## PAGE 61 မင်းကြီးလည်း အယူဝါဒ ရေးရာ၌ ကောင်းစွာဆင်ခြင် သုံးသပ်နိုင်လာ သဖြင့် ခုနစ်ရက်ရှိလျှင် အသောကာရာမကျောင်းတော်ကြီး၌ ရဟန်းတော်များ အားလုံး ဝါဒတူရာတူရာ သူ့ အုပ်စုနှင့်သူ ကြွလာ စည်းဝေးစေတော်မူပြီးလျှင်– “မြတ်စွာဘုရားရှင် အဘယ်အယူ ရှိတော်မူပါသနည်း၊ ဗုဒ္ဓဝါဒကို ရှင်း ပြတော်မူပါ”ဟု ကိုယ်တော်တိုင် လျှောက်ထားစစ်ဆေးလေတော့၏။ “သဿတ အယူရှိပါသည်” စသည် ဖြေဆိုသော ရဟန်းယောင် တိတ္ထိ ၆-သောင်းတို့အား ချက်ချင်းပင် သင်္ကန်းချွတ်၍ လူဝတ်လဲစေကာ သာသနာသန့်ရှင်းရေးကို ကိုယ် တော်တိုင် ပြုလုပ်တော် မူလေ၏။ ထိုအခါမှစ၍ သံဃာတော် ၆-သန်းတို့လည်း ကောင်းမွန် သန့်ရှင်းစွာ ဥပုသ်ပဝါရဏာ ပြုတော်မူကြရလေသည်။ သံဂါယနာတင် နယ်သစ်ထွင် အောင်မြင်အဆင့်ဆင့် အရှင်မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ သံဃမထေရ်ကြီးသည် ရဟန်း သံဃာတော်တို့ အလယ်၌ ဗုဒ္ဓဝါဒ ပိဋကတော်အတွင်းသို့ ဆင်တူယိုးမှား ချွတ်ယွင်း ရောနှော လာသော အယူဝါဒများကို ဖြေရှင်းကာ “ကထာဝတ္ထု ပါဠိတော်' ကို ဟော ကြားတော်မူရ၏။ ပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တ၊ ဆဠဘိည၊ တေဝိဇ္ဇ၊ တိပိဋကဓရ ဖြစ်တော်မူကြသော ရဟန္တာ အရှင်မြတ်တထောင်ကို ရွေးကောက်တော်မူကာ အရှင်မဟာကဿပ၊ အရှင်မဟာယသ မထေရ်ကြီးများနည်းတူ သာသနာတော်နှစ် ၂၃၅-ခုနှစ်၊ နယုန် လမှစ၍ အသောကာရာမ ကျောင်းတော်ကြီး၌ ကိုးလတိုင်တိုင် တတိယအကြိမ် မြောက် သံဂါယနာ တင်တော်မူကြလေသည်။ (အရှင် မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ အကြောင်း အသိများ၍ မပြတော့ပြီ။) ထိုနှစ် တပို့တွဲလတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမတော်ဖြစ်သော ပိဋကသုံးပုံသည် အလုံးစုံစင်ကြယ်သန့်ရှင်း၍ သံဂါယနာတင်ခြင်းကိစ္စ ပြီးမြောက် အောင်မြင်လေ၏။ သံဂါယနာတင်၍ မပြီးမီ၊ တင်ဆဲကာလ တန်ဆောင်မုန်းလမှစ၍ ထေရ ဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာတော် အရှည်တည်တံ ့ရန် ရှုမျှော်ဆင်ခြင်၍ ပရိယတ် ပဋိပတ် ပြည့်စုံသော ရဟန္တာ အရှင်မြတ်တို့အား တဖွဲ့ တဖွဲ ့လျှင် ၅-ပါးစီ ဖွဲ့စည်းကာ ကိုးတိုင်း ကိုးဌာန(ဣန္ဒိယ ၇-ဌာန၊ သီဟိုဠ် မြန်မာ ၂-ဌာန) သို့ သာသနာပြု နယ် မြေသစ်ဖွင့်ရန် စီမံ စေလွှတ်တော်မူကြလေသည်။ (မြေပုံ၌ ကြည့်ပါ။ ရှင်မဟိန္ဒ နှင့်အဖွဲ့ ကား ၂၃၆-ခုနှစ်၊ နယုန်လမှ ကြွသည်။) ## PAGE 62 ၁။ မဇ္ဈန္တိကထေရ်နှင့် ၄-ပါး ၂။ မဟာဒေဝထေရ် ကသ္မီရဂန္ဓာရ (ယခုကက်သျှမီးနှင့် အာဖဂန် နစ္စတန်နယ်များ) သို့၊ မဟိံသကတိုင်း(မိုက်ဆိုးနှင့်ကနာရ နယ်များ) သို့၊ ၃။ ရက္ခိတထေရ် ဝနဝါသီတိုင်း (ကန္န၊ တမီးလ်၊ တေလဂူနှင့် မလဘာနယ်များ) သို့၊ ၄။ ယောနက ဓမ္မရက္ခိတထေရ် ကြည့်ပါ။ ။ အပရန္တကတိုင်း (အနောက် ပိုင်းဆင်း၊ ဘလူးချိစတန်နှင့် ဆော်ရပ်ရှိတရာနယ်များ) သို့၊ ၅။ မဟာဓမ္မရက္ခိတထေရ် ။ မဟာရဋ္ဌ(မဟာရပ်ရှ်တရာနယ်များ)သို့ ၆။ မဟာရက္ခိတထေရ် ။ ယောနကတိုင်း (ဂရိ၊ ဥရောပ၊ ဆီး ရှီးယား၊ အီဂျစ်နယ်များ) သို့၊ ၇။ မဇ္ဈိမထေရ် ။ ဟိမ၀န္တာအရပ် (နီပေါလ်၊ တိဗက်၊ ဘူတန်၊ ဆစ်ကင်း စသောပြည်များ) သို့၊ ဂ။ သောဏထေရ်၊ ဥတ္တရထေရ် ။ သုဝဏ္ဏဘူမိ (သထုံ)သို့၊ ၉။ သားတော်မဟာမဟိန္ဒထေရ် ။ တမ္ဗပဏ္ဏိ(သီဟိုဠ်)ကျွန်းသို့။. မှတ်ချက်၊ သုဝဏ္ဏဘူမိနှင့်စပ်သော မှတ်သားဖွယ်ကို နိဒါန်းအခန်း ၆-၌ သာသနာတော် နယ်သစ်ပယ်သစ် ဖွင့်လှစ်ရာ၌ မည်မျှ အောင်မြင်မှုရသည် ကို ပြောပြ၍ပင် မကုန်နိုင်ပါချေ။ သာသနာပြုများ အသီးအသီး စေလွှတ်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ၁၃ ၇-နှစ် အကြာ ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီး.. မဟာစေတီ ပန္နက်ချပွဲ ကျင်းပရာသို့ သံဃာတော် ပေါင်း ၉၆-ကုဋေတို့ ကောင်းကင်မှ ကြွလာတော်မူကြရာ သထုံပြည်၊ ကေလာသ ကျောင်းတိုက်ကြီးမှပင် ၉-ကျောင်း ၆-ထောင် ပါဝင်လေသည်။ အခြား ဌာန များမှလည်း သိန်းသောင်းချီ၍ ကြွလာတော်မူကြောင်း မဟာဝံသ(၂၉-အခန်း) ၌ ပြဆိုသည်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် မည်မျှအောင်မြင်မှုရကြောင်း သိသာလှပေသည်။ တဖန် သာသနာပြုစေလွှတ်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ၂၆၀-ကျော်(သာသနာ ၅၀၀)က ပေါ်ထွန်းခဲ့သော သာဂလနေပြည်တော် (ယခု အနောက်ပါကစ္စတန်၊ ဆီးယားလ်က္ခတ်မြို့- Sialkol) ကမ္ဘာကျော် ပိဋကပညာရှင် ဂရိနွယ်ဝင်ဖြစ် သော မိလိန္ဒမင်းကြီးမှာ ပန္တိကထေရ်ဦးစီး၍ သာသနာပြုရာ ယောနကနယ်စပ် ကသ္မီရဂန္ဓာရ နယ်မြေသစ်မှ ဖြစ်ထွန်းပွင့်ပေါ်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးကြီးပင် မဟုတ် ပါလော။ ## PAGE 63 ၁၉ : ထိုမှတပါး မင်းတရားကြီး၏ သားတော် သမီးတော် မြေးတော်တို့အား အခြားဌာနများသို့ မစေလွှတ်ပဲ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ စေလွှတ်တော်မူသည်မှာလည်း သံယောဗဉ်နှင့် အဂတိလိုက်၍ စီစဉ်ခြင်းမဟုတ်။ အနာဂတ် သာသနာအတွက် လူသာမန်တို့ မတွက်ဆနိုင်သော အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို မြင်တော်မူကြသော ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ စင်စစ် သီဟိုဠ်သာသနာနှင့် ရှင်မဟာမဟိန္ဒ(ဟူသော ဝေါဟာရတွဲလုံး) သည် ဘုရားရှင် ကြိုတင်ချမှတ်တော်မူခဲ့သော ဗျာဒိတ်တော်အရ တာဝန်နှင့်လာ သော သာသန အာဇာနည်ကြီးပေတည်း။ ကိုးတိုင်းကိုးဌာန ဖြည့်စွက် ယူ ဆ ဖွယ် အဋ္ဌကထာ သံဂီတိနိဒါန်းနှင့် ဒီပဝံသ၊ မဟာဝံသကျမ်းများ အဆို အမိန့် အရ အသောကမင်းကြီး၏ သာသနာပြုစေလွှတ်ရာ၊ တနည်းအားဖြင့် မေတ္တာ အာဏာစက် ပျံ့နှံ့ရာဒေသကို ဣန္ဒိယ, သီဟိုဠ်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့ လောက်သာ ရှိသည်ဟု သာမန်အားဖြင့် ယူဆရ၏။ သို့ရာတွင် အသောကမင်းကြီးကိုယ်တော်တိုင် ရေးထိုးစေခဲ့သော ကျောက် စာတော် အမှတ် ၂၊ ၅၊ ၁၃-တို့ အရ ဣန္ဒိယ (မဇ္ဈိမဒေသ)မှ ယူဇနာ ခြောက်ရာ (မိုင်ပေါင်း-၄၈ဝဝ) ဝေးကွာသော “အာရှတိုက် အနောက်ဘက် တိုင်းနိုင်ငံ အချို့နှင့် ဆီရီယားပြည်၊ ဥရောပတိုက် အရှေ့ဘက် နိုင်ငံအချို ့နှင့် မက်စီဒိုနီယား ပြည်၊ ဣပရပ်ပြည်၊ အာဖရိကတိုက် မြောက်ပိုင်း တိုင်းနိုင်ငံအချို့ နှင့် အီဂျစ်ပြည်၊ ဆီရီနီးပြည်များလည်း ပါဝင်၍’ ၁။ ဆီရီယားပြည်’အန္တိကမင်း၊ ၂။ အီဂျစ်ပြည်’တုလမယ်ဖိလဒီပမင်း၊ ၃။ ဆီရီနီးပြည်’မဂါမင်း၊ ၄။ မက်စီဒိုနီယားပြည်’အန္တိကမင်း၊ ၅။ ဣပရပ်ပြည်’အလိကသုဒရမင်းစသော ဂရိတ်မင်းလေးဦးပိုင် တိုင်း နိုင်ငံများသို့ပါ မေတ္တာအာဏာစက် သက်ရောက်၍ သာသနာပြုစေလွှတ်ကြောင်း တွေ့မြင်ရလေသည်။ ကျောက်စာတော်များရေးထိုးပြီးနောက် အစောဆုံး နှစ်ပေါင်း၆၀၀ ရှိမှ ရေးသော အဋ္ဌကထာနှင့် ဝံသကျမ်းများခေတ်တွင် ထိုနိုင်ငံများသည် အမည် နာမ ပြောင်းလဲနေခြင်း၊ တိုင်းနိုင်ငံဒေသ သတ်မှတ်ဖွဲ့စည်းပုံ မတည်ငြိမ်ခြင်း စသော အကြောင်းများလည်းရှိနိုင်ပေသည်။ ကိုးတိုင်းကိုးဌာန အမည်များတွင်