## PAGE 64 လည်း ကျောက်စာတို့၌ပင် အမည်ကွဲများ တွေ့ရတတ်၍ အပရန္တတိုင်း၊ ယောနက တိုင်း စသည်တို့လည်း ယခုသတ်မှတ်ထားသော နယ်နိမိတ်ထက် ကျယ်ဝန်းသည် လည်း ရှိနိုင်ပေသည်။ မည်သို့ဖြစ်စေ အမေရိကန်ပြည်ကြီးသည်ပင် အနှစ်-၂၀၀မျှသာ သက်တမ်း ရှိသေးရာ ထိုခေတ်အခါက ခေတ်ပြိုင်တည်ရှိ၍ ဆက်သွယ်မှု ပြုနိုင်သော ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံများသို့ သာသနာ ဖြန့်ချီခဲ့မည်မှာ ယုံမှားစရာ မရှိပါချေ။ ## PAGE 65 ( ၃ ) ရှင်မဟာ မဟိန္ဒထေရ် သီဟိုဠ်သာသနာပြု မှတ်တမ်းကြီး သာသနာတော်နှစ် ၂၃၆ - ခုနှစ်။ [သီဟိုဠ် သာသနာအစ အရှင်မဟာ မဟိန္ဒထေရ်ပင် ဖြစ်၍ သီဟိုဠ်စံတော်ဝင် အရှင်မြတ်ကြီးများ အားလုံးတို့၏ ညွှတ်ရုံး ဦးခိုက်ရာ မူလဘူတ ပဓာနအရှင်မြတ်ကြီးမှာ အရှင်မဟာမဟိန္ဒ မထေရ်မြတ်ကြီးပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို ့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ထို အရှင်မြတ်ကြီး၏ အကြောင်းကို ရှေးဦး သိမှတ်ကြည်ညိုသင့်၏။ ထိုအကြောင်းကား ဤ “သီဟိုဠ် သာသနာပြု မှတ်တမ်းကြီး’ ပင်တည်း။] တတိယ သံဂါယနာတင်စဉ် ရှင်မဟာမဟိန္ဒသည် ၁၂-၀ါရ၍ တန်ခိုး အဘိညာဉ်ရ ရဟန္တာ အရှင်မြတ်ကြီးတဆူ ဖြစ်တော် မူနေပေပြီ။ ပါဋလိပုတ် နေပြည်တော်၊ အသောကာရာမ ကျောင်းတော်ကြီး သံဂါယနာတင်ပွဲသို့ အရှင် မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ အမှူးရှိသော သံဃာတော်များ စည်းဝေးတော်မူနေကြ၏။ အသောကမင်းကြီးနှင့်တကွ မင်းပရိသတ်များလည်း တခဲနက် လာရောက်ကြည်ညို ပူဇော်နေကြလေသည်။ ## PAGE 66 သာသနာပြုခရီးအထွက် နှုတ်ဆက်ကန်တော့ အခါရာသီကောင်းသော တန်ဆောင်မုန်းလဖြစ်၍ သာသနာပြုအဖွဲ့များ တဖွဲ့ပြီးတဖွဲ့ မိမိတို့ တာဝန်ကျရာ ဒေသသို့ ကောင်းကင် ခရီးဖြင့် ကြွချီတော် မူကြ၏။ ရှင်မဟာ မဟိန္ဒထေရ်လည်း မိမိ၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿ စသော မထေရ်ကြီးများအား ဦးချ၍ သံဂါယနာတင် သံဃပရိသတ်ကြီးမှ လက်အုပ်ချီလျက် ထွက်ခွာတော်မူလာ၏။ ဣဒ္ဓိယ, ဥတ္တိယ သမ္မလနှင့် ဘဒ္ဒသာလ မထေရ်တို့လည်း ရှင်မဟိန္ဒထေရ်၏နောက်မှ သပိတ်ကိုယ်စီ လွယ်ကာ လိုက်ပါ လာကြသည်။ သံဃပရိသတ်အစွန်၌ သပိတ်ပရိက္ခရာ အစုံဖြင့် ငံ့လင့်နေသော သင်္ဃ မိတ္တာ၏သား ဖြစ်သူ တန်ခိုး အဘိညာဉ်ရ တူတော် သုမန သာမဏေလည်း ဖခမည်းတော်ဖြစ်ဖူးသော အဂ္ဂိဗြဟ္မမထေရ်အား ဦးချကန်တော့ပြီးလျှင် ဦးရီး တော် . မထေရ်ကြီးနှင့် အဖွဲ့ ဝင်များနောက်မှ လိုက်ပါသွား၏။ အရှင်မဟိန္ဒသည် သံဃပရိသတ်ကြီးကိုလွန်လျှင် ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာ တခဲနက်ကြည်ညိုနေကြသော မင်းပရိသတ်ကြီး အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ခေတ္တမျှ အပူဇော် ခံတော်မူ၏။ ပရိသတ်အလယ်၌ တင့်တယ်ခန့်ညားလှသော ခမည်းတော် အသောကမင်းတရား ကြီးကိုလည်း အတန်ငယ်ရပ်၍ နှုတ်ဆက်စကား မိန့်ကြားတော် မူလေသည်။ " “ဒကာတော်မင်းကြီး...ကိုရင်... သွားကြမယ်”ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သော ၁ ၆-နှစ်မျှသာ ရှိသေးသည့် မြေးတော် သုမန သာမဏေကလေး၏ အသံမှာ လက်အုပ်ချီချီဖြင့် ပီတိဖြစ်နေသော မင်းကြီးအား ရင်ဆို ့မတတ် ဝမ်းသာ ဝမ်းနည်း ဖြစ်ရလေ၏။ ဦးရီးတော် (မဟိန္ဒမထေရ်)၏ မယ်တော်ဖြစ်သော ဘွားအေ မိဖုရားကြီး “ဝေဒေသက ဒေဝီ”မှာ မင်းပရိသတ်တွင် မပါဝင်၍ ကိုရင် သုမန နှုတ်မဆက်ရတော့ပေ။ မယ်တော် သင်္ဃမိတ္တာထေရီမကြီးကား အစ်ကိုတော်နှင့် သားတော်တို့ သာသနာပြုအဖွဲ့အား အသောကာရာမ ကျောင်းတော်ကြီး တံခါးမုခ်အထိ လိုက်လံနှုတ်ဆက်ကာ ဦးချပြီး ကျန်ရှစ်လေတော့သည်။ ; အသောကာရာမကျောင်းတော်ကြီး အထက်မှ ကြည်နူးစဖွယ် သံပြိုင် ရွတ်ဖတ် သရဇ္ဈာယ်နေသောအသံမှာ ပတ်ဝန်းကျင် တခုလုံး လွင့်ပျံ ရိုက်ခတ် ပဲ ့တင်ထပ်၍နေတော့၏။ (လောကအမြင်အရ မှန်းဆ ကြည်ညို ကြည့်ခြင်း မျှသာ။)