## PAGE 397 ၃၅.၄ . ဇမ္ဗူ ဒိပ်တကျွန်းလုံးရှိ မင်းများ အားလုံးကိုပင်လည်း အယူဝါဒပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း၊ ဖြေရှင်းမည့် အကြောင်း၊ မိမိ အပြစ်ကိုသာ ခွင့်လွှတ် သည်းခံပါမည့်အကြောင်းလျှောက်သော်လည်း သည်းမခံနိုင်ဟု မိန့်တော်မူ၍— “ဒါဖြင့် အရှင်ဘုရား၊ ဒီဝါတွင်း သုံးလ အတွင်း အဘယ် ဆရာ့ထံမှာ နေရပါ့မလဲ အရှင်ဘုရား”ဟု အရှင်နာဂသေနက လျှောက်ရာ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ ရောဟဏမထေရ်ကြီးက ဝိဉ္စာတောင်တန်း အခိ(ဝတ္တနိယ)တောကျောင်းနေ အဿဂုတ္တမထေရ်ကြီးထံ လွှတ်တော်မူသည်။ ကျန်းမာချမ်းသာကြောင်း သတင်း စကား စသည် ပြောဆိုမှာကြား၍ လွှတ်တော်မူရာ အဿဂုတ္တ မထေရ်ကြီးလည်း အရှင်နာဂသေနအား အမည် နေရပ်, ဆရာ စသည်တို့ကို မေးမြန်းပြီးနောက်— “အိမ်း … င ါ့ရှင် နာဂသေန၊ ကောင်းပြီ။ သင့်ရဲ့ သပိတ်’ သင်္ကန်းများ သိမ်းဆည်းထားချေ”ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အရှင်နာဂသေနသည် နောက်တနေ့၌ ကျောင်းဝင်း အတွင်း တံမြက် လှည်းပြီးလျှင် ဆရာအတွက် မျက်နှာသစ်ရေ ဒန်ပူတို့ကို တည်ထားရာ အဿဂုတ္တ မထေရ်ကြီးကား ရှင်နာဂသေန တံမြက်လှည်းပြီး နေရာ၌ ထပ်၍ လှည်းတော် မူ၏။ ဆက်ကပ်ထားသောရေကိုလည်းသွန်၍ အခြားတနေရာမှ ခပ်ယူသုံးစွဲတော် မူသည်။ ထိုဒန်ပူကိုလည်း အသုံးပြုတော်မမူချေ။ အသုံးမပြုရုံသာမက ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး စကားတခွန်းမျှ ပြောဆိုမေးမြန်း ခြင်းမပြုချေ။ ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌ ရှေးနည်းအတူ အမည် နေရပ် ဆရာ, လာရင်းအကြောင်းကို ထပ်ပြီးမေးတော်မူသဖြင့် ဆရာကလွှတ်၍ တဝါ တွင်းနေခွင့်ပြုရန် ထပ်မံ လျှောက်ရ ပြန်လေသည်။ ထိုအခါမှ နေခွင့်ပေးကာ အဿဂုတ္တမထေရ်ကြီးထံ နည်းခံ၍ တဝါ ဆိုရလေ၏။ သီတင်းဝါလကျွတ်လျှင် ဒါယိကာမကြီးတဦးက ဆရာတပည့်နှစ်ပါးလုံး ဆွမ်းစားပင့်ရာ ဆွမ်းကိစ္စပြီးလျှင် မထေရ်ကြီးက အရှင်နာဂသေနအား ဆွမ်း အနုမောဒနာတရားဟောရန် မိန့်တော်မူ၍ ကျောင်းသို့ ပြန်ကြွနှင့်လေ၏။ “အရှင်ဘုရားနာဂသေန၊ တပည့်တော်မ အသက်ကြီးရင့် အိုမင်းသူဖြစ်၍ နက်နက်နဲနဲ ရုပ်နာမ်တရားများ ဟောကြား ချီးမြှင့်တော်မူပါ”ဟု ဒါယိကာမ ကြီးက လျှောက်ရာ အရှင်နာဂသေနလည်း လောကမှ လွန်မြောက်ကြောင်း ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါဆိတ်သုဉ်းကာ ရုပ် နာမ် အဖြစ်အပျက်မျှသာ ရှိသော တရားသဘော ဝိပဿနာ=အဘိဓမ္မာကို ဟောပြတော်မူလေ၏။ တရားပြီးဆုံးလျှင် ဆွမ်းဒါယိကာမကြီး သောတာပန်ဖြစ်၏။ ဓမ္မကထိက အရှင်နာဂသေနလည်း မိမိ ဟောသောတရားကို ပြန်လည်၍ ဆင်ခြင် သုံးသပ် လျက် ထိုင်နေရာ ထိုနေရာ၌ပင် သောတာပတ္တိဖိုလ်သို့ ဆိုက်ရောက်တော် မူလေသည်။ ## PAGE 398 အဿဂုတ္တမထေရ်ကြီးလည်း မိမိ ကျောင်းတွင်းရှိ စည်းဝေးညီမူရာ မဏ္ဍပ် တန်ဆောင်းကြီး အတွင်း၌ ထိုင်တော်မူနေလျက် ဆင်ခြင် ကြည့်တော်မူလျှင် ဟောသူ နာသူ နှစ်ဦးစလုံး သောတာပန်ဖြစ်သွားကြသည်ကို မြင်တော်မူသဖြင့်… အင်း…သာဓုသာဓု ငါ့ရှင် နာဂသေန၊ မြားချက် တခုတည်းဖြင့် ခန္ဓာ 66. " ဂ ကိုယ် နှစ်ခုကို ထွင်းဖောက်အောင် ပစ်ခွင်းနိုင်ပါပေတယ်”ဟု ရေရွတ်၍ ကောင်း ချီးပေးတော်မူနေလေ၏။ တရားဟောပြီး၍ အရှင်နာဂသေနပြန်ရောက်လာလျှင်- “ငါ့ရှင် နာဂသေန၊ သင်သည် ပါဋလိပုတ်ပြည်သို့ သွားချေ။ အသော ကာရုံကျောင်းတိုက် အရှင်ဓမ္မရက္ခိတထံမှာ ပိဋကသုံးပုံကိုသင်ယူချေ”ဟု မိန့်တော် မူလျှင် ယူဇနာတရာဝေးက္ခာသော ခရီးကို သွားရမည် ဖြစ်၍ ဆွမ်းကွမ်း ခက်ခဲ မည်ကို ပြန်လည်လျှောက်ရာ’ " “ငါ့ရှင် နာဂသေန၊ သွားသာသွားလော့။ လမ်းခရီးမှာ ဆန်မဲကင်း၍ စမ်ဟင်းလျာနှင့်တကွ သလေးဆွမ်းကို ရလိမ့်မယ်”ဟု တိုက်တွန်းစကား ပြော ကြားတော်မူသဖြင့် ဆရာ့အား အရိုအသေပြုကာ အဋ္ဌဝီ တော့ကျောင်းမှ ပါဋလိပုတ်ပြည်သို့ ယူဇနာတရာခရီးကို ကြွတော်မူရလေ၏။ အရှင်နာဂသေန၏ သာသနာပြု ခရီးစဉ် ပါဋလိပုတ်ပြည်သွားလမ်းခရီးအကြား၌ ပါဋလိပုတ်ပြည်သို့ လှည်းငါးရာ ဖြင့် သွားနေသော ပါဋလိပုတ်ပြည်သား ကုန်သည်သဌေးတဦးနှင့် တွေ့ဆုံမိကြရာ သဌေးက ကြည်ညိုလှသဖြင့် ဆွမ်းကွမ်းများ တာဝန်ယူ ဆက်ကပ်သွား၏။ သဌေး အရှင်ဘုရား…၊အမည်ဘယ်လိုခေါ်ပါသလဲ။ အရှင် … ဒကာ……၊အရှင်နာဂသေနလို့ ခေါ်ပါတယ်။ သဌေး … အရှင်ဘုရား…၊ မြတ်စွာဘုရား စကားတော် (ပိဋက) ဆိုတာကို သိတော်မူပါသလား။ အရှင် ဒကာ……၊ အဘိဓမ္မာ ပိဋကလောက်ကိုသာ သိပါတယ်။ သဌေး … အရှင်ဘုရား…တပည့်တော်တို့ အလွန်ကံကောင်းကြပါပေတယ်၊ လူ့ဘဝအရတော်ကြပါပေတယ်ဘုရား၊တပည့်တော်လဲ အဘိဓမ္မာ ပိဋကကိုဆောင်နေပါတယ်၊အရှင်ဘုရားလဲဆောင်နိုင်ပါပေတယ်။ တပည့်တော်အား အဘိဓမ္မာပိဋကကို ရွှတ်ဆိုဟောကြားတော် မူပါဦးဘုရား။ အရှင်နာဂသေနက အဘိဓမ္မာပိဋကဆောင် ကုန်သည်သဌေးအား ဟော ကြားတော်မူရာ ကုန်သည်သဌေးမှာ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိသော တရားအားလုံး ## PAGE 399 ချုပ်ဆုံးပျက်သုဉ်းခြင်းသဘောရှိ၏”ဟု တရားမျက်စိ သောတာပတ္တိအသိဉာဏ် အလင်းရရှိသွားလေသည်။ပါဋလိုပုတ်ပြည်အနီးသို့ရောက်လျင် _ အရှင်နာဂသေန အား အသောကာရုံကျောင်းတိုက်သို့ သွားသော လမ်းခွဲကိုပြညွှန်၍ အလျား ၁၆-တောင်၊ အနံဂ-တောင်ရှိသော အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ကမ္ဗလာရတနာ ဝတ်ထည်တခု လှူဒါန်းလိုက်၏။ အရှင်နာဂသေနလည်း အသောကာရုံကျောင်းတိုက် ဓမ္မရက္ခိတ မထေရ် ကြီးအထံတော်၌ ပိဋကသုံးပုံကို ပါဠိသဒ္ဒာအာဂုံအဖြစ်သုံးလမျှဖြင့် ဆက်တိုက် ရွတ်အံသင်ယူပြီးနောက် အနက် အဓိပ္ပာယ်များကို သုံးလတိုင်တိုင် နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင်၍ နေလေ၏။တနေ့သောအခါ မထေရ်ကြီးက အရှင်နာဂသေနအား’ " “ငါ့ရှင်နာဂသေန…၊ နွားကျောင်းသားဟာ နွားတို့ကိုသာ ထိန်း ကျောင်းရပြီး နွားနို ့မှဖြစ်သောအရသာကိုမူ အခြားသောသူတို့သာ သုံးဆောင် ကြရသကဲ့သို့ ငါ့ရှင် သင်ဟာ ပိဋကသုံးပုံတည်းဟူသော ဘုရားစကားတော်ကို အာဂုံနှုတ်တက် ဆောင်ရွက်နေသော်လဲ မဂ်ဖိုလ်အဖို့အစု ရရှိသူ မဖြစ်ခဲ့” ဟု မိန့်တော်မူလျှင်– " “အရှင်ဘုရား……၊ ရှိပါစေတော့၊ ဒီလောက်ဆိုလျှင် ကျေနပ်တော်မူပါ၊ ဘုရားတပည့်တော်သဘောပေါက်ပါပြီအရှင်ဘုရား”ဟု လျှောက်၍ ဝိပဿနာ တရားကို အားထုတ်လေရာ ထိုနေ့တရက်တည်မျှဖြင့် ပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးနှင့်တကွ ရဟန္တာဖြစ်တော်မူလေသည်။ ထိုအခါနတ်တို့သည်သာဓုခေါ်ကာ ကောင်းချီးဩဘာ ပေးကြကုန်၏။ မြေငလျင်သည်းစွာလုပ်၏။ ဗြဟ္မာမင်းတို့သည် လက်ပန်းပေါက်ခတ်ကြကုန်၏။ နတ်ပန်းမိုး ရွာသွန်းကြဲချကြကုန်၏။ ဟိမဝန္တ၃တောင် ရက္ခိတကုန်းမြေရှိ ရာပေါင်းများစွာသော ရဟန္တာ အရှင်မြတ်တို့လည်း စည်းဝေးကာ အရှင်နာဂသေနထံ တမန်စေလွှတ် ပင့်ခေါ် ကြ၍ ဟိမဝန္တာသို့ ကြွရလေသည်။ ရဟန္တာအရှင်များက’ “ငါ့ရှင်နာဂသေန…၊ မိလိန္ဒမင်းဟာ ရဟန်းသံဃာများကို ပြဿနာ မေးကာ ညှဉ်းဆဲနေတယ်၊ ငါ့ရှင်ကို ဒို့များ ဘောင်းဖန်ပါတယ်၊ သာဂလမြို့သို့ သွားရောက်ဆုံးမပါ”ဟု တောင်းပန်တိုက်တွန်းကြလျှင်’ “အရှင်ဘုရားတို့…၊မိလိန္ဒမင်းတယောက်တည်းကို မဆိုထားဘိ၊ ဇမ္ဗူ ထိပ် တကျွန်းလုံးရှိ မင်းအားလုံးလာပြီး ပြဿနာမေးဦးတော့၊ ဘုရားတပည့်တော် ကောင်းစွာဖြိုခွင်းဖြေရှင်းနိုင်ပါဘယ်၊ အရှင်ဘုရားများ ကြောက်ရွံ့ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပဲ သာဂလမြို့သို့ ကြွသွားတော်မူကြပါ”ဟု လျှောက်လေသည်။