## PAGE 616 တိုက်ကြီးသို့အရောက် အမောပြေနားနေကြစဉ် သံဃာ့မထေရ်ကြီးက ဘုရားဖူး သံဃာငါးရာတို့အား’ " " “ငါ့ရှင်တို့…၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာ၌ ဒါန စေတနာသည်ပင် အံ့ဖွယ် ကောင်းလေစွာ့။ အရှင်နာဂမထေရ်၏ ကျေးဇူးတော်လည်း ကြီးမားလှပေစွ။ “ကျေးဇူးရှင် အရှင်နာဂမထေရ်မြတ်ဟာ ခွေးငတ်မကလေး တကောင် အား အစာကိုအန်၍ကျွေးမွေးရသော ဒါနစေတနာဟာ ယခု မျက်မှောက်ဘဝ မှာပင် အံ့သြ၍ မကုန်နိုင်သော လောကီ ပစ္စည်း လာဘ်လာဘများကို ဒိဋ္ဌဓမ္မ အကျိုးပေးခဲ့တာ ငါ့ရှင်တို့အမြင်ပဲ။ " “သည်မျှမက…၊ ဒီဒါန စေတနာကပဲ အရှင်မြတ်အား အရဟတ္တဖိုလ် ဆုကြီးကို ရအောင်ပို ့ဆောင်ပေးခဲ့ပေတယ်။ မြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမ၊ အရှင် နာဂ မထေရ်၏ စေတနာသည် အားကျဖွယ်ကောင်းပေစွ...ငါ့ရှင်တို့……၊ ယုံယုံ ကြည်ကြည်ဝီရိယရှိရှိ၊ သတိများများဖြင့် ကြိုးစားရှုမှတ်ပြီး မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးနှင့် အရှင်မြတ်ကို ကျေးဇူးဆပ်နိုင်အောင် လုပ်ကြရမယ်။” သံဃာ့မထေရ်ကြီး အမိန့်ရှိနေစဉ်မှာပင် ရဟန်းတော် ငါးရာလုံး အရှင် စူဠနာဂမထေရ်၏ ဒါနစေတနာကို ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍ အားကျ ကြည်ညိုနေ ကြ၏။ ပီတိများ တလှိုက်လှိုက်ဖြစ်ကာ ပီတိကို ခွာ၍ လက္ခဏာရေး သုံးချက် ဖြစ်ပျက်သဘောကို ရှုမြင်ကြရာ ထိုနေရာ၌ပင် အားလုံး ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ ကုန်၏။ ဒေဝဒူတသုတ္တန်ဖြင့် မုဆိုးဘဝမှ ရဟန္တာဖြစ်ရသော ပိယောလ ထေရ် ၄၀-မဓုရ ရသဝါဟိနိ၊၅၇-သဟဝတ္ထု] သီဟိုဠ်ကျွန်း ယောဟဏ ဇနပုဒ် မဟာဂါမ နေပြည်တော်၌ ပိယောလ ခေါ်သော သားသတ်မုဆိုးကြီးတဦးရှိ၏။ အမျိုးမျိုးသော မုဆိုးအသုံးအဆောင် တိန်ညင် ပိုက်ကွန်, လေးမြားစသည်တို့ဖြင့် နေ့စဉ် သားငှက်တိရစ္ဆာန်များကိုသတ် ဖြတ်၍အသက်မွှေး၏။ သူ့ အသက်မပါပဲ စားလေ ့မရှိ။ ယနေ့မုဆိုး၊ နက်ဖြန်သူတော်ကောင်း တနေ့သောအခါ သားငှက် တကောင်တလေမျှ မရရှိသဖြင့် အိမ်ရှိ နွားငယ်တကောင်အား မြက်စည်းကိုပြ၍ မြူခေါ်ရာ နွားငယ်မှာ အစာကိုမြင် ## PAGE 617 929 သဖြင့် မုဆိုးအနီးသို့ကပ်လာပြီး ပါးစပ်ကိုဟ၍ မြက်ကိုဆွဲလေ၏။ မုဆိုးသည် ထိုနွားငယ်၏လျှာကို ဓားဖြင့်ဖြတ်ကာ ဖုတ်ကင်၍စားလေသည်။ ထိုမျှရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အကုသိုလ်ကံသည် ချက်ချင်းပင်အကျိုး ပေးလေ၏။ ထိုမုဆိုးကြီးသည် ထိုအချိန်မှစ၍ တညလုံးအိပ်၍မရ။ တကိုယ်လုံး လူးလှိမ့်နေရအောင် ပူလောင်နေ၏။ တင်းပုတ်ဖြင့် ရိုက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ လှံတံကျင်များဖြင့်ထိုးဆွနေသကဲ့သို့လည်းကောင်း တကိုယ်လုံး နှာကျင်စူးအောင့် လျက် အော်ဟစ်နေရလေ၏။ နံနက်မိုးလင်းလျှင်လင်းချင်း တိဿမဟာဝိဟာရ ကျောင်းတော်ကြီးသို့ သွားရောက်၍ အရှင်မြတ်များထံ ကယ်မရန် လျှောက်ထားလေသည်။ တိဿမဟာဝိဟာရကျောင်း မထေရ်ကြီးသည် မုဆိုးကြီး၏အကြောင်းကို ကြားသိတော်မူလျှင် လွန်စွာ ကရုဏာသက်တော်မူ၏။ “အို…ဒကာမုဆိုး၊ သားကျွေးမှု မယားကျွေးမှုအတွက် သူ ့အသက်ကို သတ်ရ၍ သေလျှင် အလွန် ကြောက်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာအဝီစိငရဲ၌ခံရ သော် သားမယားများက ကူပြီးခံကြမည်မဟုတ်၊မိမိအမှု မိမိသာခံရသည်။ “ယူဇနာတရာရှိ၍ လေးထောင့်သံလှောင်အိမ်ပမာ မဟာအဝီစိ ငရဲကြီး ကား မီးလျှံတပြောင်ပြောင်တောက်ကာ ကြောက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။တကိုယ် လုံး ပကတိမီးလောင်၍ပြေးလွှားအော်ဟစ်နေရသူရဲ့ ဒုက္ခဟာ အဲဒီမဟာအဝီစိငရဲ မီးပူအပုံတရာပုံ တပုံမျှ မရှိလေသေးဘူးမုဆိုးကြီး။ ပကတိလှ ံအစင်း သုံးရာဖြင့် ဝိုင်းအုံအထိုးခံရတဲ့ ဒုက္ခဟာလဲ ဘာမှ မပြောပလောက်ဘူး။ " “ယခုပင်လျှင် သင်ရဲ့ ပါဏာတိပါဘကံဟာသက်သေပြနေပြီ” စသည် ဖြင့် ဒေဝဒူတသုတ္တန်ကြီးကို အကျယ်ဟောပြ၍ငရဲဘေးဒုက္ခမှလွှတ်ရန်အကြောင်း မရှိပုံကို ညွှန်ပြတော်မူ၏။ " ထိုအခါ မုဆိုးကြီးသည် လွန်စွာထိတ်လန့်၍’ “မှန်လှပါ အရှင်ဘုရား….၊ ယနေ့မှစ၍ သူ ့အသက်ကို သတ်ခြင်းမှ အလျှင်းရှောင်ကြဉ်ပါတော့မယ်”ဟု ကတိခံလိုက်လေသည်။ လေ၏။ အိမ်ရောက်လျှင် မုဆိုး တံငါ အသုံးအဆောင်များကိုလည်း စွန့်ပစ်လိုက် သေရမှာမကြောက်သောတရား တနေ့သောအခါ ပိယောလမုဆိုးကြီးသည် မိမိ၏ အပေါင်းအဖော်များ နှင့်အတူ ဂေါဋ္ဌသမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၌ ရေချိုးကြစဉ် သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ ရေနဂါး ကြီးတကောင်သည် ပိယောလအားသတ်ရန် တကိုယ်လုံးကိုယ်ဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်၏။ ပိယောလလည်း နဂါးအန္တရာယ်မှလွတ်ရန် မမြင်တော့သဖြင့် မိမိကြားနာရှဖူး ## PAGE 618 သော ဒေဝဒူတသုတ္တန် တရားတော်ကိုသာ ဆင်ခြင် အောက်မေ့၍ နေသည်။ သေရမည်ကိုပင် ကြောက်လန့်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဒေဝဒူတသုတ်တော်ကား မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားခဲ့သော တရား တော်အမှန်ပင်ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုရားသားတော် သံဃာတော်များကလဲ ထိုတရား အမှန်ကို ဟောပြတော်မူကြတယ်။ ငါနာယူမှတ်သားဖူးသော ထိုဒေဝဒူတ တရား တော်၊ သံဃာတော်အရှင်မြတ်တို့၏ တန်ခိုးတေဇော်အာနုဘော် တော်တို့ကြောင့် ငါ့အား အသက်အန္တရာယ် မဖြစ်ပါစေနှင့်”ဟုလည်း စိတ်ထဲက တောင့်တမိ၏။ “ငါမသေနိုင်’ဟုလည်း ယုံကြည်ကိုးစား မိလေသည်။ နဂါးမင်းလည်း ပိယောလအား သတ်ရန်နှစ်ပတ်သော်လည်း ပတ်၍မရ၊ ပြေ၍ပြေ၍သာနေသဖြင့် အထူးအဆန်းဖြစ်ကာ နဂါးပြည်သို့ ခေါ်ဆောင် သွားလေ၏။ နဂါးပြည်သို့ရောက်လျှင် နဂါးမင်းက- ““အိုအမောင်လုလင်…၊ သင်ဟာ အဘယ့်ကြောင့်သေရမှာကို မကြောက် သလဲ”ဟု မေးလေရာ- 66 “အို…နဂါးမင်း……၊ အလုံးစုံသော ဘေးရန်အန္တရာယ် ပယ်ဖျောက်တတ်၍ ချမ်းသာသုခ အမျိုးမျိုးကို ပေးတတ်သော တရားတော်ကို မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောထားတော်မူခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ် နာကြားရဖူး ပါတယ်။ ဒီတရားတော်ကို နှလုံးသွင်းမိလို့ ကျွန်ုပ်မကြောက်တာပါပဲ။ဒီတရားတော်ဟာကျွန်ုပ်အတွက်ဝရဇိန် လက်နက်ကြီးပါပဲ”ဟု ပိယောလက ပြောပြလေ၏။ နဂါးမင်းက“ထိုသေရမှာ မကြောက်သော တရားကို ကြားချင်ပါသည်” ဆို၍ သူမှတ်မိသမျှ ဒေဝဒူတသုတ္တန်ကို တဆင့်ပြန်၍ ဟောပြလေသည်။ပါဏာတိ ပါတစသော ဒုစရိုက်များကိုရှောင်ကြဉ်ပါမှ သတ္တဝါသည် ချမ်းသာစွာနေရပုံ ကို အပြည့်အစုံဟောပြလေရာ နဂါးမင်းကြီး ကြည်ညိုအားရ ဝမ်းသာလှသဖြင့် ဣစ္ဆာသယ ပတ္တမြား တလုံးပေးကာ အိမ်သို့အရောက် ပြန်ပို့ ပေးလေ၏။ ယနေ့ သူတော်ကောင်း နက်ဖြန် ရဟန္တာ ပိယောလလည်း ထိုပတ္တမြားရတနာကို အမှီပြု၍ သားမယားနှင့်တကွ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကိုသာ ပြုလုပ်နေ၏။ မကြာမီ ပတ္တမြားရတနာကို သား မယားများအား လွှဲအပ်၍ တိဿမဟာဝိဟာရကျောင်းတော်ကြီး၌ ရဟန်းပြုရာ ဒေဝဒူတ သုတ္တန်ကို ထပ်မံနာကြား၍ ဝိပဿနာရှုပွားရာ ရဟန္တာ ဖြစ်တော် မူသွား၏။ မဟာဂါမနေပြည်တော်၌ ပိယောလမုဆိုးကြီး၏ သတင်းသည် ကျယ်ပြန့် သွား၏။ နေရာများစွာ၌ မုဆိုးကြီးအကြောင်းကိုပင် ပြောဆိုကာ-