## PAGE 541 " " “အရှင်ဘုရား……၊ အဘယ့်ကြောင့်ပါလဲ”ဟုထပ်မံလျှောက်ရာ- “ငါ့ရှင်…၊ သင်ဟာရဟန္တာကိုစွပ်စွဲကဲ့ရဲ့မိပြီ”ဟု မိန့်ဘော်မူလျှင် ရဟန်း ငယ်လည်း သတိရ သံဝေဂဖြစ်ကာ မထေရ်ကြီးရွှေ့၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် လက် အုပ်ချီလျက်— “အရှင်ဘုရား…၊ ဘုရားတပည့်ဘော်အား သည်းခံ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ ဘုရားတပည့်တော်သည် အရှင်မြတ်အား (ဤသို့ဤပုံ) ပြောဆို မိပါသည်။ ထိုအပြစ်မှ ခွင့်လွှတ်သည်းခံတော်မူပါ” ဟု လျှောက်မှ အရိယူပဝါဒ ကံကြီး ပြေပျောက်ကာ တရားတက်နိုင်လေတော့၏။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်-၂၊၆ဝ။ ဝိ-ဋ္ဌ-၁၊၁၃၄ ဝေရဉ္စကဏ္ဍ။) (မထေရ်ကြီးက ဤသို့ပြောဆိုခြင်းမှာ မိမိဂုဏ်ကိုသိစေလို၍ မဟုတ်ချေ။ အရိယူပဝါဒကံပပျောက်အောင် စောင့်ရှောက်ခြင်းသာလျှင်ဖြစ်သည်။ အထူး သတိပြုသင့်သည်မှာ သောတာပန်သည်ပင် အပြစ်တင်လိုစိတ်စောသဖြင့်အရိယာ မှန်းမသိချေ။ သာမန်ပုထုဇဉ်တို့ကား ဆိုဖွယ်ရာမရှိ။) ဈာန်မဂ်ဖိုလ်မရနိုင်သော ကံကြီးငါးမျိုး မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ အလဂဒ္ဒူပမသုတ်၌ ဖွင့်ပြသော နတ်ရွာသုဂတိနှင့် ဈာန် မဂ်ဖိုလ်ကိုမရနိုင်သော ကံကြီးငါးခု(ဝါ)အန္တရာယ်ကြီးငါးခုရှိ၏။ ထိုအန္တရာယ် ကြီး ငါးခုတွင် တခုခုငြိတွယ်နေသောပုဂ္ဂိုလ်များ ဈာန်မဂ်ဖိုလ်ကို မဆိုထားဘိ၊ နတ်ရွာသုဂတိလောက်ကိုမျှ မရနိုင်တော့ပြီ။ ကံ ကိလေသ၊ ဝိပါက၊ ဝါဒ, တိက္ကမာ။ နတ်ရွာနိဗ္ဗာန်၊ မဂ်ဖိုလ်ဈာန်၊ ငါးတန်အန္တရာ။ ၁။ (ဆရာတော်ဦးဗုဓ်) ကမ္မန္တရာယ်=သေလျှင်မုချ အပါယ်ငရဲ ' ခံရသော မိသတ် ဖသတ်စသော အနန္တရိယ ကံကြီးငါးမျိုး ထိုက်သူ၊ ဘိက္ခုနီ (ရဟန်းမ)ဖျက်ဆီးသူ၊ (ထိုတွင်ဘိက္ခုနီဖျက်ဆီးမှုကား နတ်ရွာ သုဂတိကိုမူ မတား။) ၂။ ကိလေသရာနွယ်=သေလျှင်ဧကန် အပါယ်ငရဲကျမည့် “ကုသိုလ် အကုသိုလ်မရှိ၊အလိုလိုချမ်းသာဆင်းရဲသည်ဟု စွဲယူသော'နိယတ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ အယူရှိခြင်း၊ ၃။ ဝိပါကန္တရာယ်=ပဋိသန္ဓေဝိပါက်စိတ်အရ အဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဒွိဟိတ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော တိရစ္ဆာန်၊ပဏ္ဍုက်၊ဥဘတောဗျည်းများ ## PAGE 542 ၄ ၉ ၉ ၄။ အရိယူပ၀ါဒန္တရာယ်= အရိယာ (အောက်ထစ်ဆုံး လူ သော တာပန်)အား သိလျက်ဖြစ်စေ၊ မသိ၍ဖြစ်စေ စွပ်စွဲဆဲရေး ကဲ့ရဲ့ ပြစ်မှားခြင်း၊ ၅။ အာဏာဝီတိက္ကမန္တရာယ်=ပညတ်တော်မူသော ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ် များ ကျူးလွန်ခြင်း။ ထို၅-မျိုးတွင် ၁၊၂၊၃-တို့ကား ကုစား၍ မရပြီ။အရိယာ စွပ်စွဲပြစ်နှင့် အာဏာဖီဆန်မှုတို့ကား ကုစား၍ရနိုင်ပေသေးသည်။ အာဏာဖီဆန်မှုမှာ သက် ဆိုင်ရာ ဝိနည်းထုံးစံအရ ဒေသနာကြား၊အာပတ်ဖြေခြင်း စသည်ဖြင့် ကုစားရ၏။ (မ-ဋ္ဌ-၂၊ ၉။) (ပါရာဇိကသို့ပင်ရောက်စေဦး၊ ရိုးသားစွာ လူဝတ်လဲ၍ တရား အားထုတ်လျှင် ရနိုင်ပေသေးသည်။) " အရိယူပဝါဒကံ ဖြစ်ပုံ၊ ကုစားပုံ " ဤသူတို့မှာ ရဟန်းတရားမရှိ• ရဟန်းမဟုတ်”ဟု စကားကုန်´(အန္တိမ ဝတ္ထုဖြင့်)စွပ်စွဲခြင်း၊ “ဤသူတို့မှာ ဈာန်သော်လည်းကောင်း၊ ဝိမောက္ခသော် လည်းကောင်း၊ မဂ်သော်လည်းကောင်း၊ ဖိုလ်သော်လည်းကောင်း မရှိ” စသည် ဂုဏ်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် စွပ်စွဲခြင်းနှစ်မျိုးတွင် တမျိုးမျိုးဖြင့်စွပ်စွဲလျှင် အရိယူပ ဝါဒကံကြီး ထိုက်လေပြီ။ယခုဘဝ၌ပင် ဒိဋ္ဌဓမ္မ အကျိုးပေးတတ်လေသည်။(စရိ ယာ ဋ္ဌ၊ ၁ ၅၆။) သိလျက်စွပ်စွဲသည်ဖြစ်စေ၊မသိ၍စွပ်စွဲသည်ဖြစ်စေကံထိုက်သည်သာဖြစ်၏။ တောင်းပန်ဝန်ချလျှင် ပြေပျောက်သည် " ၁။ အစွပ်စွဲခံရသောပုဂ္ဂိုလ် အသက်ထင်ရှား ရှိနေလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ် ရှိရာသို့သွားရောက်တောင်းပန်ရသည်။ မိမိကအသက်သိက္ခာ ဝါ ကြီးသော်လည်း ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ “တပည့်တော်သည် အရှင် ဘုရားကို (ဤသို့ဤပုံ)ပြောဆိုမိပါပြီ၊တပည့်တော်အားထိုအပြစ် မှ သည်းခံပါ”ဟုတောင်းပန်ရသည်။ မထေရ်ငယ်ဖြစ်ပါမူ ထိခြင်း ငါးပါးဖြင့် ရှိခိုး၍ တောင်းပန်ရသည်။ ၂။ အကယ်၍ ထိုပုဂ္ဂိုလ် အခြားအရပ်တခုခုသို့ကြွသွားလျှင် ကိုယ်တိုင် လိုက်၍၊သို့မဟုတ်တပည့်တဦးဦးကို စေခိုင်း၍ ကန်တော့ရ၊ ကန် တော့စေရသည်။ ## PAGE 543 ၅ဝဝ ထိုသို့မဖြစ်နိုင်လျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ် အမြဲနေရာဌာနရှိ ရဟန်းတော် များထံ ရှေးနည်း အရိုအသေပြု၍ တောင်းပန်ရ၏။ “တပည့် တော်...ပြောဆိုမိပါပြီ၊ထိုအရှင်သည် တပည့်တော်အား သည်းခံ တော်မူပါစေ။ " ၃။ အကယ်၍ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ နေရာ အတည်တကျမထား၊ လှည့်လည် သွားလာနေသည်ဆိုလျှင် ရှိဘတ်သောနေရာဆီမှန်းပြီး လက်အုပ် ချီ၍ ကန်ဘော့ရသည်။ ၄။ အကယ်၍ ကွယ်လွန်လျှင် အလောင်းတော်ရှိရာသို့သွား၍၊ သင်္ဂြိုဟ် ပြီးလျှင် သင်္ဂြိုဟ်ရာဌာနသို့ သွား၍ ကန်တော့ရသည်။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်- ၂၀. ၅၆-စုတူပပါတခန်း။ စရိယာ-ဋ္ဌ၊ ၁၅၆။ ပဋိသံ-ဋ္ဌ-၁၊ ၃၃ ၇။မဟာနိ-ဋ္ဌ၊ ၃ ၃ ၃။) ထိုသို့ကန်တော့ပါမှ နတ်ရွာလမ်းပွင့်သည်။တရားထူးရနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ပါက အရိယာစွပ်စွဲပြစ်ကြီးသည် မဟာအဝီစိငရဲ၌ ကမ္ဘာပေါင်း အသင်္ချေ မရေ မတွက်နိုင်အောင် ခံရပေတော့မည်။ (ဒသကအင်္ဂုတ္တရ-ကောကာလိက သုတ်၌ ရှုပါ။) အရိယာစွပ်စွဲပြစ် ၁၁-မျိုး 1 အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အား စွပ်စွဲကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချသူသည် တမလွန် သံသရာဘေးကြီး ကို ထားဘိဦး၊ လက်ငင်းပစ္စက္ခယခုဘဝ၌ပင်လျှင် အောက်ပါ အပြစ်များ ရရှိ ကြောင်း(ဒသက-အင်္ဂုတ္တရ-အက္ကောသကသုတ်၊ ဧကာဒသ-ဗျသနသုတ်၊ ဝိနည်း- ပရိဝါ-၂၄၉တို့၌) ဟောတော်မူထားသည်။ ၁။ မရသေးသောတရားများကို မရနိုင်တော့ခြင်း၊ ၂။ ရပြီးသောတရားများ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း၊ (အရိယာမဂ်ကို မဆိုလို။) ၃။ သိက္ခာသုံးပါးကို စင်ကြယ်အောင် မတတ်စွမ်းနိုင်ခြင်း၊ ၄။ တရားထူးမရပ် ရသည်ဟု အထင်ရောက်တတ်ခြင်း၊ ၅။ သူတော်ကောင်းအကျင့်၌ မပျော်ပိုက်ခြင်း၊ ၆။ ဂရုကအာပတ်ကြီးများ သင့်တတ်ခြင်း၊ ၇။ လူထွက်ရတတ်ခြင်း၊