## PAGE 565 ဗြဟ္မဇာလသုတ်၌ မြတ်စွာဘုရားရှင်အယူဝါဒများ ရှင်းပြရာ၌ ‘ဒိဋ္ဌိဇာလ’ ကြောက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သင်ခန်းစာယူကြရန် ဖြစ်ပါသည်။ 0 ၁။ အဘိဓမ္မံ ပဋိဗာဟေန္တော ဣမသ္မိံ ဇိနစက္ကူ ပဟာရံ ဒေတိ- အဘိဓမ္မ သဘာဝအမှန်ကို ဆန့်ကျင်ဟန့်တား ပြောဆိုရေးသား သူသည် ဤမြတ်စွာဘုရားရှင် သာသနာတော် အဆုံးအမတော် ဓမ္မစက်ကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးသူမည်၏။ …… ၂။ သဗ္ဗညုတဉာဏံ ပဋိဗာဟတိ=သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော်ကို စော်ကား သူမည်၏။ ==== ၃။ သောတုကာမံ ပရိသံ ဝိသံဝါ ဒေတိ ကြားနာ ဖတ်ရှုရသူ အပေါင်းအား အလွှဲလမ်းညွှန်ရာ ရောက်၏။ ၅။ အရိယမဂ္ဂီ အာဝရဏံ ဗန္ဓတိ=သတ္တဝါတွေ တရားထူးမရအောင် ပိတ်ပင် ချုပ်နှောင်ထားသူ မည်၏။ ၅။ အဋ္ဌာရသသု ဘေဒကရ ဝတ္ထု သု ဧကသ္မိံ သန္တိဿဘိ=သာသနာ တော်အား တနည်းနည်းဖြင့် ကွဲပြားအောင် ပြုလုပ်နေသူမည်၏ (စသည်)။ ငရဲ အဖော်ညှိသူ (အဋ္ဌသာလိနီ’၃ဝ။) တရားသဘောတို့ကား သီသီကလေးနှင့် တသံသရာလုံးလွှဲကာ အပါယ် ငရဲဘေးကြီးနှင့် နီးကပ်လှချေ၏။ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်လောက်အောင် အသိဉာဏ်မရှိပဲ(အနနုဝိစ္စ)၊ အဖြေမှန် ပေါ်အောင် အထပ်ထပ် လေ့လာ စူးစမ်းမှုမပြုပဲ (အပရိယောဂါ ချီးမွမ်းထိုက်သူအား ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ၂။ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သူအား ချီးမွမ်းခြင်း၊ ၃။ အကျင့်မှား လမ်းမှား တရားအလွဲများကို ကျင့်စေခြင်း၊ စည်းရုံး သိမ်းသွင်း သွေးဆောင်ခြင်း၊ ၄။ အကျင့်မှန် လမ်းမှန် တရားမှန်၌ ပိတ်ပင်ခြင်း လေးမျိုးသည် “ယထာဘတံ နိက္ခိတ္တော ဧဝံ နိရယေ” ငရဲသို့ ကျအောင် ဆွဲ ဆောင် တွန်းပို့ချနှစ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အံ-၁၊ ၈၈။ ၃၉၆ ## PAGE 566 " ၅ ၂ ၃ (ဒုက-အာယာစနဝဂ်နှင့် စတုက္က-အဝဏ္ဏာရဟသုတ်။)၌ တိုက် ရိုက် သတိပေးတော်မူခဲ့လေသည်။ “အဘူတံ အဘူတတော နိဗ္ဗေဌေ တဗ္ဗ=ချစ်သားတို့…၊ နည်းမမှန် လမ်း မကျသည့်အရာကို မမှန်ကန်ကြောင်း ဖြေရှင်းကြရမည်။” (ဗြဟ္မဇာလသုတ်။) အနစ်နာဆုံး အလိမ်ခံရသူ (တာလပုဋ ဇာတ်အုပ်ဆရာကြီး) လောက၌ တဦးက တဦး လိမ်လည် လှည့်ဖြားကြရာတွင် စီးပွားဥစ္စာ စသည် နစ်နာဆုံးရှုံးဆုံးအောင် အလိမ်ခံရခြင်းထက် အယူဝါဒရေးရာ စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ဘာသာအယူနှလုံးသည်းပွတ်နှင့်စပ်၍ အလိမ်ခံရခြင်းသည် အနစ်နာဆုံး ဖြစ်လေသည်။ မြတ်စွာဘုရား လက်ထက်တော်က ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌ ထင်ရှားကျော်ကြား သော တာလပုဋခေါ် ဇာတ်အုပ်ဆရာကြီးတဦးရှိ၏။ " ထိုဇာတ်အုပ်ဆရာကြီးသည် ဘုရားရှင်နှင့် တွေ့သောအခါ ကချေသည် များသေလျှင် ပဟာသ(ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော) နတ်ဘုံတခု၌ ရောက်ရ ကြောင်း ဆရာ့ဆရာကြီးများ အဆက်ဆက် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်ကို မှန်-မမှန် လျှောက်ရာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် “ဒါထားပါ၊မမေးနှင့်”ဟု တားတော်မူ၏။ မရ သည့်အဆုံး “ပဟာသ နတ်ပြည်မဟုတ်၊ အဝီစိငရဲတွင်ပါဝင်သော ပဟာသငရဲကို သွားရောက် ခံရကြောင်း” ဟောတော်မူလျှင် ဇာတ်အုပ်ဆရာကြီး ချုံးပွဲချ ငိုကြွေးရရှာလေသည်။ " ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားက “မမေးနှင့်ဆိုတာ မရမက မေးသကိုး”ဟု မိန့်တော်မူလျှင်’ “တပည့်တော် ဒီအတွက် ငိုတာမဟုတ်ပါဘုရား။ ဇာတ်ဆရာကြီး အဆက် ဆက်တို့က တပည့်ဘော်တို့အား (ငရဲခံရမည်ကိုပင်) ပဟာသနတ်ပြည်ရောက်မယ် လို့ သူတို့ လိမ်လည်လှည့်စားခြင်းကို တပည့်တော်ခံရတဲ့အတွက် ငိုတာပါဘုရား” ဟု လျှောက်လေသည်။ နောက်ရဟန်းပြု၍ ဇာတ်အုပ်ဆရာကြီး တာလပုဋ ရဟန္တာ ဖြစ်တော် မူသွား၏။ (သံ-၂၊ ၄၊ တာလပုဋသုတ်နှင့် ထေရဂါထာ ဋ္ဌ-၂၊၄၅၇။) ## PAGE 567 ကောရက္ခတ္တိယစသော ခွေးကျင့် နွားကျင့် ကျင့်နေသူများလည်း လုပ် ချင်၍သာ လုပ်နေသူများမဟုတ်၊ ဘာသာရေး မြှးသွင်းကာ အလိမ်ခံရသူများ သာ ဖြစ်ကြလေသည်။ (မဇ္ဈိမ-ကုက္ကုရဝတိကသုတ်။ မ-၂၊၅ဝ။) လူတို့သည် အလိမ်ခံချင်နေကြ၏။ ဘာသာဝါဒရေးနှင့် လိမ်လျှင် အလိမ် ခံရသည်ကိုပင် ဂုဏ်ယူနေကြလေသည်။ ရဟန္တာ ဟန်ဆောင်သ ည် အ ထိ ရဟန်းဆိုးတို့ လိမ်ပုံ လိမ်နည်းများ မြတ်စွာဘုရား ပညတ်တော်မူသော ဝိနည်းဒေသနာကား အလွန်လျှင် သိမ်မွေ့လှပါပေ၏။ ကာယကံနှင့် ဝစီကံကို တားမြစ်ရန် မိန့်ဘော်မူထားသော် လည်း မနောကံ အတွင်းသားထဲက မရိုးသား မဖြူစင်လျှင် ထိုမနောဒုစရိုက်သည် မည်မျှဖုံးကွယ်ထားစေကာမူ နှုတ်က၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်က ထွက်ပေါ်လာမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ အခြား အခြားသော နေနည်းစားနည်း ကျင့်ဝတ်များ အတွက်ကား မထောင်းတာလှ။ ပစ္စည်းရမှု၊ ကျော်စောသက္ကာရ ရမှုနှင့် စပ်၍လာလျှင်သော် လည်းကောင်း၊ အထူးအားဖြင့် “ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ”ခေါ် ဈာန်မဂ်ဖိုလ်နှင့် စပ်၍ လာလျှင်သော်လည်းကောင်း၊မရိုးသားသော အတွင်းစိတ်ဓာတ်ခံကြီး ညံ့နေပါ သမျှ ထိုအပြစ်များမှ လွတ်ကင်းရှောင်လွှဲရန် မလွယ်ကူလှချေ။ “ဧဝံ မံ ဇနော သမ္ဘာဝေဿတိ=ဒီလိုနေလျှင်၊ ပြောလျှင် လူ လူဒကာ ဒကာမအများက ငါ့ကိုချီးကျူးမြှောက်စား အားပေးကြည်ညိုလိမ့်မည်”ဆိုသော စိတ်ဖြင့် ဘာကိုမျှ မပြုလုပ်မပြောဆိုခြင်းသည် အရှင်းဆုံးဖြစ်ပေ၏။ (စတုတ္ထ ပါရာဇိကလာ ဝိနီတ ဝတ္ထုများကိုလည်း ရှုပါ။) ဝိနည်း, အဘိဓမ္မာ ပါဠိအဋ္ဌကထာတို့၌ လာဘ်ပူဇော် သက္ကာရ ရအောင် မရိုးသားသော ပြောနည်းလုပ်နည်း နေနည်းထိုင်နည်း လိမ်လည်လှည့်ပတ်နည်း များစွာ ဟောကြားဖွင့်ဆို ထားတော်မူကြသည်မှာ ရေးမကုန်အောင်ရှိပေ၏။ သဒ္ဓာတရားမကောင်းပဲ တောင်းလေဟန်၊သီလမရှိပဲ ရှိလေဟန်၊ သမာဓိ အာရုံမရှိပဲ ရှိလေဟန်၊ စာမတတ်ပဲ တတ်လေဟန် အလုပ်အကျွေး ဒလံများ ထား၍တဖုံ လိမ်နည်းမျိုးစုံ၊ အလိုဆိုးမျိုးစုံကို ပြဆိုထားရာ စုံလှပေသည်။