## PAGE 388 မည်သည့်တာဝန်ပိုမျှ ကြောင့်ကြဖွယ်မရှိ၊ အာဝါသပလိဗောဓ ကင်းပြတ်ရာ၌ စံတော်ဝင် မထေရ်တပါးဖြစ်ပေသည်။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်-၁၊ ၈၇။) (ထူပါရုံမထေရ်နှင့် စာသင်သားရဟန်းတော်များ “အရိယာ”ဟု မပါရှိ သော်လည်း အရိယလမ်းစဉ် ကျင့်သုံးနေသူများဖြစ်၍ ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။ သီလ၊ ဓုတင် စသော ူတော်ကောင်းတရားများ၌ အရိယာဖြစ်တော်မူသွား၍ ပြည့်စုံစွာ ကျင့်ဆောင်တော်မူနိုင်ခြင်းကား အဆန်းမဟုတ်ပြီ။ပုထုဇဉ် အဖြစ်ဖြင့် သဒ္ဓာ၊ ဝီရိယထားကာ အပြည့်အစုံ အလုံအလဲ ကျင့်ဆောင်နိုင်ခြင်းက ချီးကျူးထိုက်လှသည်။) မေတ္တာဘာဝနာအရာ စံတော်ဝင် . ဝိသာခ ထေရ် မြတ်စွာဘုရားမရှိသည့်နောက် မဇ္ဈိမဒေသ ပါဋလိပုတ်ပြည်၌ ဝိသာခ ခေါ်သော သူကြွယ်တဦးရှိ၏။ သူကြွယ်သည် ပါဋလိပုတ်ပြည်၌ ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားယင်း နေထိုင်စဉ် သာသနာ ထွန်းသစ်စဖြစ်သော သီဟိုဠ်ကျွန်း၏ သာသနာရေးဆိုင်ရာ ကောင်းသတင်းများကို မကြာခဏ ကြားသိနေရသည်။ “တမ္ဗပဏ္ဏဒီပ ခေါ် သီဟိုဠ်ကျွန်းသည် စေတီပုထိုးများ ပန်းကုံးသဖွယ် ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သင်္ကန်းရောင်များ တောက်ပလျက်ရှိ၏။ သီဟိုဠ် တကျွန်းလုံး မည်သည့်နေရာ၌မဆို မိမိတို့နှစ်သက်ရာ နေထိုင်ချင်စဖွယ် ရှိသည်။ နေရာထိုင်ခင်း မရှား။ ရာသီဥတုကောင်း၏။ ဗုဒ္ဓသာသနာ ဘုရားအဆုံးအမနှင့် စပ်၍ ဆွေးနွေးမေးမြန်းရမည့် ပုဂ္ဂိုလ်, ဆည်းကပ်ရမည့်ပုဂ္ဂိုလ်များ ပေါများ၏။ ဗုဒ္ဓတရားတော်များ လေ့လာနာယူကျင့်သုံးရန် သင့်မြတ်သောဒေသ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာမဆို အလွယ်တကူရရှိနိုင်သည်….။” ဝိသာခသူကြွယ်သည် အဆိုပါသတင်းများကို အမြဲလိုလို ကြားနေရသဖြင့် လွန်စွာစိတ်ပါဝင်စားနေ၏။ နောက်ဆုံး သီဟိုဠ်သို့သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ရှိသမျှ စီးပွားဥစ္စာနှင့် စီးပွားရေးကိစ္စအားလုံးကို သားမယားများအား လွှဲအပ်လိုက်သည်။ မိမိမှာမူ အသပြာတကျပ်မျှသာယူ၍ ပုဆိုးစွန်၌ထုပ်ကာ ပါဋလိပုတ်နေအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ လေ၏။ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ကူးရန် သင်္ဘောကြုံမရနိုင်၍ ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်း၌တလခန့် ဆိုင်းငံ့နေရသေးသည်။ သူကြွယ်သည် အချိန်ပိုလည်းရ၊ ရောင်းရေးဝယ်ဘာလည်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ၊ ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းမှာပင် သင်္ဘောစောင့်ယင်း ပါလာသော ## PAGE 389 ၃.၄ ၆ ငွေအသပြာတကျပ်နှင့် လုပ်အားကို အရင်းပြုလျက် တရားသဖြင့် ကုန်ရောင်း ကုန်ဝယ်လုပ်ရာ တလအတွင်းမှာပင် အသပြာတထောင် စုမိဆောင်းမိ ရှိသွား သည်။ ဝိသာခ ရဟန်းခံပွဲ ငွေကြ သင်္ဘောကြုံရသဖြင့် သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ကူးသွား၏။ နာမည်ကျော် မဟာ ဝိဟာရကျောင်းတိုက်ကြီးသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်သွားသည်။ `မဟာဝိဟာရကျောင်းတိုက် မထေရ်ကြီးများအား အကျိုးအကြောင်း လျှောက်၍ ရှင်ရဟန်းပြုခွင့် တောင်းခံရာ မထေရ်ကြီးများက အခွင့်ပေးကြ လေသည် ။ ဝိသာခ ရဟန်းလောင်းအား ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါဖြင့် ရှင်ရဟန်းပြု၍ သိမ်သို့ မထေရ်ကြီးများက ခေါ်ဆောင်သွားကြရာ လမ်းတဝက်၌ ဝိသာခ ခါးပိုက်ထဲ (ခါးတောင်းကျိုက်တွင်း)မှ အသပြာ ထောင်ထုပ်သည် ရုတ်တရက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေလျှင် မထေရ်ကြီးများက " “ဝိသာခ…၊ အဲဒါ ဘာလဲ.....ဘာလဲ.... “မှန်လှပါ…၊ အသပြာငွေ တထောင်ပါဘုရား။” “ဝိသာခ…၊ ရှင်ရဟန်းများဟာ ရှင်ရဟန်းပြုတဲ့အချိန်ကစပြီး အသပြာ ငွေများကို မကိုင်တွယ် မစီမံကောင်းဘူး။ ယခုကတဲက ဒီအသပြာကို သင့်လျော် အောင် စီမံလိုက်ဦး”ဟု မိန့်တော်မူကြ၏။ ဝိနည်းတော်အရ ဆွေမျိုးသားချင်း၊ သို့မဟုတ် ကပ္ပိယကာရက တဦးဦး အား အပ်လိုက အပ်ထားနိုင်သော်လည်း ဝိသာခကမူ “ ငါ့ရဟန်းခံပွဲလာတဲ့လူ အားလုံး လက်ချည်းမပြန်စေရ”ဟုဆုံးဖြတ်၍ အသပြာငွေတထောင်ကို အာလယ ပြတ် စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် လာသမျှပရိသတ်အားသိမ်မဝင်မီ ကြဲဖြန့်ပေးလှူလိုက်၏။ ပြီးလျှင် မထေရ်ကြီးများက ဝိသာခအား ရှင်ရဟန်းပြုပေးတော်မူလိုက်ကြသည်။ တောတွင်းခရီးသည် ယောဂီဝိသာခ ဝိသာခသူကြွယ် ရဟန်းပြုသွားရာ ရဟန်းဘွဲ့တော်လည်း ဝိသာခထေရ် ဟူ၍သာ ခေါ်တွင်၏။ ဝိသာခထေရ်သည် ရဟန်းဝါ ငါးဝါရသည်အထိ ဒွေမာ တိကာနှင့်တကွ ပရိယတ္တိကို မဟာဝိဟာရ မထေရ်ကြီးများထံ လေ့လာသင်ယူ၏။ ငါးဝါအရ သီတင်းဝါလကျွတ်၍ ပဝါရဏာပွဲပြီးလျှင်ပင် မထေရ်ကြီးများထံ သင့်လျော်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းများကို တောင်းခံ၍ မဟာဝိဟာရမှ ထွက်ခွာသွား ## PAGE 390 လေ၏။ သမထ, ဝိပဿနာတရား ကြိုးစားအားထုတ်ရန် သီဟိုဠ်တကျွန်းလုံးရှိ သပ္ပာယဖြစ်သော နေရာများသို့ ကြွတော်မူ၏။ မေတ္တာ ဘာဝနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အထူးရှေ့တန်းတင်၍ အားထုတ်တော်မူလေသည်။ ဝိသာခမထေရ်၌ သီဟိုဠ်တကျွန်းလုံး လှည့်လည် သီတင်း သုံးရာတွင် အဓိဋ္ဌာန်တခုရှိ၏။ မည်သည့်ကျောင်း, မည်သည့် နေရာ၌မဆို၊ တကျောင်း တကျောင်း, တနေရာ တနေရာလျှင် လေးလ လေးလမျှသာ သီတင်းသုံးတော် မူခြင်းဖြစ်သည်။ လေးလပြည့်လျှင် နေရာသစ်တခု၌ ပြောင်းရွှေ့ သီတင်းသုံးတော် မူလေ၏။ အထူးသဖြင့် ကမ္မဋ္ဌာန်း ယောဂီတို့အား သင့်လျော်သော တောတောင် အရပ်တို့၌သာ လှည့်လည် သီတင်းသုံးတော်မူရာ တနေ့တွင် ဝိသာခ မထေရ်သည် နာမည်ကျော် စိတ္တလတောင်သို့ အသွား….တောတောင် စိမ့်စမ်းတို့ဖြင့် အေးချမ်း ဆိတ်ငြိမ်သော တောကြီးအတွင်း ချင်းနင်းဝင်ရောက်၍ သွားရ၏။ သက်တုံတက် တုံ တရားအာရုံကိုသာလျှင် အဖော်ပြုရတော့သည်။ တောစောင့်နတ် တောင်စောင့်နတ်များ၊ ကျေးဇူးရှင် ဆရာသမားများမှ အစ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ‘ချမ်းသာကြပါစေ’ဟု လမ်းသွားယင်းကလည်း မေတ္တာများပို ့လျက် နေ၏။ ခရီးပင်ပန်းလှသဖြင့် ခေတ္တ ခဏ ရပ်တန့် နားနေယင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်း လှသော မိမိ၏ ဘဝဖြစ်စဉ်ကို ဆင်ခြင် စဉ်းစားနေမိလေသည်။ မဇ္ဈိမဒေသ ပါဋလိပုတ်နေပြည်၌ မွေးဖွားကာ ပညာရှာချိန်မှအစ သားမ္ယားအိမ်ထောင်သည်ဘဝ၏ ဒုက္ခ၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီး တဦး၏ လေးသောက၊ အမှန်တရားကို စွန့်စား ရှာဖွေရသော အခက်အခဲ .. လောကီအာရုံ အမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံ ကြွယ်ဝ ချမ်းသာရခြင်း၏ ဒုက္ခ၊ ဃရာဝါသ သမ္ဗာဓ=ကျဉ်းမြောင်းလှသော ဘဝမှ ကံကောင်း ထောက်မ၍ လွတ်မြောက်လာရပုံ၊ ရခဲလှသော ရဟန်းအဖြစ်ကို ရရုံမျှမက စတုပါရိသုဒ္ဓိ သီလ ကို စင်ကြယ်အောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်၍ ကာယကံ, ဝစီကံ စင်ကြယ်ပုံ၊ သမထ ဝိပဿနာတရားကိုလည်း ကံအားလျော်စွာ အားထုတ်ခွင့်ရ၍ မနောကံပါ စင်ကြယ်ပုံ စသည်တို့ကို အပြန်ပြန် အလှန်လှန် စဉ်းစားကာ စဉ်းစားယင်း စဉ်း စားယင်း မိမိဘဝအတွက် ဝမ်းသာ အားရ ဖြစ်ပြီး တယောက်တည်း ကြုံးဝါး နေမိလေသည်။ ရှင်နှင့်မဆံ့ ဝမ်းသာလွန်း၍ နှုတ်ကပင် ကျူးရင့် နေမိ၏။ ယာဝတာ ဥပသမ္ပန္နော၊ ယာဝတာ ဣဓ အာဂတော။ ဧတ္ထန္တရေ ခလိတံ 'နတ္ထိ၊ အဟော လာဘာ တေ မာရှိသ။