## PAGE 370 ဘဝနှင့် ဓမ္မ တန်ဖိုးဖြတ်နည်း ဓနံ စဇေ အင်္ဂဟေတု၊ အင်္ဂ ဇီဝိတပ္ပစ္စယာ။ ဓနံ အင်္ဂဉ္စ ဇီဝိတံ၊ သဗ္ဗမ္ပိ ဓမ္မပ္ပစ္စယာ။ " “ငါ့ရှင်တိဿ၊ လောက၌ ခြေ လက် အင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ဖို့ အရေးကြုံလာ၍ ဥစ္စာ စီး ပွား ကို ပေး က လွတ်မြောက် နိုင် သည်ဆိုလျှင် ခြေလက်အင်္ဂါဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဥစ္စာ စီးပွားကိုစွန့်လွှတ်သင့်ကစွန့်လွှတ်ရသည်။တဖန်၊အသက်အန္တရာယ် ရှိလာ၍ ခြေလက်အင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ပစ်မှ ချမ်းသာရမည် ဆိုပါ လျှင်လည်း အသက်ကိုငဲ့ပြီး ခြေလက်အင်္ဂါကို စွန့်ပစ်တန် စွန့်ပစ် ရသည်။ “ငါ့ရှင်တိဿ၊ သီလ, သမာဓိ, ပညာ သူတော်ကောင်းတရား နှင့် အလျော်အစားကြုံလာပါမူကား စီးပွားဥစ္စာ အင်္ဂါခြေလက် အသက်ပါမက ရှိသမျှ အကုန်လုံးကို စုန်းစုန်းမြုပ် စွန့်ပစ်နိုင် ရမယ် ငါ့ရှင်”ဟု သရက်သီးမှည့်များကို ကြည့်ယင်း အာသာကို မျိုသိပ်လျက် မိမိ ကိုယ်ကို နှိပ်ကွပ် ဆုံးမတော် မူလေသည်။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်လာ ဂါထာကို ရွတ်ဖတ် လွယ်ကူစေရန် ပြင်ဆင်ထား ပါသည်။) မထေရ်ကြီးသည် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ နှိပ်ကွပ် ဆုံးမနိုင်သော်လည်း တစုံ တရာအာဟာရ မရရှိလျှင် ထိုနေရာ၌ပင် ပျံလွန်တော်မူရန် အချိန်မဝေးတော့ချေ။ ဇီဝိန်ငွေ မရွှေ့ မထနိုင် အသက်နေ တဲ့တဲ့ကလေး မျှသာ ရှိလေ၏။ မည်သို့ ဖြစ်စေ မထေရ်ကြီးကား မိမိ သီလကိုသာ အသက်ပေး၍ အရယူရန် သန္နိဋ္ဌာန် ချတော်မူလေသည်။ 66 “ငါ့ရှင် တိဿ၊ ယခုအချိန်ကား သီလနှင့်အသက်ကို အလျော်အစား လုပ် ရမည့်အခါပေတည်း။ ဝိနည်းနှင့်မအပ်မရာ အာဏာ ဒေသနာတော်ကို ဖီဆန်ကာ သီလကို အပျက်ခံ၍ သရက်သီးမှည့်ကို စားပြီး အသက်ကို ယူမည်လော၊အသက် အသေခံ၍ သီလကို အရယူမည်လော။ “ရဟန်းတို့၏ စတု ပါရိသုဒ္ဓိ သီလတော်ကား အကျဉ်း နှစ်ရာ့ နှစ်ဆယ့် ခုနစ်သွယ်၊ အကျယ်အားဖြင့် ကုဋေ ကိုးထောင် တရာ့ ရှစ်ဆယ့် ငါးသန်း သုံး သောင်း ခြောက်ထောင် များပြားသည်ဟု အရေအတွက်အားဖြင့် ပိုင်းခြားချက် ရှိသော်လည်း ငါ့ရှင်သည် အရေအတွက်အားဖြင့် ပိုင်းခြား ကန့်သတ်၍ ဤရွှေ့ ## PAGE 371 ဤမျှကိုသာလျှင် ငါကျင့်မည်ဟုလည်း ကန့်သတ်ချက် မထား။ မထား။ ရဟန်းပြုသည်မှ စ၍ အရွယ်အချိန်အားဖြင့်လည်း ပိုင်းခြားခြင်း မရှိ “အပရိယန္တ” ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ 6 “သီလကို စင်ကြယ်စွာ ဆောက်တည်နိုင်လျှင် မရရှိသေးသော စီးပွား လာဘ်လာဘ, အခြံအရံ ကျော်စောကိတ္တိများ ရလာနိုင်၍ ရရှိပြီးသော စီးပွား လာဘ်လာဘ အခြံအရံကျော်စောကိတ္တိများလည်း ဟိုးပွားကြောင်း… မိမိ အင်္ဂါ ခြေလက် အသက်နှင့်တကွ ကွယ်လွန်လေပြီးသော မိဘ ဆွေမျိုး သားချင်းများမှ အစ သွေးသားတော်စပ်သူများအားလုံးဘေးရန်မသန်းချမ်းသာကြီးပွားကြောင်း အထောက်အပံ့ကောင်း ဖြစ်သည်ကိုလည်း ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့် အတိုင်း သိပြီး ဖြစ်ပေသည်။ (မူလ ပဏ္ဏာသ-အာကင်္ခေယျသုတ်) သို့ရာတွင် ငါ့ရှင် သီလကို စောင့်ခဲ့သည်မှာ လာဘ်ခြံရံကျော်စောကိတ္တိလိုချင်၍လည်းမဟုတ်၊ မိမိ၏ အင်္ဂါ ခြေလက် အသက်နှင့်တကွ မိဘ ဉာတကာတို့ ချမ်းသာရာရစေတော့ ဟူသော မျှော်လင့်ချက်လည်းမပါ၊ “ပါရိသုဒ္ဓိ=ထက်ဝန်းကျင် ပြည့်စုံ စင်ကြယ် သောသီလဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ “သေချင်လဲသေပါစေ၊ အသက်ကလေး တချောင်း ရှင်ရရေး အတွက် ဒီအသက်အရွယ်ကျမှတော့ မြတ်စွာဘုရား အာဏာတော်ကို မတော်လှန်မဖီဆန် လေနှင့်၊ မိမိ၏သီလကိုသာ နှလုံးသွင်းလေတော့” ယင်းသို့ အပြီးအပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ သရက်ပင်ရင်း . မြစ်ခြေ ပါးပျဉ်းကြား၌ အသာမှေးစက်တော်မူ၍ မိမိသီလကိုသာ နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင် တော်မူလေ၏။ ကျောကုန်းပေါ်မှ အရဟ တ္တ မဂ် သီလ၏တန်ခိုးတော်ကြောင့်လည်း မကြာမီ ခရီးသွား ဒါယကာကြီးတဦး ရောက်လာ၏။ သရက်ပင်ခြေရင်း၌ပင်ပန်းနွမ်းလျ၍ ယဲ ့ယဲ ့မျှသာရှိသောမထေရ် ကြီးကိုမြင်လျှင် အနီးသို့ လာရောက်ဦးချကာ— မေးရာက “အရှင်ဘုရား၊ ဘယ်ကို ကြွမှာပါလဲ၊ ဘယ်မှာ သီတင်းသုံးပါသလဲ”ဟု . “စိရှဂု... ”ဟု လေသံမျှ ဖြေဆိုတော်မူနိုင်တော့၏။ ခရီးသွား ဒါယကာ ကြီးမှာလည်း လိမ္မာပါးနပ်စွာ အကဲခတ်တတ်သူ ဖြစ်သည့် အတိုင်း အာဟာရ ပြတ်နေကြောင်းသိ၍ သရက်သီးမှည့်များကို ကောက်ယူကာ ဖျော်ရည်လုပ်၍ ဆက်ကပ်လိုက်သည်။ မထေရ်ကြီးမှာ တဝကြီး ဘုဉ်းပေးတော်မူရသဖြင့် အတန် ငယ် အားပြည့်သွား၏။ သို့သော် မိမိခြေဖြင့် မကြွလှမ်းနိုင်သေးချေ။ ## PAGE 372 " “အရှင်ဘုရား… ကြောင့်ကြတော်မမူပါနှင့်၊ ဘုရား တပည့်တော်အား ချီးမြှောက်သောအားဖြင့် ဘုရားတပည့်တော်ရဲ့ကျောပေါ်က လိုက်ကြွတော်မူပါ၊ စိရဂူမွ် ရောက်အောင် ပို ့ဆောင် ပေးပါ့မယ် ဘုရား”ဟု လျှောက်ထားကာ ကုန်းပိုး ပင့်ဆောင်ခဲ့လေ၏။ မထေရ်ကြီးလည်း ဒကာ၏ ကျောကုန်းပေါ်က လိုက်ပါယင်း လမ်း တလျှောက်လုံး မိမိသီလဂုဏ်ကျေးဇူးကိုသာ ဆင်ခြင်ဝမ်းမြောက်နေမိ၏။ န ပိတာ နပိ တေ မာတာ၊ န ဉာတိ နပိ ဗန္ဓဝေါ။ ကရောတေ တာဒိသံ ကိစ္စံ၊ သီလဝ န္တဿ ကာရဏ၁။ “ဪ…ယခု ငါ့ကို ကုန်းပိုး ပို ့ဆောင်တဲ့ . ဒါယကာကြီးဟာ ဓိဘလဲမတော်၊ သားချင်းဆွေမျိုးစပ်၍လဲ မဟုတ်။ အသက်နှင့် လဲခဲ့ ရသော ငါ့ရဲ့ သီလကြောင့်သာ ယခုလို လုပ်နိုင်ခဲသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပေတယ်။” သံဝေဂံ ဇနယိတွာန၊ သမ္မာသိက္ခာန ယောနိသော။ တဿ ပိဋ္ဌိဂတော သန္တော၊ အရဟတ္တံ အပါပုဏိ။ ““ယခုလို အသက်နှင့်လဲ၍ သီလကိုသာ မစောင့်ထိန်းနိုင်ခဲ့လျှင် အကျိုးမဲ့ ဆုံးရှုံးရတော့မှာပါကလား'ဟု သံဝေဂ ဖြစ်ကာ သီလာ နုဿတိ ပီတိကို အခြေခံ၍ မိမိ ခန္ဓာကိုယ် ရုပ် နာမ် ဓမ္မ တို့၏ ဖြစ်ပျက် သဘာဝကို အမှန်အတိုင်း သုံးသပ်ရှုမှတ်.တော်မူနိုင်၍ ဒါယကာ၏ကျောကုန်းပေါ်၌ လိုက်ပါလျက်က မဂ်ဖိုလ်အဆင့်ဆင့် ဉာဏ်ရောင်ဝင့်ကာ အရဟတ္တဖိုလ်ထီးဖြူကို ဖွင့်တော်မူခဲ့လေသည်။” (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်-၁၊ ၄၄-အဆိုအမိန့်ကို မဟာဋီကာ-၁၊ ၃၄၊ ၇၀-နှင့် လုံးစေ့ ပါဌ်စေ့ ညှိနှိုင်း ဖော်ပြပါသည်။ . အမ္ဗ သရက်သီး+အခါဒက=ကောက်ယူ၍ မစားသော့သူ။ သီလနှင့်စပ်၍ လိုရင်းမှတ်ချက်ကို အခန်း-၅ ကန္ဒရသာလမထေရ် အကြောင်း၌ ကြည့်ဖြစ်အောင်ကြည့်ပါဦး။)