## PAGE 70
<!-- 13 paragraphs, raw extraction -->




မြောက် (ရှစ်မိုင်ခန့်ဝေးသော) . မိဿကတောင်ထိပ် သရက်ပင်များ ရှိသော ကုန်းမြင့်တနေရာ၌ သက်ဆင်း တန့်နားတော်မူလေ၏။(ထိုနေရာကို“ထေရဠတ္တလ ဟု ခေါ်တွင်သည်။)သာသနာတော်နှစ် ၂၃၆-ခုနှစ်၊ နယုန်လပြည့်နေ့ဖြစ် သတည်း။

ရွှေသမင်အလိုက်မှား၍ တရားတွေ့

ထိုနယုန်လပြည့်နေ့ကား ဇေဋ္ဌနက္ခတ်နှင့် စန်းယှဉ်သောနေ့ဖြစ်၍ သီဟိုဠ် တကျွန်းလုံးဇေဋ္ဌနက္ခတ်သဘင်ပွဲတော် (ရေကစားပွဲသဘင်)ကျင်းပလေ့ရှိသောနေ့ ဖြစ်၏။ မင်းကြီးမှာ တကျွန်းလုံး ပွဲသဘင်ကျင်းပရန် နှိုးဆော် စေပြီးလျှင် နောက်ပါ အခြံအရံ လူလေးသောင်းနှင့်အတူ မိဿကတောင်သို့ တောကစား ထွက်ခဲ့သည်။

တောင်စောင့် နတ်မင်းသည် မင်းကြီးအား ရှင်မဟိန္ဒ မထေရ်မြတ်ကို ဖူးတွေ့စေရန် .ဆတ်(သမင်)ယောင်ဆောင်၍ မနီးမဝေးတွင် သစ်ညွှန့်များကို စားဟန်ပြုနေ၏။ မင်းကြီးလည်း ဆတ်ကိုမြင်လျှင် ငေးမောနေစဉ် မပစ်သေးပဲ ပြေးလွှားခါမှ အပျော်တမ်းလိုက်ပစ်ရန် ဆန္ဒရှိသဖြင့် လေးညှို့ တင်၍ အသံပေး လိုက်သည်။ ဆတ်လည်း သရက်ပင်ကုန်းမြင့်သို့ တက်ရာလမ်းအတိုင်း ပြေးလေရာ မင်းကြီးလည်း မျက်ခြည်ပြတ်မခံပဲ ထက်ကြပ် အပြေးလိုက်သွား၏။

'

မထေရ်မြတ် သီတင်းသုံးသော နေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရုတ်တရက် မျက်စိအောက်မှာပင် သားကောင်ပျောက်သွား၍ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ယောက်ယက် ခတ်နေ၏။ မလှမ်းမကမ်းသရက်ပင်ပျိုရိပ်၌ သီတင်းသုံးလျက်ရှိသော မထေရ် မြတ်သည် မင်းကြီးကိုမြင်လျှင် (အဖော်များနှင့်ခွဲကာ တယောက်တည်းလာသူ ဖြစ်၍ ရဟန်းတော်များကိုမြင်လျှင် ကြောက်လန့်သွားမည်စိုးသဖြင့် တန်ခိုးဖြင့် ဖုံးကွယ်ကာ တပါးတည်းအမြင်ခံလျက်) သီဟိုဠ်ဘာသာဖြင့်...

:

“အမောင်တိ…၊ အို… အမောင်တိဿ..ဤဘက်သို့ လာခဲ့လော့”ဟု သာယာ အေးဆေးသော အသံဖြင့် ခေါ်တော်မူလိုက်၏။

“ဒီတိုင်းပြည်မှာ ငါ့ငယ်နာမည်ကို ခေါ်တဲ့လူမရှိ၊ အဝတ်စများကို ဖန်ရေဆိုးကာ ချုပ်စပ်ဝတ်ထားသူက ငါ့နာမည်ကို ထုတ်ဖော်၍ ခေါ်ဆို၏ ….။
လူသားမှ ဟုတ်ပါလေစ၊ နတ်များလား...”

မင်းသည် အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်ယင်း ကြောက်ရွံ့တွေဝေနေစဉ်...

## PAGE 71
<!-- 13 paragraphs, raw extraction -->




““မြတ်သော ဒကာတော်မင်းကြီး….၊ ငါတို့ကား လူနတ်ဗြဟ္မာ သတ္တဝါတို့ နှစ်ဖြာအစီးအပွား ချမ်းသာများရန် တရားသဖြင့် ညွှန်ပြဆုံးမတော်မူလေ့ရှိသော သကျသာကီဝင် ဂေါတမဘုရားရှင်၏ တပည့်သာဝက ရဟန်းတော်များ ဖြစ်ကြ သည်။ ဒကာတော်မင်းကြီးအား သနားစောင့်ရှောက် ချီးမြှောက်ရန်ရည်ရွယ်၍ ဇမ္ဗူဒိပ်မှဤသီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ကြွလာတော်မူကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်”ဟု မိန့်တော် မူသည်ကို ကြားရခါမှ ကြောက်စိတ် ပြေသွားတော့သည်။

မင်းကြီးလည်း အသောကမင်းကြီး၏ လက်ဆောင် ပဏ္ဏာများနှင့်တကွ ရာဇာဘိသေက ရာဇပဝေဏီညွှန်ကြားကူညီချက်အရ အဘိသိက်ခံပွဲ ပြုလုပ်သည် မှာ တလတိတိမျှသာရှိသေး၏။

အသောကမင်းကြီး ပြောကြား မှာထားသော တရားလက်ဆောင်များ ကိုလည်း ဖတ်ရှုကြားနာထားရာ မကြာလှသေးသဖြင့် ဘုရားသားတော် သံဃာ တော်ဟူသည် ဤသို့ပါတကား”ဟု ရိပ်စားမိ၏။ လက်နက် လေးမြား များကို ချထားပြီး မထေရ်မြတ်အပါးသို့ ရဲရဲတင်းတင်း ချဉ်းကပ်လျက် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ မေးမြန်းလျှောက်ထားဝံ ့တော့သည်။

မင်းကြီး အသိဉာဏ် ရှိ မရှိ စမ်းခြင်း

ထိုအခိုက် မင်းချင်းများလည်း ဝိုင်းအုံရောက်ရှိလာကြသဖြင့် မထေရ်မြတ် သည် အနီး၌ပင်ရှိသောသာသနာပြုအဖွဲ့ဝင်များအား တန်ခိုးဖြင့် မြင်ခွင့် ပေး တော်မူလိုက်သည်။ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ စက္ခုန္ဒြေချ၍ အနီးအပါး၌ ထိုင်နေ ကြသော ရဟန်းသာမဏေတို့ကို မြင်ရပြန်သောအခါတွင်လည်း မင်းကြီးအံ့အား သင့်ကာ. ဤသို့လျှောက်ထားပြန်၏။

မင်းကြီး ဒီအရှင်မြတ်တွေကော ဘယ်တုန်းက ကြွလာကြပါသလဲ အရှင်

ဘုရား။

မထေရ် … မင်းကြီး…ငါနှင့်အတူပင် လာသူများ ဖြစ်သည်။

မင်းကြီး

အရှင်ဘုရား... ဇမ္ဗူဒိပ်မှာ အရှင်ဘုရားများကဲ့သို့ အခြား ရဟန်း တော်များကော ရှိကြပါသေးသလား ဘုရား။
မထေရ်မင်းကြီးများစွာရှိကြပေသေးသည်။ ယခုအခါ ဇမ္ဗူဒိပ် တကျွန်း လုံး သင်္ကန်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းကာ ရဟန်း သံဃာတော်များ လူးလားယှက်သန်းလျက် ရှိပေ၏။ သူ့စိတ်အလိုကို သိမြင်နိုင်၍ တန်ခိုးကြီးမားသော ဘုရားရှင့် သားတော်တို့သည် များစွာပင် ရှိနေကြသည်။

## PAGE 72
<!-- 19 paragraphs, raw extraction -->




မင်းကြီး အရှင်ဘုရား...အဘယ်ခရီးဖြင့် ကြွလာတော်မူကြရပါသလဲ။
မထေရ်… မင်းကြီး….ငါတို့လာသည်မှာ ရေလမ်းကလည်းမဟုတ်၊ကုန်းလမ်း ကလည်း မဟုတ်။ .

မင်းကြီး (ကောင်းကင်မှလာကြောင်း သိရှိသွားကာ) ဘယ်နေ့က ကြွလာ တော်မူကြပါသလဲ။

မထေရ် ယနေ့ နံနက် ကပင် ဇမ္ဗူ ဒိပ်ကျွန်း ဝေဒိသ တောင်ပေါ် ကျောင်းမှ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးအပြီး ကြွလာကြသည် ဒကာတော်။
(မင်းကြီးလည်း စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်ပါ၍ `လိုရာပြီးတော်မူကြ သည်ကို သိရှိကာ လွန်စွာ အံ့ဩလျက် ဆိတ်ဆိတ် နေလေ၏။
ဤအမေးအဖြေ တစုံသည် အဋ္ဌကထာ၌ မရှိ၊ မဟာဝံသ၌သာ လာ၏။

မထေရ်မြတ်သည် တရားဟောရလျှင် ထောင်နိုင်သောနား ရှိမရှိ မင်းကြီး၏ အသိဉာဏ်ကို စုံစမ်းသောအားဖြင့် အနီးရှိ သရက်ပင် ကို ညွှန်ပြကာမင်းကြီးအား ဖြေဆိုသူအဖြစ် အလှည့် ပေးတော် မူလိုက်သည်။)

"

“မင်းကြီး….ဤအပင်ကို မည်သို့ခေါ် သနည်း”

မင်းကြီး မှန်လှပါ၊ သရက်ပင် ခေါ်ပါသည်ဘုရား။

မထေရ်

ကောင်းပြီ မင်းကြီး...ဤသရက်ပင်ကိုထား၍ အခြား သရက်ပင်

ရှိ……..မရှိ။

....

မင်းကြီး ရှိပါသည်ဘုရား…၊ သရက်ပင်များများစွာရှိပါသည်။
မထေရ် ဤသရက်ပင်ကိုလည်းကောင်း၊ အခြားသရက်ပင်များကို လည်း ကောင်း ဖယ်ထား၍ အခြားသစ်ပင်များ ရှိပါသေးသလော ဒကာတော်မင်းကြီး။

မင်းကြီး ရှိပါသည်ဘုရား၊ သို့သော် ထိုအပင်များမှာ သရက်ပင်ကား မဟုတ်ကြပါ။

မတေရ် ကောင်းပြီ…မင်းကြီး၊ တခြားသရက်ပင်များကို လည်းကောင်း၊
သရက်ပင် မဟုတ်သော သစ်ပင်များကိုလည်းကောင်း.. ဖယ်ထား လျှင် အခြားသစ်ပင်ဟူ၍ ရှိနိုင်သေးသလော။

မင်းကြီး (အနီးရှိ မူလ သရက်ပင်ကို ့လက်ညှိုးထိုးပြလျက်) မှန်လှပါ... ဤသရက်ပင် တပင်သာလျှင် ရှိပါသည်။

1
