## PAGE 448 မထေရ်လည်း (ဗုဒ္ဓာနုဿတိ ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းနေသူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ဗုဒ္ဓ အကြောင်းကိုပင် သိချင်နေသဖြင့်) မာရ်နတ်အား- " “သင် ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ဖူးသလား”ဟု မေးတော်မူရာ ဖူးတွေ့ ဖူး ကြောင်း ဝန်ခံ၍’ " “မာန်နတ်ဆိုတာ အလွန်တန်ခိုးကြီးပါတယ်။ ဘုရားရှင်နှင့် သဏ္ဌာန်တူ အောင် တဆိတ် ဖန်ဆင်းပြစမ်းပါ”ဟု မထေရ်က တောင်းပန်လိုက်သည်။ မာရ်နတ်ကလည်း " “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော် ဘုရားရှင်နှင့် အသွင်တူအောင် မဖန်ဆင်း နိုင်ပါ။ သို့သော် အတန်အသင့် တူရုံတော့ ဖန်ဆင်းပြပါ့မယ်”ဟု လျှောက်၍ ဘုရားအသွင် ဖန်ဆင်းလျက် ရှေ့၌ ရုပ်ပြရာ – မထေရ်သည် မာရ်နတ်ကို ကြည့်ယင်း’ “ဪ…၊ ရာဂ ဒေါသ မောဟတွေ ရှိနေတဲ့ မာရ်နတ်တောင် ဒီလောက် တင့်တယ်သေးလျှင် အမြဲတစေ ရာဂ ဒေါသ မောဟ မောဟ ရှိတော်မမူသော ဘုရား ရှင်ကား ဘာဖြစ်လို့ သည့်ထက် မတင့်တယ်မသပ္ပာယ်ပဲ ရှိရပါ့မလဲ”ဟု ပို၍ပင် ဘုရား အပေါ်၌ ကြည်ညိုစိတ်များ ဝင်လာ၏။ အရဟံဂုဏ်တော်ကြီးကို ဆင်ခြင်ကာ ပီတိတွေ တလှိုက်လှိုက် ဖြစ်လာ၏။ ထိုပီတိ ဖြစ်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ လက္ခဏာရေး သုံးပါးကို နှလုံးသွင်းရာ ထိုနေရာ၌ပင် ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူသွား၏။ လှည့်စားရန် လာသော မာရ်နတ်သည် မထေရ်အား လှည့်စား၍ မရသည့် အပြင်၊ မထေရ်ခိုင်းစေသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်မိ၍ မထေရ်သာလျှင် ရဟန္တာဖြစ်သွား သည်ကို အောက်မေ့မိ၍လော မသိ။ “အရှင်ဘုရား…တပည့်တော်ကို လှည့်စားတာပေါ့၊ တပည့်တော် အရှင် ဘုရား အလှည့် ခံလိုက်ရပါပြီ”ဟု ဝမ်းနည်းစွာလျှောက်ထားရာ " “မာရ်နတ်အိုကြီး၊ သင့်ကို လှည့်စားလို့ ငါ့မှာ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ”ဟု မိန့်တော်မူလိုက်သည်။ သာရ သင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာ၌ “သင့်ကို လှည့်စားခြင်းသည် ဝန်လေးဖွယ်ရာ မရှိ”ဟု ဆိုသည်မှာ မသင့်တတ်။) တံမြက်လှည်း၍ လှည်းသူ ကိုယ်တိုင် စိတ် ကြည်လင်ရပုံ၊ ထိုမှ ရဟန္တာ အထိ ဖြစ်နိုင်ပုံ သာဓကပင်တည်း။ (ဗုဒ္ဓာ နုဿတိ ရှုပွားပုံ အဆုံးအဖြတ် သိမှတ် ဖွယ်များကို“ရတနာ သုံးပါး ကျေးဇူး”စာအုပ်၌ အကျယ်ရေးခဲ့ပြီ။) ## PAGE 449 ၄ ၀ ၆ ဒတ္တထေရ်နှင့် ဩဒါတကသိုဏ်း ယင်း အဋ္ဌကထာ၌ ဆက်၍ “လောကန္တရကျောင်းနေ ဒတ္တမထေရ်လည်း စေတီရင်ပြင်ကို တံမြက်လှည်းအပြီးစိတ်ကြည်လင်ကာသဲပြင်ကိုဘစိမ့်စိမ့်ကြည့်ယင်း ဩဒါတ(အဖြူ)ကသိုဏ်း ဝင်စား၍ရ၏။ သမာပတ် ရှစ်ပါးကိုပါ ရ၍ ထိုမှတဆင့် ဝိပဿနာပွားရာ အနာဂါမ်အထိ ဖြစ်တော်မူသည်”ဟု ပြဆိုထားသည်။ တံမြက်လှည်းရာဌာနနှင့် ဂုဗ္ဗေနိပါသဉာဏ် တံမြက်လှည်းထားသောနေရာဒေသနှင့်စပ်၍ လှည်းသူသာ စိတ်ကြည်နူး၍ တရားထူး ရသည်မဟုတ်၊ မြင်တွေ့ရသူ အပေါင်းလည်း စိတ်ကြည်နူး၍ တရား ထူးများ ရဖူးကြောင်း အောက်ပါအတိုင်း သီဟိုဠ်ခေတ် ဖြစ်ရပ်များကို သာဓက တင်တော်မူထားသည်။ " “တိဿ မည်သော ရဟန်းငယ်တပါး ဇမ္ဗူကောလစေတီ ရင်ပြင်၌ တံမြက် လှည်းအပြီး အမှိုက်ကျုံး တောင်းကို ကိုင်၍ ရပ်နေစဉ် လှေသင်္ဘောမှ တက်ကြွ လာသော တိဒတ္တမထေရ်ကြီးသည် ထိုစေတီသို့ ဘုရားဖူးမြော်ရန် ရောက်လာ၏။ ပြောင်ရှင်း ညီညာနေသော စေတီ ရင်ပြင်ကိုကြည့်၍ “ကမ္မဋ္ဌာန်းဘာဝနာ ပွားယင်း တံမြက်လှည်းထားတဲ့နေရာပါကလား”ဟု သိမြင် ဆင်ခြင်တော်မူမိသည် နှင့် ထိုရဟန်းငယ်အား တရားအလုပ်နှင့်စပ်သော ပြဿနာ တထောင်ကို စစ်မေး ချီးမြှောက်တော်မူ၏။ ရဟန်းငယ်လည်း မေးတိုင်းပင် ဖြေဆိုနိုင်လေသည်။ တံမြက်လှည်းယင်း တရားပေါက်မြောက်သော ရဟန်းငယ်ဖြစ်လေ၏။ အခြား ကျောင်းတကျောင်းမှ မထေရ်တပါးလည်း စေတီယင်္ဂဏ ့ဝတ် ပြုလုပ်လေ့ရှိရာ ထိုဒစတီ ရင်ပြင်သို့ မနကတိုင်း (ဝဇိရဗုဒ္ဓိ အလို စိန့်တိုင်း)မှ ယေ ဘုရားဖူးမထေရ်လေးပါးကြွရောက်လာကြ၏။မထေရ်များသည်ပရိဝုဏ်မုခ်ဦးကပင် စေတီ ရင်ပြင်ကို လှမ်းမျှော်၍ ကြည့်ရှုရာ ညီညာ သန့်ရှင်းနေသည်ကို တွေ့ကြရ သဖြင့် မြင်ရရုံမျှဖြင့် စိတ်ကြည်နူးနေကြ၏။ ရင်ပြင်ပေါ် မတက်သေးပဲ တံခါး အပေါက်ဝ၌ပင် ရပ်ကာ အမောဖြေယင်း တရားသံတိ ကပ်လိုက်ရာ ထိုနေရာ၌ပင် ရှေးဘဝများစွာကို သိမြင်နိုင်သော ပုဗ္ဗေ နိဝါသာ နုဿတိ ဉာဏ်ကို ရတော်မူ ကြသည်။ ဘုရားဖူး မထေရ် လေးပါးတွင် တပါးက ရှစ်ကမ္ဘာ၊တပါးက ၁၆-ကမ္ဘာ၊ တပါးက ကမ္ဘာ နှစ်ဆယ်၊ တပါးက ကမ္ဘာ သုံးဆယ် တိုင်အောင် . မြင်တော်မူ လေသည်။ ## PAGE 450 " ထိုဝတ္ထုနှင့် တဆက်တည်းတံမြက်လှည်း၍ နတ်များဝမ်းမြောက်ခြင်း”နှင့် စပ်၍ စေတီ ရင်ပြင်၊ ဗောဓိရင်ပြင်၌ တံမြက်လှည်းသော ရဟန်းတပါးအား- “ကျောင်းတိုက် တည်ကတဲ့က ယခုမှသာ တံမြက်လှည်းသူကို ဖူးတွေ့ရ၍ ဝမ်းသာ သောကြောင့် ပန်း လာလှူရပါသည်”ဟု ဆိုကာ နတ်များ ကိုယ်ထင်ရှားလာရောက် ဖူးမြော်သည့် ဖြစ်ရပ်တခုကိုလည်း ပြဆိုထား၏။ ရဟန်းတပါးနှင့် အမှတ်သားတို့ အလှပြိုင်ပွဲ တံမြက်လှည်းရသော အကျိုးနှင့်စပ်၍ သီဟိုဠ်ခေတ် ဖြစ်ရပ်တခုမှာ ကြံကြံ ဖန်ဖန် ရှိလှ၍ မှတ်သား နှစ်လိုဖွယ်လည်း ကောင်းလှပေ၏။ အဘယ ခေါ်သော ရဟန်းငယ်သည် အလွန် သပ္ပာယ်၏။ အမတ်ကြီး တဦး၏သားမှာလည်း အလွန် ချောမော လှပ၏။ မထေရ်နှင့် အမတ်သားမည်သူက ပို၍လှကြောင်း ငြင်းခုံကြရာ နောက်ဆုံး တနေရာ၌ နှစ်ဦးလုံး တွေ့ဆုံပေးကာ အလှဘွဲ့ပေးရန် ကြံဖန် စီစဉ်ကြသည်။ (အံ့-ဋ္ဌ-၃၊ ၁၇-၌ မဟာ ဂတိမ္မ ဲ အဘယ ထေရ်နှင့် ဘဏ္ဍာစိုး အမတ်သားဟု ဆို၏။) မဟာစေတီ ရင်ပြင်၌ တွေ့ဆုံ ပေးကြရန် စီစဉ်ကြ၏။ အမတ်ကြီးသား၏ သားချင်းများက သတို့သားကို အလှပဆုံး ငယ်စား ဆင်ယင် ပေးပြီးနောက် မဟာစေတီဖူးရန် အရှေ့ဘက် စောင်.ဟန်းမှ တက်လာကြသည်။ အဘယမထေရ်၏ မယ်တော်ကြီးကလည်း မိမိသားတော်ထံ အကောင်းဆုံး အလျှင်ဆုံး သင်္ကန်း တစုံ ချုပ်လုပ်၍ ပေးပို့ထားနှင့်၏။ " “သားတော်၊ နက်ပြန် ခေါင်းကိုမပြောင်စိမ်းနေအောင် ရိတ်၊ဒီသင်္ကန်းကို ရုံခဲ့ပြီး ဆရာတော် သံဃာတော် အတူ မဟာစေတီကိုဘုရားဖူးကြွခဲ့ပါ”ဟု မှာကြား လျှောက်ထား၏။ မထေရ်လည်း သံဃာများနှင့်အတူ တောင်ဘက် စောင်းတန်းမှ တက်ကြွ လာရာ စေတီရင်ပြင်သို့အရောက် အမတ်သားနှင့် ဆုံမိကြစဉ်— “ဒကာကလေး၊ မထေရ်အိုကြီးတံမြက်လှည်းတုန်းက အမှိုက်ကျုံးရတဲ့ သင် ကများ ငါ့ကိုယှဉ်ပြိုင်သင့်တယ်လို့တွက်တာ အံ့ပါရဲ့”ဟု မထေရ်ကပြက်ရယ်ကျီစယ် လိုက်၏။ လွန်ခဲ့လော ဘဝက ရွာတရွာရှိ စေတီ တခု၌ မထေရ်ကြီး တပါးက တံမြက်လှည်း၊ ကပ္ပိယဒကာကြီး တဦးက အမှိုက်ကျုံးခဲ့ကြဖူး၏။ ထို ကောင်းမူ ကြောင့် ယခုအခါ အလှပြိုင်သူနှစ်ဦး ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုပေသည်။