## PAGE 454 ၄ ၁ ၁ ဖုဿဒေဝ မထေရ်ကြီးအကြောင်း ကြားနာရသောအခါ ကျွန်ုပ် ခေါင်း နားပန်းကြီးသွားပါသည်။အမှန်ကိုဝန်ခံရသော် ဆရာတော်ဘုရားထံ၌ ယောဂီများ ဝေယျာဝစ္စတွေ များစွာ လုပ်နေကြသည်ကို ရောက်စကတည်းက ဘဝင်မကျပါ။ တရားအလုပ်ချိန် ပျက်ရသည်ဟု ထင်မိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်မှာ အများ နည်းတူ ဝေယျာဝစ္စ ဆောင်ရွက်ရာ၌လည်း အမှတ်မပါပဲ ရှိနေခဲ့ပါသည်။ တရားနာရခါမှ အလုပ် သတ်သတ်၊ တရား သတ်သတ် ခွဲခြားနေ၍ မရ။ တချိန်ထဲမှာ အလုပ် နှစ်ခု ပြီးအောင် လုပ်ရမည်ကို ကျေနပ်သွားပါသည်။သို့ရာတွင် မစင် နှစ်ကြိမ် ကျုံးရသောကိစ္စနှင့် ဖုဿဒေဝမထေရ်အကြောင်း ပြန်လည်စဉ်းစား သောအခါ စိတ်ထဲ၌ မရှင်းလင်းပါ။ မာရ်နတ် လက်ချက်လော၊ သို့မဟုတ် တန်ခိုးရှင်တဦးဦး၏လက်ချက်လော၊ မျတ်စိထဲတွင် ဆရာတော်၏ မျက်နှာတော် ကိုသာ မြင်ယောင်နေမိပါတော့သည်။ တရားအရေးကြီးလျှင် ဝေယျာဝစ္စတွေ ရပ်တန့် ရပ် ဝေယျာဝစ္စလုပ်ယင်းလည်းအမှတ်သတိပါအောင်ရှုမှတ်နိုင်လျှင် တရားထူး ရနိုင်သောဝတ္ထုများကို တွေ့ရသောအခါ ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ဩဝါဒကို ပို၍ သဘောကျရပါ၏။ သို့ရာတွင် ခြွင်းချက် ပြုရန်ကား ရှိပေသေးသည်။ အမှတ် သတိရမှုသာ ပဓာန ဖြစ်၍ အလုပ်ပဓာန မဟုတ်ချေ။ နေ့လားညလား တရား အရေးကြီးလျှင် ဝေယျာဝစ္စများကို ရပ်ထားနိုင်လေသည်။ ထင်ရှားစေ.... " “ယော ပန အစ္စာရဒ္ဓ ဝိပဿကော “အဇ္ဇ ဝါ၊ သုဝေ ဝါတိ ပဋိဝေဓံ ပတ္ထယမာနော ဝိစရှတိ၊ တေန ဥပဇ္ဈာယ ဝတ္ထာ ဒီနီပီ ဟာပေတွာ အတ္တနော ကိစ္စမေဝ ကာတဗ္ဗ။ 600 (ဓမ္မပဒ-ဋ္ဌ-၂၊ ၁ဝ၃-အတ္တဒတ္ထထေရ် ဝတ္ထု။) ဤပါဠိ၏အဓိပ္ပာယ်ကား-ဝိနည်းပညတ်တော်အရ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ စသည်၌ပြုရမှည့်ဝတ်များကိုမပြုလုပ်ကဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏။သီလ ပျက်ကာ သဂ္ဂန္တရာယ် မဂ္ဂန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်၏။သို့ရာတွင် ပြင်းထန်စွာ အားထုတ်၍နေ့လားညလားတရားထူးရရန်မျှော်လင့်ချက်ရှိသူ ဖြစ် လျှင်(ဆရာကိုပန်ကြား၍)ထိုဝတ္တရားများကိုမလုပ်ပဲ ထားနိုင်၏။ မိမိတရားအလုပ်ကိုသာ ဖိ၍လုပ်ရသည်။ အာပတ် မသင့်။ (ဝိနည်း ပညတ်ချက် အထူးမရှိသော လူယောဂီများ ဆိုဖွယ် မရှိ၊သာ၍ပင် ရှုမှတ်နိုင်၏။) ## PAGE 455 ရဟန်း ယောဂီများအတွက် ဆက်လက် မှတ်သားရန်မှာ ဆရာ့ဝတ် စသည် ချွတ်ယွင်းသလောက် ဝိနည်း ပြစ်လည်း မရှိ၊ ကြောင့်ကြစိုက်ရမှု တာဝန်သာလျှင် ပို၍ လေးလံသော ဘုရား တည်ခြင်း၊ ကျောင်း ဆောက်ခြင်း၊ ပြုပြင် စီမံခြင်းနှင့် သံဃကိစ္စများကိုလည်း တရား ပဓာနပြုသူဖြစ်လျှင် မလုပ်ပဲ နေလိုက ရနိုင်သည် သာ ဖြစ်၏။ ဝိနည်း ပညတ်ရှိသော် ပန်ကြားရုံသာ ရှိပေ၏။ စေတီဟောင်း ပြုပြင်ခြင်း၊ ဘုရား တည်ခြင်းမျှလောက်ကိုပင် သာသနာပြု ကိစ္စကြီးဖြစ်လေဟန် ဒကာ,ဒကာမတို့အား မအပ်မရာ စီမံ၍ မိမိသန္တာန်၌ရှိရမည့် သီလစေတီ, သမာဓိစေတီ, ပညာစေတီ ပြုပြင် တည်ထားရမည်ကို ပဓာန မထား၊ လာဘ်များအောင် ကြံဆောင်သော ရဟန်းတို့အရေးကား ယခု ဖော်ပြလျက် ရှိသော သီလ သမာဓိ ကိစ္စ ကခြားစီသာ ဖြစ်ပေ၏။ လယ်တီ ဆရာတော် ဘု ရားကြီး ဖွင့်ဆိုထားသော မာရ်တပ်မကြီး ဆယ်တပ် [အောက်၌ ဖော်ပြလတ္တံ့ သော ဂါထာများမှာ သုတ္တနိပါတ် ပါဠိတော် “ပဓာန’သုတ်၌ မြတ်စွာဘုရား ဟောတော်မူသည်ကို ၁၂၅၃-ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့် နေ့က ကျေးဇူးရှင် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး အနက်မြန်မာ ပြန်ဆိုတော် မူခဲ့ ပါသည်။ . သုတ္တနိပါတ် အဋ္ဌကထာ၊ အံ-ဋီ-၁၊ ၇၉၊ သာရတ္ထ(မဟာဝဂ္ဂ ဗောဓိဌာန) ဋီကာများနှင့် ညီညွတ်၍ သည်းခံပြီး ဖတ်ရှုရန် လိုပါသည်။ စွမ်းဆောင်နိုင်သော ယောဂီများ ကျက်မှတ်ကြရန် ပဓာနသုတ် နိဿယမှ လိုရင်းဂါထာမျှကို ထုတ်နုတ်ဖော်ပြပါအံ့။ ထိုသုတ်သည် ဒုက္ကရစရိယာ ကျင့်စဉ်မှ စ၍ ဗောဓိပင်နှင့် ရွှေပလ္လင်ကို အောင်တော်မူပြီးသည့် နောက်ကာလအထိ မြတ်စွာဘုရားရှင်က မာရ်နတ်အား ဟောပြောခဲ့သမျှသော စကားတော်များ ချည်း ဖြစ်ပါသည်။] ကာမဂုဏ်မှောင်၊ တရာ၊ရှောင်၊ ဆာလောင်စိတ်ကုန်ပျင်း က။ ကာမာ တေ ပထမာသေနာ၊ ဒုတိယာ အရတိ ဝုစ္စတိ။ တတိယာ ခုပ္ပိပါသာ တေ၊ စတုတ္ထ တန္ဒီ ဝုစ္စတိ။ (၁) ပါပိမ-ဟယ်မာရ်ယုတ်၊ ကာမ=လူ ့ဘဝ နတ်ဘဝ ဗြဟ္မာ့ဘဝ၊ လူ့ စည်းစိမ် နတ်စည်းစိမ် ဗြဟ္မာ့စည်းစိမ် ဟူသော “ဝတ္ထုကာမ’ ° ## PAGE 456 ၄ ၁ ၃ ထိုဘဝ ထိုစည်းစိမ်တို့၌ ပျော်ပိုက်သော တဏှာ သုံးပါးတည်း ဟူသော ‘ကိလေသာကာမ’၊ ဤကာမနှစ်ပါး အယုတ်တို့သည်။ တေ=သင်မာရ်နတ်၏။ ပထမာသေနာ=ပထမ တပ်မတော်ကြီး ပေတည်း။ (၂) အရတိ=ရဟန်းအဖြစ်၌ မမွေ့လျော်ခြင်း၊ ပရိယတ်မှု ပဋိပတ်မှု တို့၌ `မမွေ့ လျော်ခြင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်သော တောကျောင်း တောင် ကျောင်းတို့၌ မမွေ့လျော်ခြင်း၊ သမထ ဘာဝနာမှု ဝိပဿနာ ဘာဝနာမှုတို့၌ မမွေ့လျော်ခြင်း ဟူသော အရုတိတရား ဥက္ကက္ကိုတ တရားစုကို။ တေ=သင်မာရ်နတ်၏။ ဒုတိယာသေနာ=ဒုတိယ တပ်မတော်ကြီးဟူ၍။ ဝုစ္စတိ=ဆိုအပ်၏။ (ဥက္ကဋ္ဌိတ-လည်တမျှော် မျှော် မော်တင် ပျင်းဆန့်ငြီးငွေ့ခြင်း။) (၃) ခုပ္ပိပါသာ=ဓုတင် ပဋိပတ်၊ လွန်ကျဉ်းကျပ်၍၊ နွားငတ်ရေချ၊ မစားရှပ်၊ မိဿကဘတ်၊ (ရောပြွမ်းသောဆွမ်း)၊ ရတတ်ရာရာ၊ မျှတခါ၌၊ ဆာလောင်နှမ်းချည့်၊ ဖြစ်တုံဘိသော်၊ ဆားထိတီရူး၊ ထွန့်ထွန့်လူးသို့၊ အထူးစိတ်စက်၊ အကုန်ပျက်၍၊ ဝိတက်ဗ်လပူ၊ ရမ္မက်ထူခြင်းတည်းဟူသော ခုပ္ပိပါသတရားစုံသည်၊ တေ=သင် မာရ်နတ်၏၊ တတိယာသေနာ=တတိယ တပ်မတော်ကြီးတည်း။ (၄) တန္နီ-ဝမ်းကဟာ၍၊ ဆာလောင်ချည့်နဲ့၊ ရှိလာခဲ့သော်၊ စိတ်ချဲ့ ကိုယ်ချဲ့၊ အားနဲ့အင်ယုတ်၊ အကြံဆုတ်လျက်၊ လုပ်ရန်အခင်း၊ မှုတင်းလင်းကို၊ မချဉ်းလိုက်ချင်၊ ပျင်းစိတ်ဝင်၍၊ မရွှင်မလန်း၊ စိတ်ကုန်ခန်းခြင်းတည်း ဟူသော တန္နီတရားစုကို၊ တေ- သင် မာရ်နတ်၏၊ စတုတ္ထီသေနာ=စတုတ္ထတပ်မတော်ကြီးဟူ၍၊ ဝုစ္စတိ… ဆိုအပ်၏။ ထိုင်းမှိုင်းလန့်ကြောက်၊ ဒွိဟဖောက်၊ မောက်မာချေဖျက်နင်း ၁။ ပဉ္စမံ ထိနမိဒ္ဓံ တေ၊ ဆဋ္ဌာ ဘီရူ ပဝုစ္စတိ။ သတ္တမီ ဝိစိကိစ္ဆာ တေ၊ မက္ခော ထမ္မော တေ အဋ္ဌမော။ (၅) ထိနမိဒ္ဓံ=အလုပ်မတွင်၊ အပျင်းဝင်၍၊ မရွှင်ညှိုးနွမ်း၊ စိတ်ကုန် ခန်းသော်၊ တသမ်းဝေဝေ၊ မှိုင်တွေငေးမေ့၊ ဖြစ်သန္ဓေမှ၊ စ၍ လည်းကောင်း၊သင်္ခမ်းကျောင်းဝယ်၊ ဗယ်ပြောင်းညာပြန်၊မှောက် လှန်လူးလဲ၊ တနွဲ့နွှဲ အိပ်ခြင်းတည်းဟူသော ထိနမိဒ္ဓတရားသည်။ တေ-သင်မာရ်နတ်၏။ ပဉ္စမံ=ပဉ္စမ တပ်မတော်ကြီးတည်း။