ္ပတ်များကိုလည်း အမြွက်မျှ ဖော်ပြသတိပေးတော် မူထားပြန်လေသည်။ မဇ္ဈိမနိကာယ်ဆောင် ဒေဝမထေရ်သည် မလယအရပ်၌ သီတင်းသုံးသော ဒေဝမထေရ်ထံ၌ ကမ္မဋ္ဌာန်းတောင်းရာ- ## PAGE 318 မလယထေရ် ငါ့ရှင်…ပရိယတ်မှာဘာတွေကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသလဲ။ မှန်လှပါ၊ မဇ္ဈိမ နိကာယ်ကို နှုတ်တက်ဆောင်ပါတယ် မဇ္ဈိမ : မလယ ဘုရား။ ငါ့ရှင်…. မဇ္ဈိမနိကာယ်ဆိုတာ အလွန်ခက်ပေတယ်။ မူလ ပဏ္ဏာသကို ရွတ်ဆိုနေတုန်း မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသက ဝင်လာ ပြန်တယ်။ မဇ္ဈိမ ရှုတ်နေပြန်တော့လဲ ဥပရိပဏ္ဏာသက ရောက်လာပြန်ရော…၊ငါ့ရှင် ဘယ်မှာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို နှလုံး သွင်းလို့ ရပါတော့မလဲ။ မဇ္ဈိမ မှန်လှပါ၊ အရှင်ဘုရားများ အထံတော်က ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားယူပြီး သည်နှင့် ပရိယတ်ကို နောက်ထပ်တဖန် ပြန်၍ မကြည့်တော့ပါ ဘုရား။ ယင်းသို့လျှင် မဇ္ဈိမနိကာယ်ဆောင် ဒေဝမထေရ်သည် ၁၉-နှစ်လုံးလုံး ပရိယတ်ကို ရွတ်အံသဇ္ဈာယ်ခြင်းမပြုပဲ တရားကိုသာဖိဖိစီးစီး (ဂန္ထပလိဗောဓကြီး မဝင်အောင်) နှလုံးသွင်းတော်မူရာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ရှိသောအခါရဟန္တာဖြစ်တော် မူလေသည်။ ထိုသို့ ပရိယတ္တိကို အနှစ်နှစ်ဆယ်လုံးလုံး မရွတ်အံ မသရဇ္ဈာယ်ပဲ ထားခဲ့ သော်လည်း ရဟန်းကိစ္စပြီး၍ တပည့်များက စာဝါတောင်းခံသဖြင့် ပို ့ချရာ အစမှအဆုံးတိုင်တလုံးတပါဒမျှ ချွတ်ချော်တိမ်းပါးခြင်းမရှိအောင် ရွတ်ဆိုသင်ပြ ပေးတော်မူနိုင်လေသည်။ ထိုနည်းအတူပင် ကရဏ္ဍိယတောင်၌ သီတင်းသုံးတော်မူသော နာဂမထေရ် သည်လည်း ၁၈-နှစ်လုံးလုံး ပရိယတ္တိကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် တပည့်များအား ဓာတုကထာပို ့ချရာ ၎င်း၏တပည့်များက အနုရာဓမြို့နေ မိတ်ဆွေစာသင်သား များနှင့် နှီးနှောကြည့်ရာ နာဂမထေရ်၏ ချပို့ ့စဉ်၌ တလုံးတပါဒမျှ ချွတ်ယွင်း ခြင်းမရှိကြောင်း တွေ့ကြရလေ၏။ ပရိယတ်ပြည့်စုံပြီးသော အရှင်များအတွက် ပဋိပတ်အလုပ်ခွင်သို့ ဝင်ရာ နှစ်ပေါင်.များစွာ ပရိယတ်ကို ရပ်တန့်မေ့ဖျောက်ထားသော်လည်း သမာဓိ ပရိဘာဝိတာ ပညာ=သမာဓိထုံမှ ပညာရှ” ဟူသည့်အတိုင်း ပဋိပတ်သမာဓိသည် ပရိယတ်ပညာအား ရှေးကထက်အဆပေါင်းရာထောင်မက စူးရှထက်မြက်စေနိုင် လေသည်။ • ပြဆိုပြီး စူဠာဘယမထေရ်သည် အဋ္ဌကထာများကိုမသင်ကြားဖူးပဲလျက် တနိုင်ငံလုံးစည်တီး၍ “အဋ္ဌကထာဖွင့်ပြမည်’ ဟု မဟာဝိဟာရဂိုဏ်း မထေရ်ကြီး ဟု များ သက်တော်ထင်ရှား ရှိနေစဉ်မှာပင် အထင်ကရ ကြေငြာထုတ်ဖော်ရဲသော