## PAGE 343 ရိုက်တီးလိုက်၏။ တိုက်တွင်းရှိ ရဟန်းသံဃာတော်များအားလုံး ကြွရောက်စည်း .ကြရန် ပင့်ဖိတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ပရိနိဗ္ဗာန်မပြုမီ ဆွမ်းတ လု တ်မော်ကွန်းတင် သံဃပရိသတ်စုံသောအခါ သံဃမထေရ်ကြီးက မည်သည့် အကြောင်း ကိစ္စကြောင့် မည်သူမည်ဝါက စည်တီး၍ သံဃာတော်များကို ပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဧမ်းတော်မူရာ အရှင်တိဿ မထေရ်က သံဃ ပရိသတ်အလယ်၌ လက်အုပ်ချီကာ စည်းဝေးပင့်ဖိတ်ရခြင်း အကြောင်းကို လျှောက်ထား၏။ “ယခုကဲ့သို့ ပင့်ဖိတ်ရတာ အခြားကိစ္စမဟုတ်ပါဘုရား။ အားလုံးသော ညီတော် နောင်တော် သီတင်းသုံးဖော်များဘုရား။ သူတော်ကောင်းတရား မဂ် ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်နှင့်စပ်လို့ တစုံတရာ ယုံမှားသံသယရှိလျှင် ယခုနေ မေးမြန်းနိုင်ကြပါ တယ်ဘုရား”ဟု လျှောက်ရာ သံဃာများ ဆိတ်ဆိတ်ပင်နေကြ၏။ ထိုအခါ သံဃ မထေရ်ကြီးက’ “ငါ့ရှင် သူမြတ်…၊သူတော်ကောင်းတို့မည်သည်မှာ မိမိသန္တာန်၌ အမှန် မရှိသော ကျေးဇူးဂုဏ်ကို ဝါကြွား ပလွှားပြီး ပြောဆိုတော်မမူကြ။ ဒီအတွက် ငါတို့မှာ မည်သည့် ယုံမှားသံသယမျှ မရှိ။ “ငါ့ရှင်သူမြတ်….ငါ့ရှင်ကသာ အဘယ်သို့သော သံဝေဂရ၍မည်သို့သော အကြောင်း အထောက်အပံ့ကြောင့် ရဟန်းကိစ္စ ပြီးမြောက်ရသည်ကိုသာ သံဃာ ပရိသတ်မှာ တဆိတ်ဟောပြပါ”ဟု တိုက်တွန်းရာ အရှင်တိဿမထေရ်လည်း (ပြဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း) အကြောင်းစုံ ရှင်းပြလျှောက်ထားရာ အားလုံး သာဓု ခေါ်ကြလေသည်။ ကြည်ညိုအားကျသည့် စိတ်များလည်း တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ် ကြ၏။ “ခုနစ်ရက်မျှတကယ်အားထုတ်လျှင် ဧကန်ဘရားထူးရနိုင်သည်”ဟု မြတ်စွာ ဘုရားရှင် အာမခံတော်မူသည်ကို အရှင်တိဿက ထပ်ဆင့်ထောက်ခံကာ စံတင် ပြတော်မူလေပြီ။ အရှင်တိဿမထေရ်လည်း ဒကာတို့လှူသော ဆွမ်းကို ယင်းကဲ့သို့ အလေး အမြတ်ပြု၍ ပူဇော်, ကျေးဇူးဆပ်ရကြောင်း အကျယ်တဝင့် လျှောက်ယင်း လျှောက်ယင်း အသံများ တိမ်၍တိမ်၍ လာ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ ငြိမ်သက်စွာ မျက် စိကို စုံမှိတ်လျက်က “ငါ၏ အလောင်းတင်ရာ စံကျောင်းပြာသာဒ်ကို ကျေးဇူးရှင် ဆွမ်းဒကာ ထင်းရောင်းသမား မဟာတိဿလက်နှင့် ထိတို့မှသာလျင် လှုပ်ရှား ရွှေ့လျားပါစေသား”ဟု အဓိဋ္ဌာန်ပြီး ခန္ဓာဝန်ကို ပစ်ချတော် မူသွား၏။ ## PAGE 344 ၃ ဝ ၁ ကြွရောက်လာသော ပရိသတ်များလည်း တိုး၍ပင် သံဝေဂ ဖြစ်တော် မူကြလေ၏။ ကာကဝဏ္ဏတိဿ- မင်းကြီးကိုယ်တော်တိုင် ကြွရောက်ပူဇော်ရာ အလောင်းတော်ကို မီးပူဇော်ရန် ရှိသောအခါပင့်၍ မရသဖြင့် သံဃမထေရ် ကြီး ပြန်လည် အမိန့်ရှိသည်များကို အထပ်ထပ် စဉ်းစားနေ၏။ မင်းကြီးလည်း ရုတ်တရက် အကြံပေါ်လာသဖြင့် မင်းချင်းယောက်ျားများအား ထင်းရောင်း သမား မဟာတိဿဆိုသူကို လိုက်လံရှာဖွေ ဆင့်ခေါ်စေ၏။ ဝမ်းနည်၊ဝမ်းသာ ဆွမ်းဒကာဘုန်းကံ ထင်းရောင်းစားရသူ ဆင်းရဲသားဆွမ်းဒကာ မဟာတိဿ ရှေ့တော်သို့ လျှောက်လျှင် မင်းကြီးက’ " “အမောင် မဟာတိဿ…၊ လွန်ခဲ့တဲ့ခုနစ်ရက်မြောက်က ခရီးသွား ဘုရားဖူး ရဟန်းတော်တပါးကို ဆွမ်းထုပ်များ ကပ်လှူခဲ့ဖူးသလား။ " “မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး…၊ ကပ်လှူခဲ့ဖူးပါတယ်။” " " “ဘယ်လို ကပ်လှူခဲ့ရတယ်ဆိုတာ အကြောင်းစုံ သံတော်ဦး တင်ပါအုံး။ ဆွမ်းဒကာ မဟာတိဿသည် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် သံတော်ဦး တင်ရပြန် လေသည်။ မင်းကြီးသည် ခေါင်းကို အသာညိတ်လျက်’ “အင်း…သာဓု သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ မဟာတိဿ၊ ရှိပါစေတော့။အဲသည် မထေရ်ကို မြင်တွေ့ရလျှင်လည်း သင် မှတ်မိလောက်ပါတယ်၊ သင်ရဲ့ ဆွမ်းတထုပ် ကလဲ သာသနာတော်မှာ အလွန်ကျေးဇူးများပါဘိ၊ ကဲ….ကဲ၊ ရှိပါစေတော့။ ကိုယ့်ချွေးနှီးစာ အလှူဒါနကို အာရုံပြုပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ နေပါ”ဟု မိန့်တော် မူကာ မဟာတိဿအား အလောင်းတော်ကို သွားရောက် ဖူးမြော်စေ၏။ မဟာတိဿလည်း စံကျောင်းပြာသာဒ်ပေါ်မှအလောင်းတော်ကို မျက်နှာ တော်ဖွင့်၍ ကြည့်ရာ အံ့အားကြီးသင့်၍ ကြက်သေ သေနေရှာတော့၏။ မည်သို့မျှ မပြောမဆို ဝိုင်၍၊ ခေါင်းစိုက်၍သာ နေလေတော့၏။ အတန်ကြာလျှင် မျက် ရည်များ တသွင်သွင် ကျဆင်းကာ ရင်ဘတ်ကိုတီးလျက် အမျိုးမျိုး အထွေထွေ ရေရွတ် မြည်တမ်းရှာလေတော့၏။ မင်းချင်းများက မဟာတိဿအား တဘက်တယောက် တွဲခေါ်ကာ မင်းကြီးထံ အခစားဝင်လာကြရာ မဟာတိဿမှာ မရှက်မကြောက်နိုင်တော့ပဲ… “မင်းကြီး…၊ကျွန်တော်မျိုး ဦးပဉ္စင်း..ကျွန်တော်မျိုး ဦးဖဉ္စင်း၊ ပြန်လွန် ကော်မူပြီ” ဟူ၍သာ ဆို ငိုကြွေး နေရှာတော့သည်။ ပရိသတ်ကြီးမှာလည်း " ## PAGE 345 ၃ဝ၂ နောက်ဆုံး မီးသင်္ဂြိုဟ်မည့် အချိန်ကျနေသဖြင့် အလောင်းဘော်ကိုလည်း ပင့်၍ မရကြောင်း သိထားကြသည့်အတိုင်း အမျိုးမျိုး ပြောဆို ဝေဖန်နေကြ၏။ မဟာတိဿ ငိုယို မြည်တမ်း၍ ပင်ပန်း နွမ်းဟိုက်နေရာ အတန်ကြာလျှင် မင်းကြီးကပင် “သာသနာတော်မှာ မဟာတိဿ၏ ဆွမ်းတထုပ်သည် .. အလွန် တန်ဖိုး ကြီးမား ကျေးဇူးများကြောင်း” အမျိုးမျိုး ချီးမွမ်း ပြောဆိုကာ နှစ်သိမ့် စေတော်မူ၏။ မဟာတိဿ သဒ္ဓာ ရွှင်လန်း ဝမ်းပန်းတသာ ရှိလာသောအချိန်၌ မဟာ တိဿအား ထီးသုံး နန်းသုံး ဝတ်စားတန်ဆာများကို ချီးမြှင့်လိုက်သည်။ ဆင်းရဲ သားအဝတ်များကို ချွတ်ကာ ချက်ချင်း လဲလှယ် ဝတ်စားစေပြီးနောက် ချစ်စနိုး ခေါ်ဝေါ်ကာ- “နောင်တော် မဟာတိဿ၊ နောင်တော်ရဲ့စေတနာနှင့် ပါရမီ ဘုန်းကံဟာ ယခု ကြွလာကြတဲ့ ပရိသတ်ကြီးထဲမှာ အကောင်းဆုံး အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်နေတာ ကိုလဲ နောင်တော်မဟာတိဿ သတိထားပါဦး။ “ယခု မီးပူဇော်ဖို့ အချိန်ကျနေပြီ၊ နံ့သာ ထင်းများလဲ အဆင်သင့်ဖြစ် နေပြီ။ နောင်တော် မဟာတိဿပဲ နောက်ဆုံး ပူဇော်ခြင်းအနေဖြင့် အားလုံး ကိုယ်စား ပင့်ဆောင်ပေးပါ”ဟု တိုက်တွန်းစကား ပြောကြားလျှင် မဟာတိဿ လည်း . အလောင်းတော် တင်ထားသော စံကျောင်း ပြာသာဒ်တော်သို့ သွား၍ အလောင်းတော်၏ ခြေတော်အစုံကို ရှိခိုးပြီးနောက်’ " “ကျေးဇူးရှင် ပိဏ္ဍပါတိက တိဿအရှင်မြတ်ဘုရား၊ တပည့်တော် ဆင်းရဲ သား ဆွမ်းဒကာ မဟာတိဿ . အရှင်မြတ် ခြေတော်ရင်းမှာ ရောက်ရှိပါပြီ။ ပူဇော် ခွင့်ပေးတော်မူပါဘုရား”ဟု အလောင်းတင် စံကျောင်း ပြာသာဒ်တော်ကို မိမိ ခေါင်းပေါ်သို့ ချီမပင့်တင်လိုက်ရာ အလွယ်တကူပင် ကြွတက်လာလေသည်။ သူ့ ထက်ငါ တိုးဝှေ့ ကြည်ညိုနေကြသော ပရိသတ်ကြီးမှာ မကြုံစဖူးအထူး အံ့ဩနေကြ၏။ ပရိသတ်အားလုံး တအံ့တဩ ပြောဆိုနေခိုက် အလောင်းတော် တင်ထားသော စံကျောင်း ပြာသာဒ်ဘော်သည် မဟာတိဿ ခေါင်းပေါ်၌ ကိန်း ဝပ်နေရာမှ ကောင်းကင်ပျံတက်ကာ အသင့်ပြင်ဆင်ထားသော နံ ့သာထင်းပုံကြီး ပေါ်သို့ သူ ့အလိုအလျောက် ကြွရောက် ကိန်းစံလေသည်ကို ဖူးတွေ့ကြရ၏။ အလောင်းတော် ထင်းပုံပေါ်သို့ ရောက်လျှင် ရောက်ချင်း နံ့သာထင်းပုံ ကြီးမှာလည်း လေးဘက်လေးတန်မှ မီးလျှံများ အလိုလို တက်ကြွ တောက် လောင်လာကာ အရှင်တိဿမထေရ်အား ပူဇော်ကြလေသတည်း။(အင်္ဂုတ္တရ အဋ္ဌ ကထာ-၁၊ ၃၉၅-ဝီရိယသမ္ဗောဇ္ဈင်အဖွင့်။ မဓုရ ရသဝါဟိနီ၌ နကုလ ဝတ္ထုဟု လာ၏။ ဝတ္ထုနံပါတ် ၄၄။ အနည်းငယ် ကွဲလွဲ၏။)