## PAGE 493 ယင်းသို့ အသုဘအလောင်းကို ရှုကြည့်ရာ၌ ယောက်ျားများအတွက် မိန်းမ အလောင်း၊ မိန်းမများအတွက် ယောကျ်ားအလောင်းကိုကြည့်ရန်မသင့်။သပ္ပာယ မဖြစ်။ မိမိတို့နှင့်ဘဘောတူကိုသာ ကြည့်ရှုသင့်လေသည်။ (မ-ဋ္ဌ-၁၊၂၅၉-မဟာ သတိပဋ္ဌာနသုတ်-သပ္ပာယ သမ္ပဇဉ် အဖွင့်။) စေတီယတောင်၌ သီတင်းသုံးသော (ပြဆိုပြီး)မဟာတိဿထေရ်၊ ဆင်စီး လာသောမင်းတပါးကိုကြည့်သော ဟံဃရက္ခိတမထေရ်၏တပည့် သာမဏေတို့ကဲ့သို့ အသက် ထင်ရှားရှိသူများကို ကြည့်၍လည်း အသုဘ ကမ္မဋ္ဌာန်း ထင်သည်ပင်။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်-၁၊၁၈၈-၉။ သံ-ဋ္ဌ-၃၊၂၁၉-သတိသုတ် အဖွင့်။ စီ-ဋ္ဌ-၁၊၁၆၆) “မသာတခေါက်၊ ကျောင်း ဆယ်ခေါက်ဆိုထုံးအရ ယခုအခါ အသုဘရှု၊ အသုဘပို ့သွားနေကြရသူများ သတိထားဖွယ်။ ## PAGE 494 အခန်း (၇) တန်ခိုး ဖန်ဆင်းမှုအရာ စံတော်ဝင် မ ထေရ် များ စိတ်ကိုနိုင်က လိုတိုင်းရ “ရဟန်းတို့....ဤစိတ်သည် ပွားစေလျှင်၊ အကြိမ်များစွာပြုလျှင် နူးညံ့သည်လည်းကောင်း၊ အဖွဲ့၌ ညံ့လည်လည်းကောင်း ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤ- အတူ...စိတ်မှတပါး ထိုသို့ဖြစ်နိုင်သော အခြားတရားစာခုကိုမျှ ငါဘုရား မြင်တော်မမူ။” (ဧက အင်္ဂုတ္တရပါဠိတော်) နူးညံ့သောစိတ်သည် ကောင်းစွာ ဦးပြီးသော ရွှေကဲ့သို့ စာန်ခိုး ဖန်ဆင်းခြင်းစသော အမှု၌ ခံ ပေ၏၊ သင့်လျော်ပေ၏။” (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၊ ဣဒ္ဓိဝိဓခန်း။) ## PAGE 495 ဂဠုန်ရန်ကို အမြန်ဆုံး ကာကွယ်လိုက်သော ဗုဒ္ဓ ရက္ခိတ ထေရ် - သီဟိုဠ်ကျွန်း မိဿက (စေတီယ)တောင်၌ ထေရမ္မတ္ထလခေါ်သော သာ သနာ့သမိုင်းဝင် အရပ်ဘခုရှိ၏။ (ထေရ= သီဟိုဠ်သာသနာပြု အရှင်မဟိန္ဒစသော မထေရ်များသက်ဆင်းရာ၊ အမ္မ=သရက်ပင်များ ရှိသော - ထလ’တောင်ကုန်း၊) ယင်းမထေရ်များစံရာ သရက်ပင်ကုန်းအရပ်၌ အလွန်ဘုန်းတန်ခိုး အာနုဘော်ကြီး သော မဟာရောဟဏဂုတ္တခေါ် ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီးတပါး သီဘင်းသုံးတော် မူ၏။ တနေ့သောအခါ ယင်းမထေရ်ကြီး သက်ရွယ်တော်ကြီး၍ နာမကျန်း ရှိတော်မူသဖြင့် သူနာပြုစုရန် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်ရှိ တပည့်ရဟန်းတော် သုံး သောင်းတို့ ကြွလာတော်မူကြသည်။ ထိုတပည့်များ အားလုံးလည်း. တန်ခိုး အဘိညာဉ်ရ ရဟန္တာအရှင်မြတ်တို့ချည်း ဖြစ်တော်မူကြ၏။ ထိုမထေရ်တို့တွင် ရဟန်းရှစ်ဝါရ ဗုဒ္ဓရက္ခိတခေါ် သော တပည့်ငယ်ဘပါး လည်း ပါလာလေသည်။ ဗုဒ္ဓရက္ခိတ ရဟန်းငယ်သည် မထေရ်ကြီးများ အစွန်၌ နေရာယူ၍ ဆရာဖြစ်သော မဟာရောဟဏဂုတ္တမထေရ်ကြီး ယာဂုဘုဉ်းပေးတော် မူနေသည်ကို မလှမ်းမကမ်း၌ ထိုင်၍ ဝတ်ပြုနေ၏။ မထေရ်ကြီးအား အမြဲ ယာဂုဝတ်ပြုနေသော ဒကာကလေး တဦးရှိရာ ထိုဒကာကလေးမှာလည်း မထေရ်ကြီးအနီးတွင် ရိုသေစွာရှိခိုးလျက် ထိုင်နေလေ သည်။ စင်စစ် ထိုဒကာကလေးကား နဂါးမင်းပင်ဖြစ်ပေ၏။ (အဋ္ဌကထာ၌ နဂါးမင်းဟူ၍သာဆို၏။) ထိုအခိုက် ကောင်းကင်၌ အရှိန်ပြင်းစွာ လှည့်လည်ပျံဝဲနေသော ဂဠုန် မင်းကိုတွေ့ကြရသည်။ ယာဂုဒကာ နဂါးမင်းအား ချီသုတ်သတ်စားရန်လာခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ဂဠုန်မင်းလည်း ချက်ချင်းပင် ထိုးဆင်းလာလေရာ တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ် ရှိတော်မူသော မထေရ်ကြီး သုံးသောင်းတို့လည်း ရုတ်ဘရက် ထိုအန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန် မတတ်နိုင်ရှိကြလေ၏။ (မထေရ်ကြီးများ၏ တန်ခိုးအဘိညာဉ်သည် လိုသလို ချက်ချင်းစက်နှိုး၍ မရသော ယာဉ်ကဲ့သို့ဖြစ်နေ၏။ ) ထိုအခိုက် သံဃပရိသတ် အစွန်၌ ထိုင်နေသော ရှစ်ဝါရ ဗုဒ္ဓရက္ခိဘ ရဟန်း တော်သည် ဂဠုန်မင်းအရှိန်ပြင်းစွာထိုးဆင်းလာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း ရုတ် တရက် ဈာန်အဘိညာဉ်ဝင်စားကာ တောင်ကြီးတခု ဖန်ဆင်းလိုက်၏။ မထေရ် ဝေ