## PAGE 367 ၃ ၂ ၄ သီလကြောင့် ဘေးရန်အောင်သော အရိယကောဠိယဝါသီ မဟာဒတ္တထေရ် အရိယကောဋိယအရပ်နေ မဟာဒတ္တထေရ်သည် ကိစ္စတစုံတခုကြောင့် ခရီး ဒေသစာရီကြွရစဉ် တောအုပ်တခုသို့ အရောက်၊ ခရီး ပင်ပန်းလှသဖြင့် အရိပ် အာဝါသကောင်းလှသော သစ်ပင်ကြီးတပင်အောက်၌ ဝင်ရောက်နားခိုနေ၏။ “အင်း...တနေ့တာ ဒီမှာနားခိုယင်း တရားအားထုတ်ပြီးမှပဲ ခရီးဆက် တော့မယ်” ဟုဆုံးဖြတ်ကာ နှစ်ထပ်သင်္ကန်းကြီးခင်းလျက် ထိုသစ်ပင်ရင်း၌ပင် တရားအားထုတ်လေ၏။ မထေရ်ရောက်လာလျှင် ရုက္ခစိုးနတ်မင်းကြီး၏ကလေးများမှာ (မထေရ်၏ သီလတန်ခိုးတော်ကြောင့် နေမထိ ထိုင်မထိ လန့်ဖျပ် အော်ငို ကုန်ကြ၏။ ထို့ ကြောင့် ဖခင်ရုက္ခစိုး နတ်မင်းကြီးမှာ မထေရ်အား စိတ်ဆိုးကာ သစ်ပင်ကို ယမ်း လှုပ်ခါနေ၏။ မထေရ်ကား မတုန်မလှုပ်ပင် တရားရှုမြဲ ရှုမှတ်တော် မူနေသည်။ မထေရ်မှာ မည်သို့မျှကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်ပုံမပေါ်သဖြင့်ရုက္ခစိုးကြီးသည် မီးလျှံမီးခိုးများကို အဆက်မပြတ် လွှတ်ထုတ်ပြန်လေသည်။ မထေရ်ကား မတုန် လှုပ်။ မည်သို့မျှ ခြောက်လှန့်နှင်ထုတ်၍ မရသဖြင့် နောက်ဆုံး ဒကာတဦးအသွင် ဖန်ဆင်း၍ မထေရ်ထံ လာရောက်ရှိခိုးလျက် ရပ်လှာ၏။ မထေရ် သင်ဘယ်သူလဲ။ နတ် တပည့်တော် ဒီအပင်မှာစောင့်နေတဲ့ နတ်မင်းကြီးပါဘုရား။ မထေရ် ယခုတွင်က ခြောက်လှန့်တာ သင်ပဲမဟုတ်လား။ နတ် မှန်လှပါဘုရား။ မထေရ် ဘာ့ကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ နတ် အရှင်ဘုရား ဒီအပင်အောက်မှာနေတဲ့အတွက် အရှင်ဘုရားရဲ့သီလ အရှိန်အဝါကြောင့် တပည့်တော် ကလေးတွေ အပေါ်မှာ နေလို့ ထိုင်လို့မရလို့- ကြောက်လန့် အော်ငိုနေကြရပါတယ်၊ ` ဒါကြောင့် အရှင်ဘုရားထွက်သွားအောင် လုပ်မိပါတယ်ဘုရား။ မထေရ် ကောင်းပြီဒကာ…၊ သို့သော်လဲ ဘာဖြစ်လို့ “အရှင်ဘုရား……. ဒီမှာ မနေလာပါနဲ့၊ တပည့်တော်တို့မှာ အနေရ အထိုင်ရ ဆင်းရဲရပါ တယ်'လို့ စောစောက မလျှောက်သလဲ။ ## PAGE 368 ကဲ….ခုမှတော့မထူးဘူး၊ ဘာမှလဲ ပြောမနေချင်တော့နဲ့၊ မဟာ ဒတ္တထေရ်ဟာ အမနုဿဘေးကြောင့် ထွက်ပြေးရတယ်လို့ ပြောမှာ ရှက်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါ့ကြောင့် ဒီတနေ့တာတော့ ဒီမှာပဲနေတော့ မယ်။ သင်တို့မိသားစု ဒီတရက်တော့ဖြင့် သင့်တော်ရာခဏတိမ်းရှောင် နေကြပေဦးတော့။ မဟာဒတ္တမထေရ်သည် အထက်ပါအတိုင်း ပြောဆိုကာ တရားကိုသာဆက် လက် ရှုပွားလေတော့သည်။ (မ-ဋ္ဌ-၁၊ ၁၆၅-မူလပဏ္ဏာသ အာကင်္ခေယျသုတ် အဖွင့်။) " သီလဟူသည် ဣစ္ဆာသယပတ္တမြား (အာကင်္ခေယျသုတ္တန်) မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သစေ မယံ စတူဟိ ပစ္စယေဟိ နကိလမေယျာမ၊ သီလာဒိ ပူရေတုံ သက္ကုဏေယျာမ=ငါတို့မှာ စီးပွားဥစ္စာပစ္စည်းမချိုဘူး ဆိုယင်တော့ သီလစတဲ့ တရားတွေကို မကျင့်ရလေလား၊ ယခုတော့ အူမ-မတောင့်လို့ သီလ မစောင့် နိုင်ဘူး”စသည်ဖြင့် ဆင်ခြေကန်တက်သော လူညံ့ရဟန်းညံ့များအတွက် မည်သို့မျှ မဟရဲအောင် ရဲရဲကြီး အာမခံတော်မူထားလေသည်။ " “ရဟန်းတို့.. ၁။ သီတင်းသုံးဖော် မိတ်ဆွေများ၏ ချစ်ခင် လေးစားခြင်းခံရပြီး သမထ ဝိပဿနာ လွယ်ကူစွာပေါက်မြောက်လိုလျှင်- ၂။ ပစ္စည်းလာဘ်လာဘပေါများလိုလျှင်- ၃။ မိမိရဲ့ ဒကာဒကာမတွေ (သတ္တဝါတွေ) ဘေးရန်ကင်းကွာ ကြီးပွား ချမ်းသာစေလိုလျှင်’ ၄။ ကွယ်လွန်သူ မိဘာတကာတို့ကို များစေလိုလျှင်’ ကောင်းရာသုဂတိပို့ ကာ အကျိုး ၅။ သူတော်ကောင်းအလုပ်မှာ ပျော်ပိုက်နိုင်ပြီး လောကီ အာရုံတွေကို လွှမ်းမိုး အောင်နိုင်လိုလျှင် (အရတိရတိသဟော) ၆။ တောတောင်အရပ်တို့၌ အနှောင့်အယှက်ဘေးရန် အန္တရာယ်မှန်သမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိကာ အောင်မြင်လိုလျှင် (ဘယဘေရဝသဟော) ၇။ လောကီဈာန်သမာပတ်တွေကို ရရှိရုံမျှမကနိုင်နိုင်နင်းနင်းကျွမ်းကျွမ်း ကျင်ကျင်ရရှိကာ ချမ်းချမ်းသာသာကြီးနေလိုလျှင်– ## PAGE 369 " ဂ-၁၁။ လောကီ အဘိညာဉ်မှစ၍ အာသဝက္ခယဉာဏ်အထိ (ရဟန္တာဖြစ်ရသည်အထိ)ဂုဏ်ထူးဝိသေသနှင့်တကွ နိဗ္ဗာန်ကို မျက် မှောက်ပြုလိုလျှင်’ “သီလေက္ခေ”ဝဿ ပရိပူရကာရီ=သီလကိုသာလျှင် ပြည့်စုံ လုံလဲအောင် ဆောက်တည်ကြကုန်”ဟု ` အတည့်အလင်းမိန့်မှာတော်မူလေသည်။(ရချင်လို့တော့ မလုပ်နှင့်၊လုပ်လျှင်တော့ရမှာအမှန်ပဲ ဟူ၏။) အထက်ပါ မဟာဒတ္တထေရ်ဝတ္ထုမှာ ဘေးရန် အောင်နိုင်မှု အတွက်သာ ပြဆိုခြင်းဖြစ်၏။ အချုပ်အားဖြင့် သီလဟူသည် လောကီနယ်ပယ်အတွင်း၌ ချမ်း မြေပြည့်စုံစွာနေနိုင်ရေးမျှသာမက လောကုတ္တရာနယ်ပယ်၌လည်းတန်ခိုးအဘိညာဉ် နှင့်တကွ အာသဝေါကုန်ခန်း၍ ရဟန္တာဖြစ်သည်အထိ ကြီးမားသော ပင်မ တွန်းအားကြီး ဖြစ်ပေတော့သည်။ ကျောကုန်းပေါ် လိုက်ပါယင်း သီလကိုသုံးသပ်၍ ရဟန္တာဖြစ်သော အမ္ဗာခါဒက မဟာတိဿထေရ် သီဟိုဠ် သာသနာထွန်းကားစဉ်က သီလအရာတွင် စံတင် ညွှန်ပြလောက် ၁၁ မထေရ်တို့တွင် စိရဂုမ္မအရပ်၌ သီတင်းသုံးတော်မူသော အမ္မာခါဒက မဟာ တိဿမထေရ်ကြီးသည်လည်း သီလအရာ စံတော်ဝင် အရှင်မြတ်တပါး ဖြစ်တော် မူ၏။ မထေရ်ကြီးသည် သီဟိုဠ်တကျွန်းလုံး ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရ ကပ်ကြီး ဆိုက်ရောက် နေစဉ် ကိစ္စတခုဖြင့် ခရီးထွက်တော်မူရရာ သက်ရွယ်တော်ကြီး၍ ခရီးလည်း ပင်ပန်း၊ အာဟာရလည်း ပြတ်လပ်သဖြင့် မလှမ်း မသယ်ချင်အောင် နွမ်းနယ် အားပြတ်၍ ခရီးတဝက်မှာပင် ရပ်နားတော်မူရ၏။ ရှေ့ဆက်၍ မကြွသွားနိုင် တော့ပေ။ လမ်းအနီးရှိ အရိပ် အာဝါသကောင်းလှသော သရက်ပင်ကြီး၏ ပင်ခြေ အမြစ်ရင်း၌ လှဲမှီနားနေတော်မူရ၏။ သရက်ပင်ကြီးအောက် မြေပြင်တလျှောက် တွင် ဝင်းထိန်နေသော သရက်သီးမှည့်များ ကြွေကျ ပြန့်ကျဲနေသည်ကိုလည်း မြင်တော်မူရ၏။ဆာလောင် မွတ်သိပ်လှသဖြင့် ဘုဉ်းပေးတော်မူလိုလှသော်လည်း မိမိ သီလကို ဆင်ခြင်ကာ အာသာကို မျိုသိပ်ရလေ၏။