## PAGE 457 : (၆) ဘီရူ=အပျင်းစိတ်နှင့်၊ အအိပ်များ၍၊ တရားမတက်၊ စိတ်မထက်ပဲ၊ ရမ္မက်နွှယ်နွှယ်၊ စိတ်သိမ်ငယ်သော်၊ ဗယ်ဗယ်ညာညာ၊ ထွေလ၃ စုတ်နုပ်၊ အကြံရှုပ်၍၊ သစ်ငုတ်ကိုပင်၊ ဆင်ပဲကျားပဲ၊ ဘီလူးပဲဟု၊ အသဲတုန်ဆတ်၊ တဖျပ်ဖျပ်လန့်ခြင်းတည်း ဟူသော ဘီရုတရား တို့ကို။ တေ=သင်မာရ်နတ်၏။ ဆဋ္ဌာသေနာ=ဆဋ္ဌတပ်မတော်ကြီး ဟူ၍။ ပဝုစ္စတိ= ဆိုအပ်၏။ (၇) ဝိစိကိစ္ဆာ=အကျင့်ပြု၍၊ ကြောက်မှုကင်းစွာ၊ရဲပြန်ပါ၍၊ဘာဝနာ အလုပ်၊ အားထုတ်ပြန်လည်း၊ ဈာန်လမ်းမဂ်လမ်း၊စခန်းတိမ်မြုပ်၊ ငုပ်ကြီးငုပ်၍၊ အလုပ်အကြံ၊ အမှန်မုချ၊ လမ်းရိုးကျမည်၊ မကျ မည်ဟု၊ နှစ်လီရှုပ်ယှက်၊ အရေးပျက်အောင်၊ ကန့်ကွက်ဆီးတား တတ်သော ဝိစိကိစ္ဆာတရားသည်။ တေ=သင်မာရ်နတ်၏။ သတ္တမီ သေနာ=သတ္တမ တပ်မတော်ကြီးတည်း။ (ဂ) မက္ခော ထမ္ဘော=ယုံမှားဒွိဟ၊ ကင်းစင်ပ၍၊ နေ့ညအားထုတ်၊ တွင်တွင်လုပ်ရာ၊ ဘာဝနာနိမိတ်၊ အရိပ်အဆင်၊ အထူးမြင်၍၊ အထင်ကိုပွား၊ ရှိပြန်ငြားသော်၊ တပါးသူကို၊ လူရာမသွင်း၊ ဂုဏ် သတင်းကို၊ နင်းနယ်ချေဖျက်၊ မိမိထက်လျှင်၊ အသက်သိက္ခာ၊ ထေရ်ဝါကြီးမား၊ သူတို့အားကို၊ ညွတ်တွားမပြု၊ မောက်မာမှု ဟူသော မက္ခထပ္တတရားစုသည်။ တေ=သင်မာရ်နတ်၏။ အဋ္ဌမော ရှစ်ခုမြောက်သော အဋ္ဌမ တပ်မတော်ကြီးတည်း။ လာဘ်,ကျော်,သက္ကာ၊ ရပြန်လာ၊ မိစ္ဆာဖြန့်သိမ်းသွင်း လာဘော သိလောကော- သက္ကာရော၊ မိစ္ဆာလာစ ယော ၇။ ယသော၊ ယော စ'တ္တာနံ သမုက္က ံသေ၊. ပရေစ အဝဇာနာတိ။ (၉) (တဒါ-အထူးဝိသေသ ဖြစ်ပေါ်သဖြင့်၊ မှော်လောက်မောက် လောက်၊ခရီးရောက်သောအခါ၌။) လာဘောစ=လာဘ်သပ္ပကာ များသည်၌ သာယာတက်ကြွသော တဏှာမာန သည်လည်း ကောင်း။ သိလောကောစ-အရပ်လေးမျက်နှာ၊ ကြော်ငြာနံပြား သည်၌ သာယာတက်ကြွသော တဏှာမာနသည်လည်းကောင်း။ သက္ကာရောစ=တပါးသူတို့ မရစဖူး၊ ထူးမြတ်သောလာဘ်ကိုရရာ၌ သာယာတက်ကြွသော တဏှာမာနသည်လည်းကောင်း။ . မိစ္ဆာ ။ ## PAGE 458 လမ္မော=လာဘ်များသည်ထက် များအောင်၊ တရားတု တရား ယောင်တို့ကိုပြ၍ ပါပိစ္ဆတဏှာနှင့်ယှဉ်လျက်၊ စင်စစ် အမှောက် အမှားပြု၍ ရအပ်သော။ (ပါပိစ္ဆ=အလိုဆိုး။)ယော ယသောစ= အကြင် အခြံအရံ အကျော်အစော၌ သာယာ တက်ကြွသော တဏှာမာနသည်လည်းကောင်း။တေ-သင်မာရ်နတ်၏။နဝမော= ကိုးခုမြောက်သော နဝမ တပ်မတော်ကြီးတည်း။ ငါသာသိမြင်၊ ထီမထင်၊ မာရ်ဝင်မြှောက်နှိမ်ခြင်း = (၁၀) အတ္တာနံ = မိမိကိုယ်ကို။ ယော သမုက္က ံသေ = အကြင်ချီးပင့် မြှောက်စားမှုသည်လည်းကောင်း။ ပရေ-သူတပါးတို့ကို။ ဟော အဝဇာနာတိ=အကြင် မထီမဲ့မြင် မထီလေးစား ပြုမှုသည်လည်း ကောင်း။ တေ-သင် မာရ်နတ်၏။ ဒသမော-ဆယ်ခုမြောက် သော … ဒသမ တပ်မတော်ကြီးတည်း။ သတ္တမတပ်နားသို့ပင် မသိလှာကြ (ပုဂ္ဂလာ ဓိဋ္ဌာန်ဒေသနာကို ဓမ္မာဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ ထင်ရှားအောင် အနက်ဆို လိုက်သည်။ ရဟန်းတို့၌ တဏှာဖြင့် သာယာလောက်သော သင်္ကန်း, သပိတ်, ပရိက္ခရာ, တိုက်တာ, ကျောင်းကန်, အရာမ်, ဥယျာဉ်, ခုတင်ညောင်စောင်း, အခင်းအရုံ အလုံးစုံသည်လည်း ရဟန်းတို့၏ ကာမဂုဏ်ဝတ္ထုစုပင်တည်း။ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒ ဒုလ္လဘ၊ ပဗ္ဗဇိတ ဒုလ္လဘကို သိကြလျက် ဂိဟီဘောဝကို မစွန့် နိုင်၍ ဂိဟီဘောဂ အလယ်၌ ပုထုဇဉ် အနေနှင့် သေဆုံးကြသော လူစု။ ရုက္ခမူလကျောင်း၊ ပံ့သုကူသင်္ကန်း၊ ပိဏ္ဍိယာလောပဆွမ်း၊ ပူတိမုတ္တဆေး တို့ကို ရဟန်းခံစဉ်အခါ ကြားဖူးကြပါလျက် ဂဟပတိ(လူ)တို့ လှူဒါန်းသော ကျောင်းသင်္ကန်း ဆွမ်းဆေးတို့ကို မစွန့်နိုင်၍ ပဗ္ဗဇိတ ကာမဂုဏ် အလယ်၌ ပုထုဇဉ် အနေနှင့် သေဆုံးကြသော ရဟန်းစု။ ဤ လူရှင် ရဟန်းတို့သည် မာရ်မင်း၏ ကာမဟူသော ပထမ တပ်မတော် ကြီးနှင့် ဆိုင်မိ၍ မလှတမ သေဆုံးကြသော သူတို့ ပေတည်း။ အချို့သော ရဟန်းတို့သည် ပထမတပ်ကြီးမှ အလွတ်ထွက်ခဲ့၍ (ထွက်ခဲ့ ပြီးခါမှ) တောအရပ်တွင် ခုတစ် ပဋိပတ်နှင့် နေကြရာ အရတိ၊ ဥပ္ပိပါသာ၊ ## PAGE 459 ၄ ၁ ၆ တန္ဒီ၊ ထိနမိဒ္ဓ၊ ဘီရူ-ဤတပ်ကြီး ငါးတန် ဝိုင်းမိပြန်၍ လွတ်အောင် မထွက်နိုင်ကြပဲ ထိုတပ်ထဲမှာပင် ပုထုဇန် ဘဝနှင့် မလှတမ သေဆုံးကြကုန်၏။ ယခုကာလ၌ ဂါမဝါသီ (ဌာနေ) ရဟန်းတို့သည် ပထမတပ်တွင်းမှာပင် မြုပ်ဆုံးကုန်ကြ၏။ အရညဝါသီ(တောနေ)ရဟန်းတို့သည် နောက်တပ် ငါးတပ် အတွင်းမှာ မြုပ်ဆုံးကုန်ကြ၏။ သတ္တမတပ်သို့ ရောက်အောင် လာနိုင်သောသူပင် မရှိကြပြီ။) ဒုက္ကရစရိယာ အလုပ်ခွင်မှ ကြုံးဝါးသံ မာရ်ဆယ်တပ်မ ကျော်နိုင်မှ အာဂ ယောက်ျားမင်း ဧသာ နမုစိ တေ သေနာ၊ ကဏှာဿာဘိပ္ပဟာရိနီ။ န နံ အသူရော ဇိနာတိ၊ ဇေတွာစ လဘတေ သုခံ။ နမုစိ=လူနတ်ဗြဟ္မာ၊ သတ္တဝါကို၊ သံသရာညွတ်၊ ဒုက္ခဝဋ်မှ၊ မလွှတ် စေမှု၊ အတင်းပြုသည်၊ ဗိုလ်ထုကြီးလတ်...ဟယ်...မာရ်နတ်။ ဧသာ=ကာမ, အရတိ၊ အစရှိသောတရားစုသည်။ တေ=သင်မာရ် နတ်၏။ သေနာ= စစ်သည်ဗိုလ်ထု၊ ရဲမက်စုသည်။ ဟောတိ=ဖြစ်၏။ ကဏှဿ=နှလုံးအမူ၊ အပြုမဖက်၊ ထည်လုံးနက်သား၊ ရမ္မက်ကြီးလတ်၊ သင်မာရ်နတ်၏။ အဘိပ္ပဟာရိနီ=ရဟန်းရသေ ့၊ ဟူသရွေ့ကို၊ တွေ့ တိုင်း ပစ်ခတ်၊ အသေသတ်သော၊ သေနတ်မီးပေါက်၊ အမြောက်စိန် ဗုံးတွေလည်း မည်၏။ အသူရော=သဒ္ဓာ ဆန္ဒ၊ ဝီရိယ,ဉာဏ်၊ မစွမ်းသန်သော၊ ပုထုဇန်မှု၊ သူ့မရဲများသည်။ သူရဲဘောကြောင်သူ အပေါင်းသည်။) နံ=ထို တပ်ကြီးဆယ်တန်၊ သင်၏ရန်ကို။ နဇိနာတိ=တွန်းလှန်တိုက်ဖျက်၊ အလွတ်ထွက်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ကြပေ။ သူရောဝ= သဒ္ဓာ, ဆန္ဒ၊ ဝီရိယ, ဉာဏ်၊ ထက်သန်ကြီးမား၊ လွန်စွန့်စားသော၊ ယောက်ျား အာဇာနည်များသည်သာလျှင်။ ဇိနာတိ=မြက်နွှယ်တပင်၊ ထီမထင်ပဲ၊ အလျင်အမြန်၊ တွန်းလှန်တိုက်ဖျက်၊ အလွတ်ထွက်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင် ကြ၏။ ဇေတွာစ= တွန်းလှန်တိုက်ဖျက်၊ အလွတ် ထွက်နိုင်မှသာလျှင်။ သုခံ=ဗိုလ်ထုအများ၊ ဆယ်တပ်သားတို့၏၊ ဓားဘေးလှံဘေး၊ လက် နက် ဘေးမှ၊ ကင်းဝေးလှစွာ၊ မြတ်ချမ်းသာကို။ လဘတေ= ၁=ရနိုင်လေ သတည်း။