## PAGE 625 တဖြည်းဖြည်းမိုးသည် စ၍စဲ၍ လာ၏။ မိုးစဲသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် တောတောင်သစ်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံး အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်တခဲနက် ငလျင် ကြီးလှုပ်လာပြန်၏။ ငလျင်ကြီးနှင့်အတူ ကောင်းကင်တခိုမှ ပန်းမျိုးစုံဖြန့်ကြဲ သွန်းဖြိုးကာ ပန်းမိုးကြီးရွာချပြန်လေသည်။ တောတောင်ရှိ နတ်များအားလုံး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကောင်းချီးသာဓုခေါ်ကြကုန်၏။ ပန်းမိုးကြီးရွာသွန်းပြီး မကြာမီ မြေ၌နေကြသော နဂါးတို့သည် တိဿ မဟာနာဂ ရဟန္တာ အရှင်မြတ်ကြီးအား အမွှေးနံ့, အခိုးနံ့များ တတောလုံး၊ ပျံ့အောင် ထုတ်လွှတ်ကာ ပူဇော်ကြပြန်လေသည်။ အနှစ်သုံးဆယ် လုပ်ကျွေးသော ဆင်ကြီးသေလျှင် တိဿမဟာနာဂ မထေရ်သည် ဆင်ရိုင်းကြီးအောက်၌ပင် မိုးခိုယင်း ရဟန္တာဖြစ်တော်မူပြီးနောက် ဆင်ကြီးနှင့်တကွ တောစောင့်နတ်, တောင်စောင့် နတ်များအား တရားဦး ဟောတော်မူ၏။ တရားဟောပြီးလျှင် ပိယောလက ကျောင်းသို့ ကြွတော်မူရာ ဆင်ကြီးလည်း မထေရ်၏နောက်က ထက်ကြပ်မက္ခာ လိုက်ပါသွားလေ၏။ မထေရ်သည် ပိယောလကကျောင်း၌ အနှစ်သုံးဆယ်လုံးလုံး သီတင်းသုံး တော်မူရာ ဆင်ကြီးသည်လည်း အနှစ်သုံးဆယ်လုံးလုံးပင် မထေရ်၏ ဝတ်ကြီး ဝတ်ငယ်များကို ပြုစုလုပ်ကျွေးလျက် နေလေ၏။ မထေရ်ကြီး ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလျှင် လူတို့သည် အလောင်းတော်ကို ရထား ပြာသာဒ်ဖြင့် တင်လှူပူဇော်၍ ကုဋပ္ပိယကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ ယူဆောင်ကာ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး သာဓုကီဠနသဘင် ဆင်ယင် ပူဇော်ကြလေသည်။ ဆင်ကြီးလည်း အလောင်းတင်ရထား ပြာသာဒ်နောက်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ ရောပါလျက် ကုရမ္ပိယကျောင်းသို့လိုက်ကာ ပန်းပွင့်များကို ချိုးယူပူဇော်ရာ ဈာပနပွဲကြီးပြီးလျှင် ပိယောလကကျောင်းသို့ပင် ပြန်ကာ လွန်ရာ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ နတ်သားဖြစ်လေသတည်း။ ဤတွင်ရွေ့ ပြီးပြည့်စုံပြီ။ နိဗ္ဗာနပစ္စယော ဟောတု ဌေးလှိုင် ၁၃၄၁-ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့် ဓမ္မစကြာနေ့။ ## PAGE 626 တင်ထွန်းကျော် Oll နောက်ဆက်တွဲ မှတ်သားဖွယ်များ တရုတ်ရဟန်းတော် ဖာဟီယန်ကိုယ်တွေ့ ကျွန်းသီဟိုဠ်, ရဟန္တာ ဈာပနနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ။ (သာသနာ-၉၅၄·၉၅၆%) သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ သာသနာ သက်ဆင်းပုံနှင့် ထေရပါဒအတွင်းသို့ သွင်း လာသော ဝါဒဆန်းများ ရှင်းရခြင်း။ သီရိလကာ သီဟိုဠ်ကျွန်း ထင်ရှားသော မြို့ရွာဒေသ ကျောင်းကန် စေတီများ ခရီးစဉ် သမိုင်းအချုပ်။ 1 ## PAGE 627 နောက်ဆက်တွဲ (က) တရုတ်ရဟန်းတော် ဖာဟီယန်ကိုယ်တွေ့ ကျွန်းသီဟိုဠ် ရဟန္တာဈာပနနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ခြေတော်ရာစေတီနှင့် အဘယဂိရိ ကျောင်းတိုက်ကြီး မြို့တော်မြောက်ဘက်ရှိ ခြေတော်ရာပေါ်၌ ရွှေငွေ ရတနာတို့နှင့်တကွ အဘိုးအနဂ္ဃ ထိုက်တန်လှသော ရတနာအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် စုပေါင်းခြယ်လှယ် တင့် တယ်စွာ စီရင်၍ တန်ဆာဆင်အပ်သော အမြင့်ဉာဏ်တော် ပေ(၄၀၀) မြင့်မား သော စေဘီတော်ကြီးတဆူကို တည်ထား ကိုးကွယ်ကြလေသည်။ ၎င်းစေတီတော်ကြီး၏ နံဘေး၌ “အဘယဂိရိ” အမည်ရှိသော ကျောင်း ဟိုက်ကြီးတတိုက်ကိုလည်း ဆောက်လုပ် လှူဒါန်းကြ၍ ယခုအခါ ၎င်းကျောင်း တိုက်ကြီး၌ ရဟန်းတော်ပေါင်း (၅၀၀၀) သိတင်းသုံး နေထိုင်လျက် ရှိလေသည်။ ကျောက်စိမ်း ရုပ်တုတော် ရွှေငွေ အစရှိသော အဖိုးတန် ရတနာအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် ဆန်းကြယ်လှစွာ ပြုပြင်စီမံ၍ထားသော ဘုရားခန်းကြီးတခုရှိ၍ ၎င်းဘုရားခန်းကြီး၌ အမြင့်ဉာဏ် တော်ပေ (၂ဝ) ကျော်ရှိသော ကျောက်စိမ်းဆင်းတု ရုပ်ပွားတော်တဆူ ရှိလေ သည်။ ၎င်းရုပ်ပွားတော်နှင့်တကွ ဘုရားခန်းကြီးသည် ရတနာ ၇-ပါး အရောင် တို့ဖြင့် တပြောင်ပြောင် တောက်လျမ်းလျက် ဖူးမြင်သူတို့၏ သဒ္ဓာပန်းကို ပွင့် လန်းတိုးတက် ထက်မြက်စေပြီးလျှင် ရုပ်ပွားဆင်းတု၏ မျက်နှာတော်သည် ကြည် ညိုဖွယ်ရာ မင်္ဂလာကျက်သရေ အထွေထွေတို့နှင့်တကွ မည်ရွေ့မည်မျှ သပ္ပံာယ်တော် မူလှသည်ဟု နှုတ်ဝစီဖြင့် အလီလီ ပြောငြားသော်လည်း မောပန်းရုံသာ၊ ကုန်နိုင် ဖွယ်မရှိချေ။ ရုပ်ပွားတော်၏ ညာလက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် အဖိုးအနဂ္ဃ ထိုက်တန် သော ပုလဲတလုံး ရှိလေသည်။