## PAGE 505
<!-- 11 paragraphs, raw extraction -->


၄ ၆ ၂


တပည့်များလည်း မထေရ်ကြီး ခန္ဓာဝန်ချလျှင် အလောင်းတော်ကို ရထားပြာသာဒ်ပေါ်ရှိ ခေါင်းတော်ဘခု အတွင်း၌ ထည့်သွင်း ပူဇော်ကြရာ အလောင်းတော်ရထားပြာသာဒ်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုက်နက် ပြာသာဒ် ကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားလေ၏။ ပျံတက်ရုံမျှမက မင်းကြီး နေရာအရပ်သို့ပင် ဦးတည်ကာ ငါးယူဇနာခရီးတလျှောက် ကောင်းကင်မှပျံသွား လေတော့သည်။

ငါးယူဇနာအတွင်း လမ်းတလျှောက်ရှိ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးတိုင်း တံခွန်ကုက္ကားအလံများ တလူလူလွှင့်ကာ အလောင်းတော်ကို ပူဇော်နေကြ၏။
ငါးယူဇနာအတွင်းရှိ သစ်ပင်ငယ်ချုံငယ်များအားလုံးလည်း အခါမဲ့သီးပွင့်ကာ အလောင်းတော် ရောက်ရာအရပ်သို့ လှည့်လည်ညွတ်ကိုင်း၍ ပူဇော်ကြလေသည်။
ထိုအကြောင်းသည် သီဟိုဠ်ဘကျွန်းလုံး အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်သွား၏။
သဒ္ဓာ တိဿမင်းကြီးမှာ –

"

“ကုဋတိဿ မထေရ်ကြီး ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုပြီတဲ့။ အလောင်းတော် ရထား ပြာသာဒ်ကြီး ကောင်းကင်က လာနေသတဲ့”ဆိုသော ကောလာဟလများကို မယုံ ကြည်လေ။ မှူးမတ်များက အခိုင်အမာ သတင်းပေးကြသော်လည်း မယုံကြည် နိုင်ပဲ ရှိလေ၏။

ပြာသာဒ်ကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံတက်လာကာ ထူပါရုံစေတီတော်ကြီး ကို လက်ျာရစ် သုံးကြိမ် လှည့်ပတ်ပူဇော်၍ ပြီးလျှင် ကျောက်စေတီနေရာသို့ အရောက် ကောင်းကင်၌ပင် ရပ်တံ့နေလေ၏။ ကျောက်စေတီတော်ကြီးမှာလည်း ရင်ပြင်တော်ဖိနပ်တော်နှင့်တကွ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ ပြာသာဒ်ကြီး၏ အပေါ်၌ ပြောင်းရွှေ့စံပယ်ဘော်မူလေသည်။

တိုင်းသူပြည်သား ရဟန်း ရှင်လူ များမှာ မကြုံစဖူး အထူး အံ့ဩကာ တခဲနက် လာရောက် ဖူးမြော် ပူဇော်ကြ၏။

ကောင်းကင်တက်၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော မဟာဗျဂ္ဃ ထေရ်

အလောင်းတင်ရထားပြာသာဒ်တော်ကြီး ကောင်းကင်၌ ရပ်တည် အပူ ဇော်ခံနေချိန် အနီးရှိ ကြေးပြာသာဒ်(လော့ဟပါသာဒ)ကြီး ဘုံကိုးဆင့်အထက်၌ မဟာဗျဂ္ဃခေါ်သော မထေရ်ကြီးတပါးလည်း ရဟန်းသံဃာ အများ ခြံရံလျက် ရဟန်းတို့ ဝိနည်းကံနှင့်စပ်၍ ဩဝါဒပေးနေခိုက်ဖြစ်၏။ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် အသံများကြားနေရသဖြင့်-

## PAGE 506
<!-- 13 paragraphs, raw extraction -->



၄ ၆ ၃

“ငါ့ရှင်တို့…၊ ဟိုဘက်ဆီက ဘာသံတွေလဲ”ဟု မေးတော်မူလျှင် တပည့် ရဟန်းသံဃာများက ပင်္ဂလဝါသီ ကုဋတိဿမထေရ်ကြီး ပရိနိဗ္ဗာန်ပြု၍ ရထား ပျံ့ကြီးကောင်းကင်မှ ပျံတက်လာသဖြင့် လူအများ ဖူးမြော်ပူဇော်နေကြကြောင်း လျှောက်ထားကြသည်။ မဟာဗျဂ္ဃ မထေရ်ကြီးလည်း ဩဝါဒ စကား ပြော ကြား ဆုံးမပြီးလျှင်…

"

“ငါ့ရှင်တို့…၊ အင်း…ဘုန်းကံကြီးမားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်များကိုမှီခိုပြီး ဒို့များလဲ အပူဇော် ခံရအုံးတော့မယ်”ဟု မိန့်တော်မူကာ တပည့် သံဃာ အပေါင်းအား ကာယကံ ဝစီကံ မနောကံ အပြစ်များရှိက သည်းခံကြရန် တောင်းပန် ပြောဆို တော်မူ၏။ ဆုံးမစကားလည်း ဟောကြားတော်မူ၏။

ယင်းသို့ နှုတ်ဆက် ဟောပြောပြီးလျှင် ထိုနေရာမှပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ ရထားပြာသာဒ်ကြီးရှိရာသို့ ကြွတော်မူသွား၏။ ပြာသာဒ်ကြီးရှိရာသို့ ရောက်လျှင် ပြာသာဒ်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်တော်မူလျက် အပိုအလွတ်ပါလာသော ခေါင်းတော်တခု၌ ဝင်ရောက်ကိန်းစံကာ ပရိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူလေသည်။

သဒ္ဓာတိဿမင်းကြီးလည်း အဆမတန်. အုတ်အော်သောင်းတင်း ရှိခါမှ မင်းခမ်းမင်းနားဖြင့်လာရောက်၍ ပန်းနံ့သာများဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ အလောင်း တော်ကို လှမ်း၍ ဖူးမြော် ပူဇော်လေ၏။ မင်းကြီး လာရောက် ပူဇော်လျှင်ပင် ကောင်းကင်၌ ရပ်တည်နေသော ရထားပြာသာဒ်တော်ကြီးမှာ အလိုလို မြေသို့ သက်ဆင်းကာ ရပ်တည်တော်မူသည်။

ထိုအခါမှ မင်းကြီးလည်း အထင်မှားခဲ့သည်များကို ဝန်ချကန်တော့ကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ပူဇော်သက္ကာရပြုလေသည်။ ဈာပနပွဲတော်ကြီး ပြီးလျှင် ဓာတ်တော်များကို စေတီ တည်ထားကိုးကွယ်လေ၏။ (အံ-ဋ္ဌ-၂၊၁၃၃-တိဌာန သုတ် အဖွင့်။)

"

အ

ရိယာသဘာဝ၊ သိခက်လှ၊ နှုတ်ဟ မရရာ

ယခုအခါ၌လည်း အရိယာသူတော်ကောင်းကြီးများနှင့်စပ်၍ သဒ္ဓာတိဿ မင်းကြီးကဲ့သို့ အထင်မှားအမြင်မှားများ မကြာခဏ ကြားမြင်နေကြရ၏။
“ကျွန်တော် ့ကို သည်အတိုင်း အမိန့်ရှိတာပါ။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မျက်စိနှင့်မြင်ရတာပဲ”စသည်ဖြင့် မိမိတို့ထိတွေ့ခွင့်ရသလောက်ကလေးကို အတည် ပြု၍ မိမိ၏ထင်မြင်ချက်ကိုလည်း အခိုင်အမာဆုပ်ကိုင်၍၊ စာပေ ပရိယတ္တိ တတ် ကျွမ်းသူများဖြစ်လျှင်လည်း စာသံပေသံအကိုးအကားများကိုပင် ပြ၍ မဆီမဆိုင် သူတော်ကောင်းကြီးများအား ဝေဖန်ကဲ့ရဲ့ မိတတ်ကြလေသည်။

## PAGE 507
<!-- 18 paragraphs, raw extraction -->


၄၆.၄


မိမိတို့၏မျက်စိနှင့်နား သင်ကြားထားသော ဗဟုသုတကို မတည့် တည့် အောင် ကြံဆောင်ကိုးကား၍ ပြောဆိုပြစ်မှားတတ်သော ဝစီကံများမှာ အလွန် တာဝန်ကြီးလေးလှပေသည်။

သူတော်ကောင်းကြီးများ၏ အမူအရာ၊ အထာ၊ သဘော၊ အဟော၊
အမိန့်များကား အလွန်လျှင် အသိခက်လှပါဘိ။ ဤမထေရ်ကြီးပြုမူပုံကို ကြည့် လျှင်ပင် သိသာလှပါ၏။

တခါက ဤစာရေးသူသည် အညာမှ ရဟန္တာဟု ကျော်ကြားထင်ရှား တော်မူသော ဆရာတော်ဘုရားကြီးတပါး ခန္ဓာဝန်ချစဉ် ရန်ကုန်မှ ကန်တော့ရန် သွားရာ မန္တလေးသို့ရောက်သောအခါ အချို့ဆရာတော်များက’

"

“အင်း..၊ မင့် ဆရာတော်ကြီး အနေ အထိုင် ကတော့ ကြည်ညိုစရာ ကောင်းပါသက္ခာ”ဟုအစချီကာ “ဒါပေမယ့်”ကို ဆက်၍ ပြောပြန်၏။ ထိုဆရာ တော်ကြီး ဘဏ်မှာ ဝတ္ထုငွေများ နှစ်သောင်း အပ်နှံထားသတဲ့ ဆိုသော တဆင့် ကြားကို ထောက်ပြလေ၏။

“ဘုန်းကြီးတပါး ပျံတော်မူသွားလျှင် ခက်တာက ရွှေက

"

ဘယ်လောက်၊
ငွေက ဘယ်လောက်ကျန်ခဲ့သတဲ့ . ဆိုတာ ဒို ့သာသနာမှာ ဝမ်နည်းစရာပဲ က္ခ ဟုလည်းပုဒ်မ တပ်ပြန်လေသည်။ ထိုငွေကိစ္စမှာ သူတော်ကောင်းကြီးများ၌ အလွန် ရှင်းနေပါသော်လည်း ပြောရသည်မှာကား မလွယ်ကူချေ။

ကျွန်ုပ်မှာမူ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမျိုး၌ သောင်းမျှ မက သိန်းများစွာပင် အလှူခံ ရရှိတတ်ကြောင်း၊ ထိုငွေများကို ကပ္ပိယ ကာရက ထားကာ သာသနာအတွက် မည်သို့မည်ပုံအကျိုးရှိအောင် စီမံကြောင်း သာမန်မျှသာ လျှောက်နိုင်တော့သည်။

"

ရဟန်းများ မြေတူးတိုင်း အာပတ်သင့်သလား

ထိုအခါ အခြားတပါးက—

“အင်း….ဒါလဲ ဟုတ်ပါရဲ့၊ ဒါပေမယ့်က္ခာ….”ဟု ဆိုကာ ဦးပဉ္ဇင်းကြီး များအား ဘုရားတည်ရာ၊ ကန်တူးရာ၌ တူရွင်း ပေါက်ပြားများဖြင့် မြေအတူးခိုင်း သည်ကို သူကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရသဖြင့် စိတ်အပျက်ကြီး ပျက်ခဲ့ရဖူးကြောင်း (ပထဝီ ခဏနသိက္ခာပုဒ်ကို ရည်ညွှန်း၍) အရိယာမဟုတ်နိုင်ကြောင်း အခိုင်အမာ ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ရပ်နှင့် ကျမ်းဂန်ကို ထောက်ပြကာ စောဒနာပြန်၏။

-

ဘုန်းကြီး စာချဆိုသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ပြောရသည်မှာ မလွယ်ကူပါ။မိမိအား သဒ္ဓာလွန်သူ၊ သို့မဟုတ် မုဓာပ္ပသန္န’အလွဲ ယုံကြည်နေသူဟု ထင်လိုက အထင်ခံရန် ဝန်မလေးလှသော်လည်း အရိယူပဝါဒကံကြီး ထိုက်မည့်စကားမျိုးကို ကြားနေရ သဖြင့် တန်သလောက် သတိပေး လျှောက်ထားသင့်သည်ဟုကား ယူဆ၍ ပထဝီ
