## PAGE 586 (အကြောင်း ညီညွတ်ပါလျှင် ယင်း “သီဟိုဠ်ဓမ္မဝတ္ထုများ”ကို တလုံး တစည်းတည်း မြန်မာမှုပြု၍ ထုတ်ဝေပါဦးမည်။) အဋ္ဌကထာလာ ဝတ္ထုများနှင့် မရောထွေးစေရန် “ရှေးသီဟိုဠ် မှတ်တမ်းလာ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ”ကို အခန်း တခန်းအဖြစ် သီး သန့် နမူနာ သဘောမျှ တင်ပြရပါကြောင်း။ ဆွမ်းဒါနကြောင့် သာသနာပြု သာသနာ့အမွေခံရသော ဂေါဋ္ဌ ဣမ္မရ သူရဲကောင်းထေရ် [သဟဿ ဝတ္တု-၄၄၊ မဓုရ ရသဝါဟိနီ-၂၅-ဝတ္ထု။] ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းနှင့် တိုင်းပြု ပြည်ပြု သာသနာပြုဘက် ဂေါဋ္ဌဣမ္မရသည် ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်း၏ တိုင်းပြု ပြည်ပြု သာသနာပြုဘက် သူရဲကောင်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတဦး ဖြစ်သကဲ့သို့ သီဟိုဠ်သာသနာဝင်၌ အာဇာနည် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးတပါးလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ကံတရားတို့သည် ဆန်းကြယ် လှပေကုန်၏။ ဒကာတဦးသည်- ကဿပဘုရားရှင် လက်ထက်တော်၌ ရဟန်းသံဃာများ အား စာရေးတံ နို ့ဆွမ်းလှူဒါန်းခဲ့သော ကောင်းမှုကြောင့် ကဿပ, ဂေါတမ ဘုရားနှစ်ဆူ နှစ်လက်ထက်နှင့် ကြားကာလတွင် လူ့ပြည်, နတ်ပြည်တို့၌ လူနတ် စည်းစိမ်များကို ခံစားခဲ့ရ၏။ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား´ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုပြီးနောက် သီဟိုဠ်ကျွန်း ရောဟဏ ဂရိနယ် နိဗ္ဗူလ ဝိဋ္ဌရွာ နာဂမည်သော သူကြွယ်ကြီး၏ သား ခုနစ်ယောက်တွင် အဘယမည်သော အထွေးဆုံးသား ဖြစ်၍လာသည်။ တနေ့သောအခါ အစ်ကိုခြောက်ဦးသည် လယ်ယာခုတ်ထွင်ရန်တောထဲသို့ သွားကြ၍ လယ်ယာခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းကြ၏။ တနေရာ၌ ဣမ္မရခေါ်သော သစ် ပင်ကြီးများ (ပါဠိ သိမ့်လိ, သို့မဟုတ် အမ္မ လက်ပံ, သရက်ပင် ဖြစ်ဖွယ်ရှိ၏။ D. P. N. သီဟိုဠ်ကျမ်းများ၌လည်း အတိအကျ မလာရှိ) ထူထဲစွာပေါက်ရောက် နေသဖြင့် “ညီဖြစ်သူ ဂေါဋ္ဌ အတွက်´ဟု ချန်ပစ်ထားခဲ့ကြ၏။ အဘယ သူငယ်သည် ပုက္ခသဖြင့် အကိုဖြစ်သူများက ဂေါဋ္ဌဟု ပြက်ရယ် ပြောင်လှောင်၍ ခေါ်ကြသည်။ ဂေါဋ္ဌသည် အစ်ကိုများ တောမှပြန်လာ၍ သူ့ အတွက် ရှင်းလင်းခုတ်ထွင်ရန် တနေရာစာ ချန်ထားခဲ့ကြောင်း ကြားသိရလျှင် ချက်ချင်းတောထဲသို့ ထွက်သွား၏။သစ်ပင်ကြီးများကို အလွယ်တကူပင် လက်ဖြင့် ## PAGE 587 999 နုတ်၍ ပစ်ကာ မြေကို ညှိပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။ အစ်ကိုများမှာ မယုံနိုင်၍ သွား ရောက် ကြည့်ရှုကြရာ အံ့သြ၍ ပြန်လာကြရ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ အဘယညီငယ်အား “ဂေါဋ္ဌဣမ္မရ´ ဟုခေါ်ကြလေသည်။ ဂေါဋ္ဌဣမရ လူလားမြောက်ချိန်၌ ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းသားသည် ကျေးကုလား (ဒမိဠ=တမယ်)မင်းများကို တိုက်ထုတ်ရန် နိုင်ငံအတွင်းရှိ အားကောင်းမောင်း သန်သော သူရဲကောင်းများ မဟာဂါမနေပြည်တော်၌ စုဆောင်းနေချိန် ဖြစ်၍ ဂေါဋ္ဌဣမ္မရလည်း ဒုဋ္ဌဂါမဏိ မင်းသားထံ ခစားရန် ရွာမှထွက်ခွာသွား၏။ (ဌာမှ ထွက်အသွား အပေါင်းအဖော်များနှင့်အတူ ကပ္ပကန္တရ မြစ်အနီး ကန္ဒရ ကျောင်းသို့ဝင်၍ နားခိုစဉ် အုန်းပင်များကို လှုပ်ခါချွေချပြီး တတောင်ဖြင့် ခွဲစား ၍ ထေရပုတ္တာဘယခေါ် ကိုရင်အဘယနှင့်တွေ့ပုံ အခန်း၁-၌ ရေးခဲ့ပြီ။) ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီးလည်း ဂေါဣမ္မရအား အကျိုးအကြောင်း မေးမြန်း စိစစ်ပြီး နှစ်ခြိုက်တော်မူသဖြင့် နေ့စဉ် အသပြာတထောင်ဆုချကာ ခစားစေ၏။ ၃၂-ဦးသော ကျေးကုလားများနှင့် စစ်တိုက်ကြရသောအခါ ဂေါဋ္ဌဣမ္မရ လည်း အခြားသူရဲကောင်းကြီးတို့နှင့်အတူ နောက်လိုက်ငယ်သားများ ခြံရံလျက် စစ်ထွက်ရလေ၏။ မဟာဂေ ဂါဌပိတ္ထနအရပ် (ရသ၌ မဟာတိတ္ထဆိပ်) ၌ တကျိပ်ခုနစ်ယောက် သော ကျေးမင်းတို့နှင့် စစ်တိုက်ရရာ ကျေးစစ်သည် တထောင်ကို သတ်ဖြတ်၍ ကျေးမင်းတကျိပ်ခုနစ်ယောက်တို့၏ ခေါင်းကိုဖြတ်ပြီး ဒုဋ္ဌဂါမဏိ မင်းကြီးအား ဆက်သနိုင်လေသည်။ (သဟဿဝတ္ထု၌ မဟာဆတ္တအိုင် မဟာဆတ္တ ကျေးမင်း ဦးခေါင်းဟု ဆို၏။) အလားတူနေရာများစွာ၌ စစ်တိုက်ရလေရာ နောက်ဆုံး ဝိဇိတမြို့၌ ကျေး မင်းများ မြို့ကိုအခိုင်အမာတပ်စွဲ၍ ခုခံစဉ် ဂေါဋ္ဌဣမ္မ၏တပ်သည် မြို့တံခါးကို ဖျက်၍ မြို့ကိုစီးမိလေ၏။ ကျေးမင်းနှင့် စစ်သားများကိုလည်း အုန်းပင်များကို လက်ဖြင့်နုတ်၍နုတ်၍ ရိုက်ပုတ်သတ်ဖြတ်ကာ ဝိဇိတမြို့ကို အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက် နိုင်လေသည်။ ဘီလူးရိုင်းနှင့်သတ်သော အမတ်ကြီး . ကျေးကုလားများရှန်ငြိမ်း၍ ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီး အနုရာဓမြို့၌ နန်းတက် သောအခါ ဂေါဋ္ဌဣမ္မရကိုလည်း အမတ်ကြီးအရာထား၍ လမ်းမကြီးအနီး အိမ်တအိမ်၌ အခြံအရံနှင့် စည်းစိမ်များကို ပေးသနားတော်မူသည်။ အမတ်ကြီး သည် မိမိ၏ ခြွေရံသင်းပင်းများနှင့်အတူ နေအိမ်မှ တယူဇနာ ဝေးကွာသော တိဿဝါပိရေကန်သို့ နေ့စဉ် ရေကစားသွားလေ့ ရှိ၏။ ## PAGE 588 တနေ့သောအခါ ရေကန်မှအပြန် တိဿဝါပိကန်အနီး ဣဿရသမဏ ခေါ်သော ကျောင်းဝ၌ ပိတ်ဆို ့နေသော ဝါးရုံချုံကြီးကို ခုတ်ရှင်းပစ်ရန် ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် တူးရွင်းပုဆိန်လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူအများ ကို တွေ့မြင်ရလေ၏။ ဘုန်းတော်ကြီးအား အကျိုးအကြောင်းကို အမတ်ကြီးက လျှောက်လျှင် ဝါးရုံချုံရှင်းရန် စီမံနေကြောင်းမိန့်သဖြင့် သားရေလွန်ကြိုးတခု ရှာပေးရန် လျှောက်ထားလေ၏။ အမတ်ကြီးသည် သားရေလွန်ရလျှင် ၀ါးရုံချုံ အမြစ်ဆုံ၌ ချည်၍ဆွဲလိုက် ရာ တမြုံလုံး ကျွတ်ထွက်လာသည်။ အမတ်ကြီးသည် ဝါးရုံချုံကြီးကို ခေါင်း ပေါ်၌ လှည့်ပတ်ဝှေ့ယမ်းပြီး လမ်းနှင့်လွတ်ရာသို့ လွှင့်ပစ်ချလိုက်သည်။ ဝါးရုံချုံကြီးမှာ လှည်းအစီးခြောက်ဆယ်တိုက်ခန့် ရှိလေသတတ်။ အမတ်ကြီးသည် နောက်ကာလတွင် အနုရာဓမြို့တွင်း၌ ဘုံသုံးဆင့်ရှိ ပြာသာဒ်ကြီးကို ဆောက်လုပ်စေ၍ ကြီးကျယ်သော စည်းစိမ်ဖြင့် စံနေလေ၏။ တနေ့သောအခါ ပြာသာဒ်ကြီး၏ တခုသော လွင်ပြင်ခန်းမကျယ်ကြီးအတွင်း အဝတ်အထည်အမျိုးမျိုးမိုးကာလျက် ပန်းအမျိုးမျိုး၊ အနံ့အကြိုင် အမျိုးမျိုး တို့ဖြင့် နတ်ဗိမာန်ကဲ့သို့ တန်ဆာဆင်စေ၏။ မိမိနှင့်အမတ်ကတော်ကြီးတို့လည်း နတ်ဝတ်တန်ဆာဒ္ဒာဒရာများအဆောင် အယောင်များဝတ်စားဆင်ယင်ပြီးလျှင် ရတနာပလ္လင်နှစ်ခုတွင် ယှဉ်၍ထိုင်လျက် အရံအရွေတော်များကိုလည်း နတ်သမီးကညာတို့ကဲ့သို့ ဝတ်စားဆင်ယင်၍ ခစား စေ၏။ အတီးအမှုတ်အကအခုန်တို့ဖြင့် ဖြေဖျော်ကြရလေသည်။ ထိုသို့ နတ်စည်းစိမ်ကို ခစားလျက် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ငါးအမဲ စား ဖွယ်များနှင့်တကွ သေရည်သောက်ပွဲကြီး ကျင်းပလေသည်။ ထိုအခါ အရိဋ္ဌတောင်၌ နေသော ဇယသေန ခေါ် ဘီလူးကြီးသည် အပေါင်းအဖော်များနှင့်အတူ တမ္ဗပဏ္ဏိသုသာန်သို့ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်လာလေရာ အမတ်ကြီး ပြာသာဒ်ထက်သို့ ရောက်လျှင် မွှေးကြိုင်သောအနံ့များနှင့် တီးမှုတ်သံ များကြောင့် မကြုံစဖူး အထူး အဆန်း ဖြစ်ကာ ရပ်၍ အကဲခတ် နေလေ၏။ ဂေါဋ္ဌဣမရအမတ်ကြီးသည် အရံအရွေ့ အဖြေအဖျော်များနှင့်အတူတကွခမ်းနား ကြီးကျယ်စွာ သေရည်သောက်ပွဲကြီး ကျင်းပနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဘီလူး အဖော်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှသက်ဆင်းကာ မဏ္ဍပ်တွင်းသို့ ဝင်၍ ကြည့်ရှု လေသည်။ ဇယသေန ဘီလူးသည် နတ်ဝတ်တန်ဆာဌာဒရာတို့ဖြင့် လွန်စွာ လှပ သော အမတ်ကြီးကတော်ကို မြင်တွေ့ရလျှင်ပင် တပ်မက်သောစိတ်ရှိလာ၍ သေ ရည်မူးနေသော အမတ်ကတော်ကြီးကိုယ်၌ ပူးဝင်လေ၏။ အမတ်ကတော်လည်း သီဆိုတီးမှုတ်၍ ကခုန် ဖြေဖျော်နေကြသည်ကို (ရှူစားယင်း ရုတ်တရက် ပလ္လင်