## PAGE 52 ဂ ဗုဒ္ဓမရှိသည့်နောက် ပဓာန ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော် ဘုရားရှင် သက်တော်ထင်ရှားရှိတော်မူစဉ် နောက်ပါ ရဟန်းငါးရာနှင့် အတူ သုံးကြိမ်သုံးခါကြွရောက်၍ သမာပတ်ဖြင့် သီတင်းသုံးတော်မူဖူး၏းလူနေ ဒေသမဖြစ်သေး။ (မြတ်စွာဘုရား သမာပတ် ဝင်စားရာ သမိုင်းဝင် ၁၆-ဌာန နောက်ဆက်တွဲ ဂ-ငယ်တွင် ရှုပါ။) လာဠတိုင်း၊သီဟပုရပြည်၊ သီဟဗာဟုမင်းကြီး၏ သားတော်ကြီးဖြစ်သော ဝိဇယဗာဟု အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် တိုင်းသူ ပြည်သားတို့အား အနိုင့်အထက် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုဖြင့် ကျွန်သင်းခုနစ်ရာ သားမယားများနှင့် အတူတကွ ပြည် နှင်ဒဏ် အပေးခံရ၏။ ဝိဇယမင်းသားသည် ဘုရားရှင်၏မေတ္တာဗျာဒိတ်တော်အရ သိကြားမင်း၏အကူအညီဖြင့် သားမယားကျေးကျွန်များနှင့်အတူ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ချောမောစွာ ဖောင်ဆိုက်ရောက်လေ၏။ ထိုနေ့ကား သုံးလောကမျက်ရှု သဗ္ဗညုဘုရားသခင် မဟာပရိနိဗ္ဗာန် စံဝင် တော်မူသော နေ့ထူးနေ့မြတ်ကြီးနှင့် တိုက်ဆိုင်နေပေတော့သည်။ ထိုအခါမှစ၍ အမနုဿဘီလူးများ စိုးစံရာ သီဟိုဠ်ကျွန်းသည် လူနေဒေသ ဖြစ်၍လာခဲ့၏။စင်စစ် ဝိဇယမင်းသားသည် “အဆိုးထဲက အကောင်းထွက် ဆို သကဲ့သို့ သာသနာတော်အတွက် လူနေဒေသ နယ်ပယ်သစ် ခုတ်ထွင်ရသူပါပေ။ ဗုဒ္ဓမရှိသည့်နောက် သီဟိုဠ်နိုင်ငံသည် အချက်အချာကျသော ထေရ၀ါဒနယ်ပယ် သစ်တခု ဖြစ်ရုံမျှမက ပဓာနဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်တခု ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ သာသနာတော်နှစ် တစ်ခုနှစ်၊ ဝိဇယမင်းမှစ၍ သီဟိုဠ်နိုင်ငံ၌ သီဟိုဠ် မင်းပေါင်း၁ဂ၁-ဆက် စိုးစံခဲ့၏။ ခရစ်နှစ် ၁၅ဝ၅-ခုနှစ်တွင်ပေါ်တူဂီလူမျိုးများ ၁၆၀၂၁၁ ၆၅၇-ခုနှစ်တွင် ဒတ်ချ်(နယ်သာလင်)လူမျိုးများက ကမ်းရိုးတန်းမြို့ ကြီးများကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ ၁၇၉၆-ခုနှစ်မှစ၍မူ ဗြိတိသျှတို့က တနိုင်ငံလုံး ကို စိုးအုပ်ခဲ့ကြလေသည်။ ၁ ၉ ၄၈-ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၄-ရက်နေ့တွင် ဒိုမီနီယံ လွတ်လပ်ရေးရ၍ ၁ ၉ ၇၂-ခုနှစ်၊ မေလ ၂၂-ရက်နေ့မှစ၍ “သီရိလင်္ကာဆိုရှယ်လစ် သမ္မတနိုင်ငံ” ဖြစ်လာ၏။ သီဟိုဠ်ရာဇဝင် သာသနာဝင်၌(ဤစံတော်ဝင်အတွက်) အထူးမှတ်သား သင့်သော မင်းများမှာ တဘက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။ ## PAGE 53 ၁။ ဝိဇယမင်း ၂။ မုဋသီဝမင်း ၃။ သားတော် ဒေ၀ါနံပိယတိဿ သာသနာတော်နှစ်’၁ နန်းစံ ၃၈-နှစ် ၆၀’နှစ် H ၁၇၇ (1 (၃၀၇’၂၆၇ ဘီစီ) ၄၀-နှစ် ၄။ မြေးတော် ဒုဋ္ဌဂါမဏိအဘယမင်း (၁၀၁–၇၇ ဘီစီ) ၅။ ညီတော် သဒ္ဓာတိဿမင်း ၆။ သားစောခ် ဝဋ္ဋဂါမဏိအဘယမင်း (ပထမအကြိမ်) (ဒုတိယအကြိမ်) ။ ။ ၂ ၄ နှစ် (၇၇-၅၉ ဘီစီ) ၁၈-နှစ် ။ ET ၅-လ 11 ၁၂ –နှစ် ၇။ မဟာနာမ(သီရိပါလ)မင်း ၂၂-နှစ် ဂ။ သီရိသင်္ဃဗောဓိခေါ် ပထမ ပရက္ကမဗာဟုမင်း ၃ ၃’နှစ် သီရိဝိက္ကမ ရာဇသီဟ(နောက်ဆုံး)မင်း ၁၀-နှစ် ။ ၁၇၉၆ ၁၅၂ -နှစ် ၉။ ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်ရေး(ခရစ်နှစ်) ရဟန္တာကြီးများ အမြင်ဉာဏ်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ဘုန်းကံ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာတော် ရောက်ရှိပြန့်ပွား ထွန်းကား သည်မှာ တတိယသံဂါယနာ သံဃနာယက(ဗြဟ္မာ့ပြည်မှ တာဝန်နှင့်လာရသော) ကမ္ဘာ့ သာသနာပြု အရှင်မဟာမောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿနှင့် သာသန ဒါယကာ အသောကမင်းတရားကြီးတို့၏ ကြိုးပမ်းချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ( Buddhism in Pakistan ၌ အရှင်မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿကိုပင် ဥပ· ဂုတ္တ ဟု မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်သည် အနာဂတ်ကာလတွင် ဗုဒ္ဓ ဖွားမြင် တော်မူရာ မဇ္ဈိမဒေသ (ဣန္ဒိယနိုင်ငံ) မြို့ကြီးများ၌ ကြာရှည်စွာ ဆက်လက် ထွန်းကားရန် မရှိ၊ မဇ္ဈိမဒေသ တိုင်းစွန်ပြည်နယ်များနှင့် အထူးသဖြင့် အရံ ကျွန်းငယ်များဖြစ်သော သီဟိုဠ်၊ သုဝဏ္ဏဘူမိ (သထုံ-မြန်မာပြည်) အရပ်များ၌ သာ အရှည်ထွန်းကားမည်ကို မြင်တော်မူကြ၏။ ထို ့ကြောင့် သာသနာတော်နှစ် ၂၃၅-ခုနှစ် ပါဋလိပုတ်နေပြည်တော်၌ တတိယ သံဂါယနာတင်စဉ် ကိုးတိုင်း ကိုးဌာနသို့ သာသနာပြုအဖွဲ့များကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့ကြလေသည်။ အနာဂတံသ ဉာဏ်တော်အမြင်ဖြင့် သာသနာသိုက်ပြောင်းရန် စီစဉ်တော် မူကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ## PAGE 54 အရှင်မဟာ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ စသော သံဂါယနာတင် ရဟန္တာ အရှင် မြတ်ကြီးများ၏ ဉာဏ်တော်အမြင်မှာ သာမန် လောကဉာဏ်ကြီးရှင်တို့ မြင်သော အမြော်အမြင်မျိုး မဟုတ်ချေ။ကမ္ဘာသုံးဆယ်၊ လေးဆယ် မစင်မကြယ်မြင်သော သာသနာအပြင်ဘက်မှ လောကီအမြင်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အမြင်မျိုးနှင့်လည်း မနှိုင်းယှဉ်သင့်ချေ။ စင်စစ် ဘဝပေါင်းများစွာ ကမ္ဘာပေါင်းအသင်္ချေကို ကုန်စင်တိကျစွာ လင်းလင်းချင်းချင်းကြီး မြင်နိုင် သိနိုင်သော လောကလွန် အမြင်များသာ ဖြစ် ချေသည်။ ထိုသို့သော ဉာဏ်တော်အမြင်ဖြင့် စီစဉ်ဆုံးဖြတ်၍ သာသနာပခုံးပြောင်း လွှဲအပ်ပေးခြင်း ခံယူကြရသော ကမ္ဗောဒီးယား, ယိုးဓယား, လာအို၊ အထူး သဖြင့် သီဟိုဠ်, မြန်မာ ကျွန်ုပ်တို့ဘုန်းကံမှာ နှယ်နှယ်ရရ မဟုတ်တန်ရာပေ။ ထေရဝါဒသာသနာ့အောင်လံတော်ကြီးကို လက်ဆင့်ကမ်းကာ ဆက်လက် ထမ်းဆောင်နေကြရသော . ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ခရီးကြမ်းများ၊ ရွှေတွင်လည်း ဆက်လက် ချီတက်ကြရဦးမည့် ခရီးစဉ်များတွင် “မည်သည့်အခါ၊ မည်သည့်နေရာတွင်၊ မည်သို့ဖြစ်မည်’ကိုလည်း ကြိုတင်၍ အသေးစိတ် သိမြင်တော် မူခဲ့ကြပြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။ . [ ဆဋ္ဌသံဂါယနာတင်စဉ် ၂၆-၃-၅၆ မှ ၂၅-၄-၅၆ နေ့ အထိ ဣန္ဒိယ, သီဟိုဠ် အစိုးရများ အကူအညီဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ကြွလာ အပူဇော်ခံသော အရှင်မဟာ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ မထေရ် မြတ်ကြီး၏ ဓာတ်တော်ပုံကို ရွှေ့၌ပြထား၏။ ၁၈၅၁-ခုနှစ်က ဣန္ဒိယပြည် ဆံချီမြို့မှရရှိ၍ ၁၉၄၆-ခုနှစ်၊ ဗြိတိသျှပြတိုက်၌ ထားရှိရာမှ သီဟိုဠ်အစိုးရက ဗြိတိသျှတို့ထံမှ တောင်းခံ၍ . သီဟိုဠ်ကျွန်း ကန္ဒီမြို့၌ စွယ်တော်မြတ်နှင့် အတူ ပူဇော်ထားကြသည်။ ဓာတ်တော်ကြုတ် တခုထဲ၌ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ၊ ါတိပုတ္တ၊ ကောသိကီပုတ္တ ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီး သုံးပါးတို့၏ ဓာတ်တော်များကို တပေါင်းတည်း ထည့်သွင်း၍ ဆံချီစေတီ တော်၌ အသောကမင်းကြီး ဌပနာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ဓာတ်တော် ကြုတ် အဖုံး၏အပေါ်, အတွင်းနှင့် အောက်ခြေ သုံးဌာန၌ ကမ္ပည်းများ အသီးအသီး ရေးထိုးထားလေသည်။ The Light of the Dhamma. ဆဋ္ဌသံဂါယနာ အထူးထုတ်မှ။ ]